Lieve bezoekers

een druppel op een gloeiende plaat
hulp met de kraan open
honger, pijn en verdriet
blijheid en vreugde

hulp die geboden wordt
een druppel op de gloeiende plaat
even is er de vreugde
dan is het weer weg

soms hulp van lieve mensen
begaan met de armoede
waar ook ter wereld
liefdevolle aandacht

een druppel op de gloeiende plaat
vliegende dokters
hamanitaire hulp
het is altijd maar voor even

speelster

dan nog maar een berichtje plaatsen
zo veel is er niet te schrijven
de inkt is opgedroogd
de emoties komen en gaan
het leven is een grote kermis
het reuzerad draait zijn baan
stap in en geniet
van het mooie uitzicht bovenin
stap uit en loop
je pad van het leven

speelster

Heer in het verkeer.

Is al lang niet meer aan de orde.
Men gedraagt zeer agressief in het verkeer.
Haast en nog eens haast.
Ongelukken zijn dan niet te vermijden.
Met 130 langs de snelweg.
waar je maar 100 mag.

Switsend van de ene naar de andere baan.
Risico nemend en afsnijden.
Je schrikt je rot.
Gelukkig ging het net goed.
Maar anders had ik dit niet kunnen schrijven.

Heer in het verkeer.
Dames gaan voor.
dit soort slogans zijn ouderwets.

We leven in een risocovolle maatschappij.
Alles moet sneller met minder mensen.
En dat geeft stress en men maakt fouten.
Met alle gevolgen van dien.

Gelukkig ken ik dat probleem niet.
Haasten wat is dat.
Ga op tijd van huis
Dan heb ik geen stress.

Kom liever te vroeg aan en heb nog tijd voor een bakkie koffie.

©Speelster

Participatiemaatschappij.

Gisteren Winterfair in Buitenveld.
Ik kan mijn kostuum weer aan,
Met accordeon en een tas vol muziek
ga ik met de taxi naar bestemming.
want met die lange rokken op de fiets zie ik niet zitten,

Het is een gezellige boel als je dat mag opvrolijken.
Er wordt gedanst. mee gezongen en geneuried.
Men blijft even staan en luisteren.
En men geniet net als ik.

we krijgen soep en broodjes
en drinken kunnen we pakken.

dat is goed georganiseerd.

na afloop zeg ik dat ik even een taxi ga bellen.
wat krijgen we nou?
nee hoor dat hoeft niet.
er wordt geregeld dat ik mee kan rijden.
dat vind ik erg lief.

Participatiemaatschappij?
Dat kennen wij als vrijwilligers al heel lang.

©Speelster 30-11-2014

Een huisvrouw kan haar hele leven WERKEN voor nop.
Want een huisvrouw krijgt geen salaris.
Dus heeft ook geen pensioenopbouw.

Ik heb wel eens gekscherend gezegd...

Ik zit de hele dag op mijn luie reet,
Koffie drinken met de buurvrouw en de kabouters doen het werk..
Want bedden opmaken, eten koken, zorgen voor de tuin en de kinderen.
Dat is geen werk maar vrijetijdsbesteding.
Dus heb ik alle dagen vakantie zonder behoud van ja wat!
Ik ben dus eigenlijk niemand.
Want sta nergens geregistreerd als iemand die werk zoekt.
Ik werk alle dagen van s'morgens vroeg tot s'avonds laat.
administatie bijhouden. wasserij, schoonmaken, enz enz.
En nu als mantelzorgen aan de slag.
Geeft ook geen recht op inkomen.
Ben ook nog eens vrijwilligster en dat is het fijnste beroep ook zonder bezoldiging.
een huisvrouw doet dus geen pensioen opbouwen
Ik heb dus geen eigen inkomen.
Maar redt het wel.
De tering naar de nering zetten.
Bezuinigen waar ik maar kan.
Ben dan ook nog naaister, kapster, en dop eigen boontjes.
Ondanks dat ik geen eigen geld heb ben ik zeer tevreden.
Met mijn dak boven mijn hoofd en mijn warme bed.
Kan gaan en staan waar ik wil.
Ben zo vrij als een vogel.
geniet van de natuur en alles om me heen.
een lach geven is gratis.
een vriendelijk woord geven is gratis.
genieten van de natuur is gratis.
zo kun je bedenken wat je allemaal gratis kan doen.
gisteren gratis met de trein ( vrije reis) mee en genieten van het uitzicht.
kwamen we in Den Haag en konden vanwege de burendag gratis het museum van communicatie binnen.
Ook dat was weer eens leuk om te bekijken.
En in de trein is het ook zo leuk...
gratis en voor niets genieten van gesprekken die nergens overgaan...
En als men aan mij vraagt: Goh leuk wat die muziektekens in uw oren.
Heeft U daar wat mee.
dan krijg je een heel leuk gesprek...
gratis en voor niets.
Dat is het fijne van open staan voor de ander.!
Zonder dat er een prijskaartje aanhangt.
Want er kan nog veel zonder geld...

©Speelster

Crisis...

Wie heeft er nu echt last van de crisis...
Als je boven je stand leeft heb je last van de crisis...

Heb ik last van de crisis..?
Nee.
Ik heb een dak boven mijn hoofd en een bed om in te slapen.
Ben vrijwilligster en mantelzorger voor mijn man.
Heb leuke hobby's en heb het prima naar mijn zin.
De natuur gaat haar eigen gang en ik ook.

Ik ben HUISVROUW en heb geen inkomen...
want een huisvrouw WERKT niet.
Ben jaren door jaloerse werkende vrouwen met de nek aangekeken..
Want ik wandelde met de kinderen in de natuur.
Ging op visite bij de Oma's en Opa,s
En die bezoekjes van lekker spelen en ravotten door de kinderen. wordt nu ze groot zijn nog wel eens opgehaald.
Een Auto? wat is dat..
Ik doe alles op de fiets. of lopende.
En verder weg is er de trein of de bus.
Lekker relaxt op weg . geen files..
want ik heb de tijd..
mensen kijken...en dat werkt op mijn lachspieren...
humor ligt op straat en als je daar oog en oor voor hebt...kan je toch blij worden.
De keerzijde is dat veel mensen helemaal niet blij zijn..
Ze worden bang gemaakt door de crisis.
Verliezen hun baan en inkomen en status en aanzien.
als het helemaal slecht gaat worden ze op straat gezet.
En zie maar hoe je je verder redt.
Armoe in Nederland..is er genoeg en altijd geweest.
Maar wat is armoe...
Een auto voor de deur en geen eten op je bord?
moderne armoede..!

Keuzes maken en niet alles willen hebben is rijkdom!.
Delen wat je missen kan is RIJKDOM.

Crisis?
IK heb gelukkig geen last van de crisis...
Ik ben huisvrouw...
Zet de tering naar de nering. en geniet van het leven.
Als vrijwilligster en Mantelzorger voor mijn man.!

Speelster

Vanmiddag de verrassing van mijn leven...

Wordt ik (met achteraf een smoes) naar Rialto gelokt voor een interview met de LOS.
Ik wachten tot na de uitreiking, (dacht ik) Ben ik zelf degene die naar boven geroepen wordt om de Amateurmuziekprijs in ontvangst te nemen.

Juryrapport.

JENNY VAN DER WAL.

De amateurmuziekprijs wordt jaarlijks op de Dag van de Muziek uitgereikt aan een persoon of groep personen die zich meer dan gemiddeld verdienstelijk heeft gemaakt voor de amateurmuziek en deze structureel weet te stimuleren.
De werkgroep van de Dag van de Muziek heeft, in vergadering bijeen en rekening houdend met voornoemde criteria, besloten de prijs toe te kennen aan mevrouw Jenny van der Wal.

Wie kent Jenny niet?
Een vrolijke, goedlachse vrouw die p de fiets heel Den Helder doorkruist om muziek te brengen bij de mensen die niet langer in staat zijn om zelf het vertier op te zoeken.
Met haar accordeon achterop bezoekt zij vele verzorgingstehuizen± De Golfstroom, De Groene Vecht, Buitenveld, De Zeester, het Alzheimercafé om er maar een paar te noemen.
De bewoners van die tehuizen leven helemaal op als zij haar muziek ten gehore brengt.
Bij elk liedje probeert zij hen actief erbij te betrekken en verleidt zij de mensen tot meezingen.
Met haar Enthousiasme en liefde voor de muziek en in het bijzonder voor har instrument brengt zij veel vreugde in het leven van de bewoners.
Vermeldenswaard en te prijzen is dat Jenny zich niet laat weerhouden door regen en wind, maar meerdere malen per week dapper op de fiets stapt.
Zij weet immers dat de mensen van de tehuizen op haar en haar accordeonmuziek zitten te wachten.
Jenny vindt haar ziel en zaligheid in het verblijden van de mensen.
Zij is het levende voorbeeld van hoe amateurmuziek het welzijn van je medemens kan vergroten.
Bravo!

Om bovengenoemde redenen verheugt het de werkgroep van de Dag van de Muziek de amateurprijs van 2013 toe te mogen kennen aan Jenny van der Wal.

Einde citaat.

Ik wil iedereen bedanken die hieraan heeft meegewerkt.
Het is een kroon op het werk als amateurmusicus.
Ik doe het met hart en ziel.
Zoveel mooie momenten heeft het mijn leven verrijkt..
Muziek is emotie en als je dat kunt overbrengen, mag een zege genoemd worden.

Ik heb daar ook gedichten over geschreven..
En het mooiste compliment wat mij ten deel is gevallen is deze zin..

Mevrouw U speelt alsof u Zingt.
een mooier compliment kan men mij niet geven..
Zo was er ook een mevrouw die noemde mij * The One Million Dollar Girl*
Zei een andere bewoner en schenk je dat miljoen dan ook?
Hilariteit in de tent..

Wat een muziekstuk bereiken kan.

vanmiddag was het weer zo ver
een gezellige middag brengen
met muziek en een praatje
en ontvangen worden met applaus

ik vertelde dat het nummer
wat ik nu ga brengen
nog in de grondverf staat
en niet naar mijn zin is

maar het toch wil proberen
een paar weken geleden
voor het eerst gespeeld
en toen vonden ze het al mooi

en nu?
zachtjes hoor ik neurieën
ze zijn het niet vergeten
en ik groei tien pond

het spelen gaat steeds beter
er wellen tranen in mijn ogen
zo mooi als het opeens klinkt
de mensen genieten duidelijk

aan de kleine gebaren
een vingertik
een wiebelende teen
en die sprankelende ogen

kan ik zien dat er genoten wordt
een groot applaus volgt
en ik applaudisseer mee
een knik een handreiking

wat een muziekstuk
bereiken kan
in het leven
van een dementerende

het genot
van het genieten
is een hemels gevoel
dat we steeds weer mogen beleven

speelster 2012.

Mijn gedichten schrijf is als speelster.
Ik speel met woorden klanken en kleuren.
En spelen hoop ik nog lang te MOGEN doen.

warme groet Jenny.

50 jaar accordeon spelen...waar blijft de tijd...
Een gave? Nee, ik moet er hard voor studeren..
Het gaat niet vanzelf helaas.
Al die toesten en die knopjes uit je hoofd leren...
En als je niet goed kan onthouden is dat een ramp.
Gelukkig bestaat er notenschrift.
En door oefenen en nog eens oefenen ontstaat er melodie.
En door nuances van ritme en hard en zacht wordt het muziek.
Emotie en gevoel laten het muziekstuk leven.
En dat voelen de mensen waar ik voor speel heel goed aan.

Ik zat in de vierde klas van de lagere school.
En de muziekschool in Den Helder werd geopend.
Op een dag een vergadering aan tafel.
We zijn met 5 kinderen thuis.
Moeder neemt het woord.
Zij komt uit een arm gezin en haar wens kon nooit in vervulling gaan.
Maar nu in deze rijke tijd kan ook niet alles.
dus heb ik een voorstel.
keuzes maken is moeilijk.
Maar ik heb het beste met jullie voor.
Volgend jaar kan Jenny naar de muziekschool...
en ik gun jullie dat allemaal.
Maar dat betekent wel.
dat je niet zo veel speelgoed zal hebben.
Mijn vader was een alleskunner dus speelgoed hadden we wel.
een poppenhuis en de jongens auto´s van blokken hout gemaakt en beschilderd.
Maar geen dingen uit de winkel...
Dus we mochten kiezen.
Ik was helemaal gek van Malando en dat wilde ik ook.
Het jaar daarop naar de muziekschool. eerst een jaar AMV van meester Heertjes.
Toen Meester Slot en op de huishoudschool gaf Meester Slot ook muziekles.
Ik ben gek van accordeonmuziek en wilde dat graag leren.
Dus er komt een accordeon en krijg les van Meneer van der Tak.
Het ging heel moeizaam..
De linkerhand ging goed. de rechterhand ging goed maar samen links en recht..wat een ramp...waarom ik het maar niet goed onder knie kreeg. Ik begreep er niets van.
Uiteindelijk kwam er dan toch een knap stukkie muziek uit het instrument.
Ik heb de 5 jaar volgemaakt en met een diploma van de muziekschool geraakt.
Door veel oefenen en muziek aanschaffen en zelf een manier vinden hoe ik makkelijker zou kunnen spelen dat het toch leuk blijft om te doen heb ik een heel repertoire opgebouwd. Mijn eerste solo optreden was op de klasseavond van de huishoudschool.

Muziek is mijn leven.
Door de jaren heen heb ik veel gedaan...
En van het één komt het ander.
Ben dan ook van alle markten thuis.
Als je goed bent komen ze vanzelf naar je toe Jen. zei mijn broer Auke.
En meer dan je best kun je niet doen.

Muziek verbroederd.
En al 50 jaar gaat de accordeon achter op de fiets overal naar toe.
Heb dat ding zelfs wel op de slee vervoerd.
Nu heb ik een koffer op wieltjes want het gemak dient de mens..

Er zijn heel veel mooie warme en ontroerende momenten waar ik met veel genoegen aan terug kan denken.

Het begeleiden van koren groot en klein.
Achtergrond muziek.
Orkestwerk
Solo-optredens.
Ook de kompasschool heb ik hele warme herinneringen aan.
een kinderkoor vormen en dan het optreden voor sinterklaas en met kerst.
De repetities en de uitvoeringen...
Omdat ik weet hoe het voelt kun je dat overbrengen..
en verlegen kinderen stralen dan op het toneel.
Een mooier moment kon ik me niet voorstellen.
Samen muziek maken.

nam dan 2 accordeons mee en liet dat zien
Hoe een accordeon er van binnen uitziet..
als die tongen en kleppen..en dat het een blaasinstrument is.
zonder er zelf op te blazen.
zegt een meisje, kunt u ook doodsmuziek spelen?
Of .Juf waar zijn de boxen?

Ja dat komt allemaal weer bovendrijven..
Herinneringen die alleen maar meer worden.

Dankbaar ben ik nog elke dag dat ik naar de muziekschool heb mogen gaan en daar nog elke dag de vruchten van pluk.
En dat heb ik aan mijn ouders te danken..en mijn doorzettingsvermogen.

Dat anderen het zo bijzonder vinden wat ik doe...
heeft geresulteerd in een koninklijke onderscheiding en dan nu de amateurmuziekprijs.

Dit is mijn weekprogramma.
Vanmiddag naar de Groene vecht.
Vanavond het alzheimercafé elke 1e maandag van de maand in de Golfstroom.
Morgenochtend naar de Zeester
Woensdagochtend naar Buitenveld en 's middags naar de Lichtboei.
Donderdagochtend naar de Zeester en 's avonds Accordeonola.

Muziek schept een band en herinneringen gaan leven.

Vrijdagmiddag in de trein naar Amsterdam...zaten een paar jongens (mannen kan ik ze nog niet noemen) een joint te draaien...
Grootspraak over een paar *chicks * die ze gingen scoren...
Nuchter blijkt dat niet te kunnen...
Ik heb dat zo maar eens aangehoord en verder er geen aandacht aan geschonken...
Hoe respectloos werd er over meiden scoren gesproken...
Gewoon een paar knullen van een boerendorp gingen Amsterdam onveilig maken..

Wat jeugd bezielt?
Ik ben blij dat ik in deze tijd mijn jeugd niet hoef mee te maken...
Het doemdenken van seks en rock-'n-roll..
Het woordje liefde is oubollig..en toch draait het daar wel om...
Iets of veel voor elkaar overhebben en elkaar aanvullen..

Als ik om me heen kijk zie ik veel in zichzelf gekeerde mensen rondlopen..
Ze durven je amper aan te kijken..
Bange vogels...
Vaak geef ik een glimlach....en krijg dan een glimlach terug.. maar soms kan er echt geen vrolijk gezicht opgezet worden..
Zitten ze zo diep in zak en as....
Tja, eigen verantwoording....Je alles laten aanleunen... Dan komt het zover...
Dat je er geen gat meer in ziet...
Hulpverlening.....

Als ik dat alles zo eens bekijk wat heb ik dan een fijn leven...
Hoef me geen zorgen te maken....
Ben lekker creatief bezig...
Geniet van het weer, de natuur en alles wat leeft..

Een zwerfkat zo angstig...Heb ik zo ver dat ik haar aaien mag en ze spint en geeft kopjes..

Accordeon spelen.....
Geeft energie en een hoop vrolijkheid..
Verhalen komen los...door het spelen van een melodie..
Ontspanning..
Een spasme dat je zo ziet verdwijnen...
Wat gevoelige klanken met een mens kunnen doen...
Dat merk ik elke keer weer...
Ik ben dankbaar dat ik dat nog steeds MAG doen...

©Speelster

de natuur
is elke seconde
op haar mooist
telkens weer

een roos in de knop
een roos in bloei
de blaadjes vallen
de rozenbottel

de zee
golven
klein en groot
de branding

bergen
pieken en dalen
groen en wit
prachtige kleuren

de lucht
wolken
of strakblauw
het is een pracht

genieten
telkens weer
van de natuur
prachtig en puur

©Speelster

elke kustbewoner weet
dat de zee neemt en geeft
dat je voorzichtig moet zijn
vooral met onderstroom

dus niet verder
dan je knieën
in de zee
aan het strand

zelfs ervaren zwemmers
komen in problemen
als de onderstroom
zo sterk is

de zee is en blijft verraderlijk
een echte zeeman
kan ook niet zwemmen
want dat heeft geen nut

mensen zijn domme wezens
de zee is voor de vissen
de mens is geen vis
maar denkt er wel een te zijn

de reddingsbrigade waarschuwt
mensen zijn eigenwijs
dus verdrinken voor ogen van redders
omdat men niet luistert naar de zee

de zee geeft en neemt
altijd en overal
natuur is nu eenmaal sterker
dan de mens ooit zal zijn

© Speelster

met hart en ziel voelen
met hart en ziel kijken
met hart en ziel ondernemen
dat geeft een goed gevoel

zonder dat ben je hard
zonder dat ben je gevoelloos
als een robot door het leven
manipulerend en pijn achterlatend

de goede tijd is geweest
het voelde aan als een feest
waarom dan die omslag
en gedragen als een beest

pijn en verdriet achterlatend
het leven weer oppakken
de vreugde weer leren zien
en de lach en de traan

om zo weer door het leven te gaan
weer op eigen benen te staan
met hart en ziel ondernemen
dat geeft een goed gevoel

speelster

een robot is
perfekt, gestroomlijnd,
foutloos, gevoelloos 
een harteloos wezen

een mens kent
gevoel, emoties
pijn, verdriet,
vreugde en plezier

iedereen heeft een rugzak
de een een kleine
de ander een grote
het maakt niet zoveel uit

lidtekens onzichtbaar in het hart
lidtekens zichtbaar voor een ieder
lidtekens tekenen van het verleden
lidtekens hoe pijnlijk en verdrietig

een robot heeft niets van dit alles
die gaat onverstoorbaar door
een robot is een ding
koud, lawaaierig en altijd bezig

speelster

pijn
verdriet
verdrietige pijn
pijnlijk verdriet

smart
pijn in het hart

Speelster

op het strand zit een visser in de brandende zon
zijn vrouw en kinderen naast hem
ze hebben de ramp overleeft
want ze waren op visite

niets is meer belangrijk alles is weggevaagd
maar ze hebben elkaar en dat is belangrijk
hun levensles is wees lief voorelkaar
dat is wat deze ramp wil zeggen

100 meter verder het hiltonhotel
de airconditon draait op volle toeren
lallende gasten aan de bar
eten en drinken in overvloed

een artsenpost, medicijnen, verpleegsters
alles is voorhanden voor de toeristen
de toeisten geven af op het onheil
want de vakantie is verpest

niets gebeurt voor niets
het is weer even handen in elkaar slaan
de beelden op tv vertellen het geweld
en over een maand is men hen weer vergeten

het gewone leven zet gewoon door
dansen, muziek, vuurwerk, lol
denk dan even aan daar
aan de andere kant van de wereld

er is maar één land, de aarde
er is maar één volk, de mens
er is maar één religie , de liefde
ik wens aan een ieder een liefdevol leven

speelster

Morgen ben ik jarig en vier het niet door persoonlijke omstandigheden.
Dat doe ik al jaren niet.
Mijn man kan de drukte niet aan en dat weet men.
Gezelligheid is dan ook ver te zoeken in huiselijke kring.
Maar een ziekte die OPS heet dat is het ergste wat een gezin kan overkomen.
Gisteren had ik weer even een inzinking
De agressie was weer zo hevig dat het mij even te veel werd.
Nu is alles weer rustig of er niets gebeurd is.
Toch begint het weer te roken want zijn pc is gecrast en dat is mijn schuld in zijn ogen.
Buien komen en buien gaan en heel soms trek ik me dat aan.
Dan is de druppel weer bereikt die de emmer doet overstromen.
En krijg ik het even te kwaad.
Het lost ook vanzelf weer op dat heb ik moeten leren.
Maar dat het niet prettig is ach, ik kan het beheren.

speelster

zo het is vakantie hier
dat ik dus niet vier
een huisvrouw is nooit klaar
was dat maar eens waar
en vooral nu in mijn situatie
denken voor twee doen voor twee
en dat valt wel eens niet mee
maar ik ga niet klagen hoor
stel je eens voor
ik doe het met liefde
en krijg genegenheid
en bij gelegenheid
krijg ik een hartelijk woord

ik ga zo nog even naar zee
en mijn hondje gaat mee
even weg van de sleur
die gaat voorbij aan mijn deur

het is weer zo mooi buiten
en de vogels die fluiten
de kat zegt miauw
en lorre koppie krouw

ik ga vanmiddag weer uit spelen
dat is een vast ritueel
kunnen de mensjes weer kwelen
niets is ze te veel

even lekker genieten een uurtje lang
en voor een ander is dat veel te kort
is het nou al weer afgelopen
is dan wat ik hoor

en ik heb dan veel te lang doorgespeeld
want ik zit dan al anderhalf uur
maar zolang de mensjes het leuk vinden ga ik door
het plezier en de gein daar geniet ik van hoor

speelster