Accordeon spelen
50 jaar accordeon spelen...waar blijft de tijd...
Een gave? Nee, ik moet er hard voor studeren..
Het gaat niet vanzelf helaas.
Al die toesten en die knopjes uit je hoofd leren...
En als je niet goed kan onthouden is dat een ramp.
Gelukkig bestaat er notenschrift.
En door oefenen en nog eens oefenen ontstaat er melodie.
En door nuances van ritme en hard en zacht wordt het muziek.
Emotie en gevoel laten het muziekstuk leven.
En dat voelen de mensen waar ik voor speel heel goed aan.
Ik zat in de vierde klas van de lagere school.
En de muziekschool in Den Helder werd geopend.
Op een dag een vergadering aan tafel.
We zijn met 5 kinderen thuis.
Moeder neemt het woord.
Zij komt uit een arm gezin en haar wens kon nooit in vervulling gaan.
Maar nu in deze rijke tijd kan ook niet alles.
dus heb ik een voorstel.
keuzes maken is moeilijk.
Maar ik heb het beste met jullie voor.
Volgend jaar kan Jenny naar de muziekschool...
en ik gun jullie dat allemaal.
Maar dat betekent wel.
dat je niet zo veel speelgoed zal hebben.
Mijn vader was een alleskunner dus speelgoed hadden we wel.
een poppenhuis en de jongens auto´s van blokken hout gemaakt en beschilderd.
Maar geen dingen uit de winkel...
Dus we mochten kiezen.
Ik was helemaal gek van Malando en dat wilde ik ook.
Het jaar daarop naar de muziekschool. eerst een jaar AMV van meester Heertjes.
Toen Meester Slot en op de huishoudschool gaf Meester Slot ook muziekles.
Ik ben gek van accordeonmuziek en wilde dat graag leren.
Dus er komt een accordeon en krijg les van Meneer van der Tak.
Het ging heel moeizaam..
De linkerhand ging goed. de rechterhand ging goed maar samen links en recht..wat een ramp...waarom ik het maar niet goed onder knie kreeg. Ik begreep er niets van.
Uiteindelijk kwam er dan toch een knap stukkie muziek uit het instrument.
Ik heb de 5 jaar volgemaakt en met een diploma van de muziekschool geraakt.
Door veel oefenen en muziek aanschaffen en zelf een manier vinden hoe ik makkelijker zou kunnen spelen dat het toch leuk blijft om te doen heb ik een heel repertoire opgebouwd. Mijn eerste solo optreden was op de klasseavond van de huishoudschool.
Muziek is mijn leven.
Door de jaren heen heb ik veel gedaan...
En van het één komt het ander.
Ben dan ook van alle markten thuis.
Als je goed bent komen ze vanzelf naar je toe Jen. zei mijn broer Auke.
En meer dan je best kun je niet doen.
Muziek verbroederd.
En al 50 jaar gaat de accordeon achter op de fiets overal naar toe.
Heb dat ding zelfs wel op de slee vervoerd.
Nu heb ik een koffer op wieltjes want het gemak dient de mens..
Er zijn heel veel mooie warme en ontroerende momenten waar ik met veel genoegen aan terug kan denken.
Het begeleiden van koren groot en klein.
Achtergrond muziek.
Orkestwerk
Solo-optredens.
Ook de kompasschool heb ik hele warme herinneringen aan.
een kinderkoor vormen en dan het optreden voor sinterklaas en met kerst.
De repetities en de uitvoeringen...
Omdat ik weet hoe het voelt kun je dat overbrengen..
en verlegen kinderen stralen dan op het toneel.
Een mooier moment kon ik me niet voorstellen.
Samen muziek maken.
nam dan 2 accordeons mee en liet dat zien
Hoe een accordeon er van binnen uitziet..
als die tongen en kleppen..en dat het een blaasinstrument is.
zonder er zelf op te blazen.
zegt een meisje, kunt u ook doodsmuziek spelen?
Of .Juf waar zijn de boxen?
Ja dat komt allemaal weer bovendrijven..
Herinneringen die alleen maar meer worden.
Dankbaar ben ik nog elke dag dat ik naar de muziekschool heb mogen gaan en daar nog elke dag de vruchten van pluk.
En dat heb ik aan mijn ouders te danken..en mijn doorzettingsvermogen.
Dat anderen het zo bijzonder vinden wat ik doe...
heeft geresulteerd in een koninklijke onderscheiding en dan nu de amateurmuziekprijs.
Dit is mijn weekprogramma.
Vanmiddag naar de Groene vecht.
Vanavond het alzheimercafé elke 1e maandag van de maand in de Golfstroom.
Morgenochtend naar de Zeester
Woensdagochtend naar Buitenveld en 's middags naar de Lichtboei.
Donderdagochtend naar de Zeester en 's avonds Accordeonola.
Muziek schept een band en herinneringen gaan leven.