Archief

Donderdag 19 mei 2005

DOOR IN EEN VOLGEND BLOG

HALLO LEZERS,
Als je zo ver bent gekomen heb je missien ook wel zin in de tweede blog. Door de lengte van deze wordt het een beetje lui in de bewerking, snap je..
we gaan er mee door onder de naam;
https://blog.seniorennet.be/vrijwillig 2

tot zo ver in ieder geval bedankt voor de aandacht.

Theopeters@hetnet.nl

Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 mei 2005

eigen sites

https://blog.seniorennet.be/theopeterssite
https://blog.seniorennet.be/theet

https://blog.seniorennet.be/vrijwilliger

https://blog.seniorennet.be/vrijwilliger2

https://blog.seniorennet.be/ridderorde

https://blog.seniorennet.be/spreuken

https://blog.seniorennet.be/rotterdambrandt1940
https://blog.seniorennet.be/hollandwaterland

https://blog.seniorennet.be/commandotheopeters
https://blog.seniorennet.be/miepie

www.theopeters.net (homepage)

Reageer op dit bericht

Meer van ZO MAAR EEN VRIJWILLIGER

NIEUWE MIJLPAAL.
MEER DAN 162.570 BEZOEKERS

Met mijn sites heb ik tot 1 mrt. 2012
een mooi aantal bezoekers gehad
namelijk meer dan 162.570
Hieronder een overzicht per site.

theopeterssite            12.249
2de wereldoorlog      59.091
vrijwilliger                  6.228
vrijwilliger2                4.604
spreuken                   70.394
Ridderorde                 2.094
Rotterdambrandt        5.446
hollandwaterl.               944
watersnood                   577
                             -----------
            TOTAAL   162.570

HARTELIJK DANK AAN
ALLE BEZOEKERS

LOURDES IN HET
HOTEL ESPLANADA

Op een avond toen alle gasten op bed lagen, zat de staf in de hal van het hotel nog even bij elkaar te praten en wat te drinken. Het was vrij rustig in het hotel. Opeens hoorde ik in de verte; "oehoe..oehoe... oehoe, roepen'. "Stil even allemaal, ik hoor wat !" En ja hoor: "oehoe...oehoe...oehoe.... Ik ben met twee anderen gaan kijken waar dat geluid van kwam. Het kwam uit de richting van een van de toiletten! Toen we de deur open maakten zat daar een lachende mevrouw Huurdeman op...., ze kon alleen niet omhoog komen zei ze! Ze vertelde: "ik ben door een hulp naar het toilet gebracht, toen heb ik gezegd dat ik het verder wel alleen af kon. Thuis heb ik een verhoogd toilet en als ik daarop drie keer 'wip' kan ik thuis precies gaan staan! Ik had er geen erg in dat dit hier niet kon en nu zit ik al anderhalf uur te wippen en te roepen, maar ik val steeds terug!" Wat hebben we daar staan lachen. bij mevrouw Huurdeman rolde de tranen van het lachen over haar wangen.. Eigen schuld, dikke bult, zei ze !!

Reacties van leden....
uit ingezonden brieven
-----------------------
>>wat een heerlijke vakanties
zijn er bij jullie!
>>het is net een 50-jarige
bruiloft!
>>hier vergeet je dat je
gehandicapt ben!
>>de staf is 'hartstikke'goed
en pakken alles aan!
>>(winterfeest) het is bij
jullie altijd gezellig!
>>zo'n sfeer maak je nergens
meer mee!
>>ik kan moeilijk vertellen
hoe dankbaar ik ben!
>>als maar handjes geven en
kusjes geven, ik ben daar
een liefhebber van!
>>Ik heb nooit gedacht dat
ik nog eens polonaise zou
lopen!

Mijn mooiste belevenis
was...

Op een dag,na het werk gingen wij om een uur of twaalf naar bed. Het was de gewoonte dat ik, met nog een stuk of tien anderen nog even bij iemand op de kamer wat aten en dronken. Dan bij de een en dan weer bij de ander. Wie op het idee kwaam weet ik niet meer, maar opeens wilden wij allemaal naar de grot! We zijn daar naar toe gelopen. Eerst bij de grot je eigen indrukken verwerken en een paar die dit niet deden zaten op de rand van een stenen muurtje, dat stond langs de Gave vlak voor de grot. We zaten daar allemaal bij elkaar. De harmonie in deze groep was zo groot dat we dit eigenlijk niet meer los konden laten.. De een begon 'zijn' verhaal te vertellen terwijl de anderen luisterden. Daarna volgde een ander "over wat wel en niet belangrijk was en is in het leven!" Wij waren daar op dat muurtje zo 'closed' met elkaar, dat ik mij heden ten dage nog afvraag en verbaasd ben over hoe dit mogelijk was. Op zulke momenten voel je hoe belangrijk mensen voor elkaar kunnen zijn en hoe anderen je dikwijls nodig hebben! Als het moet.. - alleen maar luisteren - naar iemand, zelfs dat heeft een enorme invloed. Wonderen hoef je en mag je in Lourdes niet verwachten. Maar de indrukken die ik daar beleefd heb, zullen mij altijd bij blijven en hebben mij gesterkt om met dit vrijwilligerswerk door te blijven gaan. Niets geeft zoveel voldoening, als je merkt dat je anderen soms wat een beetje gelukkiger kan maken.
Ik heb ook geleerd dat je deze gevoelens niet altijd kunt uitstralen of waarmaken en dat je in omstandigheden kunt komen waar het helemaal fout gaat! Ook daar moet je mee kunnen verder leven !

↑ Terug naar de berichten