Archief

Goedemorgen allemaal,wat is het toch zalig met zo'n heerlijk zonnetje opstaan,het doet effe mijn pijn vergeten!!s'Morgens is het wel nog aan de frisse kant,voor mij toch,daarna is het wel aangenaam in het zonnetje,maar toch blijf ik het wat koud hebben,maar dat komt allemaal door de ziekte,en nu beginnen de pollen weer hun werk te doen en beginnen ze het gras weer af te rijden en daar kan ik allemaal niet tegen.
Als een mens met hooikoorts en allergieen zit en dan nog zo'n vervelende ziekte dan is het natuurlijk niet zo plezant,altijd die tranende en jeukende ogen,al dat genies en dan nog al die slijmen,waar ik zo al last van heb door de ziekte.Maarja,dat is nu éénmaal het nadeel als je zoiets aparts als mij hebt!En het word er niet beter op,ik dacht als het zo'n weer is dat het de spierpijn een beetje verzachte,ja m'n djupkes!!
Dat zeggen ze hier bij ons,is hetzelfde als,ja m'n kloten!!Het ergste de laatste dagen is de pijn in mijn rug en het vallen,eigenlijk het door mijn knieen gaan,en ben al een paar keer fameus tegen de grond gegaan,gelukkig tot nu toe zonder erg,maar het gaat toch eens verkeerd gaan en ik moet er niet aan denken dat ik iets breek of ergens met mijn kop tegen stoot!!,of nog erger,van de trap afval!!
Laten we maar gewoon genieten van het mooie weer en niet denken aan al die nare dingen die door mijn hoofd spoken!Zo dit was het voor deze keer,het moet niet altijd even lang zijn hé!
Maak er nog een zonnige dag van en tot de volgende keer.

         groetjes,kristof the stiffman

Zoals jullie al hebben kunnen lezen heeft mijn vrouwtje dus misschien klierkoorts,laten we hopen van niet,maar hier is toch een kleine omschrijving wat klierkoorts juist is.

Alaaf blogprinsen en prinssen,het is weer de tijd van carnaval,maar dat is jammer genoeg niet meer aan mij besteed wegens mijn ziekte.Ik heb het vroeger nochtans goed gevierd en zo ook mijn liefde van mijn leven gevonden!Vroeger was ik bij de chiro,zoals jullie al hebben gelezen,en wij hadden daar een muziekkapel en ik speelde klaroen,trompet zonder van die toondingskes op.Wij gingen altijd met de stoet van genk en zonhoven mee,dat was twee dagen achtereen,dus het was een vermoeiende bedoeling,zowel op wandel als op drankgebied!In genk hielden wij ons wel wat in maar in zonhoven waren we al snel bekend als het zat harmonieke!Na de stoet van genk haalden de meesten de avond niet meer wegens te moe van het wandelen en de drank na en tijdens de stoet,ik heb het ook regelmatig niet gehaald!Er was eens een jaar dat het na de stoet fel begon te sneeuwen en ik ging met een half stuk in mijne gielis met de fiets naar huis om mij om te kleden voor de avond.Ik dus door de sneeuw met mijn fietske,het was ongeveer 15 minuten fietsen,maar ik volgde een spoor voor mij en reed maar door en door en opeens zat ik in zutendaal,zo'n 8 km uit de richting waar ik moest zijn!Ik was direct terug bij mijn positieven en vond er niks beter op om gewoon terug naar genk te fietsen,zonder mij om te kleden,ik had trouwens een korte broek aan!,en ben dan maar terug beginnen te vieren en heb s'morgens de eerste bus naar huis genomen,om half zeven.Om elf uur was het dan tijd om naar zonhoven te vertrekken,en ik had dus maar weinig geslapen en als ontbijt namen we maar een fleske jupiller in de auto.We moesten onze nummer gaan afhalen in een café en daar was het natuurlijk weer prijs,de recamestoet kwam al voorbij en wij zaten daar nog met ons nummer!En de rest maar wachten en vloeken tot we eindelijk daar waren en we konden nog juist op tijd vertrekken!Een vast ritueel in de stoet van zonhoven was dat er bij een villa van een notaris,denk ik,we allemaal achtereen gingen lopen en dan hun oprit op en die stonden dan buiten met een fles jenever of een bak bier,maar eerst gingen we al spelend achter elkaar door de living van het huis en daarna kregen we een borrel of een fleske!We deden dat ook als er veel volk stond,dan gingen we al slingerend door het publiek,en vemits ik een klaroen had gingen we ook regelmatig een café binnen en dronken we er snel twee of drie,en de rest met hun tambours en trtrommels liepen dus gewoon door!Tot we weer een formatie moesten maken en toen wist de tambour-major,die voorop liep en de maat aangaf,dat de klroenen weer spoorloos waren,we waren met zes man,en dan kwamen we maar snel aangelopen om terug in het gareel te lopen!Op het einde van de stoet was het dan ook tijd om terug serieus te zijn,zover we dat nog konden,want dan kwamen we voorbij de burgemeester enzo en moesten we nog eens het beste van ons geven en ze riepen het zelf al af als we al spelend voorbij kwamen,en hier onze vaste klanten van chiro st-gerolf genk centrum,het zat harmonieke en toen was de stoet voorbij!Daarna was het tijd voor onze nummer in te leveren en ons geld te ontvangen.Daarna gingen we nog met alle deelnemers in een zaal zitten en ge kunt al raden hoe het daar aan toe ging!Eerst wat zitten uitrusten en dan maar beginnen dansen en op het laatste begon de vermoeidheid toch door te wegen,en de drank en gingen we terug richting genk om daar met de harde kern in ons stamcafé t'Ongenoegen nog een paar slaapmutsen te drinken.We bleven meestal met een man of 4 over en als het echt gedaan was,het lampke uit ging ik wijselijk in het chirolokaal slapen om dan s'anderdaags naar huis te fietsen,want s'avonds was het weer prijs met hakketakken!Dan moest ge 11 café's doen en telkens twee consumpties drinken,het moest geen bier zijn,maar het was maar één keer carnaval hé!De eerste café's waren met twee consumpties natuurlijk niet genoeg,en als ge dan alles bij elkaar telden kwamen we toch rap aan 35 à 40 consumpties!En toen was het genoeg geweest,want s'anderdaags was het werkendag,en dat was serieus zweten als we aan een nieuwbuow begonnen en nog alles moesten uitslijpen en kappen,en daarna nog buis afrollen van de waterleiding!Maarja,na een halve dag waard ge uitgezweet en na het werk gingen we het stof weer wegdrinken.Er zijn er veel die tegen mij zeiden,hoe houdt ge het vol,en ik vroeg het mij soms ook af,maar dat zat nu éénmaal in de familie,s'avonds de grote uithangen en s'morgens paraat zijn!Dat is nu allemaal verleden tijd,maar het was een schitterende tijd!!!
Ik ga nu stoppen en zal nog wel van deze verhalen bovenhalen,het doet mij deugd en ook diegene die erbij waren en mijn blog volgen!!Alaaf,Prins Stiffman den eerste groet u,en tot de volgende!!!

         groetjes,kristof the stiffman.

Dag blogfreaks,de stiffman is terug van een opname in het revalidatiecentrum te pellenberg en heb er niet al te goed nieuws over!Ik ben dus zondagavond 5 februari vertrokken voor een test in verband met mijn baclofenpomp.De bedoeling was dat ik er een hele week ging blijven,maar het is natuurlijk wat uitgelopen in mijn geval!Maandagmorgen hebben ze de catheter in mijn ruggenmerg geplaatst en hebben ze een eerste dosis ingespoten en na twee uur komt een kinesist voelen of er iets veranderd en twee uur later nog eens.Dit ging zo de hele week verder en donderdag zeiden ze al dat ik een geval appart was,omdat er niks veranderde,hoe zou dat toch komen,ik ben toch maar een gewone mens met een ziekte!Het rare was toen ik een spier-spasme aanval kreeg,dat hadden ze nog nooit gezien en de verpleegsters raken in paniek en weten niet wat ze moeten doen,nadat ik hen had uitgelegd dat ik het al gewend was en dat ze niks konden doen,waren ze wat gerust en hadden ze toch wat medelijden met mij.De volgende aanval die ik kreeg was overdag en toen kwamen de artsen en nog wat volk kijken,en ze stonden allemaal met hun mond vol tanden,want zoiets hadden ze nog niet gezien!!Ze wilden het ook nog filmen,maar toen was de aanval voorbij,ik heb er nog een paar gehad,maar die hebben ze niet gefilmd.Nu is het afwachten tot 27 februari,dan heb ik een afspraak met de neurochirurg die normaal mijn pomp ging inplanten en daarna heb ik nog een afspraak met de neurloge om te kijken wat er nog mogelijk is en of ik mijn afbouwschema heb kunnen volgen,wat niet het geval is.Op 28 februari hebben we dan een gesprek met de revallidatiedokter uit lanaken om mijn screeningtests te bespreken en kijken wat er doorgaat en wat niet,of mss helemaal niets!Dus het is nog een beetje afwachten en afzien en hopelijk komt er iets positiefs uit de bus en anders leven we maar door met de pijn en aanvallen zoals het al bijna twee jaar bezig is!En dat het maar rap 2 maart is,dan gaan we er nog eens met ons gezinnetje tussenuit,met de nieuwe auto,een weekendje naar de zee eens lekker uitwaaien en alles op een rijtje zetten hoe we de situatie thuis verder gaan aanpakken.
En vandaag zijn mijn lief schattig vrouwtje en ik 11 jaar samen!!Het is natuurlijk nooit van een leien dakje gegaan,maar in welke relatie zijn er al eens geen spanningen!!Die moeten nog uitgevonden worden denk ik,en als er toch iemand is,dan mag die mij direct mailen en wens ik hem of haar proficiat Na dit goede en blijde nieuws,is er jammer genoeg ook weer slecht nieuws,eigenlijk droevig nieuws.
Vandaag ben ik naar de begrafenis van mijn grootvader geweest,hij was maandag in zijn slaap overleden,hij had ook wel de leeftijd,83 jaar,en hij leed aan Alzheimer en had iets aan de prostaat.
Nu heb ik allen nog mijn grootmoeder over,maar dat is een vrouwtje die zich niet makkelijk opgeeft,heb ik precies een trekje van weg,ze zijn altijd zelfstandige geweest,eerst met een frituur aan de mijn van zwartberg,en daar werd af en toe eens gevochten om haar gehaktballen,die waren en zijn zo lekker dat ik nu plots goesting heb in een paar gehaktballen!!Daarna hebben ze altijd een café gehad en daar heb ik mijn eerste pint getapt op 8-jarige leeftijd,en van de eerste keer goed,tot aan de leeuw zijn "kloten",ik ging ook glazen ophalen,en kletskes leegdrinken,en soms als het te druk was moest ik achter gaan en daar had mijn opa altijd iets sterk staan en ik dronk daar altijd het laatste drupje van leeg en dan vroeg hij altijd of ik het,ik zei natuurlijk nee,en gaf mijn broer de schuld!!Tot hij op een dag het in een limonadeglas gedaan had,nog zo van die oude colibri glazen,en ik dacht dat dat dus limonade was en nam er een flinke scheut van en toen wist ik hoe laat het was!,en de rest van het café ook,en vooral mijn grootvader!!En sinds toen heb ik geen drupkes meer gedronken!!!
Het bier daartegen heb ik toch goed blijven nuttigen,maar dat is nu ook allemaal verleden tijd!Maarja,wat ik gehad heb,pakken ze mij niet meer af,en zeker al de goede herinneringen daaraan verbonden zitten nog allemaal goed in het kopke,maar daar zal ik een andere keer eens wat over vertellen,want nu is het genoeg geweest,want mijn vinger doet pijn en begint blauw te worden!!!
Ik zou nog aan één iemand iets willen zeggen en dat is tegen Bér,als hij mijn blog nog leest,mijn laatste mail was een antwoord op het uwe en laat je mij iets weten als je hem gelezen hebt,want anders voel ik mij niet goed in mijn vel en wens jou en Vera en de rest van jullie familie veel sterkte toe en dat meen ik uit de grond van mijn hart,want jij was één van mijn fijnste en meeste bezoekers toen ik in
het Z.O.L.lag en ben je daar héél dankbaar voor!!!!

   Groetjes,kristof the stiffman

Hallo lezers,hier een verslag van mijn laatste screeningtests in het reva-centrum in lanaken.Eerst heb ik kinesist gehad,en ook daar moest ik weer uitleg geven over mijn ziekte!,daarna moest ik op een tafel gaan liggen en begon de kinesiste met haar oefeningen.Eerst begon ze rechts ,maar ik zei haar dat aan die kant nog alles redelijk marcheerde en dat het de linkerkant was waar het probleem zat.
Toen ze links begon,zei ze direct dat er geen beweging in te krijgen was,ze deed dan en paar oefeningen en had al snel door dat het eigenlijk onbegonnen werk was omdat alles zo vast zit,ze zei wel dat het voor mij beter was om ademhalingskinesist te volgen omdat ik een zeer onregelmatige ademhaling heb,ook had ik haar al gezegd dat ze in leuven een paar keer kine hadden gedaan en dat ik daarna meer last had dan verbetering en dat heb ik daarna ook gevoeld!Daarna ben ik naar een logopediste moeten gaan,en ook daar weer mijn verhaal moeten doen!Toen heeft ze wat vragen gesteld over hoe ik eet ,over mijn gevoel in mijn gezicht of die aan beide kanten hetzelfde waren en over hoe ik zag en alles verstond als ik een gesprek volgde en toen was dat uurtje ook weer om.
Toen volgde nog een afspraak bij de ergotherpiste.Ook daar moest ik weer mijn verhaal doen,ik voelde mij juist aan een leugen detector hangen!Hier moest ik allerlei voorwerpen opnemen en van plaats verzetten,enkel met mijn linkerkant omdat dat mijn slechte kant is.Daarna moest ik een appel schillen,dat ging vrij goed,ik heb mij toch niet gesneden!Tooen moest ik hem in stukken snijden en dat ging ook nog,hierna was een korte evaluatie en was de sessie voorbij en mijn screeningtests ook.
Nu gaan ze dat allemaal evalueren en op 14 februari hebben we dan met de dokter een gesprek over hoe het gegaan is en of ze een programma gaan opstellen of niet.                                                       
En toen kregen we plots telefoon uit leuven,uit pellenberg.Ze gaan daar beginnen met de proefbehandeling in aanloop naar het inplanteten van mijn baclofenpomp.Eerst gaan ze de catheter steken en komt een kinesist mij weer eerst onder handen en daarna gaan ze experimenteren met medicijnen,dan weer wat meer,dan weer wat minder.Dan komt na iedere inspuiting komt de kinesist mij weer onder handen nemen om te kijken of het iets heeft uitgehaald.Ik moet nu zondagavond om zes uur daar zijn en moet er blijven tot zaterdagnamiddag of avond.Als uit die tests blijkt dat er niets veranderd of misschien wordt het nog erger!!,ik hoop van niet,dan moet ik op 21 maart terug naar leuven om de pomp definitief in te planten en dan maar hopen dat het helpt,want ik begin het stillekes moe te worden,die pijn en die aanvallen.Maar we hebben het tot nu toe toch al overleefd!En dan zal ik er mee leren leven zoals ik nu al doe!En dan hebben we onze nieuwe auto al en kan(moet!)ik al eens ergens naar toe gaan met mijn rolstoel,eens naar bokrijk of kattevennen of ergens anders naartoe,naar de zee of naar de ardennen,niet om met mijn rolstoel de bergen in te crossen,en ik denk ook niet dat mijn vrouw dat ziet zitten,want zij is de chauffeur!Het is ook wel goed voor haar conditie,maar ik denk dat ze het liever bij de zee houdt,daar is het niet zo steil!Ik hoop dat we het ook eens zonder de kindjes kunnen doen,want anders heb je nog niet echt rust,je moet ze constant in de gaten houden,als je de weg moet oversteken,of op het strand tussen de mensen,ze zijn er rap vandoor en als ge vijf minuten niet oplet,kan er al iets gebeuren of gebeurd zijn!Maarja,zover zijn we nog niet,ik hoop dat het er van komt zodat ik eens wat buiten kom.Zo,ik ga nu stoppen en al mijn koffer pakken en hoop dat het een positief resultaat geeft,dus ik hoop op de duimen van jullie,maar niet voor mij alleen,maar ook voor mijn liefste gezin,want zonder hen had ik het allang opgegeven!!!!Tot volgende week.

          Groetjes,kristof the stiffman