De Biechtstoel

En dan heb ik nu zin om mij te verschuilen achter een hemelse kelk, om alle beslommeringen en verplichtingen te vergeten. Ik wens alle ambetanteriken naar de maan, of de boom in, ze mogen ook naar de pomp lopen...

Ik geef het bijzondere biertje de kans om tot zijn volle ontplooiing te komen,  in alle glorie, glans en heerlijkheid. Ik zal eens vertellen hoe dat in zijn werk gaat. Ik neem een royale slok die ik langs elke hoek van mijn mond laat passeren. En elke bedachtzame slok roert dan, ongemeen zalig, het gehemelte, de tong en alle andere ingewanden van de mond. Langzaam voel je het kostbare vocht naar beneden druppelen, naar je maag toe glijden. En als die nuchter is, moet je een klein beetje oppassen. Anders zie je roze olifantjes en mauve vlindertjes het café binnenkomen. Als het niet anders kan, nodig je die beestjes uit om naast je te komen zitten, allemaal samen op één barkrukje.

"Migranten vinden bijna nergens moeilijker werk dan in België", zo staat er in de krant.

De lage tewerkstellingsgraad van immigranten in ons land is volgens de OVSE te wijten aan de ongelijkheid in het onderwijs. Let op lezer, het begint al, de 'strijd' tegen onze Vlaamse bollebozen! De OVSE zal segregatie in het onderwijs tegengaan en zal werkgevers quota opleggen voor het aanwerven van buitenlanders. En zo is er ook de 'strijd' tegen onze bekwame Vlaamse werkkrachten... Kwaliteit van scholen en bedrijven in gevaar!

Lieve zoekt de oorzaken van hoge werkloosheid bij allochtonen ergens anders dan bij ongelijke onderwijskansen. Wij hebben allemaal lijdzaam moeten toezien hoe alle nieuwkomers in ons land in de schijnwerpers en in donzen dekbedjes onthaald werden. Hoe ze gestimuleerd werden om hun eigenheden te koesteren en te bewaren (bv hoofddoekjes in school en aan loket, vrijdaggebed voor leerkrachten, islamlessen...). Hoe ze hoge bescherming en bijstand kregen van instanties als CGKR, migrantendiensten, vluchtelingendiensten, integratiecentra, migrantenwerk, straathoekwerk, OCMW's, tolken, werkgroepen, enz, enz.

Eigen taal en cultuur, eigen godsdienst, eigen gebruiken, eigen normen en waarden... Het moest allemaal zo nodig gekoesterd worden. Integratieboycot! Zo kunnen nooit degelijke werknemers vanuit het buitenland gevormd worden, en ook geen degelijke allochtone leerlingen.

Een elitaire school dénkt er niet aan om tijd en energie te verspillen aan anderstaligen. Een succesvol werkgever dénkt er niet aan om niet-rendabele buitenlanders aan te werven.

Terrorist en maatschappelijk ontwrichter Dyab Abou Jahjah, houdt het vuur brandende rond Zwarte Piet. Hij wil met zijn nieuwe beweging Movement X een neutrale en niet-racistische intocht van Sinterklaas in Antwerpen: de huidige Zwarte Piet moet vervangen worden door een neutrale Piet zonder aanstootgevende verwijzingen naar karikaturale negers van de 19de eeuw. De beweging wil een overleg met het stadsbestuur van Antwerpen, en als dat niet gebeurt, zullen er juridische stappen volgen... ?!?!?!

Hoe is het mogelijk dat een 'beweging' in ons land de kans krijgt om zich zo agressief op te werpen? Om met lef en arrogantie Bart De Wever uit te dagen om een 'neutrale Piet' te bedenken? In mijn glazen bol zie ik Movement X uitgroeien tot een politieke partij die Antwerpen in beslag gaat nemem, en later misschien ook nog andere steden.

Wat ik nu ga vertellen gaat over 'denken' en 'bestaan'. De Franse wijsgeer René Descartes gaf er een complexe en gefundeerde filosofische draai aan. Aan alles moet getwijfeld worden, zei hij, tót... ik stoot op iets dat onbetwijfelbaar is. Het cogito (ik denk) is het onbetwijfelbare. Het is zeker dat ik denk, want ook als ik twijfel, denk ik. Als ik denk, dan besta ik ook: Cogito ergo sum! Aldus stoot ik op de werkelijkheid van mijn 'ik', het ik van mijn bewustzijn...

Toch zijn er hedendaagse figuren die het veel simpeler en logischer aan boord leggen. Die zeggen gewoon dat ze bestaan, zonder meer, neem nu Neil Diamond in zijn song 'I am I said', daarin beweert ie gewoon dat ie bestaat: 'Ik besta zeg ik je!'. Geen complicaties, geen geredeneer, hij IS er, hij BESTAAT, punt. Het denken zal hij er wel vanzelf ingecalculeerd hebben, denk ik. Lieve denkt, dus ze bestaat...

Terug naar Descartes.

Leuven, einde jaren 60. De woelige jaren van 'Walen buiten!'

Op een mooie voorjaarsdag was Lieve op weg naar een uiteenzetting van professor Verbeke. Zijn   onverteerbare colleges handelden over metafysica, over bovenzinnelijke en ongrijpbare dingen. Hij vertelde op onnavolgbare wijze over abstracte controverses, maar ook over alledaagse gebeurtenissen. Dus was Lieve weer eens heetnieuwsgierig waarover hij het vandaag zou hebben. Buiten deed het zonnetje pijn aan mijn ogen, maar het vooruitzicht om naar de professor te gaan luisteren was verheugend.

Met een stevige ruk en een forse zwaai vloog de deur van de aula open en met een donderende stem schreeuwde de prof het uit: "Je pense, donc je suis!"... Na deze overrompelende aanzet, volgde er een rustige verklaring van dat ene intrigerende zinnetje "Je pense, donc je suis".

De professor sprak enthousiast over zijn idool, de Franse filosoof Descartes. Volgens Descartes moet je aan álles twijfelen, behalve aan je eigen denken, aan je eigen denkvermogen. Want denken is onbetwijfelbaar. Als je dénkt, dan besta je. Je bent er omdat je denkt. Al het overige is onzeker.

Lieve werd bang en onzeker. Maar het griezelverhaal van de professor kende pas een hoogtepunt toen hij met boosaardige geesten op de proppen kwam, geesten die er plezier in vinden om ons denkmechanisme in de war te sturen!... De 'malin génie' als kwelduivel!... Dus eeuwen geleden bestonden er ook al kwelduivels.

De slotzin van de professor was: "Wees van niéts zeker, stel álles in vraag!"

Toen we buitenkwamen, keken we stilletjes om ons heen en begonnen met alles in vraag te stellen. De zon, de straten, de mensen, de gebouwen, de bomen, het leek allemaal zo echt, moeten we nu twijfelen aan die echtheid?... Even een pintje gaan drinken om ons zelfvertrouwen te herwinnen, en dan twijfelen we aan niéts meer!...

Gisteren zat ik in de Carrefour te neuzen tussen allerlei soorten laptops. Toen hoorde ik ineens een vreemde taal om me heen en merkte een moslingezin op. De bendeleider van het gezin werd geëscorteerd door drie  hoofddoekgevallen, zijn vrouw en 2 dochters. De twee meisjes liepen er verveeld bij. Het hele gezelschap gedroeg zich erg luidruchtig, hun typische en welbekende tactiek om zich te manifesteren, om hun omgeving attent te maken op hun aanwezigheid.

Lieve besloot om zich ook eens te manifesteren. Op de laptop met het grootste scherm liet ik mijn blogartikel van 7 november jl verschijnen: 'Islamitische Aanstellerij in School', samen met de mooie afbeelding die hiernaast ook staat. Opgelucht verliet ik de winkel...

In mijn archief vond ik een artikel over "Examens voor Baby's'. Dat ga ik nu gebruiken om mijn bericht 'Het Belang van Kleuteronderwijs' van 1 november jl nog wat kracht bij te zetten. Daarmee kom ik graag nog eens terug op het belang van systematisch onderricht voor kleuters, als degelijke basis van een succesvolle schoolloopbaan.

"Examens voor baby's"? Ja, het bestaat. Baby's die proeven moeten afleggen om binnen te geraken in een kinderdagverblijf. Een soort 'ingangsexamen'. Het kinderdagverblijf 'De Zonnehoek' in Amsterdam stelt niveau-eisen aan iedere baby die zich in de crèche komt aanmelden. De baby's worden onderworpen aan uitgebreide cognitieve, motivatie- en emotietests, om te zien of ze klaar zijn voor de volgende stap in hun carrière, nl de kleuterschool waarvoor een stevige basisbagage vereist is. Zij zien een baby als de start van een levenslange carrière. En terecht. De crèche wil een kwaliteitsvolle opleiding waarborgen en hoge rendementscijfers halen, een 'topcrèche' waardig.

"Selecteren aan de poort" noemen ze dat. Het concept is subliem, prachtig, formidabel, fenomenaal, fantastisch, geweldig!... Eindelijk eens wat meer aandacht voor de slimme kindjes. Weg met de groep waarin iedereen gelijk is. Weg met de klas waarin achterblijvers verspilde aandacht en vergeefse schouderklopjes krijgen. Weg met de massa waarin begaafde kindjes verkommeren en hun talenten verkwist worden.

Een screeningsonderzoek na de geboorte is zinvol, dat heeft kinderdagverblijf 'De Zonnehoek' wijs bedacht. Hopelijk komt het lovenswaardige initiatief naar hier overwaaien, en laat het dan de aanzet zijn tot gedifferentieerd onderwijs waarbij de bovenlaag geviseerd wordt. Waarbij kwaliteit en rendement nagestreefd worden. Waarbij de zwakkeren zich niet meer kunnen optrekken aan de sterkeren, want dan volgt er een algeheel verval, de bekende nivellering naar de afgrond.

Getalenteerde baby's krijgen in het kinderdagverblijf de kans om zich optimaal te ontplooien en zich voor te bereiden op een succesvolle schoolloopbaan. Zij krijgen de nodige stimuli aangeboden waardoor ze ontvankelijk gemaakt worden voor prikkels om die een juiste plaats te kunnen geven in hun kleine breintje.

De impact van migratie op de migrant is bekend. Ze kunnen er niet aan ontsnappen, allen die niet op hun geboorteplaats kunnen blijven, hebben er ooit wel eens mee te kampen: depressies!

Neerslachtige buien hangen samen met de verplaatsing van het ene werelddeel naar het andere. Vóór hun vertrek staan ze d'r niet bij stil, totdat ze in hun droomwereld belanden, een ver vreemd land, en dan overvalt hen een oneindige droefenis, overweldigd door heimwee naar hun verre thuisland.

Geregeld vernemen we iets over het psychisch welzijn van allochtonen die in ons land verblijven. Einde 2010 wees een studie van de Gentse universiteit erop dat migranten in ons land vatbaarder zijn voor depressieve toestanden dan de eigen bevolking. Dat wisten we al, een studie was daarvoor niet nodig. Die Gentse onderzoeksresultaten zijn niet echt iets om trots op te zijn, het is niet om te pronken met het feit dat we hier opgezadeld zitten met een hoop neerslachtige jankerds die het niet meer zien zitten in ons aards tranendal. Misschien lezen ze teveel in de koran, of verlamt hun langdurige werkloosheid hun vitaliteit?... Altijd maar bladeren in de koran, of verzen vanbuiten leren, dat is niet stimulerend voor een goed humeur. Mohammed was trouwens ook niet in een opgewekte stemming toen hij zijn openbaringen neerpende in de koran.

En dan was er ook nog het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde dat meldde: "De geestelijke gezondheid van allochtonen is slechter dan die van allochtonen." De studie geeft geen verklaring voor het fenomeen, maar zegt wel dat de psychische stoornissen afzwakken als allochtonen bij elkaar blijven wonen... dus als ze zich niét integreren. Een clanvorming dus, da's heel begrijpelijk, want ze komen allen ontheemd en ontredderd in een gloednieuwe omgeving waarin alle vertrouwdheid verdwenen is, niets is nog herkenbaar, niets doet hen denken aan hun thuisland. Ze belanden in een diep depressie-dal, en hun stemmingen balanceren zich tussen eenzame vervreemding en diepe lethargie... Geen opbeurende vooruitzichten... En als je 't zo bekijkt is 'integratie' een utopie.

De geestelijke gezondheid van de Belgische bevolking ziet er dus niet zo fraai uit. In de toekomst zullen er nog meer migranten ons landje binnensijpelen, en met hen ook nog meer depressies. Naast intellectuele armoede importeren we ook nog eens mentale armoede.

Migranten en mentale gezondheid. Is er niet een genetisch verband tussen die twee? Misschien zijn migranten wel geconstitutioneerd om depri te zijn? Genetisch voorbestemd om neerslachtig door het leven te gaan? Om levenslang hun zwaarmoedigheid mee te torsen in hun genen waarin de melancholie vastgeroest zit?

Dat komt ervan als je pontificaal en deemoedig je excuses aanbiedt voor een futiliteit uit je verleden. Met schaamrood op de wangen nog wel. Een grotere vernedering was niet meer mogelijk voor Francken. Wellicht onder dwang zijn de excuses aangeboden, maar als je daaraan toegeeft stel je je eigen zwakte tentoon. In volle ornaat.

En van die zwakheid wordt nu gretig geprofiteerd. Zoubida Jellab, Brussels gemeenteraadslid Ecolo, diende een klacht in tegen Francken op 17 oktober. Zoubida Jellab? Zoubida?... Horen de lezers ook de klanken en geluiden van het oerwoud weergalmen in die naam? Wat komt zo'n mens ons de les lezen? Waar haalt ze die pretentie vandaan? En dan durft ze nog zeggen dat 4.000 andere burgers de klacht ondertekend hebben. Ze eist zelfs dat de racismewet, waarop de klachten gestoeld zijn, uitgebreid wordt naar beledigingen... Laat dat groene vrouwtje toch thuis achter het groene fornuis groene groentjes klaarstomen waarna ze in haar zetel kan dromen over haar groene thuisland.

Rainbowhouse Brussels, een verzameling van seksueel gestoorden met allerlei bizarre afwijkingen, gaat er zich ook mee moeien en heeft aan Charles Michel gevraagd om strengere maatregelen te nemen.

Kijk, heer Francken, zulke toestanden waren te verwachten na uw openbare schuldbelijdenis. Een onvervalste politicus doet zoiets toch niet?!...

Hopelijk ben ik niet uitgegleden op het gladde ijs van de politiek.

Verpleegsters Germaine en Gertrude assisteerden dokter Zhivago bij zijn medische onderzoeken in school. Ik heb hen beiden nog gewaarschuwd voor de erotische signalen die dokter Zhivago uitzendt, maar het hielp niet. Na het medisch onderzoek smeekten ze om zijn aandacht. Maar de dokter, zoals alle schoolartsen, rammelde zijn onderzoeken af om daarna holderdebolder te verdwijnen naar zijn praktijk of naar huisbezoeken. In korte tijd fortuinen vergaren, geld verzamelen... Dus geen tijd voor praatjes met verpleegstertjes die in hun puberteit waren blijven steken.

Op een dag kondigde zich de derde beroepsklas meisjes aan bij de dokter. Allen wisten dat de dokter in zijn kabinet alleen maar meisjes wilde zien in hemdje en broekje. Dat waren de regels. Natuurlijk  was er een groepje moslimmeisjes dat wilde opvallen door zich anders te gedragen en de regels te negeren. Islamitische kapsones en aanstellerij! Zij presenteerden zich bij de dokter met hoofddoekje op het koppeke en een los jurkje rond het ronde lijfje. Meteen stuurde de dokter hen weg en vroeg aan de verpleegsters om hun werk te doen. Maar de moslimmeisjes bleven hardnekkig weigeren om zich uit te kleden voor de dokter. Heen en weer gekibbel. Germaine en Gertrude trachtten tevergeefs een communicatie met de moslimmeisjes op gang te brengen.

Plotseling pakten de eigengereide meisjes hun gsm en brabbelden iets in het Turks. Het was alsof ze hulp zochten. Vanaf dat moment zwegen ze en keken de andere kant op. Alsof ze ergens op aan het wachten waren... En ja, in een oogwenk viel er een horde Turken de school binnen, zonder zich aan te kondigen. Vaders, broers, neven, nonkels... het hele zootje was werkloos en had dus alle tijd om zich vanuit café of moskee naar de school te begeven. Om daar de Jan uit te hangen, om zich te laten gelden met veel machtsvertoon.

Het is alsof allochtonen over ingebouwde sensoren beschikken, die hen verwittigen wanneer rasgenoten in gevaar verkeren of om hulp roepen. Zo kunnen ze binnen de kortste keren een groep vormen die eendrachtig en eensgezind een doel nastreeft. Eendracht maakt macht, en elk individu van de groep voelt zich sterk door zich aan de groep op te trekken. Maar als individu stellen ze niets voor, waardeloos!

Germaine en Gertrude raakten de kluts kwijt, en omdat de dokter geen tijd wou verliezen kreeg de moslim-samenscholing haar zin. Onvoorstelbaar! Dit staaltje van zelfverloochening en onderdanigheid heeft meegeholpen aan de uitbreiding van macht en zelfvertrouwen bij de indringers van onze samenleving.

Prutsmans was een menssoort van het heks-achtige type. Spinnen en kevers verzamelen was haar hobby. Ze kwam naar school met een bezem, vergezeld van een zwarte raaf. Haar gebochelde rug en kromme neus waren geen echt probleem, maar haar koppeke!... Wanneer ze haar hoofd schudde, kon je haar hersenen horen rammelen. Vijzen verloren. En de vijzen die ze nog niet kwijt was, die zaten los, en waren beschimmeld ook nog. Ondanks de lek in haar bovenkamer kon het ongedierte dat in haar koppeke huisde, niet ontsnappen. Een chronische aantasting van logisch denken en psychisch functioneren.

Ze spéélde met mensen en hield ervan om hen in een slecht daglicht te plaatsen. Waarheid en verzinsels haalde ze dooreen, en haar fantasie rondde alles af tot een pikant roddeltje. Dat krijg je als je in je jonge jaren teveel roddelblaadjes leest of teveel naar tv-soaps kijkt... Als migrantenaanbidster was ze een fan van het CGKR, waar ze leerkrachten verklikte die lid waren van het Vlaams Blok.

Het pijnlijkste incident dat haar overkwam, gebeurde op de speelplaats, toen ze van een laddertje viel terwijl ze een affiche tegen de muur hing. 'School zonder racisme', stond er op te lezen. Het bord heeft er niet lang gehangen want de volgende nacht bij volle maan was het zwaar beschadigd. Lieve zag die nacht de heldere maan achter de donkere wolken schuiven...

Prutsmans stak graag haar kromme speurneus in intriges waarin de hoofdrolspelers duistere personages waren die leefden aan de zelfkant van de maatschappij, op de rand van de boot waaruit ze dreigden te vallen, stuurloze losers en riooltuig. Ja, dat soort leerlingen is in potentie ook aanwezig in school. En dát was de geliefkoosde doelgroep van Prutsmans, om zich in te verdiepen en alles te ontrafelen tot op de bodem.

Tenslotte, als kers op de taart, een freudiaanse verklaring voor haar complex seksueel leven. Ja, op een dag toen ze zichzelf niet onder controle had, vertelde ze argeloos over haar mislukte relaties, over haar intieme leven. Freud zou zeggen dat Prutsmans aan vaginisme lijdt, aan een onbewust afwijzen van een coïtus. Haar bewustzijn aanvaardt geen seksuele neigingen, die worden gecensureerd en verdrongen naar een diep putteke in de hersenen, waarin alleen mannen als Freud kunnen kijken...

Ik wil nog eens terugkomen op het artikel van Johan Sanctorum over onderwijs, waarin terecht gehamerd wordt op het belang van kleuter- en lager onderwijs. Recent pleitte ik ook nog eens voor school- en leerplicht voor kleuters.

Vandaag wil ik het hebben over de democratisering van het onderwijs, m.n. van het hoger onderwijs, over de vlotte toegankelijkheid van universiteiten voor iedere student. Het is niet goed dat àlle jongeren gelijke rechten hebben op hoger onderwijs. Het intelligentieniveau van de gemiddelde student riskeert te gaan zakken, en ook de bagage die hij vanuit het middelbaar meekreeg zal tekort schieten om te beantwoorden aan de hoge eisen van een universitaire opleiding.

Eerder dit jaar raakte bekend dat 1 op 10 eerstejaars hoger onderwijs gebuisd werd over de hele lijn. Dit grote aantal niet-geslaagden doet vraagtekens zetten bij de kwaliteit van middelbare scholen. Kijk maar eens naar de middelbare scholen waar ze met diploma's en rapportcijfers smijten, waar leerstof en lesniveau aangepast worden aan de zwakste leerlingen, waar fouten en zwakheden door de vingers gezien worden, waar islamlessen belangrijker zijn dan huiswerk maken, waar lichtzinnig omgesprongen wordt met tucht en discipline, waar de praktijk en het werkhuis ondergeschikt worden aan de theorie, ondergewaardeerd worden, ook al omdat het overbevolkt is door allochtone leerlingen... Zijn deze middelbare scholen wel bezig met het voorbereiden op hoger onderwijs? Met het aanbieden van de hele waaier van studie- en beroepsmogelijkheden na het secundair onderwijs? Hoe goed bereiden ze hun leerlingen voor op hoger onderwijs? Laten ze de leerlingen wel kennismaken met allerlei interessevelden, zoals technische handenarbeid, ambachtelijke vormgeving, techniek en natuurwetenschappen, voedselbereiding, agrarische arbeid, handel, administratief werk, literaire en geestelijke arbeid, sociaal werk en opvoeding?... Voila, de beroepenwereld in een notendopje.

Het lespeil in het middelbaar onderwijs moet naar omhoog! Kilometers hoger! Láát zwakke leerlingen afhaken. Láát er een kloof zijn tussen sterke en zwakke leerlingen. Láát anderstaligen afhaken. Láát onwilligen aan hun lot over. Láát spijbelaars in de steek. Láát zwakke allochtone leerlingen ongemoeid... De sterken worden alleen maar sterker als de zwakkeren zwak gehouden worden. Aandacht voor zwakke leerlingen is gelijk aan het nivelleren van ieders niveau naar onder, de ravijn in, en in de vernieling ook nog.

Dan zijn er de allochtonen in het middelbaar onderwijs, da's een hoofdstuk apart. Die sjarels hebben daar alles overhoop gegooid, de hele pedagogische structuur en netwerk van studierichtingen, alles is in de war geraakt door hun aanwezigheid in onze geordende onderwijsstructuur. Altijd al is er een prestatiekloof geweest tussen alochtone en Vlaamse leerlingen. Om die kloof te dichten zijn er de linkse pogingen om van concentratiescholen multiculturele scholen te maken, waarin de allochtoon zich zou kunnen optrekken aan de Vlaming, waarin alle leerlingen gelijkgeschakeld worden zonder niveauverschillen, zonder uitblinkers, maar ook zonder mislukkelingen. Multicultureel onderwijs doet het lesniveau dalen, en niemand van de deelnemers heeft er profijt van. Allochtonen willen zich niet optrekken aan de Vlamingen, en zij kunnen ons niets bijbrengen, hebben niets om ons te verrijken.

Allochtone leerlingen strompelen mee met de grote hoop in de brede eerste graad. Hun taalachterstand, leerachterstand en gebrekkige studiehouding vallen er minder op. Na een rampzalig lager onderwijs, met vallen en opstaan, met buizen, strafstudies en uitsluitingen, komen migrantenleerleerlingen in de brede eerste graad. Zittenblijven hoeft niet meer, afzakken naar een 'mindere' studierichting hoeft niet meer, geen watervallen meer die overmeesterd moeten worden... en zo belanden ze tenslotte in de derde graad, het einde van het middelbaar onderwijs. Wat is een diploma secundair onderwijs dan nog waard? En hoe gaan onze Vlaamse bollebozen zich nog kunnen handhaven in het hoger onderwijs?...

Niveauverschillen en kloven moeten er zijn, schitterende leerlingen moeten zich kunnen onderscheiden van de grauwe middelmaat en van de achterblijvers!

"Honderden Brusselse kinderen blijven thuis wegens plaatsgebrek in Brusselse scholen."

Dat had Pascal Smet een paar jaar geleden niet voorzien toen hij plechtig beloofde dat àlle ouders een plaats zouden vinden voor hun kinderen in de school van hun keuze. En tòch had hij het in de sterren kunnen lezen, maar zo ver keek hij niet. En ook in alle kristallen bollen stond het geschreven, dat de vermenigvuldigingsdrift van onze nieuwe medemensen onze ooit zo goed-georganiseerde maatschappij zou vernietigen.

Waar moeten deze dramatische toestanden eindigen? Het is als een klein sneeuwballetje dat alsmaar blijft rollen tot het zich ontwikkelt tot een gigantische sneeuwbal, tot een puinhoop van lawines en modderbrijen van smeltend ijs waarin nog de restanten van verse sneeuw verpulverd worden en opgaan in massale nieuwe aanvoer van vieze gemolten sneeuw.

1.291 ouders hebben hun kind dit jaar niet kunnen inschrijven in het Nederlandstalige onderwijs. Het zijn voornamelijk kleuters die noodgedwongen thuis moeten blijven. Dat meldde gisteren het Lokaal Overlegplatform (LOP) van het Brusselse basisonderwijs.

Lieve stelt voor: een verplichte Collectieve Seksuele Voorlichting voor de moslimbevolking en alle allochtone inwoners van Brussel en omstreken, liefst van heel Vlaanderen. 'Hoe plant ik mij voort op een beschaafde manier? Hoe kom ik op een fatsoenlijke manier aan nakomelingen?' Wanneer gaat dat volk nu eens eindelijk leren dat ze hier flink uit de toon vallen met hun overkroostrijke gezinnen?... Ik vrees dat ze hardleers zijn, ze zijn ervan overtuigd dat hoe talrijker ze zijn, hoe vlugger ze hier aan de macht komen.                     

Die verplichte collectieve seksuele voorlichting is wat anders dan de saaie inburgeringscursussen die hun doel voorbij schieten, die het zelfbewustzijn van de allochtoon alleen maar aanwakkeren.

En dan is het nu tijd voor Lieve om vreemd te gaan. Bertie heeft mijn stamcafé voor 10 dagen gesloten. Ze is op vakantie. Kweeniewaarnaartoe...