men kreeg niet meer dan een stukje brood en wat waterige soep men sliep met ruim 60 personen in deze kleine cel het ziet er uit zoals het toen was er is niets veranderd en zo waren er nog 6 cellen in dit blok
de verschrikkingen die onderandere hier en in de andere kampen zijn geweest
zijn niet te beschrijven.
wat de gids vertelde op monotone toon deed kippenvel op je lijf toveren.
en vooral wat niet gezegd werd heeft grote indruk gemaakt op mij.
je leest wel eens een boek en ziet foto's maar er zijn en het dan beleven is toch wat anders.
speelster
het was grandioos heel veel te genieten heel veel moois gezien heel veel mensen gezien
wat een drukte in praag zoveel toeristen een lange file van lopende mensen zeer gedisciplineerd
het was heel relaxed gevaren op de moldau verschillende theatertjes bezocht en even tijd voor bezinning
gevangenkamp terezin theresianstadt) doorgangskamp naar de concentratiekampen zeer indrukwekkend en even stil staan bij al die omgekomenen ruim 32000 personen
er vonden daar verschrikkelijke dingen plaats die je maag doen omkeren. ik heb het ondergaan en beleefd en zag en hoorde de gevangenen
daar even bij stil te staan doet me beseffen hoe goed ik heb heb met eigen ogen en oren zien, horen voelen maken emoties los van onmacht
een bericht achtergelaten in het gastenboek van nimmer meer en mijn gedachten zijn bij de omgekomenen dat gaf een gevoel dat ik blij ben dat ik het heb kunnen aanschouwen en stil te staan bij de gruwelen die hier gepleegd zijn
zo weer terug naar praag en het gewone leven gaat weer door de terugweg duurde wat langer met al dat op onthoud
om 8 uur vertrokken na een lekker ontbijt en om 1.00 in de nacht waren we weer thuis vele ervaringen rijker en alles is goed gegaan.
de bedoeling van het gastenboek? is dat afkraken en zieken? is dat groetjes brengen? of domweg copieren en plakken?
de bedoeling van het gastenboek is dat een button plakken? kom ook bij mij zonder verder het blog te bekijken?
de bedoeling van het gastenboek is dat een boodschap brengen? van wat is het hier mooi en ga zo door?
voor mij is het gastenboek mijn hartelijkheid te tonen een plekje om mijn reactie te geven een hartelijk woord te schrijven.
als gast op een blog mag je een berichtje achterlaten als het je raakt wat er geschreven is. soms is reageren overbodig.
ik reageer niet zo vaak als ik een blog bezoek in dit gastenboek wordt ook niet vaak gereageerd. 2 berichtjes op 300 bezoekers per dag bv gisteren de reacties onder mijn gedichten doen mij meer
waar begin ik aan vakantie vieren is dat wat voor mij in deze situatie?
ik stel me er niet op in dat het een leuke tijd is ik stel me er op in dat er veel mis gaat.
mijn verantwoording mijn zorg mijn plicht om het hem naar de zin te maken
lever ik dan in? kan ik dan niet genieten? met voorzorgsmaatregelen is alles mogelijk
ik denk na hoe ik denk na wat ik denk na wanneer dan kan er weinig fout gaan.
we gaan naar een plaats daar wat moois bekijken in ons eigen tempo dan lukt het wel
maar als ik afga op de praatjes wat er allemaal te zien is en te beleven dan is 3 dagen veel te kort maar voor ons net lang genoeg
we gaan een boottocht maken op de moldau we gaan naar een jazzclub we maken een rondtour met een gids we maken een rondrit met een gids
dus dat is allemaal verzorgd en dan nog een dag 1 op1 dan denk ik dat ik een leuke vakantie tegemoet ga en dat ik zeker kans heb om te genieten
het begint al met een mooie busrit naar Praag langs plekken waar ik nog nooit geweest ben dat is al een avontuur op zich en daar zal ik zeker van genieten
en hoe het verder verloopt dat kan ik pas zeggen als ik weer thuis ben ik wens mezelf een fijne vakantie
ik wil de mensen die gereageerd hebben even hartelijk bedanken voor de reactie. ik ben me terdege bewust dat het een unicum is dat ik dit heb mogen beleven. dat het zo goed gegaan is. het is NIET van zelfsprekend dat er meer van dat soort dagen komen. was dat maar waar. we gaan gewoon door met leven elk op onze manier. soms even samen vaak alleen. hij in zijn eigen wereldje met mij om zich heen. er komt niets uit zijn handen thuis. als je hem hoort praten dan is er niets aan de hand lijkt zo. maar de werkelijkheid is droevig anders. en toch is hij op zijn manier gelukkig en ik ook. die blijdschap kunnen we gelukkig delen, elk op onze manier. en dat doet ons veel plezier.
concentratiekamp
