Meertalige Kinderopvang ?

Lyceum, schooljaar 1997-1998, onder leiding van directeur Wijsneus.

Het lyceum was toen nog een bloeiende witte school... totdat er vreemde eenden in de bijt binnensijpelden. Ik heb het zien gebeuren. Zo van die rare kwasten, verloren gelopen en verzeild geraakt in het eerste middelbaar. Geslaagd in het zesde leerjaar waar een leerkracht niet racistisch wou zijn en de Turkse leerlingen liet slagen. Ja, zo werkte dat.

Ferat was een Turkse leerling in het eerste middelbaar. Zijn klasgenoten waren blank, gemotiveerd en gedisciplineerd, zo van die eigenschappen waar we ver naar moeten zoeken bij migrantenleerlingen.

Ferat viel de eerste week van het schooljaar al uit de toon door ernstige gedragsproblemen, ook door onvoldoende capaciteiten, een onbekwame belhamel dus. Hij was er zo eentje die zich niet wilde integreren in het normale schoolgebeuren. Halsstarrig bleef ie naast de sporen lopen en in de kijker ook nog. Herhaaldelijk werd hij gewaarschuwd, maar toonde geen enkele poging om van goede wil te zijn.

Uiteindelijk organiseerde Wijsneus een speciale vergadering met als onderwerp: Verwijdering uit School. Voor migrantenleerlingen lag dat toen heel erg gevoelig. Niemand wou de onverdraagzame uithangen. Sommige leerkrachten wilden hem zelfs nog een 29ste kans geven... Vlaams Jefke zou allang met klikken en klakken buitengesmeten zijn, zonder poespas errond zoals bij migrantenleerlingen.

Lieve kreeg de ondankbare opdracht om samen met het Integratiecentrum een nieuwe school voor Ferat te zoeken. Ja, dan krijgen die sloebers ook nog eens bijstand plus een paar verlofdagen om een andere school te zoeken. En Wijsneus was verlost van een lastige karwei. Die man verstond de kunst om zich te verstoppen als het heet werd. Achter de coulissen dirigeerde hij intriges rond moeilijke leerlingen. En ondertussen was hij onzichtbaar en ongenaakbaar.

Ik voelde me bedreigd en overgeleverd aan de dames van het Integratiecentrum, aan een stelletje wilde wolvinnen die het niet eens waren met Ferats verwijdering uit school. Een Turkse medewerkster van het Integratiecentrum belde me zelfs thuis op. Het maakte een intimiderende indruk op mij.

Gewapend met een dictafoontje begaf ik me naar mijn gesprekspartners. Toch erg hé als je zulke maatregelen moet nemen om een gesprek zakelijk te houden. Het toestelletje zette de dames aan om voorzichtig te blijven en zeker niet in de aanval te gaan.

Hoe het afgelopen is met Ferat? Ik weet het niet. Dat soort kereltjes verhuist vaak van de ene naar de andere school zonder iets te bereiken, zonder iets te presteren, en dan blijven ze overal zo wat rondhangen en iedereen ambeteren tot ze rijp zijn om te gaan doppen...

We zijn weer een stapje dichter bij de verovering van het westen door de moslims.

Vanaf volgend academiejaar komt er een nieuw vakkenpakket 'Islamic Worlds' voor geschiedenisstudenten aan de UA. Deze vernieuwing beoogt een minder eurocentrische opleiding van historici. De nieuwe cursussen over de islamitische cultuur wil geschiedenisstudenten minder westers doen denken, en meer globaal hun blik verruimen buiten Europa.

Ook zijn er steeds meer allochtone studenten met een islamitische achtergrond. "Het is niet slecht om ook voor deze groep de opleiding Geschiedenis wat aantrekkelijker te maken", zo zeggen ze aan de UA.

Komen moslimstudenten niet hier studeren om zich te integreren in het westen? Dat moeten we stimuleren en hen weghouden van islam en islamitische aangelegenheden, en niet zoals aan de UA  lessen over islamitische cultuur in de opleiding te gaan aanbieden. Het negeren van de islam vind ik trouwens voor het hele onderwijs gelden.

Dus... Islamcultuur aan de Universiteit Antwerpen?

En dan vraag ik me af wat er mis is met eurocentrisch denken, met westerse behoudzucht?! We moeten de rijkdom van het westen koesteren en behoeden voor vernietigende invloeden van buitenaf!

Het vak GESCHIEDENIS moet in ere hersteld worden! Al vanaf de lagere school zouden leerlingen moeten horen over de nefaste gevolgen van volksverhuizingen. Ze moeten horen hoe grote beschavingen en rijke culturen ondermijnd werden door een massale toevloed van vreemdelingen die andere waarden en minderwaardige ethiek meebrachten en deponeerden midden in een rijke cultuur. Leerlingen moeten in geschiedenislessen alles vernemen over het lot van grote beschavingen met vergane culturen!

We hebben er niets meer over vernomen. De ontknoping mochten we niet kennen. De oplichtingspraktijken van een islamleraar werden in een islamitische doofpot gestopt. De ophef rond zijn persoon duurde maar heel even... Helemaal anders dan bij de Vlaamse kleuterjuf die al twee jaar lang op de hielen gezeten wordt door een moslimadvocaat...

Kent er iemand een moslim die door een Vlaamse advocaat zo obsessief achtervolgd wordt? Kent er iemand een Vlaamse advocaat die krampachtig de schuld wilt bewijzen van een moslim? Kent er iemand een Vlaamse advocaat die Vlamingen aanspoort om in beroep te gaan tegen de vrijspraak van een moslim?... ??????

Waar gaat het over? Wel, drie jaar geleden kwam Recep Atak, een Genkse islamleraar, in het nieuws nadat hij van tientallen mensen geld afgetroggeld had. Onder valse voorwendsels wist hij een vertrouwensband op te bouwen met heel wat mensen die hem uit medelijden geld leenden. Geld, dat ze natuurlijk nooit terugzagen. Met een blind vertrouwen gaven zijn dorpsgenoten hem het gevraagde geld, in de overtuiging dat ze elkaar moesten helpen.

De 'geleende' sommen varieerden van enkele honderden euro's tot 200.000 euro. Er was zelfs een naiëve mede-Turk, één van de slachtoffers, die een eigen lening aanging om de islamleraar voort te helpen. Andere gedupeerden vertelden dat de islamleraar ook actief was in Hasselt en Luik.

Na klachten van gedupeerden ging het parket de zaak onderzoeken. De Genkse politie verwachtte toen nog meer gevallen van opgelichte mensen die hun geld kwijt waren aan de islamleraar. En toch waren er nog slachtoffers die geen klacht indienden uit angst en schaamte. Later is het aantal klachten tegen de Genkse islamleraar gestegen.

In februari 2012 haalde Recep Atak, de Genkse islamleraar-oplichter, de koppen in HBVL. Ik was onmiddellijk geïnteresseerd omdat mijn ervaringen met islamleraars negatief en deprimerend waren.  Die snorremannen waren medeschuldg aan de mislukte integratie van moslimleerlingen in de Vlaamse leerlingenpopulatie.

Het vervolg van de oplichterspraktijken van Recep Atak ken ik niet. Wellicht zal hij nu furore maken met zijn 'schenkingen' en niemand, ook niet het parket, zal hem nog iets in de weg leggen...

"Juridische Jihad", zo noemt het Vlaams Belang de obsessieve islamitische strijd tegen juf Magalie van De Blokkendoos.

Het is nu bijna twee jaar geleden dat de kleuterjuf beschuldigd werd van seksuele intimidatie. Een beschuldiging geuit door moslimouders. Zij eisten haar ontslag en stuurden haar doodsbedreigingen.

Het begon allemaal met het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling dat voorstelde om al in de kleuterschool seksuele voorlichting te geven. Het Vertrouwenscentrum stelde een beleid voor rond de psycho-seksuele ontwikkeling van kleuters, een beleid waarbij ouders en school zouden samenwerken.

Toen dacht ik meteen: Oei, kleine allochtoontjes en seksuele voorlichting?... Hier gaan culturen botsen! Het Vertrouwenscentrum onderschatte de allochtone ouders. Achter hun bureau dokterden ze een mooi initiatief uit, maar in de multiculturele realiteit valt alles anders uit, en altijd in het voordeel van  allochtonen.

We kregen jungle-achtige beelden op tv te zien, waar aan de schoolpoort boze allochtone ouders met verhitte gemoederen samentroepten om luidkeels te protesteren tegen juf Magalie. Een hysterische opgewondenheid zoals we die alleen maar kennen in een hutjeswijk in de brousse, of in een prehistorisch woestijndorp. Collectief kabaal maken, tieren en roepen aan een schoolpoort... Hebben wij nooit gekend, bestond hier vroeger nooit. Maar met de komst van allochtonen raakten die onderontwikkelde uitspattingen hier helaas meer en meer ingeburgerd... Primitief, achterlijk en barbaars... Een school verdient meer respect!

Waarom werden er geen waterkanonnen ingezet aan de schoolpoort, om de kudde woestijngekken uiteen te drijven? Dan kon De Blokkendoos rustig haar schooljaar afmaken. Neen, men liet de woestijnbewoners betijen in plaats van er abrupt een einde aan te maken. Zulke minderwaardige toestanden mogen we niet tolereren! Ik had toen de indruk dat de allochtone ouders zich gesterkt voelden in hun protesten... Spijtig voor Magalie die toen compleet in de klauwen van de moslims dreigde verslonden te worden. Dat had voorkomen worden, directie Blokkendoos!!!

Vlaamse ouders reageren beschaafder. Bij meningsverschillen of klachten vragen Vlaamse ouders rustig en beleefd een gesprek aan met de schooldirectie of met de betrokken leerkracht. Individueel, en zeker niet in groepsverband, zoals allochtonen naar school komen met in hun achterban een hele horde familieleden en kennissen. Individueel zijn die allochtonen tot niets in staat, dat is de enige uitleg die ik kan geven aan hun ijzersterke groepsgevoel.

Enkele dagen na de massahysterische taferelen aan de schoolpoort, raakte bekend dat de moeder die de kleuterjuf beschuldigde, zélf in opspraak kwam. Haar 4-jarige zoontje, slachtoffer van vermeend misbruik, werd net als zijn 2-jarige zusje al twee jaar gevolgd door Bijzondere Jeugdzorg. Bijzondere Jeugdzorg, een instantie die gerechtelijke stappen kan ondernemen bij bedreiging van kinderwelzijn.  Bovendien was er voorheen een vonnis tegen de vrouw en haar gezin uitgesproken. De moeder met de Nederlandse nationaliteit is in 2011 met het Nederlandse vonnis naar de politie in ons land gestapt, met de vraag om het te laten wijzigen. Mogelijk was de inhoud van het vonnis de reden om haar dossier door te spelen aan Bijzondere Jeugdzorg. En om iets door te spelen aan Bijzondere Jeugdzorg moet het toch een bezwarend dossier geweest zijn...

Recent werd juf Magalie door het gerecht buiten vervolging gesteld. De beschuldigingen van aanranding van kleuters bleken uit de lucht gegrepen en konden nergens een grond raken. Ja, haatdragende moslims kunnen heel wat geestelijke ravage aanrichten.

Kleuterjuf Magalie zal blijvende psychische letsels overhouden aan het gebeuren in haar school. Na twee slopende jaren is zij een geestelijk wrak. Zij gaat klacht indienen tegen moslimouders wegens laster. Ik hoopte twee jaar geleden al dat ze onmiddellijk gerechtelijke stappen zou ondernemen tegen de moslimmoeder die de aanstookster was van het tumult rondom De Blokkendoos.

Het einde van de tunnel is nog niet in zicht. Moslimadvocaat Abderrahim Lahlali heeft een aantal moslimouders aangezet om in beroep te gaan. En zo gaat de islamitische strijd tegen een Vlaamse juf gewoon voort... Vlaams Belang: "Een Juridische Jihad"!

Zeg eens, moslimadvocaat Lalaliere, waarom pak je niet eens een paar islamleerkrachten aan? Dié zijn pas niet zuiver op de graat.

Vandaag stonden de circustenten opgesteld in Brussel. De pride parade waarmee holebi's en transgenders aandacht vragen voor hun rechten trok door de Brusselse binnenstad.

En morgen, 17 mei, is er de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie (IDAHOTF). Nou, nou, wat wordt er toch allemaal verzonnen om die kleine minderheden aan hun trekken te laten komen, om hen te pushen en te promoten.

Het lijkt wel of hetero's zich moeten gaan schamen tot in het diepst van hun ziel, omdat ze 'anders' zijn, omdat ze normaal zijn.

Genetisch bepaalde homoseksuelen - de echten - hebben zo'n circus helemaal niet nodig, die houden zich stilletjes op de achtergrond en beleven hun anders-zijn op een waardige ingetogen wijze. De geboren homoseksueel lijdt niet onder zijn aanleg. Hij geniet in stilte achter de coulissen. Geen aanstellerij, geen geprovoceer, geen opzichtig vertoon rond seksuele geaardheid.

Alle anderen, de komedianten en toneelspelers, de selfmade homo's, die er een minderwaardige kermis van maken, wees maar zeker, zij zijn niet ECHT! Zij zijn namaak, zij zijn vals, zij zijn gefrustreerde hetero's die zich op een belachelijke wijze in de schijnwerpers verdringen.

Ja, een rasechte hetero kán in staat zijn om zijn omgeving en iedereen te misleiden met zijn anders-zijn. Zij zijn kunstenaars in het vermommen van zichzelf, van hun gedachten en omgangsvormen, zij 'spelen' een homo. Voor hen is homo-zijn een spel, een tijdverdrijf. En daarin is de meerderheid van de holebi's erg bedreven in.

Zij vrágen erom om verafschuwd en verguisd te worden. Ze moesten vervolgd worden om anderen te beschuldigen van 'homofobe' reacties. Aangeklaagd en beschuldigd, want 'homofobie' bestaat niet! Dat idiote begrip is uitgevonden om hun verworven (!) seksuele geaardheid te beschermen en te behoeden voor tegenstand. Ik zeg 'verworven', en daarmee bedoel ik 'niet-aangeboren'. Zij zouden ook moeten vervolgd worden omdat ze seksuele geaardheden ridiculiseren.

Homoseksualiteit, vroeger een seksuele perversie, nu een kleurrijk spektakel dat verbazende aandacht van de media krijgt, ook de samenleving toont een onbegrijpelijke interesse en verdraagzaamheid... Hetero's komen in de verdrukking!

Atheneum in een migrantenwijk, begin jaren negentig. Directeur Blauwbaard vertrouwde de leiding van zijn school toe aan schoolbegeleiders en opvoeders, aan studiemeesters en leerkrachten. Zelf trok hij zich terug in zijn burcht, een kantoor voorzien van alle mogelijke snufjes en snuisterijtjes om een hele dag zoet mee te zijn en om zich te amuseren met dure apparatuur die hem geschonken werd. Een concentratieschool krijgt natuurlijk veel meer geld en middelen dan een Vlaamse school. Het kantoor van Blauwbaard, zijn burcht, was hermetisch afgesloten van de rest van de school. Leerlingen mochten er niet passeren en moesten verplicht een omweg maken. Blauwbaard wenste niet gestoord te worden in de 'onderhandelingen' met zijn leraresjes. Hij was gepassioneerd door hen en testte zijn verleidingstechnieken uit in de ontoegankelijkheid van zijn kantoor. Er waren weinigen die niet bezweken voor zijn charmes. Deze man was geen schooldirecteur, maar een regelrechte vrouwenverslinder en rokkenjager. Op zijn palmares stonden meerdere slachtoffers. Ofwel werden ze bedrogen, ofwel brutaal opgelicht, ofwel gewoon aan de kant gezet. Elk slachtoffer dat hij maakte, hield er trauma's aan over... En toch begon Blauwbaard ooit beloftevol aan een huwelijk met zijn knappe madam. Te fel getrouwd. Nu wacht er in huize Blauwbaard geen half trouwboekje meer met de hete patatjes... Wordt vervolgd.

Kritiek van scholiere Alice (16) op ons onderwijs: "We krijgen te veel huiswerk en toch heb ik niet het gevoel dat ik veel bijleer." Het meisje volgt het vijfde jaar Latijn-Moderne Talen. De manier van lesgeven trekt ze in twijfel. Ze leert veel van buiten om goede punten te halen, maar daarna stroomt alle informatie weer uit haar geheugen, zegt ze. Elke dag een vak herhalen vindt ze beter dan twee keer per jaar wanhopig leerstof naar binnen proppen vlak voor het examen.

Tot daar de verzuchtingen van een kritische leerling over ons middelbaar onderwijs. Interessant.

Haar mening trok de aandacht van onderwijsminister Crevits. In 'Reyers Laat' gingen de minister en  leerlinge Alice in gesprek met elkaar. Toen was er al een lichte nuancering te horen in Alices bedenkingen over het schoolsysteem. Het accent verschoof zich naar het beroepsleven. Alice vroeg de minister om meer lessen te krijgen 'waar ze later in het beroepsleven ook nog iets mee kan doen'. Praktijktoepassingen dus, en klaarstomen voor het beroepsleven, daarop kwam het neer.

Toch denk ik niet dat het de oorspronkelijke bedoeling was van Alice om al meteen aan een beroep te denken, of aan toepassingen in de praktijk.

Volgens mij zijn de bedenkingen van het tienermeisje aangegrepen om het beroepsleven in nauwer contact te brengen met het secundair onderwijs. Dat is toch de trend tegenwoordig...

...De bedoeling van het secundair onderwijs is de scholieren voorbereiden op het hoger onderwijs, op hogere opleidingen, op universiteit, daar waar theorie en examens  een nóg grotere rol spelen dan in het middelbaar. En dan zal Alice nóg veel meer moeten studeren en "leerstof naar binnen proppen" en vrije tijd opofferen. Misschien staat ze daar niet bij stil en focust ze zich te veel op het lesgeven in haar middelbare school? Ja, daar lijkt het wel op.

Ik kan Alice niet goed volgen als ze het heeft over 'lessen in het middelbaar waar ze later iets aan zal hebben in het beroepsleven'. Alice slaat een treetje over! Of wil ze meteen na haar studies Latijn-Moderne Talen de beroepenwereld instappen? Ik denk het niet. Daarom is het eigenaardig dat ze zo vroeg al aan praktijktoepassingen denkt. Een 16-jarige mag zich gerust een beetje vergalopperen tijdens een tv-uitzending... En zeker onder de manipulerende regie van Kathleen Cools.

Mijn inspiratiebron van gisteravond was JOS... En toen had ik zin in een slaapmutske. Zo eentje met schuim d'r bovenop.

Wij zijn veel te bescheiden. We moeten niet rond de pot draaien of extra voorzichtigheid aan de dag leggen als het gaat om jongeren-met-een-migratieachtergrond. ZIJ zijn disproportioneel aanwezig bij de groep leefloners. Zonder hen zou het beroep van leefloner misschien wel niet bestaan.

Vorige week las ik dat OCMW's 22,6 miljoen euro krijgen om leefloners op te vangen, leefloners die zich uitgesloofd hebben om werk te vinden, alle werkgevers lastigvallen hebben en gesmeekt hebben om een job. En nog altijd niets gevonden. Wie zoekt die vindt niets...

Het zit niet langer mee voor schoolverlaters die thuis zitten te wachten op een job, of in het park op een hangbank, of in café of moskee waar hun eeuwig-werkloze pa hele dagen slijt met collega-moslims. Nee, het valt niet mee.

Vroeger konden Turkse en Marokkaanse schoolverlaters direct terugvallen op een sociale zekerheid, opgebouwd door hun werklustige autochtone medeburgers. Autochtonen als verdraagzame en genereuze werkwilligen die met een eindeloze zin voor liefdadigheid hun vreemde medemensen helpen om te overleven... typisch Vlaams, onderdanig en behulpzaam. Ik zal 't zelf maar schrijven want in geen 1 krant staat te lezen over de edelmoedigheid van ons eigen soort.

Woorden van De Wever: "In geen enkel ander land kunnen mensen al gebruik maken van de sociale zekerheid vooraleer ze er geld in gestopt hebben."

Vroeger hadden allochtone schoolverlaters geluk toen ze ongestoord van de schoolbanken konden verhuizen naar het stempellokaal. Deliberaties in scholen pasten hun beslissingen aan aan deze gulle maatregel. Hopeloze gevallen, 20 jaar, laatste beroepsjaar, en nog altijd gebuisd. Dat was vroeger heel simpel, de school stuurde alle gebuisde allochtonen door naar 'den dop'. Gelukkig kan dit nu niet meer... Ik weet niet hoe ze dit nu klaarspelen tijdens de deliberaties. Een hele herziening zal nodig zijn. Maar zoals het onderwijs verzot is op allochtonen zal dat wel lukken.

En dan denk ik met weemoed terug aan de tijd dat allochtone leerlingen onbevangen en zonder schroom hun vinger opstaken in de klas om te vragen: "Wat moet ik doen om te kunnen gaan doppen?"... Dat ontroerende vragenuurtje zal ik niet gauw vergeten, een vragenuurtje na de uiteenzetting over 'Studie- en Beroepsmogelijkheden na het Secundair Onderwijs'. Ik heb nog nooit zo'n hoop streberige en ambitieuze leerlingen bijeen gezien!... Voor hen kon de hele beroepenwereld de boom in, en de studiekeuzemogelijkheden eveneens.

Jos wees me op een nieuwtje vanuit Nederland. Toch fijn dat ik af en toe eens wakker geschud word om de actualiteit te volgen in plaats van me in het verleden te wentelen.

Waar gaat het over? In de Nederlandse Telegraaf was de stelling van vandaag: "Eindexamen is niet meer van deze tijd. Vandaag beginnen de eindexamens in het voortgezet onderwijs. Prima dat leerlingen op enig moment getoetst worden op hun kennis, of is het niet meer van deze tijd?"... Lezers konden hun mening geven door deel te nemen aan de lezers-enquête.

Waar wil men eigenlijk naartoe met het in vraag stellen van examens? Er bekruipt me een onbehaaglijk gevoel. Het doet me denken aan Philippe Muyters die vorig jaar meedeelde dat de Vlaamse overheid sinds 2006 al 5.551 ervaringsbewijzen uitgedeeld heeft. Een ervaringsbewijs is een officieel document dat bevestigt dat iemand over de vaardigheden beschikt om een beroep uit te oefenen zónder dat hij daar een diploma voor heeft. Het aantal werknemers zonder diploma kent daardoor een stijging. Het concept 'ervaringsbewijs' leek me een krampachtige noodgreep van de overheid om schoolonwilligen/onbekwamen toch aan het werk te krijgen. Een labiele constructie die regulier onderwijs bespot. Misschien hoeven allochtonen en anderstaligen binnenkort helemáál niet meer naar school of opleidingen te volgen? Ik vrees dat het aantal beroepen waarvoor geen diploma vereist is, in de toekomst nog zal stijgen. En allochtonen zullen de eerste sollicitanten zijn...

Terug naar de examens die in het voortgezet onderwijs in Nederland in het gedrang komen.

Examens, als objectieve metingen, zijn onvervangbaar. Ze moéten blijven. Hun belang is onbetwistbaar. Gestandaardiseerde toetsafnames in uniforme omstandigheden van een grote groep studenten, zijn  de enige middelen om studenten te evalueren op hun kennis, op hun bekwaamheden, en om hen te kunnen vergelijken met hun medestudenten.

Ik begrijp heel goed de nieuwe trend om examens te vervangen door subjectieve beoordelingen. Het is een soort radeloosheid, een onwennigheid met het hoge aantal allochtonen in het onderwijs. Men weet geen raad meer met allochtone leerlingen die machteloos staan tegenover schriftelijke proeven.Men moét wel iets verzinnen om de allochtone overrompeling in het onderwijs aan te kunnen. Naarmate de allochtone studentenbevolking toeneemt, vrees ik dat in de toekomst examens en diploma's stilaan gaan verdwijnen. Helaas. En subjectieve beoordelingen gaan meer ingeburgerd geraken, ten koste van... de bekwame autochtoon!

...Over mijn ervaringen met kansarmoedeprojecten in concentratiescholen en multiculturele scholen.

Migrantenonderwijs en Migrantenwerk hebben ongelooflijke fortuinen zien binnenstromen. Hele sloten en bergen, koffers vol goudstukken en zilverlingen werden doorgesluisd naar de onderwijswereld om allochtoontjes te helpen integreren en om hun taal- en leerachterstand weg te werken. De geldkraan werd nooit dichtgedraaid.

Migrantenleerlingen werden achtervolgd en overdonderd met projecten, het ene project na het andere werd uit de grond gestampt, een wildgroei overwoekerde het traditionele onderwijs. 

De doelgroep van kansarmoedeprojecten was aanvankelijk iedereen die uit de boot dreigde te vallen, de meest kwetsbaren in de gehele schoolbevolking. Initieel kwamen Vlaamse leerlingen dus ook in aanmerking voor bijstand, maar naarmate de geldstromen binnenvloeiden konden kansarme Vlamingen fluiten naar hun extra begeleiding.

En dan kwam er een lange periode waarin 'kansarmoede' a priori gelinkt werd aan allochtonen. Vlaamse kansarmoede werd ontkend. En toch bestonden ze, de Vlaamse kindjes die in de verdrukking kwamen onder het allochtoon geweld.

Ondanks de vele miljoenen en miljarden schampten de dubieuze projecten met hun zweverige leerstof af tegen de allochtone schoolbevolking.

Waarom kansarmoedeprojecten gedoemd waren om te mislukken.    

Eigenaardig dat nu pas de alarmklokken beginnen te luiden over het Vlaamse onderwijslandschap. Het is toch al véél langer aan de gang dat allochtone leerlingen beeldenstorm plegen op ons Vlaamse onderwijs.

Afhakende leerkrachten, wanhopige leerkrachten... Het is niet actueel, ik heb hen vroeger ook al naar de hemel zien staren, smekend om een mirakel.

Het nastreven van multiculturele harmonie in één school, in één klas met uiteenlopende geaardheden, kansarmen en kansrijken, Vlamingen en allochtonen, genieën en losers, betweters en meelopers, blanken en zwarten, witkopkes en kroeskopkes... Hoe kunnen die allemaal sámen functioneren? De leerkracht die dát aankan, moet een superwezen zijn... 

Daarbij komt nog dat multicultureel onderwijs de kwaliteit van ons traditioneel Vlaams onderwijs aantast: Vlaamse leerlingen presteren slechter in een klas met allochtonen, allochtonen doen het lesniveau dalen, onderdrukking van de Nederlandse taal in multiculturele scholen... Ik heb het echt zien gebeuren, daarvoor zijn er geen studies nodig.           

Veel erger dan leerkrachten die er de brui aan geven, is de dalende populariteit van lerarenopleidingen. 18-jarigen vinden het beroep van leraar niet aantrekkelijk. Daarom zullen in de toekomst vacatures in het onderwijs niet meer ingevuld kunnen worden. Dan is men wel verplicht om moslimleerkrachten aan te werven? Ziet de lezer het al gebeuren?... Vroeger heb ik al eens beweerd dat een allochtoon de plaats zou gaan innemen van een Vlaamse leerkracht... Ja, ik heb een kristallen bol met mijn eigen initialen erin gegrift...

Vandaag weer wat nieuws over Blauwbaard van het gekleurde atheneum, schooljaar 1992-1993.

Het mooiste compliment dat hij me ooit gaf, was: "Lieve, gij zijt een harde tante!". Deze lof zwaaide hij me toe tijdens een discussie over een omstreden migrantenproject, een project dat onze Nederlandse taal bombardeerde tot een tweederangstaal: het NT2-project als sponsor van de multiculturaliteit!

Het NT2-project (Nederlands Tweede! Taal), een gigantisch miljoenenproject, werd ineengeflanst door linguïst Koen Jaspaert, in zijn Steunpunt-NT2 in Leuven. Hij bedacht aangepast taalonderwijs voor allochtonen, omdat hij waarachtig geloofde in verborgen taaltalenten bij migranten. En in hun goede wil geloofde hij ook nog. Ja, ja.

In 1993 werd het NT2-project geboren. Het maakte brandhout van het klassieke taalonderwijs. Spelling en spraakkunst werden bijkomstig, status en reputatie van een Nederlandse les verdwenen. Leerkrachten raakten moedeloos en zaten met hun handen in de haren omdat ze rare dingen in de klas moesten vertellen die hen opgedrongen werden, waar ze niet achter stonden.

Oudere leerkrachten weigerden hun lesniveau aan te passen aan het lage allochtone niveau. Ik verzette me tegen de benaming NT2, tegen de stuntelige Nederlandse didactiek, en tegen de daling van het lesniveau. Ik weigerde mijn medewerking aan een project dat de Nederlandse taal verloochent en ondergeschikt maakt aan de Turkse of Marokkaanse taal. 

Mijn verzuchtingen luidden toen: "Allochtone leerlingen moeten de wilskracht en het doorzettingsvermogen opbrengen om het traditionele taalonderwijs aan te kunnen, geen enkele toegeving of  afslanking van de eisen mogen voor hen gelden, zonder uitvluchten en zonder excuses moeten allochtonen de traditionele leerstof kunnen verwerken"...  Lieve, de harde tante...    

De Vlaamse overheid gooide een smak geld tegen het miljoenenproject. Het Steunpunt kreeg vanaf 1990 een half miljard BFr om het NT2-onderwijs te ondersteunen, maar remde zelf NT2-onderwijs af, en tastte het niveau van ons taalonderwijs aan... Parels voor de Zwijnen!