Halvemanengang.

Eén van de afsluitpaaltjes, gemaakt door Jerome Symons (1949)  met granieten o(o)ren uit 1987.
Wat zou de kunstenaar hiermee bedoeld hebben?
'Kleine potjes hebben grote oren' of een ander spreekwoord of gezegde uit onze taal?
Wie zal het zeggen?



Detail van het beeldje 'Al mot ik krupe'.
Staat in de Burchtstraat, de bijbehorende tekst:
"Al mot ik krupe op blote voete goan, ik wil nogeen keer naar Sint Steven heuren slaon"
Het verwijst naar de carnavaltraditie van de stad.



Een apotheker misschien....



Appels en schelpen...
Voor Jacobus de Meerdere aan de sint Jacobuskapel, de schelp is een attribuut van St.Jacobus en zijn voorspraak word o.a. gevraagd om het goed gedijen van de appels.



Bedriegertjes op het Koningsplein.



beata gens cuius dominus spes eius
ofwel "Gelukkig het volk, dat zijn hoop op God stelt"
Dit is het wapenschild van Nijmege op de gevel van het Bélvedère-kasteel in het Kelfkensbos.
Het is het oude wapenschild van Nijmege  uit 1646.



Besiendershuis, 18e eeuws koopmanshuis.
De Besiender controleerde de lading en schatte de tol.



Café "De Fiets", is het de bedoeling om de fietsen zo te stallen?

De beruchte ringen die Mariken van Nieumwegen moest dragen om boete te doen (verhaal verder naar onderen). Er staan eigenlijk 5 ringen op dit paaltje, misschien een verwijzing naar het pand "De Vijf Gulden Ringen" dat ooit op de markt stond?
Of is het een verwijzing dat "het Kwade is onwelkom op de Grote Markt in Nijmegen"?



Binnenzicht van de "Heydensche kapel" uitleg verder naar onderen.



De snelbinder, een fietsbrug die aan de bestaande spoorwegbrug is vastgemaakt.



De Stratenmakerstoren.
Aan de Waalkade, bij het Valkhof, ligt een vestingstoren uit de 16e eeuw die pas in 1987 herontdekt is. Het is één van de weinige rondelen in Nederland.
Aan de buitenkant zie je de toren niet, hij is beschermd door een betonnen muur, maar eens binnen wachten je onderaardse gangen met nissen voor de kanonnen, zeker bezoeken als je in Nijmegen bent.



De Dobbelman-site.
Dobbelman is de naam van een Nijmegense familie die rijk is geworden door het maken van een wasmiddel. Einde 20e eeuw werd het Dobbelman-merk opgekocht door Sarah Lee en is de productie overgebracht naar Denemarken.
Een deel van de bedrijfsgebouwen werd behouden, woningen ingericht en er werden ook nieuwe woningen aangebouwd.



Dobbelman-site.



De Blaauwe hand 1797.
Hier is het oudste eetcafé van Nijmegen, in 1542 werd er al vrolijk gegeten en gedronken.

Gemeentewapen en Waalbrug.



Glasraam Sint Jacobskapel.



Het (Vlaams) arsenaal.
Het is opgericht tussen 1820 - 1824 als artillerie- en tuighuis ingericht. Na heel wat andere bestemmingen werd in 2001 ingericht als archief voor de stad. In een deel van het gebouw is een restaurant gevestigd en enkele andere horecazaken.



Het (Vlaams) Arsenaal.



Januskop aan de Waalkade.



Kruittoren - Kronenburgpark.



De Kruittoren is een overblijfsel van de oude omwalling van Nijmegen en staat aan de rand van het Kronenburgpark.
De toren werd opgericht in 1426 en is 30 meter hoog. In de 19e eeuw werd de toren door de Rijksgebouwendienst gevrijwaard van afbraak.

Stadhuis met standbeeld Mariken van Nieuwmeghen.
Mariken woonde in de buurt van Nijmegen bij haar oom, priester Gijsbrecht. Ze moest naar de markt in Nijmegen en bij haar tante overnachten. Haar tante is door omstandigheden buiten zichzelf van woede en Mariken moet het ontgelden, ze beschuldigd haar met haar oom te slapen. Mariken gaat wanhopig naar huis en bid dat God of de duivel haar zou komen helpen. De duivel stuurt een zekere Moenen op haar af, Mariken mag geen kruisteken meer maken en zichzelf Emmeken noemen, ze reizen naar Antwerpen.
In Antwerpen leiden Mariken en Moenen een zondig leven gedurende zeven jaren. Dan keert ze terug naar Nijmegen en doet beroep op Gods barmhartigheid, Moenen word kwaad en gooit Mariken heel hoog in de lucht, Mariken overleeft de val door haar oom Gijsbrecht die dit ogenblik voor haar bid.
Mariken zoekt vergiffenis voor haar zonden, na heel wat omzwervingen krijgt Mariken vergiffenis van de Paus maar ze krijgt wel drie ijzeren ringen, een om haar hals en twee aan haar armen, ze zouden afvallen als haar zondig leven was vergeven. na jaren van boetedoening vielen haar ijzeren ringen af, daarna leefde ze nog 2 jaar en na haar dood werden de drie ringen bij haar graf geplaatst.



Standbeeld van Mariken van Nieuwmeghen.



Stadswapen Nijmegen.



Zicht op de markt.



Sint Nicolaaskapel - Valkhof.
De kapel heette vroeger Karolingische kapel (de kapel werd soms zelfs genoemd "De Heydensche kapel) men dacht da Karel de Grote de kapel had laten bouwen. Deze kapel is van de 11e eeuw en is wel een verkleinde kopie van een kapel in Aken, Dus Karel de Grote heeft er niets mee te maken.



Plafondschildering Sint Stevenskerk.



De Poortwachter, prijkend op één van de poortgebouwen van de spoorwegbrug over de Waal.
In 2008 heeft de gemeente Nijmegen de poortgebouwen van het zuidelijk landhoofd van de spoorbrug over de Waal gereconstrueerd. Het landhoofd is een Rijksmonument en is het enige nog bestaande landhoofd in de vorm van een stadspoort in Nederland.
De brug over de Waal is in 1875-1879 aangelegd.
Op basis van de oude bouwtekeningen is dan de poort hersteld en een poortwachter geplaatst, hij kijkt niet meer als vroeger naar de stad, maar naar de nieuwe wijken aan de overkant als symbool dat de stad één is.



Sancta Ontcommer.
Muurschildering in de St.Stevenskerk. Stelt de
legendarische martelares Sancta Ontcommer voor.
Ze zou als christene geweigerd hebben om met een heidense koning te trouwen. Om haar te beschermen gaf God haar een baard. Als gevolg van haar weigering stierf ze de marteldood aan het kruis.

"Moenen" , die andere hoofrolspeler in het verhaal van Mariken van Nieumeghen, het staat op de trappen van de Sint Stevenskerk.




Sint Stevenskerk (detail).



Spoorwegmonument (1884) aan de aan de Hoogstraat aan het Valkhof.



De "Titus Brandsma Gedenkeniskerk" (was tot1 mei 2004 St. Jozefkerk) is een driebeukige Kruisbasiliek.
Titus Brandsma ( geboren  Anno Sjoerd Brandsma, geboren 23 februari 1881- Dachau 26 juli 1942) was een Friese Karmelietenpater, hoogleraar, publicist en Nederlands verzetstrijder tijdens Wereldoorlog II.
Hij werd in 1985 zaligverklaard door
paus Johannes Paulus II.



Detail.



Een gedenksteen op een muurtje op het Keizer Karelplein.



De deuren.



De Titus Brandsma Gedachteniskerk.



Aan de Waalkade staat een 'kunstmatige waterval' een werk van de Duitse kunstenaar Julius Popp.

De Antwerpse Zoo pakt ook dit jaar uit met een primeur, het vernieuwde vogelverblijf.
Men laat nu het decor van de kooien verder doorlopen tot bij het publiek, zo komt er de illusie dat de vogels niet meer achter glas zitten.
En nu het Paasmaandag is heeft de Zoo zich weer opgemaakt, men verwacht (zoals alle jaren) vandaag weer héél veel bezoekers.
Traditioneel is het immers op Paasmaandag halve prijs bij de inkom!  Kijk maar en geniet!











Het gerestaureerde en vernieuwde vogelverblijf.

Nog een impressie van het vernieuwde vogelverblijf











Hier is er geen afsluiting van de kooien. Omdat de gang donker is blijven de vogels in hun verblijf.







Nieuw leven in de Zoo!

Ondanks de koude, is het voor de overige dieren ook wel lente.

PELGRIMSTAFEL
Witte donderdag - 28 maart 2013

Vele foto's van Lieve, enkele van mij.



De eerste keer dat er een "Pelgrimstafel" werd ingericht was in 1556 dit uit het legaat van kapitein d'Areste, uit het Spaanse bezettingsleger. Met de onlusten doorheen de geschiedenis, werd de "Pelgrimstafel" na onderbreking toch weer steeds opnieuw ingericht.



De Pelgrimstafel gaat steeds door in de kapel van het Sint Julianagastuis, dit gasthuis is tevens ook een huis waar de pelgrims naar Comostella 3 dagen mogen rusten, de weg ernaartoe word in de stad aangegeven door onderstaande tegels.







Hierboven een beeld van de eigenaar van de galerij "De Zwarte Panter" samen met zijn hondje. Het is in zijn expositieruimte (de kapel) waar de Pelgrimstafel doorgaat.





Eeen milde gift is steeds welkom in deze oude offerblok.

Volgens de traditie staan op tafel twaalf visgerechten, geschonken door Antwerpse restaurants. Sinds enige jaren zorgt PIVA, een hotelschool, ook voor een schotel.





Centraal op tafel staat het boterbeeld, een plaasteren beeld ingesmeerd met boter. Dit komt van in de middeleeuwen waar er aan boter een zuiverende werking werd toegeschreven.





Deze Pelgrimstafel dient niet alleen om tentoon te stellen, 12 behoeftige oude mannen, uiteraard geboren en getogen in Antwerpen, komen, na 18u, zich tegoed doen aan deze feesttafel.
Nadien krijgen ze nog een heel pakket met Antwerpse producten mee naar huis.

Er word gedronken uit eeuwenoude bekers.













De schilderijen die er hangen tijdens de Pelgrimstafel zijn originele werken die vroeger in de kapel hingen.
Tijdens de rest van het jaar is de kapel een tentoonstellingsruimet van "De Zwarte Panter", ook deze galerij heeft veel gedaan om het complex te restaureren.

In 1986 gingen zes gezinnen samen op zoek naar een plek om te wonen in de stad. Een leegstaand industrieel complex, een oude haringrokerij op het Zuid, is omgetoverd in zes woningen op maat, rond een gemeenschappelijke binnenkoer en grote stadstuin, met een aantal gedeelde voorzieningen en extra ruimte voor vergaderingen, tentoonstellingen of feestjes.

Een schitterende combinatie van rust en ruimte, vlakbij het centrum en alle voorzieningen, na meer dan 15 jaar nog altijd uniek.
Aan de straatkant werd het pand als kantoorruimte ingericht. Het pand is privé, je kan het wel bekijken aan de buitenkant in de Kronenburgstraat 32. De restauratie was klaar in 1993.

Door toeval heb ik de binnenfoto's kunnen maken.

De directeurswoning is in de Scheldestraat 63.

In 1804 werd er achter de Berg van Barmhartigheid een godshuis
met 9 huisjes gebouwd. Na de afschaffing van de Berg van Barmhartigheid in 1946 werden de gebouwen vooraan helemaal verbouwd, wel met inachtname van de historische voorgevels. Vanaf 1956 tot de ingebruikname van het
St. Felixpakhuis in 2006 deden deze gebouwen dan dienst als
stadsarchief. Het originele godshuis op de binnenplaats is vrij toegankelijk
en is werkelijk een oase van rust!
Komt er nog bij dat deze foto's genomen zijn vorige herfst, dus in het voorjaar of de zomer....
Je vind dit pareltje in de Venusstraat 11,13/1-8, 15.

Museum " De Pelgrom"

In deze poorterswoning uit 1533, pal in het Antwerpse stadscentrum, zet je met elke pas een stap in de tijd, toen ‘poorters’ nog ‘stadsbewoners met burgerrechten’ waren. Het pand is volledig ingericht, met alles erop en eraan: meubels, keukengerei, de werkplaats met gereedschap (weefgetouw, spinnewiel)...

Foto's Lieve   

Hier zet je een stap in het verleden, beland je direct in Antwerpens "Gouden Eeuw" en ontdek je het leven van toen. Je bekijkt ook alles met kaars- en olielampverlichting, en (vaak) terwijl de haard brandt. In de 15e-eeuwse kelders is een romantisch drank- en eetgelegenheid gevestigd. Weet je! je ontmoet hier ook levende dieren: een kip in de keuken, konijnen en kippen op zolder, reisduiven en sierduifjes. Van een levendig museum gesproken!

Foto's Lieve   

Het dossier van dit gebouw (achterbouw) met alle akten gaande tot ong. 1700 en zelfs voor een betwisting tot 1630 word beschreven (met illustratie) in een boek over de familie Waterkeyn.

Ik heb steeds veel interesse gehad in het gebouw vooraan en vooral het oud huisje achteraan waarvan ik (oude) foto's bezit van trap, schouw, kamers en tegels uit Antwerps plateel. Géén Delftse, want in Delft heeft men tegels leren maken naar model en werkwijze van Antwerpen.

Elke tegel is verschillend, steeds een ietsje andere tekening,
daar kon men dan ook de werkwijze van de verschillende
tegelbakkers bemerken.

Nog tegels uit Antwerps plateel.