Crisis

Vanmiddag de verrassing van mijn leven...

Wordt ik (met achteraf een smoes) naar Rialto gelokt voor een interview met de LOS.
Ik wachten tot na de uitreiking, (dacht ik) Ben ik zelf degene die naar boven geroepen wordt om de Amateurmuziekprijs in ontvangst te nemen.

Juryrapport.

JENNY VAN DER WAL.

De amateurmuziekprijs wordt jaarlijks op de Dag van de Muziek uitgereikt aan een persoon of groep personen die zich meer dan gemiddeld verdienstelijk heeft gemaakt voor de amateurmuziek en deze structureel weet te stimuleren.
De werkgroep van de Dag van de Muziek heeft, in vergadering bijeen en rekening houdend met voornoemde criteria, besloten de prijs toe te kennen aan mevrouw Jenny van der Wal.

Wie kent Jenny niet?
Een vrolijke, goedlachse vrouw die p de fiets heel Den Helder doorkruist om muziek te brengen bij de mensen die niet langer in staat zijn om zelf het vertier op te zoeken.
Met haar accordeon achterop bezoekt zij vele verzorgingstehuizen± De Golfstroom, De Groene Vecht, Buitenveld, De Zeester, het Alzheimercafé om er maar een paar te noemen.
De bewoners van die tehuizen leven helemaal op als zij haar muziek ten gehore brengt.
Bij elk liedje probeert zij hen actief erbij te betrekken en verleidt zij de mensen tot meezingen.
Met haar Enthousiasme en liefde voor de muziek en in het bijzonder voor har instrument brengt zij veel vreugde in het leven van de bewoners.
Vermeldenswaard en te prijzen is dat Jenny zich niet laat weerhouden door regen en wind, maar meerdere malen per week dapper op de fiets stapt.
Zij weet immers dat de mensen van de tehuizen op haar en haar accordeonmuziek zitten te wachten.
Jenny vindt haar ziel en zaligheid in het verblijden van de mensen.
Zij is het levende voorbeeld van hoe amateurmuziek het welzijn van je medemens kan vergroten.
Bravo!

Om bovengenoemde redenen verheugt het de werkgroep van de Dag van de Muziek de amateurprijs van 2013 toe te mogen kennen aan Jenny van der Wal.

Einde citaat.

Ik wil iedereen bedanken die hieraan heeft meegewerkt.
Het is een kroon op het werk als amateurmusicus.
Ik doe het met hart en ziel.
Zoveel mooie momenten heeft het mijn leven verrijkt..
Muziek is emotie en als je dat kunt overbrengen, mag een zege genoemd worden.

Ik heb daar ook gedichten over geschreven..
En het mooiste compliment wat mij ten deel is gevallen is deze zin..

Mevrouw U speelt alsof u Zingt.
een mooier compliment kan men mij niet geven..
Zo was er ook een mevrouw die noemde mij * The One Million Dollar Girl*
Zei een andere bewoner en schenk je dat miljoen dan ook?
Hilariteit in de tent..

Wat een muziekstuk bereiken kan.

vanmiddag was het weer zo ver
een gezellige middag brengen
met muziek en een praatje
en ontvangen worden met applaus

ik vertelde dat het nummer
wat ik nu ga brengen
nog in de grondverf staat
en niet naar mijn zin is

maar het toch wil proberen
een paar weken geleden
voor het eerst gespeeld
en toen vonden ze het al mooi

en nu?
zachtjes hoor ik neurieën
ze zijn het niet vergeten
en ik groei tien pond

het spelen gaat steeds beter
er wellen tranen in mijn ogen
zo mooi als het opeens klinkt
de mensen genieten duidelijk

aan de kleine gebaren
een vingertik
een wiebelende teen
en die sprankelende ogen

kan ik zien dat er genoten wordt
een groot applaus volgt
en ik applaudisseer mee
een knik een handreiking

wat een muziekstuk
bereiken kan
in het leven
van een dementerende

het genot
van het genieten
is een hemels gevoel
dat we steeds weer mogen beleven

speelster 2012.

Mijn gedichten schrijf is als speelster.
Ik speel met woorden klanken en kleuren.
En spelen hoop ik nog lang te MOGEN doen.

warme groet Jenny.

50 jaar accordeon spelen...waar blijft de tijd...
Een gave? Nee, ik moet er hard voor studeren..
Het gaat niet vanzelf helaas.
Al die toesten en die knopjes uit je hoofd leren...
En als je niet goed kan onthouden is dat een ramp.
Gelukkig bestaat er notenschrift.
En door oefenen en nog eens oefenen ontstaat er melodie.
En door nuances van ritme en hard en zacht wordt het muziek.
Emotie en gevoel laten het muziekstuk leven.
En dat voelen de mensen waar ik voor speel heel goed aan.

Ik zat in de vierde klas van de lagere school.
En de muziekschool in Den Helder werd geopend.
Op een dag een vergadering aan tafel.
We zijn met 5 kinderen thuis.
Moeder neemt het woord.
Zij komt uit een arm gezin en haar wens kon nooit in vervulling gaan.
Maar nu in deze rijke tijd kan ook niet alles.
dus heb ik een voorstel.
keuzes maken is moeilijk.
Maar ik heb het beste met jullie voor.
Volgend jaar kan Jenny naar de muziekschool...
en ik gun jullie dat allemaal.
Maar dat betekent wel.
dat je niet zo veel speelgoed zal hebben.
Mijn vader was een alleskunner dus speelgoed hadden we wel.
een poppenhuis en de jongens auto´s van blokken hout gemaakt en beschilderd.
Maar geen dingen uit de winkel...
Dus we mochten kiezen.
Ik was helemaal gek van Malando en dat wilde ik ook.
Het jaar daarop naar de muziekschool. eerst een jaar AMV van meester Heertjes.
Toen Meester Slot en op de huishoudschool gaf Meester Slot ook muziekles.
Ik ben gek van accordeonmuziek en wilde dat graag leren.
Dus er komt een accordeon en krijg les van Meneer van der Tak.
Het ging heel moeizaam..
De linkerhand ging goed. de rechterhand ging goed maar samen links en recht..wat een ramp...waarom ik het maar niet goed onder knie kreeg. Ik begreep er niets van.
Uiteindelijk kwam er dan toch een knap stukkie muziek uit het instrument.
Ik heb de 5 jaar volgemaakt en met een diploma van de muziekschool geraakt.
Door veel oefenen en muziek aanschaffen en zelf een manier vinden hoe ik makkelijker zou kunnen spelen dat het toch leuk blijft om te doen heb ik een heel repertoire opgebouwd. Mijn eerste solo optreden was op de klasseavond van de huishoudschool.

Muziek is mijn leven.
Door de jaren heen heb ik veel gedaan...
En van het één komt het ander.
Ben dan ook van alle markten thuis.
Als je goed bent komen ze vanzelf naar je toe Jen. zei mijn broer Auke.
En meer dan je best kun je niet doen.

Muziek verbroederd.
En al 50 jaar gaat de accordeon achter op de fiets overal naar toe.
Heb dat ding zelfs wel op de slee vervoerd.
Nu heb ik een koffer op wieltjes want het gemak dient de mens..

Er zijn heel veel mooie warme en ontroerende momenten waar ik met veel genoegen aan terug kan denken.

Het begeleiden van koren groot en klein.
Achtergrond muziek.
Orkestwerk
Solo-optredens.
Ook de kompasschool heb ik hele warme herinneringen aan.
een kinderkoor vormen en dan het optreden voor sinterklaas en met kerst.
De repetities en de uitvoeringen...
Omdat ik weet hoe het voelt kun je dat overbrengen..
en verlegen kinderen stralen dan op het toneel.
Een mooier moment kon ik me niet voorstellen.
Samen muziek maken.

nam dan 2 accordeons mee en liet dat zien
Hoe een accordeon er van binnen uitziet..
als die tongen en kleppen..en dat het een blaasinstrument is.
zonder er zelf op te blazen.
zegt een meisje, kunt u ook doodsmuziek spelen?
Of .Juf waar zijn de boxen?

Ja dat komt allemaal weer bovendrijven..
Herinneringen die alleen maar meer worden.

Dankbaar ben ik nog elke dag dat ik naar de muziekschool heb mogen gaan en daar nog elke dag de vruchten van pluk.
En dat heb ik aan mijn ouders te danken..en mijn doorzettingsvermogen.

Dat anderen het zo bijzonder vinden wat ik doe...
heeft geresulteerd in een koninklijke onderscheiding en dan nu de amateurmuziekprijs.

Dit is mijn weekprogramma.
Vanmiddag naar de Groene vecht.
Vanavond het alzheimercafé elke 1e maandag van de maand in de Golfstroom.
Morgenochtend naar de Zeester
Woensdagochtend naar Buitenveld en 's middags naar de Lichtboei.
Donderdagochtend naar de Zeester en 's avonds Accordeonola.

Muziek schept een band en herinneringen gaan leven.

Vrijdagmiddag in de trein naar Amsterdam...zaten een paar jongens (mannen kan ik ze nog niet noemen) een joint te draaien...
Grootspraak over een paar *chicks * die ze gingen scoren...
Nuchter blijkt dat niet te kunnen...
Ik heb dat zo maar eens aangehoord en verder er geen aandacht aan geschonken...
Hoe respectloos werd er over meiden scoren gesproken...
Gewoon een paar knullen van een boerendorp gingen Amsterdam onveilig maken..

Wat jeugd bezielt?
Ik ben blij dat ik in deze tijd mijn jeugd niet hoef mee te maken...
Het doemdenken van seks en rock-'n-roll..
Het woordje liefde is oubollig..en toch draait het daar wel om...
Iets of veel voor elkaar overhebben en elkaar aanvullen..

Als ik om me heen kijk zie ik veel in zichzelf gekeerde mensen rondlopen..
Ze durven je amper aan te kijken..
Bange vogels...
Vaak geef ik een glimlach....en krijg dan een glimlach terug.. maar soms kan er echt geen vrolijk gezicht opgezet worden..
Zitten ze zo diep in zak en as....
Tja, eigen verantwoording....Je alles laten aanleunen... Dan komt het zover...
Dat je er geen gat meer in ziet...
Hulpverlening.....

Als ik dat alles zo eens bekijk wat heb ik dan een fijn leven...
Hoef me geen zorgen te maken....
Ben lekker creatief bezig...
Geniet van het weer, de natuur en alles wat leeft..

Een zwerfkat zo angstig...Heb ik zo ver dat ik haar aaien mag en ze spint en geeft kopjes..

Accordeon spelen.....
Geeft energie en een hoop vrolijkheid..
Verhalen komen los...door het spelen van een melodie..
Ontspanning..
Een spasme dat je zo ziet verdwijnen...
Wat gevoelige klanken met een mens kunnen doen...
Dat merk ik elke keer weer...
Ik ben dankbaar dat ik dat nog steeds MAG doen...

©Speelster

de natuur
is elke seconde
op haar mooist
telkens weer

een roos in de knop
een roos in bloei
de blaadjes vallen
de rozenbottel

de zee
golven
klein en groot
de branding

bergen
pieken en dalen
groen en wit
prachtige kleuren

de lucht
wolken
of strakblauw
het is een pracht

genieten
telkens weer
van de natuur
prachtig en puur

©Speelster

elke kustbewoner weet
dat de zee neemt en geeft
dat je voorzichtig moet zijn
vooral met onderstroom

dus niet verder
dan je knieën
in de zee
aan het strand

zelfs ervaren zwemmers
komen in problemen
als de onderstroom
zo sterk is

de zee is en blijft verraderlijk
een echte zeeman
kan ook niet zwemmen
want dat heeft geen nut

mensen zijn domme wezens
de zee is voor de vissen
de mens is geen vis
maar denkt er wel een te zijn

de reddingsbrigade waarschuwt
mensen zijn eigenwijs
dus verdrinken voor ogen van redders
omdat men niet luistert naar de zee

de zee geeft en neemt
altijd en overal
natuur is nu eenmaal sterker
dan de mens ooit zal zijn

© Speelster

met hart en ziel voelen
met hart en ziel kijken
met hart en ziel ondernemen
dat geeft een goed gevoel

zonder dat ben je hard
zonder dat ben je gevoelloos
als een robot door het leven
manipulerend en pijn achterlatend

de goede tijd is geweest
het voelde aan als een feest
waarom dan die omslag
en gedragen als een beest

pijn en verdriet achterlatend
het leven weer oppakken
de vreugde weer leren zien
en de lach en de traan

om zo weer door het leven te gaan
weer op eigen benen te staan
met hart en ziel ondernemen
dat geeft een goed gevoel

speelster

een robot is
perfekt, gestroomlijnd,
foutloos, gevoelloos 
een harteloos wezen

een mens kent
gevoel, emoties
pijn, verdriet,
vreugde en plezier

iedereen heeft een rugzak
de een een kleine
de ander een grote
het maakt niet zoveel uit

lidtekens onzichtbaar in het hart
lidtekens zichtbaar voor een ieder
lidtekens tekenen van het verleden
lidtekens hoe pijnlijk en verdrietig

een robot heeft niets van dit alles
die gaat onverstoorbaar door
een robot is een ding
koud, lawaaierig en altijd bezig

speelster

pijn
verdriet
verdrietige pijn
pijnlijk verdriet

smart
pijn in het hart

Speelster

op het strand zit een visser in de brandende zon
zijn vrouw en kinderen naast hem
ze hebben de ramp overleeft
want ze waren op visite

niets is meer belangrijk alles is weggevaagd
maar ze hebben elkaar en dat is belangrijk
hun levensles is wees lief voorelkaar
dat is wat deze ramp wil zeggen

100 meter verder het hiltonhotel
de airconditon draait op volle toeren
lallende gasten aan de bar
eten en drinken in overvloed

een artsenpost, medicijnen, verpleegsters
alles is voorhanden voor de toeristen
de toeisten geven af op het onheil
want de vakantie is verpest

niets gebeurt voor niets
het is weer even handen in elkaar slaan
de beelden op tv vertellen het geweld
en over een maand is men hen weer vergeten

het gewone leven zet gewoon door
dansen, muziek, vuurwerk, lol
denk dan even aan daar
aan de andere kant van de wereld

er is maar één land, de aarde
er is maar één volk, de mens
er is maar één religie , de liefde
ik wens aan een ieder een liefdevol leven

speelster

Morgen ben ik jarig en vier het niet door persoonlijke omstandigheden.
Dat doe ik al jaren niet.
Mijn man kan de drukte niet aan en dat weet men.
Gezelligheid is dan ook ver te zoeken in huiselijke kring.
Maar een ziekte die OPS heet dat is het ergste wat een gezin kan overkomen.
Gisteren had ik weer even een inzinking
De agressie was weer zo hevig dat het mij even te veel werd.
Nu is alles weer rustig of er niets gebeurd is.
Toch begint het weer te roken want zijn pc is gecrast en dat is mijn schuld in zijn ogen.
Buien komen en buien gaan en heel soms trek ik me dat aan.
Dan is de druppel weer bereikt die de emmer doet overstromen.
En krijg ik het even te kwaad.
Het lost ook vanzelf weer op dat heb ik moeten leren.
Maar dat het niet prettig is ach, ik kan het beheren.

speelster

zo het is vakantie hier
dat ik dus niet vier
een huisvrouw is nooit klaar
was dat maar eens waar
en vooral nu in mijn situatie
denken voor twee doen voor twee
en dat valt wel eens niet mee
maar ik ga niet klagen hoor
stel je eens voor
ik doe het met liefde
en krijg genegenheid
en bij gelegenheid
krijg ik een hartelijk woord

ik ga zo nog even naar zee
en mijn hondje gaat mee
even weg van de sleur
die gaat voorbij aan mijn deur

het is weer zo mooi buiten
en de vogels die fluiten
de kat zegt miauw
en lorre koppie krouw

ik ga vanmiddag weer uit spelen
dat is een vast ritueel
kunnen de mensjes weer kwelen
niets is ze te veel

even lekker genieten een uurtje lang
en voor een ander is dat veel te kort
is het nou al weer afgelopen
is dan wat ik hoor

en ik heb dan veel te lang doorgespeeld
want ik zit dan al anderhalf uur
maar zolang de mensjes het leuk vinden ga ik door
het plezier en de gein daar geniet ik van hoor

speelster

Welke moeilijkheden je in het verleden ook hebt gehad,
vandaag kun je een nieuw begin maken.

Kernwoorden en kleine zinnen geven kracht aan het leven...
Hier kun je mee verder als je dat wilt....
Dit is een uitspraak van Boedha...
En die klinkt als een klok..

© Speelster

 Wat is de mens in het algemeen toch een slap wezen...
Ze hebben overal last van en altijd hulpmiddelen nodig...
Zo zielig...

Aan de ene kant natuur redden...
Aan de andere kant natuur aan z'n eind brengen..
Zwijnen afschieten..
Ganzen vergassen..
En waarvoor?

Als ik langs Schiphol rij zie ik geen gans vliegen...
Maar wel ettelijke meeuwen.
Van die grote Zilvermeeuwen...

Wilde zwijnen (het woord zegt het al) zijn natuurdieren..
Maar in de gecultiveerde natuur van Nederland horen ze natuurlijk niet meer thuis..
Zijn een gevaar voor de automobilist..
Wel, lariekoek natuurlijk...
De jager zoekt een excuus om maar te mogen jagen..
Er zit toch een rem in een auto?
de automobilist heeft toch verstand?
Of zijn het domme mensen die niet meer kunnen denken en uitkijken..
Voor het gevaar van een ongeluk moet die wilde zwijnen maar gewoon doodgeschoten worden...
Kan de verkeersdeelnemer met 130 over de snelweg razen..!!!!

© Speelster

Ik kan alleen maar zeggen maak wat van je leven...
Geniet van de dingen die goed gaan ...
En de rest?
Laat maar! Het wordt toch niet beter.

OPS.

OPStandigheid.
OPSlokkende energie voor de partner.
OPSnerende opmerkingen die door merg en been gaan.
OPS Beroepsziekte die doofpot gericht is.

Alles lost op
Alles kapot

Gedreven worden in andere armen
Die het hart weer verwarmen
Verscheurde liefde.
Ach het lijkt zo mooi.

Ik heb 2 kanjers om me heen
Ik ben nooit meer alleen
Die voorziening is genieten en gun ik iedereen.
Verliezen en vinden, vriendschap, liefde, plezier.

Mijn gevoel overgeven.
Ik moet toch overleven.
Omstanders begrijpen het niet.
Als ik daar over begin.

Ja, ik heb 2 kanjers.
Het verleden wat goed was.
Waar ik warme herinneringen aan heb.
Wat nu zo koud en kil is geworden

Door de beroepsziekte OPS
Ik mag groeien van me zelf
Ik mag bloeien van me zelf
En mijn man gaat alleen maar achteruit

Die andere Kanjer
Die zegt, wat ben je mooi
Wat ben je sterk
Wat hou ik van jou
Maar vooral,,,Blijf je man trouw.

Dat is wat ik doe.
Alles doen om het leefbaar te houden.
En ik ben gesterkt door liefde en warmte
Wat ben ik een gelukkig mens.

© Speelster

Ik heb een lieve vriend en nu al weer 17 maanden.
Innig. warm en liefdevol.
Mijn man is een man met een vlekje geworden.
Mijn vriend is een man met een vlekje.
Maar omdat ik weet wat dat is, kan ik daar mee omgaan.
Mijn man moet ik behandelen met structuur wat vaak niet aankomt.
Mijn vriend heeft structuur van zichzelf.
Bij mijn man loop ik vaak op eieren.
Bij mijn vriend kan ik mijzelf zijn.
Daar laad ik een berg energie op.
Daar kan ik de zorg even loslaten.
Op die manier ben ik in evenwicht.
Kan ik de zorg langer aan.
Mijn man gaat naar de dagopvang.
Kan ik met een gerust hart op stap.
Dat hebben we goed door gesproken.
Hij doet verder toch waar hij zin in heeft.
En dat is eigenlijk niet veel.
Veel slapen en dat is het.

Amsterdam is mijn 2e thuis geworden.
Daar heb ik een weekend huwelijk mee.
Ik geniet van het moment.
De mensen, de Amsterdamse gezelligheid.
Ik heb nu 2 levens en dat bevalt me goed.
Met mijn man de uitjes naar het zorgcentrum
De warme hap waar hij zo van geniet.
Woensdagochtend op de dagopvang speel ik accordeon
Waar hij zo van geniet.
Met mijn vriend waar ik leuke dingen mee doe.
Hij stippelt uit en denkt vooruit.
De verrassing is, het komt vaak niet uit.
Die onverwachte dingen maken het leven mooi.
Openstaan voor het onbekende wat bekend gaat worden.
Leven en laten leven en genieten.
De natuur, Mensen die je een goed hart toedragen.
Ja, die keuze maak ik zelf en het is goed zo.
Het is namelijk mijn leven en ik leef.
Zorgen en verzorgen en verzorgt worden.
In alle eerlijkheid kan ik zeggen, ondanks de pijn en het verdriet
Om wat ik allemaal verloren heb.
Wat heb ik een heerlijk leven.
Het is dubbel, maar dubbel en dwars verdient,
liefde, warmte en vriendschap.
Schoorvoetend groei en bloei ik weer.
en ik geniet er met volle teugen van.
Tweestrijd in mij zal er altijd blijven.
Want een vriend hebben is niet leuk.
Ik zou het zo graag anders zien.
Maar dat is uitgesloten, Mijn man is ziek, Doodziek.
Helaas door zijn werk zo geworden.
OPS....GRRRRRRRRRRRRRRRR...!!!!

OPS = Organic Psycho Sindroom.
Niet aangeboren hersenletsel wat zeer sluipend tot uiting komt
en dan is het kwaad al geschied.
Herstel is niet meer mogelijk!
En dat meestal voor je 40e jaar openbaart als je met solventen werkt..!
Vervroegde veroudering en dementie tot gevolg voor je zestigste!!!!Mijn man wordt 65 en straks rijp voor het verpleegtehuis....
Dat is onze toekomst op korte termijn...
Niks leuke dingen doen tijdens de pensionering...!
Genieten is er voor ons niet meer bij.
Maar genieten doen we wel elk op onze eigen manier
maar samen is helaas niet meer.
Gezellig keuvelen en knuffelen is uitgesloten...
En mocht hij dan wel eens zijn armen om mij heen slaan ben ik zo blij...
liefde is zo veel meer...en steeds weer grenzen verleggen...
Maar de liefde blijft sterk..en daarom kan ik dit volhouden...
Een ander had het bijltje er allang bij neergegooid!
En ook dat is te begrijpen...
Ik kan dat heel goed begrijpen als je geen vluchtweg hebt....!
Ik ben een gezegend mens met mijn 2 KANJERS!

©Speelster

De rijkste mensen zijn zo arm als de mieren.
hebben en graaien is hun kracht
en denken te hebben zoveel macht
Armen overleven, hebben niets te vieren

De mensheid is een dom ras.
Kijk maar naar de crisis
die geen crisis is.
Wie heeft daar nu echt last van?

De rijke die aandelen heeft
Gebakken lucht wat zo wegvaagt
Een papiertje met wat cijfers
niets meer waard.

De arme weet niet beter
of die moet inleveren
om de rijke tevreden te stellen
want echt rijk zal de arme nooit worden

Maar gelukkig is de arme wel
blij met de kleine dingen
geld maakt niet gelukkig
liefde overwint dat allemaal

En kijk dat ontbreekt vaak aan de rijke
die denkt alleen maar zakelijk
Hoe kan ik me meer verrijken
over de ruggen van de arme.

©Speelster

verstoring in gevoel en emotie

als er geen evenwicht is in gevoel en emotie
als er een verstoring is in gevoel en emotie
dan blijft er een leegheid over
die zijn weerga niet kent

meevoelendheid is dan zeer belangrijk
de gezonde geeft kracht moed en liefde
om de ongezonde bij te staan
wat warmte te geven

zo komt het evenwicht
toch in het midden
als we allemaal open staan
voor de zieke en de zwakke

emoties zonder gevoel zijn zeer leeg
en kunnen heel bedreigend zijn
ik heb daar alle dagen mee te maken
en heb mijn draai daar in gevonden

het is niet makkelijk om daar mee om te gaan
maar wel heel erg boeiend
mijn gevoel en emotie breng ik wel over
maar krijg het niet meer terug

toch ben ik niet ongelukkig
ik geniet van het moment dat ik tevreden ben
mijn leven heeft nu een ander doel
niet nemen maar geven met gevoel

©Speelster

Natuur

geen mens kan hoger springer dan een vlo
geen mens kan zweven als een adelaar
geen mens is sterker dan een beer
en toch is dat niet helemaal waar

in een andere dimensie
kan het allemaal
maar dan moet je ver weg
buiten de dampkring verblijven

daar ben je sterker dan een beer
kun je zweven als een adelaar
en hoger springen dan een vlo
daar wordt dit sprookje waar

©Speelster

het is weer 50 + beurs...
en het zal er wel gezellig druk zijn...
Mij niet gezien in zulke grote massa's...
Maar er zijn mensen die alles aflopen...
Net zo als mijn man...
Die kan geen evenement overslaan....
en hij komt met tassen vol folders aanzetten en pennen en stickers...
Zet het in de kamer neer en kijkt er verder niet meer naar om...
Als er een televisie programma is en er is een elektrische fiets op te zien is het van ...
Ooh die wil ik ook...
Dus nu gaat hij naar de 50+ beurs om een demonstratie bij te wonen van de elektrische fiets...
Vorig jaar was het daar zo druk dat hij er niet aan toegekomen is...
Zal me benieuwen wat voor verhaal hij vanavond heeft als hij thuiskomt...
maar net als voorgaande keren zal het wel zo gaan...
de tas wordt in de hoek gesmeten...
de folders gaan op de grote hoop...
en voor de tv in slaap vallen en er wordt verder geen woord gewisseld...
Dat heb je als je OPS hebt en graag iets wilt...
Ik hou me maar op de achtergrond...
want anders ben ik de gebeten hond...
dit heb ik al zo vaak mee gemaakt...
Ik weet onderhand de gevolgen...
gezelligheid is ver te zoeken...
OPS een soort DEMENTIE op jonge leeftijd door het werk opgelopen...
met alle gevolgen van dien...
voor gezin en omgeving...
Gooi het maar op de grote hoop...
en verder word nergens naar omgekeken....
en ik zit met de gebakken peren...!

©Speelster