Archief

als mensen zichzelf van het leven beroven vooral als ze jong zijn dan hebben die al een hele lijdensweg achter de rug
het zijn ook mensen die geen liefde kennen en voelen
het zijn mensen die zo veel pijn hebben dat zij als enige weg zien ik wil dood dan ben ik verlost van de pijn
het zijn ook mensen die absoluut de zin in het leven kwijt zijn en geen plezier meer kennen
het zijn mensen zonder emotie
en als het een bekende is van jou dan is de schok groot en het ongeloof daar
want het was toch zo'n aardig mens
ja voor de buitenwereld maar innerlijk een strijd voerende van pijn en verdriet
dus als het je overkomt dat een bekende zelfmoord pleegt berust dan in het gevoel die persoon heeft nu rust gevonden en is verlost van pijn en verdriet
ik hoop dat dat een stukje troost geeft
want zelfmoord plegen doe je niet zomaar daar is lang over nagedacht neem dat maar aan
iemand die zegt dat ie het gaat doen wil aandacht en doet het niet
het zijn de stille die het plegen op het moment dat ze er klaar voor zijn en dan is de schok groot
en ben je verdrietig dat je er niet bent geweest voor die persoon want je wist het niet
kijk eens om je heen en praat met die stille dan kun je een leven redden
maar als hij/zij het echt niet meer ziet zitten dan is hij /zij niet meer te redden
ook al schijnt de zon nog zo fel ze voelen en begrijpen het leven niet meer
en dan moet je er maar vrede mee hebben dat ze er op een gegeven ogenblik niet meer zijn

speelster

drieluik.

Sinds de chemische industrie zijn intrede heeft gedaan is het met de mensheid stukken achteruit gegaan. De chemische industrie maakt veel slachtoffers zonder dat men er echt erg in heeft. Tot het je zelf overkomt en dan is het te laat. Aftakeling is wat je dan in je vroege leven te verwerken krijgt. En je kan niemand om verhaal vragen. Want niemand die jou gelooft.

Men schrikt niet meer als er een misvormde baby geboren wordt.
Een operatie en het euvel is verholpen.
Harde woorden maar zo werkt het wel.
De oorzaak is te vinden in chemicaliën.

Je wordt ziek door je werk en wilt verhaal halen.
Wel dat is een proces van Jaren.
Als je goed onderbouwd te werk gaat
is de mogelijk dat je in het gelijk gesteld wordt groot.
Maar de werkgever neemt je dat niet in dank af.

Je bent ziek en gehandicapt tegelijk.
Je bent afhankelijk van je naaste geworden.
Dit brengt veel spanningen met zich mee.
Je wilt nog zo veel en het gaat niet meer.
Eindstation is dan het verpleegtehuis.

Dit heeft de chemische industrie op haar geweten.

Speelster

Dementie.

Het ogenblik van plezier hebben.
Het daarna ook weer vergeten.
Het aanzien en begrijpen.
Het blijft verdrietig.

Het blijven momentopnames.
Soms maar van 5 minuten.
Het plezier in de ogen
Spreken boekdelen.

Mensen beleven heel veel plezier
Levende muziek met herkenbare liedjes.
Je ziet dat men geniet.
Dansen in de stoel.

Er wordt helemaal niet geklapt.
Die vaardigheid verdwijnt.
Maar als U klapt...
Zie maar wat er gebeurt.

Dan blijkt dat het wel gebeurt.
En zie je ook het verschil.
De één klapt dwangmatig.
De ander éénmalig.

Maar wat belangrijker is.
Men geniet elk op eigen wijze.
Dat zie ik elke dag weer.
En daarom genieten we samen.

Speelster 3-6-2017a

Niets meer gaat als vanzelf
Voorbereidingen treffen
En dan nog loopt het in de soep.
Maar ja, het is niet anders.

Niets meer plannen
Er komt toch niets van terecht.
De dag maar laten verlopen zoals het komt
De goede momenten koesteren die er zijn

Wat is het een rotziekte
Van aftakeling en verval
Steeds weer inleveren
Keer op keer

Opstandig zijn
Onvoorspelbaar gedrag
Dan weer dingen vergeten
Boos zijn om niets

En dan de lach
Lachen om niets
Zomaar lachen
Vrolijkheid alom

Zomaar wat gemijmer
Wat door me heen schiet
Wat er wordt beleefd
Zomaar op een dag

Eenrichtingsverkeer
Vergt veel energie
Waar je niets meer van terugziet
Door de beroepsziekte OPS

speelster

Dementie een pijnlijk proces van aftakeling
Dementie vreet energie.
Loslaten en genieten.
Wat genieten als je constant de kous op de kop krijgt.
Mantelzorgers hebben het zwaar.
Als je niet uitkijkt krijg je een leeg leven.
Liefde geven en niet terugkrijgen als partner.
Visite wordt geweerd.
Elke extra prikkel is funest.
Nog meer boosheid.
Dat is wat mij overkomt.
Ik ben niet de enige die dit overkomt.
Ik lijk wel de enige die er openlijk over praat.
Maar ik merk ook dat men geïnteresseerd is.
Je hebt dementie in vele vormen.
Niet elk mens met dementie heeft dezelfde problemen.
Niet elk mens heeft het zelfde karakter.
En ook op afdelingen ontstaat onenigheid tussen bewoners.
Structuur op de dag is belangrijk.
Spoken in de nacht erg naar.
Mensen willen langer thuis wonen.
Ja, haal je de koekoek.
Zonder hulp is het een ramp.
Het geld speelt een grote rol.
Ook de afhankelijkheid.
Tot het goed fout loopt.
Liefdevolle verzorging is een must voor mensen met dementie.
Altijd vriendelijk blijven en geduld bewaren.
Oh Oh wat hebben verzorgenden een geduld.
Net als ik...
Er is in de jaren heel veel veranderd.
En niet ten goede.
En dat vind ik erg jammer.
We leven momenteel in een verschrikkelijke maatschappij
Alles wordt bekeken wat kost het.
Welzijn hoeft niet veel te kosten.
Als iedereen zorgt al is het maar een paar minuten met liefde en geduld kan er veel leed bespaard blijven.
Knuffelen kost geen geld .
Wel tijd en moeite.
Maar tijd is geld.
Elke seconde is kostbaar.
ik snap dat niet. Men verdient toch een salaris.
Dan kan je toch zorg verlenen.
Nee tegenwoordig zit men meer achter de computer formulieren in te vullen dan aandacht aan de mensen te geven.
De bewoner heeft een chateter en hoeft niet meer naar de wc.
Gelukkig zie ik dat weinig.
Ik kom alle dagen in tehuizen bij mij in de buurt. waar goede zorg wordt gegeven.
Maar zie ook bewoners met blauwe gezichten van het vallen.
Dat kun je niet voor zijn.
Mensen met zware dementie hebben geen besef meer.
Maar wel gevoel.
Je kan wel 100 keer zeggen, Mevrouw of Meneer, niet gaan staan anders valt U.
Dat geduld betrachten vind ik zo fijn om te zien.
Dat de bewoner boos wordt op den duur is heel begrijpelijk.
Die inleving is er ook.
Afleiding is dan belangrijk.
Welkome afleiding de accordeon.
Lekkere in het gehoor liggende muziek.
Voor elk een persoonlijke noot.
Geeft ons allen plezier.
Maar niet te lang, want luisteren vergt ook inspanning en energie.

Ik vind het moeilijk dat ik mijn man straks uit huis moet laten plaatsen.
Omdat ik de zorg niet meer aankan,
Ik ga er geestelijk kapot aan.
Geen goed meer kunnen doen is verdrietig en ook dat vreet energie.
Ik heb me maar niet meer afgevraagd waarom.
Ik heb het ook helemaal totaal losgelaten.
Hoor ik dat vind ik knap van je.
Wel mensen dat is een proces van jaren.
Dat doe je niet zomaar eventjes.
Want het is constant inleveren van ....
Elke dag merk ik dat.
En het gaat soms zomaar hard.
En dat is een pijnlijk hartverscheurend proces.
We leven op 2 eilandjes die alleen maar verder uit elkaar drijven.
Dementie...

Speelster.
Ik schrijf als Speelser dat is mijn internetnaam.
Ik speel met kleuren, woorden en klanken.
Het toetsenbord is mijn wereld naar buiten.
Zo kan ik mijn emoties kwijt...
En men reageert met het hart.
Net zoals ik dit uit het hart schrijf.

Ik ga zo weer uit spelen.
Mijn man is nog niet aangekleed.
Dat doet hij pas tegen dat hij eten moet.
Dat doen we in het zorgcentrum.
anders zou hij zich de hele dag niet aankleden.
Dit breekpunt gaat nog steeds goed.
Hij heeft taxibonnen en als het regent neemt hij de taxi.
Ik zal geen ongetogen woord zeggen.
En laat hem in zijn waarde.
Zo is er dan toch een vorm van rust.
wat heel belangrijk is.
Mij wel commanderen maar anderom nooit meer.
dat heb ik afgeleerd.!

Wat is er fijner
Dan andere mensen plezier te schenken door wat je kan.
Elke dag heb ik dat geluk om dat te geven.
Herinneringen komen weer terug

Door de liedjes van weleer.
Accordeonmuziek brengt gezelligheid
Dat doe ik al ruim 30 jaar
Speciaal voor mensen met dementie.

Een feest van herkenning
Er komt leven in de mens
Een lach op het gelaat
Zang en dans

U speelt de sterren van de Hemel
U speelst alsof U zingt
Zijn zo de reacties
En allen zijn we blij.

©Speelster 26-5-2016

Ik speel 5 dagen in de week met heel veel plezier...en ben blij dat ik het nog steeds kan en mag doen....Nu ik zelf mantelzorger ben geworden voor mijn man.. ! Het genot en de blijdschap zijn ingrediënten die het plezier voortstuwen elke dag weer.

De klok tikt maar door
De aarde draait rond
De mens wikt en weegt
Flora en fauna verstikt

De zee bevat wel ruim 40.000 verschillende chemische stoffen
Die de mens heeft uitgevonden en weggegooid.
Alles stroomt uiteindelijk in de zee.
En dieren en planten zijn de dupe.

Uiteindelijk is de mens aan de beurt
Vreemde ziekten openbaren
Kankersoorten steeds meer
Vervuiling is de oorzaak van alles.

Moeder Natuur kan het niet alleen
Vadertje Tijd heeft niet eeuwig de tijd.
De mensheid heeft de pacht in handen
Maar de oplossing is te duur

Dus is geld dan toch belangrijker
Dan gezondheid en Welzijn?
De Milieucrisis is een feit
en het is ondertussen 2 voor 12

Speelster

een wetenschapper die onderzoeker is van de zee vanmorgen op de radio.
Vis eten is spotten met je gezondheid.
Zoveel opgeslagen gif als er in een vis zit.

Pancreaskanker komt steeds vaker voor bij mensen die veel vis eten.
Eet je meer dan 3 maal vis in de week dan zit je chemische inname dik boven de norm die is uitgegeven door Brussel en heb je een risicofactor 40 om een erge ziekte te krijgen waar geen genezing voor is.
Daar schrik je toch wel van. En de minister maar roepen dat vis eten zo gezond is. Als je weet dat wij ook aan het eind van de cyclus staan dan krijgen we heel wat gif binnen elke dag. want echt schoon voedsel bestaat al lang niet meer. Zolang er chemische giftige stoffen worden gedumpt overal ter wereld wat uiteindelijk in de zee terecht komt dan kan het niet anders dan dat je daar eens ziek en dood aan gaat. De zee raakt leeg en de aarde is gedoemt te sterven als de mensheid niet ophoudt met verspillen van stoffen waar men geen raad mee weet en die heel veel leed tot gevolg hebben. Cijfers wijzen het uit maar Ik heb er dagelijks mee te maken wat chemische gifstoffen met een lichaam doen. OPS is een van die ziekten die het centraal zenuwstelsel aantasten met alle gevolgen van dien. Vervroegde dementie is een van de symptomen. Dement worden tussen je 30e en 40e wat voor toekomst heb je dan nog. En dit door het werk wat je doet. Daarnaast lichamelijke klachten die ook steeds verergeren tot je als een wrak het verpleegtehuis in kan. En wat het ergste is van alles het doemdenken want het is nog niet zo erg als men zegt. Als je naar de resultaten kijkt van het onderzoek wie er OPS hebben is dat dalende maar als je om je heenkijkt naar symptomen dan zie je dat OPS meer voorkomt dan de wetenschap wil doen geloven.

Wat is het fijn als je dat mag beleven. Lotgenotencontact. Even met elkaar onder elkaar en gegevens uitwisselen. Ook andere verhalen aanhoren en daar je voordeel mee doen. Soms is het te triest voor woorden en kun je een troostend woord geven. Soms is even niet reageren ook goed. een arm om iemand heenleggen als troost. Ja dat soort dagen is een verademing en laat je zien dat het nog erger en triester kan dan wat je zelf meemaakt. En dat de ander vindt dat het bij hun niet zo erg is als bij mij. Ze zagen hoe mijn man reageerde en dat was niet mis. Maar mijn houding kalmeerde hem weer en daar leerden zij weer van. Zo kun je veel aan elkaar hebben want het is toch een soort van wisselwerking. We zitten allemaal in het zelfde schuitje en merken dat OPS hebben het hele gezinsleven ontwricht. Thuisgekomen ben je weer op jezelf aangewezen. En de pijn en het verdriet komen weer bovendrijven. het dwingen van mee moeten  (alleen kan niet blijkt) Ja het is niet anders. Hoe kan ik staande blijven zonder schuldgevoel. Want mijn leven gaat ook door wat hij niet begrijpt. Ik kan niet met hem mee maar ik doe wel wat ik wil. Dat valt niet uit te leggen en dat doe ik ook niet. ( is me geleerd op een partnercursus) Maar een pijnlijke situatie is het wel want ik krijg vanalles naar me hoofd geslingerd. En zo sudderen we maar door met de ziekte OPS wat een hoop onbegrip met zich meebrengt.
speelster