Te veel prikkels.

Liefde is universeel.
Houden van gaat nooit over.
Broer zus verhouding.
Eenrichtingsverkeer.

Elke keer loslaten
Slikken en doorgaan.
Geen discussie aangaan
Steeds weer, laat maar.

En dan soms toch weer
Als is het maar een moment
Jou oude ik zien.
Dat maakt zo verward.

Ik weet wie je bent
Dat is belangrijk
Jij kijkt langs me heen
En je ogen slaan toe.

Speelster 21-5-2018

Wat is normaal....
Iedereen is abnormaal.
Niemand is gelijk
Iedereen is apart

Liefde is universeel
Een mens heeft lief
Een mens wil geliefd zijn
Een mens is een kuddedier

Soort zoekt soort
Homo zoekt homo
Lesbo zoekt lesbo
Hetro zoekt hetro

En dan mensen uitsluiten
Uit geloofsovertuiging
wat is dat voor iets
Dat is niet normaal

Speelster 17-5-2018

Kiezen...

vaak valt er niets te kiezen
Je hebt het maar te nemen
de ziekte dementie overvalt je
en de aftakeling begint

een liefde volle verzorging
daar kies ik voor
die keuze is gauw gemaakt
maar wordt nooit volmaakt

doorgaan tot het niet meer gaat
dan opname, geeft dat rust?
dat is persoonlijk voor een ieder
deze keuze is o zo zwaar

eigenlijk valt er niets te kiezen
het moet, het kan niet anders
voor beiden heel erg sneu
na zoveel jaar samen

speelster 6-5-2018

Muziek.....

Dementie geeft veel problemen.
Waar ik me soms geen raad mee weet.
Elke vorm heeft zijn eigen aanpak.
Geen mens met dementie reageert hetzelfde.

Als de communicatie moeilijk gaat
Is muziek vaak een uitkomst
Dan zie je fonkelende ogen
En een lach op het gezicht

Persoonlijke aandacht
Even een aai over de hand
Kijk elkaar aan en zie
Er is contact

Dit heb ik geleerd
En leer nog steeds
Muziek doet wonderen
Merk ik elke keer

Alleen ik heb geen contact met mijn man
Dat heb ik losgelaten
De ziekte heeft hem gegijzeld
Dat blijft pijn doen in mijn hart

Rationeel weten
Gevoel blijft
Alleen contact is weg
En komt niet meer terug

Zijn pc is zijn maatje
Elke keer weer de zelfde muziiek
Dat maakt hem blij
Dan voelt hij zich vrij

Zo is er contact
Samen zingen
Even elkaar aankijken
Flonkerende ogen.

Het is maar een ogenblik
En geen herkenning naar mij
Hij leeft in zijn eigen wereld
Samen is alleen.

Speelster 16-3-2018

in de war.

gister ging de zomertijd in
wat een gedoe
mijn man helemaal van slag
hij raakte in paniek

ik sussen en kalmeren
niets aan de hand
komt vanzelf goed
je hebt tijd genoeg

maar ja tijd en tijd
het gevoel is anders
haasten kan niet
dus boos en gefrustreerd

gelukkig is het goedgekomen
en de kalmte weergekeerd
en vanmorgen opgewekt
naar de dagverzorging

Speelster

wat doet de chemie met de hersenen.
dat daar geen onderzoek naar gebeurt
is wel te verklaren
Men komt dan aan de economie.

Er komen steeds meer jonge mensen voor met dementie
het is geen ouderdomsziekte meer.
Het is aftakeling van lichaam en geest.
onomkeerbaar proces wat niet te genezen is.

waarom ik hier op kom
is zeer verklaarbaar
ik maak het mee
met mijn man

Mensen die werken met oplosmiddelen
zoals alcohol, thinner, benzine, chloor,
ook zware metalen en bestrijdingsmiddelen
alles propt op in de hersenen.

en op een dag is het feit geslecht
de een krijgt het jong, de ander laat
mijn man was 35 dat de eerste symptomen kwamen
dat is achteraf te beredeneren

hij werkte vanaf zijn 16e met die stoffen
in hoge concentraties
er werd nergens naar gekeken.
ook nu vandaag de dag niet

Sommige bedrijven doen goed werk
want gezondheid staat voorop
maar zijn te duur voor klanten
die willen slecht en goedkoop

daarom zal dementie steeds vaker voorkomen
en hoe vuiler de lucht wordt
Hoe meer ziektes zullen ontwikkelen
wereldwijd is dat aan de orde

Speelster

Vervuilde grond.

En weer gaat Nederland in de fout.
Ze leren niets van het verleden.
Lekkerkerk, Volgermeerpolder.
zwaar vervuilde gebieden.

het is baggerbedrijven toegestaan
vervuilde grond uit het buitenland te halen
en dat in grindpoelen te dumpen
te gek voor woorden

men leert dus helemaal niets
grondwater dat vervuilt wordt
mensen en dieren die ziek worden
planten zullen er ook last van krijgen

En zo gaat er weer een milieuschandaal ontstaan
Maar ja geld regeert
en niet het verstand van de mensen
het mensDOM blijft dom

speelster.

De schrik van me leven.....

Kom thuis met accordeon.
Niets aan de hand.
Tot zo bij het eten.
Al wat er komt...Niemand.

Ik voel me steeds meer niet op mijn gemak.
De zorg vraagt zich ook af...
Waar meneer blijft.
Ik weet het niet.

Wel, ik heb gegeten
En krijg eten mee voor Meneer.
Ik ben op het ergste voorbereid, zeg ik.
Dan valt het misschien allemaal wel mee.

Thuisgekomen zie ik niemand in de kamer.
De achterdeur is los.
Er is ook niemand in de keuken.
Ik roep en hoor een stem.

Een pak van mijn hart, hij leeft.
Hij kon zijn sleutels niet vinden en bleef thuis.
Ze zaten in een andere zak van zijn jas.
En verder zoeken dat gaat niet.

Ik heb eten voor je, eet maar lekker op.
Ga ik nog even terug het goede nieuws vertellen.
Dat je niets mankeert.
En zal de groeten doen.

de zorg is blij met de goede afloop
En ik krijg een dikke knuffel.
Blij fiets ik weer naar huis
Zonder naar gevoel.

Speelster

Uit elkaar.

Mensen hebben het erover.
Zo oud en dan uit elkaar.
De een woont thuis
De ander in het tehuis.

Konden ze niet samen in het tehuis?
Nee, dan hadden ze ook samen kunnen blijven .
Een echtpaar haal je niet zomaar van elkaar
Dan is er echt iets aan de hand.

Soms als beiden dement zijn
Kan het wel samen in de woonkamer
Elkaar kennen ze niet meer
Toch af en toe herkenning

Vertederd naar elkaar kijken
Even een hand over de wang
Aandoenlijk handen streken.
Ja het gevoel blijft.

Een ander echtpaar
Het vechtpaar
Die leven apart
Onder toezicht een uur bij elkaar

Hij thuis en zij in het tehuis
Schrijnend en schreiend.
Maar het kon niet meer
Het is pijnlijk en doet zeer

Dementie een gemene ziekte
Wat dat doet met emoties
Wel daar weten we alles van
Die dit overkomt.

speelster 2017

Waarom?

Dementie is onuitputtelijk.
Dementie sloopt de naaste.
Tegen vreemden zo aardig.
Tegen mij zo kribbig.

Dat is niet te rijmen
En dat doet zeer
Telkens weer

waarom tegen mij zo kribbig
en tegen jou zo lief
Dat valt soms niet uit te leggen
Ik weet het gelukkig wel
Ik ben eigen en vertrouwd
tegen jou lief en aardig blijven
Anders blijf je weg.

twee gezichten in één persoon
lief en aardig voor jou.
alsof er niets aan de hand is
thuis kribbig en narrig
want dat is vertrouwd
daar kan men zich zelf zijn
met de ziekte dementie

de partner is spekkoper
en heeft het maar te slikken
tuurlijk is er een uitweg
maar die kiest men niet
zolang het gaat doormedderen

Oh wat zijn we sterk
Oh wat is het een werk.
tot het niet meer gaat
dat voelt als verraad

Dementie een aflopende zaak
een feit dat is raak
Iedereen gaat er anders mee om
er is geen handvat voor

Liefde, kracht, gevoel.
het leven leven.
dat is het doel
met heel veel gevoel....!

Daarom!

Speelster 2017.

ik wens iedereen een hele fijne plezierige dag toe
ikzelf heb alleen nog maar plezier in het leven
ook al draag ik een flinke rugzak
iemand zei ooit jij sjouwt geen rugzak maar een halve camping met je mee
ik ga straks naar een school voor moeilijk lerende kinderen en die help ik met nivolezen
dat doe ik elke dinsdag- en donderdag ochtend
van 11 tot kwart over 12
en al 15 jaar lang en ik doe dat met veel plezier (eerst als leesmoeder en tegenwoordig als vrijwilligster)
er is een minpunt en dat is dat ik merk dat de kwaliteit van leven van deze kinderen zeker met 10 jaar geleden een stuk minder is
en dat komt in mijn ogen door de ritalin die deze kinderen slikken
toen mijn kind 15 jaar geleden op die school kwam slikte een op de 10 kinderen ritalin
nu is het 9 van de tien die ritalin slikken
ik hoor van ouders dat hun kind zo duf wordt
ik dacht niet dat dat de bedoeling is maar dat de drukte wat onderdrukt zou worden
ik heb dus liever een druk kind aan tafel die luistert dan een die bijna in slaap valt
het is zo zonde maar ik ben geen dokter en ik zie genoeg en merk dat ritalin soms goed helpt
maar dat het ook de verkeerde kant opgaat
vanmiddag ga ik uit spelen en dan kan ik ook lekker mijn emoties kwijt in mijn spel op de accordeon
oude mensen zie ik opfleuren
ogen zie ik twinkelen
een blik van herkenning
die oude moppies van hun jeugd
mee zingen mee klappen en plezier hebben
dat ik wat ik zo'n anderhalf uur breng
gezelligheid kent geen tijd
maar voor de een is een uurtje veel te lang en voor de ander is 2 uur veel te kort
dus af en toe een korte pauze
en dan hoor ik oh wat mooi muziek
en we kunnen het nog zien ook
een praatje een liedje
een melodietje
dat doet de mensen goed
een arts klopte me eens op de schouder en zei
mevrouw wat u brengt dat is pas een goede medicijn
vreugde en plezier dat vrolijkt mensen op
en dat weet ik maar al te goed en zolang de mensen het leuk blijven vinden ga ik gewoon door om voor die mensen te spelen
want deze mensen zijn oud dement en komen nergens meer
maar gevoel hebben ze wel en dat laten ze blijken ook
en dat is dubbel plezier
want als je plezier kunt overbrengen via woord muziek of gedicht
een heerlijk fenomeen
laat je niet weerhouden en ga aan de slag
de mensen zijn zo dankbaar en die hartelijkheid daar put ik kracht uit

elke dag
is een leuke dag
met mooie
en minder mooie momenten

die later toch weer
naar humoristische momenten worden vertaald
Azo is een dag
dan toch een leuke dag geworden

speelster

als mensen zichzelf van het leven beroven vooral als ze jong zijn dan hebben die al een hele lijdensweg achter de rug
het zijn ook mensen die geen liefde kennen en voelen
het zijn mensen die zo veel pijn hebben dat zij als enige weg zien ik wil dood dan ben ik verlost van de pijn
het zijn ook mensen die absoluut de zin in het leven kwijt zijn en geen plezier meer kennen
het zijn mensen zonder emotie
en als het een bekende is van jou dan is de schok groot en het ongeloof daar
want het was toch zo'n aardig mens
ja voor de buitenwereld maar innerlijk een strijd voerende van pijn en verdriet
dus als het je overkomt dat een bekende zelfmoord pleegt berust dan in het gevoel die persoon heeft nu rust gevonden en is verlost van pijn en verdriet
ik hoop dat dat een stukje troost geeft
want zelfmoord plegen doe je niet zomaar daar is lang over nagedacht neem dat maar aan
iemand die zegt dat ie het gaat doen wil aandacht en doet het niet
het zijn de stille die het plegen op het moment dat ze er klaar voor zijn en dan is de schok groot
en ben je verdrietig dat je er niet bent geweest voor die persoon want je wist het niet
kijk eens om je heen en praat met die stille dan kun je een leven redden
maar als hij/zij het echt niet meer ziet zitten dan is hij /zij niet meer te redden
ook al schijnt de zon nog zo fel ze voelen en begrijpen het leven niet meer
en dan moet je er maar vrede mee hebben dat ze er op een gegeven ogenblik niet meer zijn

speelster

drieluik.

Sinds de chemische industrie zijn intrede heeft gedaan is het met de mensheid stukken achteruit gegaan. De chemische industrie maakt veel slachtoffers zonder dat men er echt erg in heeft. Tot het je zelf overkomt en dan is het te laat. Aftakeling is wat je dan in je vroege leven te verwerken krijgt. En je kan niemand om verhaal vragen. Want niemand die jou gelooft.

Men schrikt niet meer als er een misvormde baby geboren wordt.
Een operatie en het euvel is verholpen.
Harde woorden maar zo werkt het wel.
De oorzaak is te vinden in chemicaliën.

Je wordt ziek door je werk en wilt verhaal halen.
Wel dat is een proces van Jaren.
Als je goed onderbouwd te werk gaat
is de mogelijk dat je in het gelijk gesteld wordt groot.
Maar de werkgever neemt je dat niet in dank af.

Je bent ziek en gehandicapt tegelijk.
Je bent afhankelijk van je naaste geworden.
Dit brengt veel spanningen met zich mee.
Je wilt nog zo veel en het gaat niet meer.
Eindstation is dan het verpleegtehuis.

Dit heeft de chemische industrie op haar geweten.

Speelster

Dementie.

Het ogenblik van plezier hebben.
Het daarna ook weer vergeten.
Het aanzien en begrijpen.
Het blijft verdrietig.

Het blijven momentopnames.
Soms maar van 5 minuten.
Het plezier in de ogen
Spreken boekdelen.

Mensen beleven heel veel plezier
Levende muziek met herkenbare liedjes.
Je ziet dat men geniet.
Dansen in de stoel.

Er wordt helemaal niet geklapt.
Die vaardigheid verdwijnt.
Maar als U klapt...
Zie maar wat er gebeurt.

Dan blijkt dat het wel gebeurt.
En zie je ook het verschil.
De één klapt dwangmatig.
De ander éénmalig.

Maar wat belangrijker is.
Men geniet elk op eigen wijze.
Dat zie ik elke dag weer.
En daarom genieten we samen.

Speelster 3-6-2017a

Niets meer gaat als vanzelf
Voorbereidingen treffen
En dan nog loopt het in de soep.
Maar ja, het is niet anders.

Niets meer plannen
Er komt toch niets van terecht.
De dag maar laten verlopen zoals het komt
De goede momenten koesteren die er zijn

Wat is het een rotziekte
Van aftakeling en verval
Steeds weer inleveren
Keer op keer

Opstandig zijn
Onvoorspelbaar gedrag
Dan weer dingen vergeten
Boos zijn om niets

En dan de lach
Lachen om niets
Zomaar lachen
Vrolijkheid alom

Zomaar wat gemijmer
Wat door me heen schiet
Wat er wordt beleefd
Zomaar op een dag

Eenrichtingsverkeer
Vergt veel energie
Waar je niets meer van terugziet
Door de beroepsziekte OPS

speelster

Dementie een pijnlijk proces van aftakeling
Dementie vreet energie.
Loslaten en genieten.
Wat genieten als je constant de kous op de kop krijgt.
Mantelzorgers hebben het zwaar.
Als je niet uitkijkt krijg je een leeg leven.
Liefde geven en niet terugkrijgen als partner.
Visite wordt geweerd.
Elke extra prikkel is funest.
Nog meer boosheid.
Dat is wat mij overkomt.
Ik ben niet de enige die dit overkomt.
Ik lijk wel de enige die er openlijk over praat.
Maar ik merk ook dat men geïnteresseerd is.
Je hebt dementie in vele vormen.
Niet elk mens met dementie heeft dezelfde problemen.
Niet elk mens heeft het zelfde karakter.
En ook op afdelingen ontstaat onenigheid tussen bewoners.
Structuur op de dag is belangrijk.
Spoken in de nacht erg naar.
Mensen willen langer thuis wonen.
Ja, haal je de koekoek.
Zonder hulp is het een ramp.
Het geld speelt een grote rol.
Ook de afhankelijkheid.
Tot het goed fout loopt.
Liefdevolle verzorging is een must voor mensen met dementie.
Altijd vriendelijk blijven en geduld bewaren.
Oh Oh wat hebben verzorgenden een geduld.
Net als ik...
Er is in de jaren heel veel veranderd.
En niet ten goede.
En dat vind ik erg jammer.
We leven momenteel in een verschrikkelijke maatschappij
Alles wordt bekeken wat kost het.
Welzijn hoeft niet veel te kosten.
Als iedereen zorgt al is het maar een paar minuten met liefde en geduld kan er veel leed bespaard blijven.
Knuffelen kost geen geld .
Wel tijd en moeite.
Maar tijd is geld.
Elke seconde is kostbaar.
ik snap dat niet. Men verdient toch een salaris.
Dan kan je toch zorg verlenen.
Nee tegenwoordig zit men meer achter de computer formulieren in te vullen dan aandacht aan de mensen te geven.
De bewoner heeft een chateter en hoeft niet meer naar de wc.
Gelukkig zie ik dat weinig.
Ik kom alle dagen in tehuizen bij mij in de buurt. waar goede zorg wordt gegeven.
Maar zie ook bewoners met blauwe gezichten van het vallen.
Dat kun je niet voor zijn.
Mensen met zware dementie hebben geen besef meer.
Maar wel gevoel.
Je kan wel 100 keer zeggen, Mevrouw of Meneer, niet gaan staan anders valt U.
Dat geduld betrachten vind ik zo fijn om te zien.
Dat de bewoner boos wordt op den duur is heel begrijpelijk.
Die inleving is er ook.
Afleiding is dan belangrijk.
Welkome afleiding de accordeon.
Lekkere in het gehoor liggende muziek.
Voor elk een persoonlijke noot.
Geeft ons allen plezier.
Maar niet te lang, want luisteren vergt ook inspanning en energie.

Ik vind het moeilijk dat ik mijn man straks uit huis moet laten plaatsen.
Omdat ik de zorg niet meer aankan,
Ik ga er geestelijk kapot aan.
Geen goed meer kunnen doen is verdrietig en ook dat vreet energie.
Ik heb me maar niet meer afgevraagd waarom.
Ik heb het ook helemaal totaal losgelaten.
Hoor ik dat vind ik knap van je.
Wel mensen dat is een proces van jaren.
Dat doe je niet zomaar eventjes.
Want het is constant inleveren van ....
Elke dag merk ik dat.
En het gaat soms zomaar hard.
En dat is een pijnlijk hartverscheurend proces.
We leven op 2 eilandjes die alleen maar verder uit elkaar drijven.
Dementie...

Speelster.
Ik schrijf als Speelser dat is mijn internetnaam.
Ik speel met kleuren, woorden en klanken.
Het toetsenbord is mijn wereld naar buiten.
Zo kan ik mijn emoties kwijt...
En men reageert met het hart.
Net zoals ik dit uit het hart schrijf.

Ik ga zo weer uit spelen.
Mijn man is nog niet aangekleed.
Dat doet hij pas tegen dat hij eten moet.
Dat doen we in het zorgcentrum.
anders zou hij zich de hele dag niet aankleden.
Dit breekpunt gaat nog steeds goed.
Hij heeft taxibonnen en als het regent neemt hij de taxi.
Ik zal geen ongetogen woord zeggen.
En laat hem in zijn waarde.
Zo is er dan toch een vorm van rust.
wat heel belangrijk is.
Mij wel commanderen maar anderom nooit meer.
dat heb ik afgeleerd.!