1000 littekens.

Ware schoonheid


Wat je van buiten ziet
ben niet ik;
kijk maar goed, want
ondanks alle rare
lichamelijke mankementen
zit mijn ware schoonheid
diep verborgen, in
een innerlijke kern.

Nachtgeluk

Sereen ademt
mijn zijn
naast het jouwne
versmelten wij
geborgen in elkaars
borstgeraamtes,
stevig verankert
in fluwelen doeken
der nacht.

Conclusie


Koude voeten zijn lastig,
vooral als het
de eigen zijn.

Het is over


Mijn hart hangt
niet meer
in plooien uit
deze borstkast
jouw zwaard valt
er niet meer in
zoals de laatste
keer, want
verliezen kan ik
niets meer, slechts
nog winnen, waar
ik dacht, dat
dit leven sterft
daar is
zelfvertrouwen
wedergeboren, in
een bestaan
zonder jou.


Ga nou maar,
het is echt wel

over.

Ik schrijf jou liefde


Geef mij een beetje
liefde, en
ik schrijf mijn mooiste
woorden erdoorheen
verweef letters met
gevoel; kleur dromen
op papier, als
een regenboog zo bont
leg hart en ziel erin
om hartstocht te laten
klinken, als meest
schitterende melodie.



©Littledolphin

Poetische Nacht


Die Nacht beflügelt
meine Sinne, wo
Gedanken grenzenlos
Worte suchen, da
wollen Hände nur
das eine, kleine Glück
des Schreibens
erleben; ergeben
lasse ich mich tragen
auf dem Götterhauch
der Poesie, will
nächtelang verweilen
zwischen Traum und
Realität.

Morbide canapé


Heil, alweer een avond
op mijn morbide canapé
waar dit bestaan slechts
eenzaamheid gaapt, en
de Martini sterk naar
bitterheid proeft, daar
steek ik mezelf
eentje op, alleengelaten
verlaten; irgendwie
schreit ook mijn string om
jouw handen, wrijft
verlangen in naakte huid, die
zonder jou niet
ademhalen kan, ja
ik vermoord deze hersenen
weer eens vastbesloten;
vannacht, in cirkulatie
der wurgenden gedachten
hier zo, op dit
morbide canapé.

Nee, geen goede dag , om
te verrekken-
morgen beter.