De nieuwe Directeur van het Gelijkekansencentrum

Een bezorgde lezer wees me op mijn riskant verhaaltje over de zwarte tooghanger in 't café. Ach, ik mag me af en toe wel eens vergalopperen op mijn blog, een blog als verloskamer van gedachten en gevoelens?!... Mijn bezorgde lezer kan ik geruststellen met een stukje dat ik reeds eerder schreef over 'Xenofobie'.  Daaruit blijkt dat 'xenofobie' niet strafbaar kan/mag gesteld worden, en 'xenofoben' niet vervolgd kunnen/mogen worden.

Over 'Xenofobie' hoorde ik voor het eerst in 1980, toen inspecteur Hazelnoot op school kwam prediken over 'Xenofobie'. Hij voelde zich geroepen om de onderwijswereld te wijzen op het gevaar van 'angst voor vreemdelingen'. Ja, 'angst voor vreemdelingen' werd toen al voorgesteld als iets crimineels, stel je voor! Predikant Hazelnoot maakte de kunstmatige link tussen 'fobie' en onze relatie met vreemde medemensen: Xeno-Fobie. Dat klonk toen, 35 jaar geleden, indrukwekkend. Nu weten we wel beter...

Alle merken van fobieën waren me bekend, maar fobieën gelinkt aan vreemde indringers (xeno-fobie), dat was totaal nieuw! Het deed pijn aan mijn oren, dat gekke woord 'fobie', mijn trommelvliezen daverden, het was alsof 'xenofobie' met criminele feiten te maken had. 'Islamofobie', 'Xenofobie', 'Homofobie'... het zou allemaal afgestraft moeten worden volgens de migrantenaanbidders.

Een fobie is een irrationele radeloze angst die niet door rede verklaard kan worden, een angst die nergens op gefundeerd kan worden, gepaard gaande met onbeheersbare angstaanvallen en oncontroleerbare paniek, een ongegronde angst voor het vreemde... Een 'fobie' hoort thuis in de psychiatrie en daarom is het absurd om een fobie strafbaar te stellen!

Lieve is niet bang voor vreemdelingen. Zij kan haar houding tegenover hen goed beredeneren en er een gegronde beschrijving van geven. Met haar volle verstand is ze er zich van bewust dat ze géén onberedeneerbare angst heeft, geen fobie dus, maar wél gevoelens van afkeer, van minachting en geringschatting voor de pathologische islam, voor geforceerde multiculturaliteit, voor de prioritaire behandeling van allochtonen in onze samenleving... Mijn hele aversie heeft niéts met onredelijkheid te maken, en dus ook niéts met een fobie in al zijn onredelijkheid. Mijn aversie is me ingegeven door mijn ouders, schreef ik gisteren al, ze waarschuwden me voor vreemde mannen. "Nooit meegaan met vreemde mannen, nooit iets tegen hen zeggen."... En de nonnen op school zeiden dat ook. Zo werd ik opgevoed. In mijn opvoeding  werd me een 'aversie' aangeleerd, een aversie die sterk aanleunt tegen 'vreemdelingenhaat'...

Vandaag ben ik mild gestemd. Daarom laat ik mijn 'slachtoffers' even wachten in het voorgeborchte van mijn blog, waar ze sidderen en beven in afwachting dat ik hen tevoorschijn haal om hen door het slijk te sleuren. Iedereen zit er klappertandend en nagelbijtend zijn beurt af te wachten, terwijl hun angstzweet uitbreekt. Ze hadden me maar niet moeten koeioneren...

In afwachting van hun terechtstelling, eerst een vertelling over een belevenis van vandaag.

De Bootvluchteling

Ik heb vanmiddag een bootvluchteling gezien!!! Ne zwarte aan den toog bij Bertie. Niet zo eentje dat knikt als je d'r geld instopt, maar ne levensechte.

Het was wennen, verschrikkelijk wennen, die aanblik van een neger in een oer-Vlaams ouderwets café... Het was geen zicht. Het vloekte. Ik kon me niet verzoenen met het beeld, de 'picture' van een zwarte aan een blanke toog in een blank café in een blanke wijk... Het leek wel een zinsbegoocheling. 

Een zwarte vlek zat daar, donker gezicht, donkere kleren, alleen het wit van zijn ogen verraadde zijn aanwezigheid.

Dat moet nogal een verhuis geweest zijn: van een boot naar een toog, van het warme thuisland naar een kil vreemd land. En dan stormde het buiten ook nog. Die man kan zich hier toch nooit thuisvoelen. En dan vraag ik me af: wat komt die hier doen, wat gaat die morgen doen, wat gaat die hier in de toekomst doen?... Rekenen op de naastenliefde van zijn blanke medemensen! Dát gaat ie doen. Ondernemingslust straalde de bootvluchteling aan de toog alleszins niet uit.

Ik denk dat ze ginder al die mannen met bootvluchtplannen wijsmaken dat Europeanen zullen werken om te voorzien in het onderhoud van al wie heelhuids tot in Europa kan geraken.  't Is de risicovolle trip waard. Originele Europeanen verdienen de kost trouwens al langer in dienst van een hoop asielzoekers en andere goudzoekers. Nu komen die 'vluchtbotelingen' er nog eens bovenop.

Vroeger hebben mijn ouders me geleerd dat ik moest oppassen voor vreemde mannen, ze waarschuwden me voor alles wat niet bij ons hoorde, voor alles wat vreemd was. Later hoorde ik echter op mijn werk dat ik mijn hart meer open moest stellen voor migranten, dat ik ze niet mag buitensluiten uit mijn leven, en nog zo van dat links gezever. "Op mijn hoede zijn voor vreemdelingen", dat is me gelukkig bijgebleven. We kunnen niet genoeg argwanend en wantrouwig zijn... Een menslievende eigenschap, menslievend voor ons eigen volk!

Geschreven door Lieve de Xenofoob

Vandaag fladderde Blauwbaard door mijn gedachten, directeur Blauwbaard van het gekleurde atheneum waar het wemelde van de Turken en Marokkanen en waar Vlaamse leerlingen allang vertrokken waren naar betere oorden.

Ik kon de man maar niet uit mijn hoofd zetten. Dat gaat meestal zo met mensen die je iets in de weg gelegd hebben, of die je geambeteerd hebben, die moeten op tijd en stond door de mangel gehaald worden, zoals vanavond weer eens.

De school van Blauwbaard was gelegen in een migrantenwijk en om tot daar te geraken was een bovenaardse klus. In die wijk bestonden er geen verkeersregels, het was er een jungle, ja, zoals dat volk gewend is, chaos en geklungel. De dikste snor, de kleurrijkste hoofddoek en de langste rok, die hadden voorrang in het verkeer. En een Marokkaanse politieagent stond er alleen maar om autochtone chauffeurs te verbaliseren.

Blauwbaard! Die man beschikte over de bijzondere gave om elke vrouw, maar dan ook élk vrouwelijk wezen dat zijn pad kruiste, de illusie te geven dat zij onuitsprekelijk mooi en bijzonder was. Zijn talenten om leraresjes te verleiden ontwikkelden zich en kwamen tot volle ontplooiing toen hij verwikkeld zat in een uitzichtloze vechtscheiding, in een kluwen waarin alleen getrouwde mannen verzeild raken wanneer ze ooit aan het altaar in comateuze toestand eeuwige trouw en altijddurende verbintenis en bijstand en nog meer van die mirakels beloofden aan hun toekomstige levensgezellin. In blinde verliefdheid zegt men de gekste dingen aan het altaar, en dan worden er ook nog getuigen bijgehaald bij het hele spektakel...    Wordt vervolgd.

Onlangs las ik over een studie van het 'Steunpunt Werk en Sociale Economie van de Vlaamse overheid'. Een veel te lange naam om met boeiend nieuws tevoorschijn te komen. En ja, uit de studie bleek dat de arbeidskloof tussen migranten en autochtonen nergens zo groot en zo diep was als in ons land. "Een kloof die nog lang niet gedicht is", zeggen ze erbij...Denken die onderzoekers nu echt dat migranten naar hier komen om te werken?

De studie vergeleek de werkzaamheidsgraad van migranten en autochtonen in 15 Europese landen. In vergelijking met andere Europese landen doet België het absoluut niet goed, vooral in Brussel en Wallonië is het foute boel. "Onze samenleving laat veel arbeidspotentieel onbenut", concludeert het Steunpunt... Ja,ja.

De studie van het Steunpunt vertrekt vanuit een fout uitgangspunt: "de arbeidskloof is nog lang niet gedicht", zeggen ze. Moét die kloof dan dicht? Ik denk dat een kloof tussen migranten en autochtonen altijd zal bestaan, en nooit gedicht kán worden. Twee verschillende bevolkingsgroepen met elk kun eigenheden kunnen niet samensmelten. Kloven moeten er zijn, onderscheid moet er zijn."Een kloof dichten", is zoiets als 'gelijkmaken', 'iedereen gelijk' en zo van die linkse onzin...

En nu maken we de overstap van de arbeidswereld naar de onderwijswereld.

Net zoals er een arbeidskloof bestaat, is er een onderwijskloof. Een kloof tussen sterke en zwakke leerlingen, tussen migrantenleerlingen en Vlaamse leerlingen. Een kloof  die al bestaat sinds de invasie van vreemde leerlingen in onze Vlaamse scholen.

Omdat sterke en zwakke leerlingen sámen zitten, is er een kloof. Zet ze apart, dan verdwijnt de kloof. Laat allochtone leerlingen in hun sop gaar koken, en laat Vlamingen tot volle bloei komen. Dat kan alleen maar in apart onderwijs, niet in gemengde scholen. Een dwangmatige verdeling van alle soorten leerlingen over alle scholen, een mix van etnische rariteiten, leidt tot de ondergang van het geheel. Ik ga nog eens de vergelijking maken met een mengsel van champagne en levertraan, dat is een vieze mix waarbij de champagne alle glans verliest en de levertraan zijn afstotelijke smaak en geur behoudt.

Mengsels in het onderwijs zijn onnatuurlijk en zelfs misdadig jegens autochtonen die hier hun thuisbasis, hun veilige haven moeten delen met nieuwelingen die ongevraagd meesmikkelen van ons welopgebouwd schoolsysteem, terwijl ze niet eens bekwaam zijn om optimaal  de kwaliteitsleerstof te verteren of in zich op te nemen.            

Het islamonderwijs neemt onherroepelijke proporties aan, onherstelbare schade wordt aangericht. De islamisering is niet meer terug te schroeven. Het was te verwachten, te voorspellen. Het hoge geboortecijfer bij moslims is hun kracht. Hoe meer islamietertjes er gemaakt worden hoe meer islamlessen er nodig zijn op school. Goed voor de opkomst van de islam over de hele wereld. De islam is behept is met een ziekelijke zucht naar wereldheerschappij. Overal willen moslims in de meerderheid zijn. In die zin is de islam pathologisch en een bedreiging voor de westerse beschaving die op instorten staat. Instroom, eigen kweek en een overproductie van nieuwe moslimpjes leiden tot een demografische uitbarsting die onze traditionele samenleving overhoop haalt.

'Islamfobie', een totaal onzinnig begrip, was het toverwoord om ons te sussen en ons verdraagzaam op te stellen. Tolerantie is echter het begin van eigen ondergang. Met heel veel reverences werd in ons land de islam als godsdienst erkend - de verantwoordelijke idioten moesten vervolgd worden - moskeeën inclusief minaretjes werden erkend, imamopleidingen werden gesponsord, moslimleerkrachten en islamleerkrachten werden gepromoot... Wat konden we nog méér doen om onszelf uit te roeien?...

De toename van het aanbod van islamonderricht in de scholen is 'verontrustend', zegt het Vlaams Belang. Iéder weldenkend mens zou dit 'verontrustend' moeten noemen. Op z'n minst 'verontrustend', eerder angstaanjagend!

Twee ronkende titels van actuele nieuwsberichten heb ik onthouden: "Islamonderwijs in de lift in Vlaanderen"... "Islamonderwijs in Vlaanderen gaat er fors op vooruit"... EN VLAANDEREN ZELF?! Hoe gehavend komt het échte Vlaanderen uit deze islamitische overrompeling?...

Lente! Tijd om het midlifegevoel van me af te schudden. Om mijn ego een glansbeurt te geven, om mijn ego wat op te krikken. En mezelf wijsmaken dat ik zo oud ben als ik me voel. Twintig dus, of dertig of zo... in het ergste geval veertig als ik slecht geslapen heb, of de bloemetjes buiten gezet heb. In het voorjaar weegt mijn midlifegevoel zwaar door. Maar aan een midlife'crisis' ben ik nog lang niet toe.

Mannen hebben het makkelijk. Die gooien hun postzegelverzameling aan de kant en beginnen rond te toeren op een zware motor, of ze gaan valschermspringen, of diepzeeduiken, of snoepen van groene blaadjes.

Maar hoe moeten vrouwen vechten tegen het midlifegevoel? Die zijn aangewezen op een grondige beurt in een beautyfarm voor body- en andere liftings, of ze gaan zich bezinnen in een of andere abdij, liefst eentje waar lieve paters bier brouwen, of ze kunnen gaan praten tegen de bomen en in een innige omhelzing hun diepste geheimen ontfutselen... het is maar goed dat bomen niet kunnen spreken, er zou nogal wat afgekletst worden... Ofwel kan een vrouw in een cabrio gaan rijden en showend rondjes maken over het marktplein, zo van: "kijk mij!"... Of haarextensies laten aanbrengen, zo van die wulpse losse haarsliertjes... Of zich hullen in frivole kledingstukken die de vetrolletjes camoufleren, kleding die verhult én uitdaagt tegelijk!...

Dames die kampen met een storend midlifegevoel raad ik om zeker geen kookcursussen te gaan volgen, ook geen cursus bloemschikken, en ook geen aansluiting bij een turnclub... Anders stevenen ze regelrecht af op een midlife'crisis'!

Dag Bertie, hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag!

Zeg eens Bertie, ge moet u niet verstoppen achter uwen toog hoor. We weten allemaal da ge weer een jaarke ouder zijt. Ge wilt u onzichtbaar maken, de grond in zakken, of achter in uw keukentje stillekes blijven kokkerellen zonder dat iemand u in de gaten heeft... Ge kunt het niet versteken: alweer een jaarke d'r bij!

Hier zet ik je 'in de vitrine' (uitdrukking van blogvriend Houzee). Bloemen heb je al gekregen, 3  dagen te vroeg, van je broer, zei je... ja, ja, van je broer... Het wast een mooi boeketje dat op den toog stond te pronken. En dat nieuwe boeketje van gisteren, dat was van je andere broer zeker?

Bertie, ik wens je nog vele jaren en dat je nog lang mijn glazen mag vullen, dat je nog lang heerlijke streelmuziek mag laten horen, en dat ik je nog lang mag plagen met een Bushbiertje te vragen. Ik ga toch ooit eens echt snuffelen in uw bierkast op zoek naar Bush... Tot straks in 't café!

Directrice An Serpent (zie afbeelding) was lid van een soort broederschap onder leiding van Horbert, die broeder-overste speelde,  en een geslepen manipulator was ie ook nog. Over zijn psychopathische trekjes ga ik het nu niet hebben, die komen een andere keer weer eens aan de beurt.

Serpent en Horbert vonden de weg naar Jozef De Witte van het CGKR om mijn blog aan te klagen. Dat mag ik nooit vergeten, en daarom zullen ze regelmatig terugkeren in mijn blogberichten. In crescendo-stijl... Als je iemand boos maakt, moet je de wraak erbij nemen.

Serpent en Horbert hielden van corruptie. Ze stelden vervalste verslagen op om allochtoontjes gratis te kunnen laten genieten van logopedielessen. Als twee bedriegers samenwerken, is het resultaat in het kwadraat.

Bondgenoten Horbert en Serpent waren uitslovers en dienaars van de allochtone schoolbevolking in een armtierig wijkje waar de zon nooit scheen, met troosteloze straten, verouderde winkels, lege panden met gebroken ruiten volgeplakt met Turkse onzin, vunzige Turkse café's, slonzige moslimmadammen die voortstrompelden naar een of andere aftandse winkel, of naar het schooltje van Serpent om hun jengelende kroost af te halen. Hun logge gestalte op lompe sandalen was een aanfluiting van een normaal vrouwelijk wezen, een belediging voor elk vrouwelijk schepsel zoals God het bedoeld had. Moslimmadammen zijn spotprenten, ze zijn een kruising tussen nijlpaarden en olifanten, gehuld in doffe lakens, muffe sluiers en donkere gewaden.

Westerse waardigheid werd er wél uitgestraald in het andere dorpsgedeelte met het deftige stadhuis, een prachtige kerk gothische stijl, de vertrouwde Generale Bank, een mooi postgebouw, een katholieke school, fatsoenlijke klasse-winkels, nette straten en trottoirs... Dit was het beschaafde dorpsgedeelte.

Hoe is het nu zo ver kunnen komen dat de ene helft van het dorpje een achterlijke woestijn was, en de andere helft westerse trots uitstraalde?... Wel, het wijkje rondom de concentratieschool van An Serpent kende een brutale aangroei van migranten in de jaren 70, 80 en 90. Er kwam gettovorming, een onverkwikkelijk fenomeen, ondanks alle linkse pogingen om tot een multicultureel geheel te komen. De dromers en fantasten van toen geloofden in de goede wil en bereidheid van migranten om zich te integreren en aan te passen aan de bestaande bevolking... Naïeve migrantenwerksters waren ook zo bijgelovig. Nietwaar Martine, Katleen, Natsja en Gülnür?

Als automoblist was het een helse klus om te maneuvreren tussen alle obstakels in de achterlijke woestenij, het was even op je tanden bijten, je verstand op nul zetten, met beide handen het stuur omklemmen, een zesde zintuig was ook niet voldoende, want hier golden geen verkeersregels, het was een jungle waar de dikste snor, de langste rok, en de langst werkloze voorrang had. Soms stond er wel een politieagent op straat, maar dat was een Turk of een Marokkaan die stond te loeren om autochtonen te bekeuren voor een prul...

Ik zou eens de gedachten willen lezen van al die zwartjes die zo wanhopig hunkeren naar Europa. Wat spookt er door hun hoofd? Ik zou zo graag hun geest willen peilen. Bij de eerste voetstappen op Europees grondgebied zou men hen moeten vragen hoe ze hun toekomst in Europa zien, wat ze gaan doen voor de kost, hoe ze hun dagen gaan vullen, wat ze ons, Europeanen, te bieden hebben, wat ze verstaan onder 'een beter leven leiden in Europa' en hoe ze zelf daartoe gaan bijdragen... ALS ze ambitieus blijken te zijn, dan vraag ik me af waarom die massa's jonge mannen niet samen de instabiliteit en armoede in hun thuislanden bestrijden.

Over hun "Helse Tocht naar Europa" en over "De Dood als Metgezel" hoeven ze niets meer te vertellen, dat hebben de kranten al genoeg gedaan.

Maar goed dat bootvluchtelingen niet kunnen vliegen. Vliegvluchtelingen zouden hier met zwermen  neerstrijken, inclusief hun brousse-mentaliteit en onderontwikkeling, en zich razendsnel verspreiden over heel Europa. Europa bezaaid met marginalen, losers en rioolratten. Stel je voor. Het oorspronkelijke Europese landschap verandert, wordt vernietigd, er is geen vegetatie meer, geen cultuur meer, geen rijkdom meer. Sprinkhanen gaan ook zo destructief te werk (12 april en 19 april op dit blog: De Sprinkhanenplaag).

De geschiedenis van grote beschavingen leert ons dat volksverhuizingen leiden tot chaos en ontreddering, ze hebben een vernietigend effect. Achterlijke bevolkingsgroepen kunnen doorgaans niet thuisblijven, en als ze dan, gepakt en gezakt met hun vreemde culturen, van een heel andere plek van de aardbol elders aanschuiven om er mee te snoepen van rijkdom en weelde, zetten ze de bestaande samenleving op stelten. Al het waardevolle van een rijke beschaving glijdt weg in de afgrond, alle structuur wordt ondermijnd, waarna de afgebrokkelde rijke beschaving vervalt om nooit meer weer te keren... Het Verval!

Raad van Europa erkent derde geslacht 'X'.

Transgenders hebben nu drie keuzemogelijkheden: M, V en X. Wat een luxe!

Nu kunnen alle twijfelaars en besluitelozen op hun beide oren slapen. Zij die hele dagen piekerden "ben ik nu een man, of ben ik een vrouw?", en halve nachten wakker lagen om 's ochtends nog altijd niet te weten bij welke groep ze hoorden: M of V? V of M?...

Seksloze tussensoorten, labiele seksgevallen met een hele waaier van seksvariëteiten, zij die zichzelf niet aanvaarden, ontevreden zijn over hun eigen lichaam, in een ander lichaam willen wonen... alle sekseneutralen zonder identiteit en zonder nummerplaat kunnen nu terecht in het hokje 'X'.

Met 'X' kan je alle kanten uit, driemaal genieten van seks, seksgenot in het kwadraat. 

Tegenwoordig wordt er veel gemediteerd en gefilosofeerd over het eigen geslacht. Daarom moeten er voldoende alternatieven aangeboden worden en stelt Lieve nog een vierde mogelijkheid voor, de 'Y'-variëteit, het vierde geslacht 'Y'. De Y'ers willen alle seks uit hun leven en uit hun lichaam bannen, compleet seksloos door het leven willen ze gaan. Zij willen geen M, geen V, geen X. In de Y-groep zitten de penislozen, de baarmoederlozen, de clitorislozen... ze hebben enkel nog een lichaam, zoals geslachtsloze engelen... En nu maar hopen dat de Raad van Europa ook het vierde geslacht 'Y' erkent.  

Vanavond is er op tv de film 'Fatal Attraction', een schitterende thriller met in de glansrollen Michael Douglas en Glenn Close. Deze film wil ik graag aanbevelen aan alle overspeligen, schuinsmarcheerders en scheveschaatsrijders. Na het zien van de film zullen ze zodanig geschrokken zijn dat ze hun buitenshuisactiviteiten graag willen afleren... Tot mijn spijt.

Iedere ochtend verscheen ze in school met de zwarte raaf op haar schouder, en een boekentas vol met toverformules. Formules om Vlaamsblokkers in haar school te betoveren, om hen tot andere inzichten te brengen. Maar Prutsmans bracht er niets van terecht, met haar gepermanente hersenen kon ze niet meer wijs uit alle toverspreuken en ratelde er maar wat op los.

Prutsmans rolde van de ene stommiteit in de andere blunder. Blunderen en flateren, dat deed ze met haar volle verstand en uit eigen vrije wil. Een prachtige illustratie van haar stunten was het bordje 'School zonder Racisme' dat ze op de speelplaats wilde ophangen op een opzichtige plaats. Ze pakte daartoe een laddertje dat gelukkig wat wiebelde en toen donderde ze naar beneden met veel rokkengezwaai en bliksemstralen. Een prachtig vuurwerk!

Ze worden door hun ouders overbeschermd, hoeven niet na te denken over geldzaken, krijgen zakgeld, moeten hun hoofd niet breken over essentiële leefkosten, en vaak sparen ouders zelfs in hun plaats. Zo verhinderen ouders hun kinderen om zelfstandig met geld te leren omgaan. Door die overprotectie houden ze hun kinderen financieel dom.

Het Cebud werkte in zijn onderzoek nauw samen met het Vlaams Centrum Schuldenlast (VCS). Beiden wezen uitdrukkelijk op de belangrijke rol van de ouders bij het verantwoord en zelfstandig leren omgaan met geld. Ook het onderwijs wordt gevraagd om meer aandacht te besteden aan financiële opvoeding.

Het Vlaams Centrum Schuldenlast dringt bij onderwijsminister Crevits aan om zwaarder in te zetten op financiële educatie op school. Directies en leerkrachten moeten er meer aandacht aan besteden.

Crevits belooft verbetering: "Dit najaar start het debat over de actualisering van de eindtermen, en financiele opvoeding zal er deel van uitmaken."

Klinkt allemaal goed en wel, maar wat mij intrigeert is de naam van de coördinator van het Vlaams Centrum Schuldenlast: Mohamed El Omar. Niet bepaald een Vlaamse naam voor een Vlaams Centrum. Ik hoorde liever Pol of Pier, of Jan of Jef, dat mag ook... Of Gust of Tuur of Lowie... maar toch geen Mohamed!... Ik blijf dit zaakje in de gaten houden.

En dan heb ik ook zo m'n argwaan tegen financiële voorlichting op school. Geen enkele les, geen enkel vak op school kan verhinderen dat ouders hun oogappels overladen met  zakgeld en hen financieel dom houden.