Ja, eindelijk ligt de tuin volledig onkruidvrij om bedekt te worden tegen de winter. Aangezien ik met een gebroken of gekneusde rib rondloop, moet ik niet veel mest voeren, tenminste als ik 's nacht een oog wil dichtdoen. Vandaag eens lichtjes proberen met één kruiwagen mest, morgen twee enz.

Een derde keer zaaide ik rond half oktober maar dit keer in de miniserre. Ze zal oogstbaar zijn, aansluitend op deze van januari en dit tot half maart als de nieuwe kropsalade op tafel kan gebracht worden.

Deze veldsalade werd half september gezaaid in volle grond. Enkele dagen geleden bracht ik ze over naar een geïmproviseerde broeibak. Ze zal oogstbaar zijn in januari.

De balkjes zijn uit hun bergplaats gehaald en vormen nu een bak. De ruit staat klaar om de veldsalade, die in dat stadium gemakkelijk te verplaatsen is, af te dekken. De steen ligt klaar opdat het glas schuin zou staan.  Ook de koord ligt klaar om de dikke ruit vast te houden bij eventuele windstoten. Droog gehouden veldsla onder glas groeit beter, er komt weinig verlies op en is ook heel wat aangenamer om te plukken.
Veldsalade moet niet beschermd worden tegen vorst maar wel tegen vochtigheid. 

Tussen twee rijen prei heb ik veldsalade gezaaid die in het groen aan het komen was.  Daarom moest ik op de knieën om te wieden.  Is vlug gebeurd hoor.  Ik heb deze foto genomen toen ik half klaar was om het verschil te tonen en ook om er nogmaals op te wijzen dat de tuin niet rap vervuild in het voorjaar en de zomer maar in het najaar.

Door het minder goede weer van de laatste weken met eerst nachtvorst en daarna regen is de opruiming van de tuin niet voltooid. Om de winterbedekking te kunnen aanbrengen moet de tuin volledig onkruidvrij zij. De prei aard ik voor een laatste keer nog eens aan. Elke dag een stukje verder en zo kom ik er ook. Dit jaar gaat het moeizaam.

Het wil maar niet vlotten met de tuinbedekking. Waar de tuin geruimd is van alle ongewenst groen wou ik de winterbedekking openstrooien. Na de eerste kruiwagen mest aangebracht te hebben moest ik het reeds staken. Een hevige rugpijn op één punt bleek bij de Osteopaat een gekneusde rib te zijn.  Wanneer en waar ik dit opliep kan ik mij niet herinnerinneren.  Ik ben ook iedere dag bezig.

Bij de verdere opkuis van de tuin heb ik een rij weelderige groene en rode warmoes ontdekt die ik uit het oog was verloren. Die staat achter de rij bessenstruiken, langs de afsluiting met de tuin van onze buurman. Verleden jaar had ik daar enkele in zaad komende planten een plaatsje gegeven aan de afsluiten om ze gemakkelijk te kunnen opbinden. Die zijn blijkbaar uitgezaaid.  Zo lang de bessenstruiken hun blad behielden wist ik niet meer van het bestaan van die warmoes. Warmoes valt bij ons niet echt in de smaak en ik teelde dan enkel nog om een beetje variatie te kunnen steken in het groenvoer voor de kippen. Het mag wel eens iets meer zijn dan de hele winter koolbladeren en groenlofafval. Wat mij ook opviel is de aanwezigheid van enkele struikjes stinkende gouwe. Ik ben niet van plan ze te verwijderen. Het zijn immers geen woekeraars. Misschien bevorderen ze wel de gezondheid van de warmoesplanten.

Inderdaad, het is meer dan hoogtijd dat ik eindelijk de winterbedekking aanbreng.  Ik ben er begin oktober mee begonnen maar geraakte niet verder dan drie kruiwagens.
De vruchten blijven elk jaar langer staan vooraleer ze geborgen worden is een reden maar mijn rug is de hoofdreden geweest. Als de bedekking niet voldoende tijd kan liggen kan ik ze, na de winter, in plaats van te verwijderen, nog altijd ondiep inwerken .

De serre wordt stilaan een winterbergplaats.  Als ik het groenlof onderbreng in de serre dan moet ik telkens het zonnig weer is, goed luchten. Groenlof verdraagt heel wat vorst maar de combinatie van nat en daarop vorst is minder goed voor de plant.

Dit stukje grond is alvast klaar voor de winterbedekking.  De minitomaatjes zijn verwijderd en de peterselie is gewied.

Er komen stilaan grotere lege plaatsen in de tuin.  Toch loopt het niet echt naar wens. Mijn rug speelt mij parten en het weer dringt niet echt aan. De dag dat er op het weerbericht gepraat wordt over nachtvorst, moet al de venkel opgeborgen worden. Met de paksoi ben ik, links en rechts, nogal vrijgevig geweest en daar blijft er nog maar één plant staan die moet dienen als proefkonijn.  Ik wil zien hoe ver de paksoi eetbaar door de winter zal raken. Jullie worden op de hoogte gehouden.