
Islamonderricht: een Schandvlek in het Vlaamse Onderwijslandschap
Ik heb er al vaak over geschreven, en altijd had ik het gevoel alleen te staan met mijn opvattingen over het islamonderricht in onze scholen.
Lees ik nu in het blaadje van het Vlaams Belang een artikel over 'Actieplan tegen terreur', met een opsomming van 25 actiepunten. Actiepunt 18: "Het islamonderricht in de Vlaamse scholen afschaffen", het staat in verband met actiepunt 12: "Het intrekken van de erkenning van de islam en de daarmee samenhangende subsidiëring".
Ik ga het allemaal nog eens opnieuw vertellen. Over de onzin van islamlessen op school.
Islamisering van ons Onderwijs
We kijken even terug naar het rampzalige jaar 1974. Dat begon al slecht met voorjaarsbuien, rukwinden en mistige toestanden. Er was toen géén lente, en ineens was er de zomer die ook al niet veel voorstelde. Maar los van de nukkige weersomstandigheden was 1974 gewoon een rampjaar, waarin het onvoorstelbare waarheid werd, de islam werd als 'godsdienst' erkend in ons land. Welke idioten daarbij betrokken waren, weet ik niet meer. Ze zouden vervolgd en aangeklaagd moeten worden. Het betekende voor ons onderwijs een stap richting afgrond, met name islamonderricht voor moslimleerlingen. En tegelijk deden de besnorde islamleraren hun intrede in onze Vlaamse scholen. Ze voelden zich geroepen om aan de openbaringen van de profeet een eigen draai en interpretatie te geven, om te schaven aan een optimale mentale paraatheid bij hun moslimleerlingen. De schoolgemeenschap als voorbereiding op een zelfverzekerde volwassen moslimgemeenschap, een gemeenschap die nu stapvoets onderweg is naar algehele islamheerschappij....
Een vreemde levensbeschouwing infiltreerde in ons traditionele onderwijs. De scholen deden er zelfs álles aan om islamleraren en moslimpjes op een voetstuk te plaatsen, als een soort curiosum, tof zo'n exotisch tintje aan de school, een verering die natuurlijk niet ongestraft kon blijven. Het islamonderricht escaleerde, het nam onredelijke proporties aan, sloot andere culturen uit en werkte de integratie tegen.
Islamleerkrachten hadden nooit ons onderwijs mogen binnendringen. Mijn afkeer voor het islamonderricht was er al van in de jaren zeventig, sinds - ik heb het al 100 keren verteld - in 1974 een paar mafkezen in de regering de islam als godsdienst erkenden. Het soort gekken dat nu moskeeën erkent, het soort gekken dat nu de islam krampachtig in het onderwijs wil inbedden, het soort gekken dat minaretjes, bidmatjes, koranverzen, hoofddoeken, en nog zo wat van die moslimprullaria als statussymbolen verheft. Islamleerkrachten zijn schuldig aan de mislukte integratie van moslimleerlingen in de normale leerlingenpopulatie, en tevens verantwoordelijk voor een buitenmaats zelfbewustzijn bij moslimleerlingen.
Terrorisme, extremisme, radicalisering... Problemen die 'bij de wortel' aangepakt moeten worden. En waar zitten die wortels? In het islamonderricht op school! Het islamonderricht richt al decennialang kwaad aan. In elke islamles zitten radicale elementen. Het radicalisme zit verweven in islamonderricht, radicalisme is inherent aan élke vorm van lesgeven aan moslimleerlingen. Daarom moeten islamlessen volledig afgeschaft worden, alsof er geen islam bestaat, alsof er geen Allah bestaat. Moslimleerlingen kunnen hier alleen maar integreren ZONDER ISLAM.
2 reacties op dit bericht
Akkoord
Gedichtjes van Frankie, ---->
Afgebroken kerken, vriesangst in België, zelfs op Zondag ! --->
DIT hou je niet voor mogelijk??? Ahazozo ! --->
WILL TURA en Christoff NIET OVERLEDEN ! Hem vind je niet op het nieuwe blog RIPNAPOP, gewijd aan de ontelbare artiesten die ons ontvallen zijn sinds het verschijnen van de eerste hitparades. --->
Beste Lieve
Gisteren hadden wij het nieuwjaarsdiner van de firma waar ik werk Deze geledenheid ging door in een prestigieuse instelling in Brasschaat. Onder het bedienend personeel was er een getinte jonge man bij. Dat hij nog niet helemaal mee was met de tafelcultuur van bij ons werd al snel duidelijk. Een vrouwlijke collega die over mij zat met een bord dat bijna leeg was (maar waarvan ze nog aan het eten was)werd plots door de cultuurverrrijker onder haar neus weggerukt. Dit bleek geen alleenstaand feit te zijn. Toen onze grote baas van zijn dessert aan het genieten was ovrkwam hem het zelfde. Toen ik daar een opmerking over maakte werd deze volledig beaamd door mijn tafelgenoten. Het zal nooit goed komen met de cultuurverrijkers, niet op school, niet op hun werk, niet in onze samenleving.