overal zijn vuurhaarden
agressie, pijn en verdriet
moedwillig gedreven de oorlog in
levens in de vernieling
en dan te bedenken
dat ik in vrede leef
en kan gaan en staan
zonder achterom te hoeven kijken
dat ik plezier en warmte breng
met accordeonklenken
dat er genoten wordt
van mooie muziek
mensen die niets kunnen
maar o zo blij reageren
want gevoel hebben ze wel
en emoties ook alleen anders dan ik
zo fijn kan het leven zijn
als je wat over hebt voor een ander
die het minder heeft dan ik
en toch blij is met het kleine
speelster
Gisteren gespeeld voor meervoudig gehandicapten die niet kunnen praten maar zich wel uiten. En die sprankelende ogen spreken boekdelen en dan is zo'n gedicht zo geschreven.