Berichten van 1 november 2017 tot 30 november 2017

Uit elkaar.

Mensen hebben het erover.
Zo oud en dan uit elkaar.
De een woont thuis
De ander in het tehuis.

Konden ze niet samen in het tehuis?
Nee, dan hadden ze ook samen kunnen blijven .
Een echtpaar haal je niet zomaar van elkaar
Dan is er echt iets aan de hand.

Soms als beiden dement zijn
Kan het wel samen in de woonkamer
Elkaar kennen ze niet meer
Toch af en toe herkenning

Vertederd naar elkaar kijken
Even een hand over de wang
Aandoenlijk handen streken.
Ja het gevoel blijft.

Een ander echtpaar
Het vechtpaar
Die leven apart
Onder toezicht een uur bij elkaar

Hij thuis en zij in het tehuis
Schrijnend en schreiend.
Maar het kon niet meer
Het is pijnlijk en doet zeer

Dementie een gemene ziekte
Wat dat doet met emoties
Wel daar weten we alles van
Die dit overkomt.

speelster 2017

Waarom?

Dementie is onuitputtelijk.
Dementie sloopt de naaste.
Tegen vreemden zo aardig.
Tegen mij zo kribbig.

Dat is niet te rijmen
En dat doet zeer
Telkens weer

waarom tegen mij zo kribbig
en tegen jou zo lief
Dat valt soms niet uit te leggen
Ik weet het gelukkig wel
Ik ben eigen en vertrouwd
tegen jou lief en aardig blijven
Anders blijf je weg.

twee gezichten in één persoon
lief en aardig voor jou.
alsof er niets aan de hand is
thuis kribbig en narrig
want dat is vertrouwd
daar kan men zich zelf zijn
met de ziekte dementie

de partner is spekkoper
en heeft het maar te slikken
tuurlijk is er een uitweg
maar die kiest men niet
zolang het gaat doormedderen

Oh wat zijn we sterk
Oh wat is het een werk.
tot het niet meer gaat
dat voelt als verraad

Dementie een aflopende zaak
een feit dat is raak
Iedereen gaat er anders mee om
er is geen handvat voor

Liefde, kracht, gevoel.
het leven leven.
dat is het doel
met heel veel gevoel....!

Daarom!

Speelster 2017.

ik wens iedereen een hele fijne plezierige dag toe
ikzelf heb alleen nog maar plezier in het leven
ook al draag ik een flinke rugzak
iemand zei ooit jij sjouwt geen rugzak maar een halve camping met je mee
ik ga straks naar een school voor moeilijk lerende kinderen en die help ik met nivolezen
dat doe ik elke dinsdag- en donderdag ochtend
van 11 tot kwart over 12
en al 15 jaar lang en ik doe dat met veel plezier (eerst als leesmoeder en tegenwoordig als vrijwilligster)
er is een minpunt en dat is dat ik merk dat de kwaliteit van leven van deze kinderen zeker met 10 jaar geleden een stuk minder is
en dat komt in mijn ogen door de ritalin die deze kinderen slikken
toen mijn kind 15 jaar geleden op die school kwam slikte een op de 10 kinderen ritalin
nu is het 9 van de tien die ritalin slikken
ik hoor van ouders dat hun kind zo duf wordt
ik dacht niet dat dat de bedoeling is maar dat de drukte wat onderdrukt zou worden
ik heb dus liever een druk kind aan tafel die luistert dan een die bijna in slaap valt
het is zo zonde maar ik ben geen dokter en ik zie genoeg en merk dat ritalin soms goed helpt
maar dat het ook de verkeerde kant opgaat
vanmiddag ga ik uit spelen en dan kan ik ook lekker mijn emoties kwijt in mijn spel op de accordeon
oude mensen zie ik opfleuren
ogen zie ik twinkelen
een blik van herkenning
die oude moppies van hun jeugd
mee zingen mee klappen en plezier hebben
dat ik wat ik zo'n anderhalf uur breng
gezelligheid kent geen tijd
maar voor de een is een uurtje veel te lang en voor de ander is 2 uur veel te kort
dus af en toe een korte pauze
en dan hoor ik oh wat mooi muziek
en we kunnen het nog zien ook
een praatje een liedje
een melodietje
dat doet de mensen goed
een arts klopte me eens op de schouder en zei
mevrouw wat u brengt dat is pas een goede medicijn
vreugde en plezier dat vrolijkt mensen op
en dat weet ik maar al te goed en zolang de mensen het leuk blijven vinden ga ik gewoon door om voor die mensen te spelen
want deze mensen zijn oud dement en komen nergens meer
maar gevoel hebben ze wel en dat laten ze blijken ook
en dat is dubbel plezier
want als je plezier kunt overbrengen via woord muziek of gedicht
een heerlijk fenomeen
laat je niet weerhouden en ga aan de slag
de mensen zijn zo dankbaar en die hartelijkheid daar put ik kracht uit

elke dag
is een leuke dag
met mooie
en minder mooie momenten

die later toch weer
naar humoristische momenten worden vertaald
Azo is een dag
dan toch een leuke dag geworden

speelster

als mensen zichzelf van het leven beroven vooral als ze jong zijn dan hebben die al een hele lijdensweg achter de rug
het zijn ook mensen die geen liefde kennen en voelen
het zijn mensen die zo veel pijn hebben dat zij als enige weg zien ik wil dood dan ben ik verlost van de pijn
het zijn ook mensen die absoluut de zin in het leven kwijt zijn en geen plezier meer kennen
het zijn mensen zonder emotie
en als het een bekende is van jou dan is de schok groot en het ongeloof daar
want het was toch zo'n aardig mens
ja voor de buitenwereld maar innerlijk een strijd voerende van pijn en verdriet
dus als het je overkomt dat een bekende zelfmoord pleegt berust dan in het gevoel die persoon heeft nu rust gevonden en is verlost van pijn en verdriet
ik hoop dat dat een stukje troost geeft
want zelfmoord plegen doe je niet zomaar daar is lang over nagedacht neem dat maar aan
iemand die zegt dat ie het gaat doen wil aandacht en doet het niet
het zijn de stille die het plegen op het moment dat ze er klaar voor zijn en dan is de schok groot
en ben je verdrietig dat je er niet bent geweest voor die persoon want je wist het niet
kijk eens om je heen en praat met die stille dan kun je een leven redden
maar als hij/zij het echt niet meer ziet zitten dan is hij /zij niet meer te redden
ook al schijnt de zon nog zo fel ze voelen en begrijpen het leven niet meer
en dan moet je er maar vrede mee hebben dat ze er op een gegeven ogenblik niet meer zijn

speelster