Tinitus

Ik kan wel schrijven wat een rotleven ik heb.
Ik kan wel schrijven wat allemaal niet meer kan.
Ik kan wel schrijven wat niet meer gaat.
Ik kan wel schrijven dat alleen zijn niet leuk is.
Maar zo voelt het niet.
Ik kijk naar wat wel kan.
En dan er van genieten.

Ik lachen en dan uitgescholden worden gebeurt niet meer.
Ik wordt niet meer vernederd.
Ik wordt niet meer gekwetst.
Echt samen zoals voorheen is niet meer.
Maar daarom treuren?Nee, waarom zou ik.
Het is een aftakelingsproces wat maar voortduurt.
En zolang we samen nog kunnen genieten van ijs eten zal ik dat blijven doen.
Ook al stijgt zijn suikerspiegel skyhoog.
Want van de diëtiste mag dat niet.
Ik ga voor kwaliteit van leven..
Ik doe ook veel dingen alleen.
Mijn man heeft de energie niet meer.
Zit voor zich uit te staren en muziek te luisteren.
En zegt dan opeens, gezellig hè?
Stilzwijgend in zijn appartement is gezellig.
Wel als hij dat zo voelt ga ik er niet tegenin.
Wij genieten elk op eigen wijze.
Ik thuis, en mijn man in zijn thuis.

In het zorgcentrum
Samen de warme maaltijd eten blijven we doen.
Hij komt laat aan tafel.
Want wachten kan hij niet meer.
Worden we als eerste bedient of moeten we nog wachten.
Want er zitten nog 2 mensen aan tafel.
Zei ik voor de grap, bedien ons maar, Hij haalt ons wel in.
En ja hoor, hij was het eerste klaar met eten.
Ergeren doe ik me niet.
Er veranderd toch niets ten goede.
Er komt alleen maar meer bij.
Slechter lopen.
Afasie.
Dwangneurose.
Niets meer weten van 5 minuten geleden.
Blind aan één oog.
Dus fietsen gaat ook niet meer.
Maar een zielig hoopje zijn?
Ben je gek?
Hij kan toch alles nog?
Hij fiets nu elke donderdag overal naar toe met het fietslabyrint.
Zit op een armstoel met tv-scherm en fiets door Wenen en Rome.
Ik zit dan te genieten omdat het hem zoveel plezier geeft.
Liefdevolle verzorging, een gezellig huis.
Er wordt veel gedaan. Men kijkt wat kan er wel.
Gelukkig veel aandacht.
Ja , ik mag me gelukkig prijzen.
En mijn man is tevreden en blij in zijn bedoening waar hij zelf voor gekozen heeft.
Want het eten is daar zo lekker.

Alleen daar wil ik wonen, zei hij opeens.
Toen hij weer eens gevallen was.
En we zijn nu een jaar aan het latten en het is goed zo.

Waar is de regering mee bezig.
Als ik naar het nieuws kijk en lees.
Fastfoodketens aan banden leggen.
In wat voor land leven wij.

Mensen hebben eigen verantwoording.
Maar de lonen zijn zo laag voor velen.
Dat men op een *normale* manier niet rondkomt.
En dat nekt velen.

Mensen worden te dik.
Door verkeerd voedsel
Maar is dat ook zo.
Kijk eens naar de voorziening.

Het eten is gewoon duur.
Een gezonde maaltijd is duur.
Fastfood is goedkoop.
Draai dat dan om.

En meer bewegen is gezond.
Pak de fiets en niet de auto
Kinderen lopend naar school.
Met een ploegje is nog gezellig ook.

Zware arbeid vroeger vrat energie.
Nu is dat over.
Overal zijn hulpmiddelen voor.
Dus is veel eten niet meer nodig.

En betutteling al helemaal niet.
De verleiding door reclames verbieden.
Voorlichting op school aansporen.
En gezond voedsel goedkoper maken.

Mensen bewust maken is geen betutteling.
Maar verbieden is dat wel.
Dus mensen wees wijs
Eet minder en beweeg meer.
Speelster.

Vanmiddag samen gefietst.
Bij Landsend opgestoken.
Cappuccino en gebak.
En langs de dijk weer terug.
En er is altijd wat te zien en te horen
Meeuwen die baltsen.
Scholeksters maakten elkaar ook het hof.
Nog zeehonden zien zwemmen.
Ganzen die overvlogen.
Schepen gaan en komen
Het was heel erg fijn.
Weer een dag met een gouden randje.

Speelster

Er is zoveel rust gekomen
Nu Jan weet waar hij terecht komt.
En ook dat het van mij niet hoeft.
Het is voor zijn welzijn.

Daarom zijn wij zo positief.
Jan gaat verhuizen.
Wordt niet opgenomen.
Maar wel verzorgd.

En kan gaan en staan waar hij wil.
Een nieuwe periode in ons leven.
Hier leefden we naar toe.
Elk op onze eigen manier.

Niks geen dwang
Wat de casemanager ook zei
Ik zei, komt tijd komt raad.
Mijn man heeft me nooit in de weg gezeten.

Alleen zijn ziekte en dat is erg genoeg.
Altijd maar narrig en boos.
Nooit een vriendelijk woord.
En Nu? Een hele andere man.

Omdat er uitzicht is.
We zijn er beiden aan toe.
Nu wel. we zijn beide happy
Elk op onze eigen manier.

Speelster

We begonnen samen op G P Blankmanstraat 206,
Nu gaat Jan in de Groene Vecht wonen in app 206.
Ben zo blij voor Jan.
Al kreeg ik het wel even te kwaad.
Emoties doen toch gekke dingen met me.
Maar de positiviteit overwint alles.
Een nieuwe periode breekt aan.

Latten.

Na een half jaar verkering,
Een halfjaar verlooft
En 46 jaar getrouwd
Gaan we latten.

Living Apart Together.
We zien er naar uit
Ik ben zo blij voor Jan.
Eindelijk een veilige plek.

Gelukkig wil Jan graag.
In het tehuis van zijn keuze.
Waar hij iedereen kent.
En we komen daar al 10 jaar eten.

Latten, verder veranderd er niets.
We gaan elk onze gang.
En zullen genieten van elkaar
Op een andere manier dan thuis.

Latten wie had dat ooit gedacht.
Ook wij in moderne tijd belandt.
Kan straks ruimen en opruimen.
Eindelijk rust en structuur voor mezelf.

Speelster

De Aarde....

Het is een huis van flora en fauna.
Zo ingenieus op elkaar afgesteld
Eten en gegeten worden
De sterksten overleveren

Maar dan de mensheid
Veroverd de aarde
En maakt er een potje van
Wetenschap en geldzucht

Men heeft het over het klimaat
Men heeft het zelf in de hand
Men wil niet luisteren naar de aarde
Men graaft het eigen graf

De aarde heeft het goed met ons voor
Groeit en bloeit tegen beter weten in
Er zijn nog plekken waar geen mensen wonen
Waar helaas wel menselijke vuiligheid te zien is.

Plastic soep hier en daar.
Iedereen heeft er last van
Niemand ruimt het op
Want dat kost geld....!

Dus de aarde zorgt voor concentratieplekken
in de oceanen wat funest is voor de natuur
En zo laat de mensheid dieren verrekken
En de aarde laat het grommen en rommelen

Natuurrampen om de mensheid te waarschuwen
Maar die luistert niet en gaat door met
vernietiging van de groene long
die CO2 omzet in zuurstof...

De economie moet blijven groeien
Maar voor wie?

Speelster 18-2-2019

hoop doet leven
is een gezegde
hoop doet leven
valt soms niet mee

hoop doet leven
is een gegeven
hoop doet leven
we doen het er mee

maar als er geen hoop is
als je moet opgeven
berust dan en geniet
van de kleine dingen des levens

speelster

Ik heb eens een gedichtje geschreven.
Omdat mijn hoop vervlogen was.
Want hoop op een beter leven
Dat was totaal verdwenen.

hoop doet leven
is een gezegde
hoop doet leven
valt soms niet mee

hoop doet leven
is een gegeven
hoop doet leven
we doen het er mee

maar als er geen hoop is
als je moet opgeven
berust dan en geniet
van de kleine dingen des levens

En genieten heb ik weer geleerd.
Ik heb een hele lange tijd
Niet lekker in mijn vel gezeten.
Alles ging op de automatische piloot

En nu heb ik mijn gevoel weer terug
Want mijn man is blij en opgewekt.
En kan ik ook blij en opgewekt zijn.
Alleen echt samen is niet meer.

Dat zal door de ziekte niet meer komen
En daar heb ik berusting in gevonden.
Vandaar uit kan ik weer genieten.
En heb het verdriet in de kelder gestopt.

Ik ben een mens en geen robot
Gevoel en emoties komen en gaan
Een knuffel, een zoen lijken zo gewoon
Maar voor mij is dat heel bijzonder.

Dus heb ik weer leren genieten van het leven
Met al zijn ups en downs.
Want bergen en dalen zullen er altijd zijn.
En dat beseffen geeft het leven voor mij sjeu.

Van de herinneringen van het goede leven
Kan ik nu optimaal genieten.
En dat verdrijft het verdriet
Van tegenwoordig voor mij.

Speelster

Schuldgevoel.

Ik lees veel over schuldgevoel.
De ziekte dementie is niet jouw schuld.
Dus voel je niet schuldig.
Eigenlijk mag je blij zijn met de voorzieningen die er zijn.

Die de zorg draaglijk maken.
Emoties die komen en gaan.
Dat is heel menselijk.
Maar schuldgevoel? Zet dat maar van je af.

Praat over oplossingen.
Hulpvraag en handreiking.
Casemanager, mantelzorgcentrum.
Thuishulp, respijtzorg, WMO.

Zorg kan ook te zwaar worden.
Ik zie dat zo om me heen.
En ik heb geen zorgen.
Ik heb een leven met zorg.

De zorg voor mijn man doe ik met liefde.
Commanderen laat hij maar achterwege.
Daar reageer ik niet op.
Op vragen reageer ik wel.

En ik heb zoveel mogelijk gedaan.
En op een dag is de koek op.
Ik heb het geluk dat mijn man dat ook inziet.
Dat het thuis te gevaarlijk wordt.

De casemanager vraagt al jaren.
Kan je het nog wel aan.
Wel we eten in het zorgcentrum.
Meneer rookt en drinkt niet en mag niet aan het gas komen.

Dus kan ik met een gerust hart de wijd uit.
En doe dat waar ik vrolijk en blij van wordt.
Thuis ben ik alleen en zorg voor mijn man.
Met de hulp die voorhanden is.
Maar de ziekte zet door en kent geen rem.
En zo moet ook ik er aan geloven.
Dat de zorg te zwaar gaat worden.
Maar schuldgevoel? Nee, dat heb ik niet.
De verzorgenden vinden het fijn voor ons.
Dat er zo open over gesproken wordt.
Ik zeg altijd, komt tijd , komt raad,
En als de nood hoog is , is redding nabij.
En hulp komt vaak uit onverwachte hoek die je niet verwacht.

Dementie... OPS.

Pijn en verdriet kennen we allemaal.

De ziekte maakt veel stuk.

En toch heb ik geluk.

Dat ik zorg en verzorgen mag.

Dat doe ik met al mijn liefde in mijn lijf.

Dat staat buiten kijf.

Wat de buitenwereld ook zegt.

Ik heb me daar niet bij neergelegd.

Mijn man verdient mijn trouw.

Ook al ben ik in de rouw.

Om wat er allemaal verdwenen is.

Houden van zal er altijd zijn

En dat verdrijft een klein beetje de pijn.

Speelster.

Ik ben al 18 jaar levende weduwe.
En heb al 10 jaar een vriend met medeweten van mijn man.
De buitenwereld zegt ga toch scheiden en met die ander verder.
Maar die weten dan ook niets maar dan ook helemaal niets over de toestand
En dat mijn leven zo in evenwicht is.
De zorg voor mijn man en de vrijheid van denken bij mijn vriend.
even dat lekker samen zijn op een golflengte wat bij mijn man al allang is vervlogen.
En toch daar kan ik gelukkig nog steeds van genieten omdat zijn lach
( niet tegen mij gericht) nog steeds schalt als de verzorgende hem beeldbelt...
Dit heeft in het begin pijn gedaan.
Maar ik heb het omgezet naar vreugde.
Op een vreemde manier doet het mij goed.!

Begrip...begrijpen.

Ik heb begrip voor de situatie.
Maar begrijpen doe ik het niet
Altijd maar dwars tegen mij
Nooit meer een lief woord.

Ik heb begrip voor de situatie
Maar begrijpen doe ik het niet
Tegen anderen lief en aardig
Hele verhalen ophangen,

Ik heb begrip voor de situatie
Maar begrijpen kan ik het niet.
Ik heb leren loslaten
En zo is er rust in mij.

De boosheid is onmacht
De kwaadheid is onmacht
Ik heb begrip voor de situatie
En begrijp het nu o zo goed.

Speelster 17-3-2021

Ik heb naar een film gekeken over de problematiek olievervuiling.
Hoe een oliebaron denkt aan alleen maar meer meer meer.
Maar niet de consequenties ziet van waar hij echt mee bezig is.
Een natuurgebied vervuilt en de mensen die daar wonen ziek maakt.
In de film loopt het slecht met hem af en de natuur is gered.
maar eigenlijk is het kwaad al geschied.
Een weg terug naar echt schone natuur is ver weg.
Want geld en macht maakt alles stuk.
Alles wat van aardolie wordt gemaakt is giftig.
En we gaan er maar mee door.
Het is zo lekker goedkoop.
Maar de rotzooi die het veroorzaakt daar zijn we blind voor.
En de ziekten die het veroorzaakt zijn we doof voor.
Ik weet soms niet wat machthebbers bezielt.
Het klootjesvolk heeft het maar te pikken.
We worden ouder zegt de statistiek.
Maar de middenmoot valt weg door kanker en dementie.
Als ik zie in advertenties hoe er steeds meer mensen van tussen de dertig en zestig doodgaan.
Hoezo worden mensen steeds ouder.
Heel veel mensen halen hun pensioen niet eens.
Waarom geen schone energie....
Er was schone energie maar werd weggehoond door de oliebaronnen die geld roken.
En in bijna honderd jaar is de wereld verpest door luchtvervuiling.
Het laatste jaar is er veel verbeterd door Corona.
Want het heeft ook goede kanten een pandemie.
Heldere luchten en geen vliegtuigstrepen die het licht vervuilen.
Geen mistige steden doordat er weinig auto's rijden.
Ik heb geen auto en doe alles op de fiets.
Maar hoef nu niet door de benzinelucht te rijden.
Ik ruik weer bomen en gras.
Dat is genieten.....
Mensen met macht zijn de pest van de aarde.
Het kan anders als we ons verstand gebruiken maar heeft het MensDOM dat wel.
Dan krijgt het plantenRIJK en het dierenRijk weer de kans om te groeien.
Het mensDOM Kan door hebzucht alleen maar vernielen.
De natuur neemt haar maatregelen en zorgt voor natuurgeweld.
Als antwoord op het onbezonnen gedrag van het MensDOM.

Vrijheid.
Vrijheid van denken.
Maar geen vrijheid van doen.
Dan wordt je op je vingers getikt.
Het is ook nooit goed.
Vrijheid van meningsuiting.
Hoe vrij ben je dan.
Je kan van alles zeggen.
Maar moet er niet naar handelen.
Vrijheid is een groot goed.
Daar moet aan gewerkt worden.
Eerbied, vertrouwen, respect.
Wie heeft dat nog oprecht.
Vrijheid lijkt zo gewoon
Maar is heel bijzonder
Dat je zomaar over straat kan
Zonder om hoeven te kijken.
Dat kan alleen in een vrij land.
Maar zijn we wel een vrij land.
Waar mensen bang zijn.
Omdat ze niet aan de norm voldoen.
Niet je zelf kunnen zijn
Omdat je anders bent.
Dat laten we toch niet toe?
Waarom zijn zij niet vrij?
Agressie is zo voor elkaar.
Maar lief zijn voor de ander
Waarom is dat onmogelijk?
Leven en laten leven...
Dat is pas echte vrijheid.
Samen door een deur kunnen.
Zonder aanziens des persoons
zodat NIEMAND meer bang hoeft te zijn.
Speelster 14-2-2021

In wat voor wereld zijn we beland.

Ik lees alleen maar negativiteit.
Dat maakt me droevig.
Terwijl ik blij ben dat ik leef.
Dat ik dingen beleef.

Werknemers hun zekerheid afpakken.
Grootgraaiers nog meer willen verdienen.
Waarom niet eens eerlijk delen.
Zoveel ongelijkheid is niet eerlijk.

Korte lontjesmaatschappij
Is dat wat we willen?
Wees eens lief voor de ander.
De rijke rijker, de arme armer.

En dat zal altijd zo zijn.
Maar uiteindelijk
Wie is er nu rijk en wie is er nu arm.
Ik ben arm maar voel me rijk.

Speelster 7-10-2020

het is weer werkdag
doe waar je zin in hebt
en als het tegenzit
zorg dat je met plezier werkt

maak een feest van de afwas
lekker spatten met water
de keuken moet toch schoon
dweilen en weer klaar

een rot karweitje wordt een feest
als je er anders tegen aan kijkt
het moet toch gebeuren
doe het eens met een lach

dan ziet de dag er een stuk vrolijker uit
ook al heb je nog zo veel pijn
lach eens tegen jezelf in de spiegel
een vrolijk gezicht en de wereld ziet er anders uit

speelster

die euro toch
die brengt je
naar de bedelstaf
en dat is niet maf

je krijgt de helft van je salaris
in euro´s uitgekeerd
de prijzen verdubbelen
als je omrekent

het salaris blijft gelijk
geen eurocent erbij
sappelen mag je
en dat is realiteit.

©Speelster

tjonge jonge wat mooi
dat is wat ik lees
dat is wat ik hoor
je kan er wat van

ja ik kan er niets aan doen
dat het me zo maar afgaat
dat ik er plezier aan beleef
dat een ander er wat aan heeft

veel reacties
met lieve hartelijke woorden
die weer beantwoord worden
enzovoort enzovoort

ik schrijf
ik speel
ik schilder
ik psp

over allerlei onderwerpen
met gevoel en emotie
het hart op de tong
wat mij bezielt

eigen werk
zonder opsmuk
zonder moeilijke woorden
heel eenvoudig

speelster