Lyrisch.

Lyrisch.
Een andere dag.
Bladgoud.

Lichtschuw.

Hand van het leven.

Schimmenspel.

En toch...

Elke nieuwe dag.

Levensadem.
Over inspiratie.

Buigzaamheid.
Rouwfloers.

Rouwfloers
Mijn woorden
rouwen vandaag;
heb jou stil
begraven, op enkele
bladen papier;
tussen zwarte letters
versluiert, buig ik
tranen in
dit late avonduur
schrijf eenzaam,
alleen; draag met
geschreven gevoel
onze liefde
ten graf.
Mogen herinneringen
ooit
in vrede rusten.
Adem uit.

Adem uit
Adem uit
de poëzie, laat
woorden niet
klankloos stikken, maar
maak jouw stil gevoel
het levensbeginsel
van geschreven
scheppen.
Dat noemt men dichtkunst
.
©Littledolphin
Ochtendlicht.

Ochtendlicht
Stil ademt
een avond, waar
donkere doeken
de wereld in
slaap verhullen;
mens en dier
houden nu hun
rust, totdat
parelend ochtendlicht
het leven weer
wakker kust.
Afschaffing.

Passie.

Absolutistisch barokke dood.

Membraanevenwicht.

Membraanevenwicht
Mijn trommelvlies
schreit woorden
door hersenholtes;
pijnigt herinneringsmembranen
telkens weer, draai mezelf
in waanzin van
vergeten; de balans
tussen onze vloeistoffen
was allang zoek, nu
ben ik onderweg op
struikelpaden vol gemis
en deze kop barst, knalt
uitelkaar;
jouw gezicht hangt
voor mij, als
een steenpuist, die
constant narigheid
afscheidt.
Fuck you.

Fuck you
Poëtisch onpoëtisch
geschreven, zoek
ik steeds juiste zinnen
voor deze relatieshit;
wurg woorden in
bedrukkende letters, kan
oplossingen niet vinden
in een cirkel van
prozaïsche wirwar;
tast, voel, proef
slechts bittere smaak,
uitgekotst kwel
ik mezelf op
papier, met bijgebleven
indrukken, maar het
komt slechts op
dit ene neer-
fuck you.
Opgevouwen.

Opgevouwen
Resoluut
vouw ik alle
mooie letters op;
alinea recta-
stop liefde in
de prullenbak,
waar ons metrum
slechts beklemmende
tonen schrijft, daar
komen herinneringen
uit papieren frutsels,
die mijn pen vandaag
niet meer verteren kan;
en ik ben bang voor
het geschreven woord;
wat gisteren was,
kijkt niet naar morgen
is even tevoren in
deze afvalmand
gestorven.