oorlog

waarin niets moet en alles mag
even alles achter me gelaten en heerlijk genoten van een prachtige dag
om half acht trek ik de deur achter me dicht
het begint met het lopen naar de bus
ik zing mijn lievelingsmelodie met gedachten naar de oude vertrouwde tijd
de bus brengt me naar het station waar me moeder al staat te wachten
een hartelijk welkom en we stappen de trein in
de rit gaat van den helder naar utrecht
zonder mankementen dit keer
ik heb me zonnebril maar opgezet het is nodig
daar aangekomen naar ons stamcafeetje waar we koffie drinken met wat lekkers erbij
dan komt moeders met ik wil wel naar emmen naar de dierentuin
wel dat is leuk als je vroeg vertrekt maar om kwart voor elf naar emmen te gaan is nog een hele rit
ik stel voor naar blijdorp in rotterdam daar zijn we zo met de intercity en de tram
en blijdorp is erg aan het veranderen wordt dus heel mooi en is niet meer zoals vroeger
oke het wordt blijdorp
na een mooie rit komen we in rotterdam aan
tram 3 brengt ons rechtstreeks naar blijdorp
en daar wanen we ons dus in china maleisie japan de steppe van texas en het oceanium is wel zo mooi vooral nu er een school haringen rondzwemt wat een discipline hebben die beestjes net als spreeuwen niemand zwemt tegen elkaar aan en ze keren als een blok om ik heb daar met aandacht een tijdje naar zitten kijken
ik vind het toch zo knap en mensen kunnen dat niet he
het is prachtig in blijdorp en het weer werkt ook mee we zijn daar tot een uur of 3 gebleven en hebben heerlijk op ons gemak alles bewandeld en bekeken en met het treintje gaan weer terug naar de uigang waar we er in gekomen waren
omdat ik niet zo vaak in rotterdam kom vraag ik aan de conducteur of ie een leuke tramrit weet zodat we wat van rotterdam kunnen zien
zo gaan we dus met lijn 23 mee over de erasmusbrug langs feyenoord naar beverwaard
het is inderdaad een mooie rit en krijgen zo een beeld van de mooie havenstad met zijn prachtige skylijn
kranen hoge gebouwen de euromast en de havens
daarna heerlijk gegeten bij de brasserie bij het station
wat binnen heel nostalgisch is aangekleed met spoor attributen
er staat een trein klaar die naar leiden gaat
en daar staat een trein die naar amsterdam centraal gaat via schiphol
en vandaar gaat het weer naar den helder
de bussen staan ook op het station en ieder gaan we weer naar huis
het is kwart voor tien als ik de sleutel in de deur steek en roep hallo ik ben er weer
een heerlijke dag zit erop en wat hoor als ik thuis kom
ben je er nou al?
ik steek geen heel verhaal en zeg alleen dat ik een heerlijke dag heb gehad en naar rotterdam zijn geweest
hij heeft nog eten voor me overgehouden en dat moet ik opeten
maar ik zeg denk je nu echt dat ik onderweg niets gekregen heb?
ja maar hij is naar de chinees geweest en het is zo lekker wat hij gehaald heeft
en zo kom ik weer in het moeten patroon waar ik dus niet aan meewerk op een kalme ondernemende toon die ik geleerd heb te moeten voeren want het liefst zou ik gewoon een gesprek willen voeren maar dat is niet mogelijk
ik kan terugkijken op een heerlijke dag van even niets moeten en alles mag

ik blijf lachen
maar krijg de kous op de kop
als een grapje niet begrepen wordt
wat moet ik dan nog?

dus pak ik me accordeon en speel een melodie
dan komer er tranen van emotie
zo mooi als ik speel
ook dat maak ik dus mee

samen genieten en toch alleen
niet meer de zelfde golflengte
ik met plezier en een lach
hij met een star gezicht

jammer is dat toch
dan een boze uitval
waarom mijn lach
ach zeg ik ik lach je toe

houden van is meer
dan het onbegrip deze tijd
deze strijd die niet te winnen is
berusting en begrip dat is wat ik wens

want ach mijn man is ook maar een mens
zo moe nergens zin in
maar later ja later
dan komt alles goed

dat is zijn stopwoord
later ............
en ik moet............

speelster

Praten leer je van je vader en moeder
Communiceren leer je op school
Schelden leer je op straat
Stil zijn leer je in de kerk

Kleine kinderen brabbelen met elkaar
Tieners smoezen met elkaar
Grote mensen ouwenelen met elkaar
Politici praten veel maar zeggen niets

Het is nu niet anders in de wereld
Zijn we het praten verleerd?
Geweld lost niets op
Er zijn alleen maar verliezers

Door niet met elkaar te praten
Vallen er onschuldige slachtoffers
In wat voor tijd leven wij
Waar gaat dat in hemelsnaam naartoe

In alle redelijkheid moet er toch
Gecommuniceerd kunnen worden
Wie begint daar nu eens mee
Meestal lost praten iets op

Oorlog is voor de dommen
Die denken niet na
Schieten zonder mededogen
Ongeinteresseert in het wilde weg

Van communiceren hebben zij nog nooit gehoord
Bevelen opvolgen met alle gevolgen van dien
Zonder erbij na te denken
Wat richten zij nu aan

Onschuldige slachtoffers
Aanbijde zijden van het front
Verdriet
Ontreddering
Onmacht
Vrees
Wanhoop
Angst
Dat is wat er overblijft

Als we niet praten met elkaar

speelster

Wereldleed

in wat voor wereld zijn we beland
wat is er toch aan de hand
dat een ieder grijpt naar een pistool of geweer
mensen gaan als beesten tekeer
elke keer is het weer feest
wanneer wordt een mens geen beest

in de dieren wereld is ook geweld
heeft een leeuw een jonge gnoe geveld
maar dat doet hij om te eten
dat zouden wij toch moeten weten
in de natuur gaat niets verloren
ja er wordt te veel geboren
en de zwakken gaan verliezen
die hebben het niet voor het kiezen
maar dat is de natuur
en de natuur is puur

de mens maakt alles stuk
en dat brengt ongeluk
kijk maar eens om je heen
heeft niets dan meer waarde
op deze mooie aarde
wanneer komt men tot het besef
dat niemand het eeuwige leven heeft
waarom maakt men elkaar het leven zo zuur

speelster