fruitverwerking 2 fruit drogen

Op vrijdag 17 september waren mijn vrouw en ik aanwezig op een demonstratie en proeverij van fruitverwerking.

Deze activiteit greep plaats in het ‘Vrijbroekpark’ in Mechelen,  waar onze oudste dochter woont. Wij sporen er naartoe.

Ik was er, zeer geïnteresseerd en kreeg  de toelating om foto’s te nemen die ik in verschillende bijdragen heb verwerkt. Zo werd ik een geïnteresseerd reporter.  De belangstelling was behoorlijk groot en we werden  in twee groepen verdeeld. Onze groep moest eerst naar buiten voor een demonstratie van appelsap maken. 

Enkele belangrijke punten vooraf
-Rijp fruit nemen, best van een sappig lichtzuur ras.
-Het fruit goed wassen vooraf.
-Bij sap om te drinken voeg je 15% peren toe.
-Er kan eventueel 20 tot 40g/liter suiker aan toegevoegd worden.
-Het fruit wordt eerst fijngehakt.
- Eens fijngehakt wordt het gecentrifugeerd of geperst.
-Het sap kan bewaren door in propere en goed afsluitbare flessen, te verhitten op 
80° C  gedurende 20 minuten  

 De appelen + 15% peren staan klaar  om fijngehakt te worden in een industriële machine.


Als de klus is geklaard wordt het toestel afgelegd. Dan worden de restjes die in de schacht zijn blijven plakken handmatig verwijderd.

 Een fruitpers groot formaat. Eens het deksel bovenaan verwijderd is, kunnen we binnenin kijken.

Rechts boven zien we in het toegevoegde detail de binnenkant met een soort rubberen ballon die zich zal uitzetten door het toevoegen van water onder druk die, zoals je in het detail onderaan ziet, kan gecontroleerd worden.

Vervolgens kunnen we op de foto hieronder, de werkwijze om te persen, goed volgen.
 
In het detail linksboven zie je hoe de trommel wordt gevuld. Links onderaan zie hoe het eerste sap direct onderaan in de opvangemmer loopt.
Boven rechts  zie je hoe de trommel wordt afgesloten en het deksel dicht geschroefd.  Op het detail  in het midden recht kan je waarnemen  hoe de druk gemeten wordt bij het openen van de waterkraan. En tenslotte helemaal onderaan rechts zie je hoe de sterke stroom sap opgevangen wordt.

In een volgende bijdrage zullen we het hebben over het ‘steriliseren’ en 'drogen' van fruit.

Ik moet eventjes de kruidenwandeling onderbreken  voor bezigheden in de moestuin. 

 Het broccoli plukken moet regelmatig gebeuren. Bij zonnig weer mag je rekenen op om de drie  of vier dagen.


Het is mij opgevallen dat er twee soorten planten staan: diegene die vlug in de bloei gaan en de normale die een zekere dikte bereiken, al naar gelang de hoeveelste pluk het is.


Broccoli geeft vruchten tot aan de vorst.  Ze worden steeds kleiner maar de hoeveelheid neemt telken toe.


Ik pluk bloemen en normaal bruikbare door mekaar en sorteer ze naderhand. Wij gebruiken die in bloei ook maar dan in gemixte soep. De heel kleine blaadjes worden in beide gevallen mee klaar gemaakt. 

In de voormiddag was is niet vrij maar bij een stralend weer heb ik er door mijn activiteiten er toch nog een plukdag van kunnen maken.  De braambessen zijn voor zo ver op het einde van de pluk dat je hooguit nog hier en daar een snoepertje kan plegen.


Ik plukte nog wat pruimen.


Iemand kwam zeer rijpe vlierbessen plukken.


Omdat er voor morgen regen op het programma is geplaatst plukte ik ook vlug de appelen.


De klus was vlug geklaard.

 Laat het nu maar regenen, ze staan fijn in bakjes onder het afdak.


Ik had nog wat tijd over om ook nog de minitomaatjes een zoveelste plukbeurt te geven.  Als het weer het toelaat pluk ik dan morgen nogmaals de bonen.

Op een bepaald ogenblik kan je de verse tomaten niet meer goed eten. Je moet ze verwerken.  Moeder de vrouw verwerkt er een groot deel in puree.


Serretomaten  

Mengeling van rassen van buitentomaten.


Eens ze klaar zijn worden ze in een warme pot over geschept en nog even in de microgolf oven op kookpunt gebracht en vlug het deksel erop geschroefd.


Dit kan je ook met pruimen.  


Eens geplukt worden ze ontpit en ook warm in een verwarmde pot ingesloten.  Is het nodig dat ik eraan toevoeg dat je vooraf de potten grondig schoon maakt?

Nu ik opnieuw volop over mest beschik  kan ik een nieuwe composthoop opstarten.


Dit is mijn jaarlijkse voorraad  mest die  reeds voor een deel verteerd is maar veel stro bevat. 


Onderaan ligt een laagje verteerde  rijpe compost, daarop ligt een eerste laag grof groen en dan de eerste lag mest.

Nu moet ik in de tuin hier en daar knippen om een tweede laag groenafval te kunnen leggen. Dan komt een tweede laag mest.  Het is pas als er in de tuin geen groen meer voor handen is dat ik de wachthoop als tussenlagen gebruik. Naar boven toe zal ik verse paardenmest gebruiken die ik in het gebuurte vrij kan halen. De balk op de wachthoop dient opdat ik die wachthoop niet teveel zou aandrukken.

Gisteren moest ik  een dagje er tussenuit en dan nog in de regen.  Vandaag was de zon reeds tamelijk vroeg van de partij en kon ik verder oogsten.


Eerst kwamen de boontjes aan de beurt.


In geen tijd had ik een volle emmer en dan maar verlezen.


Bij de courgettes kon ik er maar twee gele afsnijden. Bij de groene was het nog een paar dagen te vroeg. 


Het voordeel van gele courgette is dat je hem, hoe klein ook, goed kunt onderscheiden van de plant, wat bij  de groene niet het geval is . 
Het nadeel van de gele soort is dat ze meer dan de helft minder opbrengst geeft. 

Wat rustiger aan! Wat dacht je...zal het lukken met mijn temperament. Ik moet er het beste van maken. Zo lang als het gaat, gaat het.

+ Ondertussen krijgen de buitentomaten hun eerste klop. Lange tijd zeer nat en dan plots volle zon.  De 'plaag' is dan een klassiek gegeven.


Vooral de minitomaatjes gaan vlug naar de vaantjes.


De staakbonen roepen luid om geplukt te worden.


De paprika's in de miniserre vragen ook om een oogstbeurt.

En een kwartier geleden kreeg ik een telefoontje...deze voormiddag brengen we de beloofde jaarlijkse kar mest. 

Rustiger aan...wat dacht je?  
Mezelf opjagen zal zeker niet  gebeuren...dat is reeds lang verleden tijd.
Mest naar de tuin voeren gebeurt op mijn ritme: vijf kruiwagens voeren en een half uur rusten en dan opnieuw die portie herhalen en rusten enz..tot het einde.

Boerenkool moet je regelmatig controleren op rupsen.  We waren die enkele dagen  mee met de veltreis en bij het thuiskomen kon ik er niet naast kijken.  Kijk even met mij mee. 

Eindelijk is er voldoende gras in de tuin.  Ook beginnen er door de voorafgaande droogte veel bladeren te vallen. 


Dit is een ideaal mengsel om mulch te bekomen.  Ik strooide dit gul rond de rode biet en hoop zo gerust te zijn tot na de oogst.


Ook de paksoi kreeg zijn deel.  September en oktober kunnen nog droog worden alhoewel vanaf nu wel geen tekort aan vocht zou mogen zijn in de bodem. Volgende week hoop ik de kervel en de venkel te kunnen behoeden voor te weelderig ongewenst groen.

De werken zijn over de toegang vrij en ik ben gegaan.

Een mooie, verzorgde en wat hun afdeling betreft zeer informatieve site met onderstaande items. 

De nieuwe ‘De Brugse veltenier’ vond ik gisteren in mijn postbus. Zoals gewoonlijk las ik het  blaadje in één trek uit. Mijn aandacht werd plots speciaal getroffen door een opschrift, heel duidelijk in grote letter…’VELT BRUGGEop het NET’ een kort artikeltje (zie onderaan) met de vermelding van het U.R.L www.velt.be/brugge  wat voor mij het voornaamste is. 
Natuurlijk was het vlug ingetikt maar toen ik op enter drukte was het niet O.K.

Ik was wel degelijk op de site maar kreeg enkel het onderstaande bericht:

De website krijgt vandaag (en mogelijk morgen) een grote onderhoudsbeurt.
Daarna echter, staat die weer volledig tot uwer beschikking.
Dank voor uw begrip,
Riet & Stef
Ik ben verwonderd over mijn ongeduld om deze nieuwkomer in te kijken en uit te pluizen.
De lof in de Brugse veltenier is alvast veelbelovend...
Sins kort (dank zij ons bestuurslid Rita Neyt) beschikt Velt Brugge over een schitterende site op het net; www.velt.be/brugge. Je kunt ook reageren op alles en nog wat.
 

Bij ons staan er twee soorten staakbonen: de korte gewone boon en de zeer lange, platte snijboon.


Rechts de rijpende snijbonen en links de kortere draadloze boontjes.

 Bij de kortere boon dacht ik dat er geen opbrengst zou zijn maar de vruchten staan in de binnenkant van een tamelijk compacte bladerenkrans. 


De snijbonen zijn plots vlug  gerijpt en zullen dan moeten gedopt worden.  Dan zijn ze o.a. lekker als witte bonen in tomatensaus.

Mosselen klaarmaken vraagt om groenten.  Dan gaat mijn vrouw of meestal ga ik die zelf halen  in de tuin en hebben we ze zo heel vers op ons bord.  
Een ui die in ringen wordt gesneden komt uit eerder de geoogste voorraad genomen.

Worteltjes, selder en prei zijn totaal vers.


De prei is nog niet op de maximale dikte maar telkens halen wij er nu nog de dikste stalen uit.  Later wordt dan effenop geoogst.

Wanneer courgettes op het einde komen kan je dat zien aan drie factoren: - De vruchten vertragen in de groei, t.t.z. dat de vruchten veel trager na elkaar komen.


– De vruchten worden pokdalig van uitzicht.


– De kop van de plant wordt geel en het blad is vlekkerig.


Hier de kop van een nog volop producerende plant met gezonde vrucht.