Ik heb het vroeger zien gebeuren in de scholen, toen leerkrachten hun ogen sloten, de andere kant opkeken en door de vingers keken als kleine moslimpjes kleine misstapjes zetten. Er was de tendens om hen hun gang te laten gaan. Zo groeiden ze op met een gevoel van straffeloosheid, geen respect voor gezag en minachting voor alles wat niet tot hun exotisch en  islamitisch leventje hoorde. In die stijl las ik gisteren een stukje in het Nederlandse Algemeen Dagblad. Hier volgt het integraal.

'We sluiten de ogen voor moslimgeweld' - door Wierd Duk

Met haar bestseller over geweld door jonge moslims doorbrak politieagente Tania Kambouri in Duitsland een taboe. Over de toekomst is ze pessimistisch: 'Steeds meer burgers bewapenen zich'.

Het is om moedeloos van te worden, bekent de politieagente uit Bochum. ,,De burgers beseffen dat de staat het geweldsmonopolie dreigt te verliezen. Duitsers schaffen steeds vaker wapens aan, pepperspray of een handwapen, omdat ze denken dat wij hen niet meer kunnen beschermen.''

We zitten in een café in een stadje ergens in het Ruhrgebied, dat oude industriegebied waar ooit gastarbeiders neerstreken, zoals Tania's Griekse ouders, en mengden met autochtonen. Recent kwamen daar veel nieuwkomers bij, uit Oost-Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Veel moslims.

Het is een explosieve mix, zegt de agente: ,,Ik vrees voor een serieuze toename van de onveiligheid. In de oude wijken trekken de 'normale' mensen weg. Buitenlanders nemen er de straten over: mensen die de taal niet spreken, die zich crimineel gedragen, die geen enkele moeite doen om te integreren. Voor hen zijn wij 'kuffars', ongelovigen, van wie je je verre houdt. Er ontstaan no-goareas. Ik durf daar 's avonds niet meer alleen te komen.''

Onverbloemd
Met dergelijke, onverbloemde analyses werd Tania Kambouri tot haar eigen verbazing een mediaster. De Kommissarin met het donkere haar en de donkere ogen schreef in 2013 een brandbrief over haar ervaringen op straat met gewelddadige jonge moslimmannen. Die hebben geen enkel respect voor de politie, constateerde Kambouri: ze verachten de Duitsers en de Duitse samenleving.

Agenten worden door hen uitgescholden, uitgedaagd, bespuugd en zelfs in elkaar geslagen. En als we ingrijpen krijgen we te horen dat we 'racisten' zijn, schreef Kambouri. ,,Dan klinkt het oude nazi-liedje.''

Kambouri, die Griekse wortels heeft, had er genoeg van. Ze wilde dat Duitse burgers de waarheid zouden horen. Haar Wutbrief, een combinatie van aanklacht en hulproep, sloeg in als een bom. Van haar boek Deutschland im Blaulicht, dat ze schreef op uitnodiging van haar uitgeverij en dat eind deze maand in het Nederlands verschijnt, werden inmiddels meer dan 150.000 exemplaren verkocht.

Genoeg
Honderden brieven en e-mails krijgt ze, van mensen die net als zij genoeg hebben van de 'politiek-correcte politici en media' en die willen dat er iets verandert. ,,Er zat zelfs een vrouw van boven de 90 tussen en ook allochtonen, want die hebben net zo goed last van die criminaliteit. Maar helaas verandert er niets'', zegt Kambouri. ,,Sterker, het is nog veel erger geworden sinds de vluchtelingencrisis. Er zijn honderdduizenden immigranten ondergedoken. Niet vrouwen en kinderen, zoals de media willen doen geloven, maar tot wel 90 procent mannen, is mij door collega's gezegd. Hoe denk je dat die aan geld komen? Ik merk het op straat: diefstallen, auto-inbraken, zakkenrollen, beledigen, geweld, al die delicten nemen toe. Maar onze politici zijn liever blind.'' Gevolg: boze kiezers lopen over naar de anti-islam partij Alternative für Deutschland (AfD), ook politieagenten. ,,Dat vind ik gevaarlijk, want wat betekent de opkomst van populistisch-rechts voor allochtonen zoals ik en voor mijn Turkse vrienden?''

Frustraties
Ze schildert de dagelijkse frustraties. ,,In Essen wordt bij een routinecontrole een Libanese crimineel aangehouden. Binnen de kortste keren worden er dertig, veertig clanleden opgetrommeld en dreigt escalatie.''Als zij een buitenlander zonder vaste woon- en verbijfplaats en zonder geld op zak betrapt bij een inbraak, dan laat ze hem lopen, vertelt Tania. ,,Hij kan de boete zogenaamd niet betalen en het Openbaar Ministerie heeft het te druk om zijn achtergronden te checken. Zo'n crimineel lacht ons recht in ons gezicht uit en pleegt een uur later weer een inbraak. Hoe leg ik dat uit aan een Duitser, die wordt vastgezet omdat hij een verkeersboete niet heeft betaald?"

Mijn collega's van vroeger dweepten met ADHD en vereerden de rilatinepil, een wonderpil. Alle druktemakertjes sorteerden ze gemakshalve onder 'ADHD'ers', en met nattevingerwerk zogen ze ADHD-diagnoses uit hun duimen, zoals louche zigeunerinnen die in glazen bollen zitten te turen in vermolmde kermiskraampjes.

ADHD-diagnoses werden amateuristisch en lichtzinnig gesteld in de CLB's. Zo erg dat apotheker Haesbrouck op zijn rilatineblog wees op http://www.ond.vlaanderen.be/CLB : "hier kan je terecht om legaal met overheidssubsidies jouw toxicomanie in stand te houden", waarmee hij doelt op het CLB als dealer en als farmahoer.

Beste collega's, beste drugsdealers, ADHD bestaat niet! ADHD is fictie. ADHD is geen ziekte. ADHD is geen hersenaandoening. ADHD is verzonnen om kinderen legaal te kunnen drogeren met giftige rilatine. Er bestaan zelfs geen diagnosecriteria om ADHD vast te stellen, ADHD kan medisch niet aangetoond worden. Het is een verzinsel. Het ADHD-verzinsel!

Beste collega's, beste drugsdealers, de rilatinepil is giftig. In rilatine zit de chemische stof methylphenidaat die onder de opiumreglementering valt. Methylphenidaat als psychoticum werkt verdovend. Het kan de hersencellen verwoesten en heeft een impact op de psychische gezondheid. Omdat het giftig is staat er op de verpakking (zie afbeelding) een dubbele rode diagonale streep en een rode doodskop-etiket.

Beste collega's, beste drugsdealers, de schoolprestaties van rilatinegebruikertjes verbeteren niet en hun gedrags- en aandachtsproblemen raken er niet door opgelost. Zelf heb ik in drie scholen alle rilatineslikkertjes opgevolgd en kwam tot deze ontnuchterende conclusie.

Beste collega's, beste drugsdealers, kinderen worden gedrogeerd voor het comfort van de opvoeders. Thuis en op school krijgen ouders en leerkrachten een adempauze als het kind gedrogeerd is met rilatine. Ze hoeven niet meer constant te roepen "Zit stil!" en zijn even verlost van pedagogische ingrepen.

Beste collega's, beste drugsdealers, de pedagogische onmacht, thuis en op school, maakt de rilatine-industrie machtig. Laten we, voor het welzijn van ons nageslacht, of wat er van overblijft, werken aan een verantwoorde en degelijke pedagogische begeleiding van onze kinderen... zonder giftige pillen!

Luc Van den Bossche komt in het nieuws als een stinkend-rijke rat die het zinkende Optima-schip verlaat.

En dan denk ik terug aan zijn ministerschap in de jaren 90 toen hij eens een stunt uithaalde - zoals alleen socialisten dat kunnen - toen hij een geschenk gaf aan de scholen in de vorm van negen lesuren extra. In de volksmond heette dat toen 'de 9 uren van Van den Bossche'.

In 1993 nam directeur Griezelmans dit onverwachte cadeautje gretig in ontvangst en maakte al plannen om de nieuwe Turkjes in zijn school extra te verwennen, in de schijnwerpers te zetten en vooruit te trekken, maar de Turkjes leken wel koppige ezeltjes die weigerden een pootje te verzetten. De negen uren van Van den Bossche gingen integraal naar de achterlijke allochtoontjes, zij kregen absolute voorrang, terwijl onze Vlaamse kindjes konden fluiten naar extra aandacht in de klas... Maar de extra lesuren leverden niets op voor de Turkjes, zij bleven slecht scoren over de hele lijn en waren niet weg te slaan van de onderlaag van het hele klasje. 

De aanwezigheid van de koffiekleurige nieuwkomertjes zette het eerste klasje in rep en roer. Nooit eerder zat er een Turkje te midden van de Vlaamse wittekopkes, en nu ineens zeven tegelijk. Verse Turkse families waren in de buurt van de school komen wonen en Griezelmans tuimelde haast van zijn stoel toen hij hoorde van de nieuwe inschrijvingen. Hij legde huisbezoeken af bij de Turkse gezinnen, kruiperig en onderdanig. Ik hoopte toen stiekem dat ie zou uitglijden bij het buigen en knielen.

Van den Bossche herinner ik me als een stoker die de sereniteit van Vlaamse klasjes kwam verstoren.

Marokkaans Gespuis Stenigt Bussen 

Het Nederlandse busbedrijf Connexxion is regelmatig het doelwit van 'jongeren' die de bussen met stenen bekogelen. Uit verveling? Als uitlaatklep voor opgekropte agressiegevoelens? Om met elkaar te wedijveren wie het beste kan mikken?... "t Kan ook zijn dat de kleur van de bussen niet naar hun goesting is of dat ze te grote glazen vensters hebben, of dat de naam 'Connexxion' niet deugt (connection: mensen bij elkaar brengen)...

In Almere, Haarlem en Utrecht zijn onlangs bussen zwaar beschadigd door stenen afgevuurd door groepjes 'jongeren'. Hun sterke samenhorigheidsgevoel maakt de groep sterker en het individu zwakker. Handig voor lafaards die geen verantwoordelijkheid willen nemen.

Nieuwsschrijvers en woordvoerders hanteren koppig de verbloemende veralgemening 'jongeren' bij de beschrijving van de daders. Als ik journalist was zou ik schrijven over addergebroed, crapuul, capuchontuig, goot- en richeltuig, ongedierte... om dan de volgende dag mijn ontslag te krijgen.

Stenen Gooien

Het fenomeen 'stenen gooien' is niet nieuw. In ons land  in het Limburgse Meulenberg, daar waar allochtonen de baas zijn, werden tijdens een straatoorlog politiecombi's bekogeld met betonstenen, en een politieagent raakte zwaargewond toen hij een steen tegen z'n hoofd kreeg. En gisteren zocht de Antwerpse politie ook al naar een man die het venster van een combi ingooide. Enz.

Kleine jongetjes die steentjes gooien in een waterplasje, doelloos, om te spelen, het is niét onschuldig, zij zijn kleine leeghoofdjes en kleine jongetjes met lege hoofdjes groeien op en worden forse jonge leeghoofden die grote stenen kunnen torsen die ze in een boze bui, of voor de lol, niet meer op een waterplasje mikken, maar op alles wat staat voor onze geordende samenleving.

De gestenigde bussen getuigen van een gebrek aan respect voor gezag en structuur bij de wildemannen die zich uitleven op alles wat een gestructureerde samenleving symboliseert. Chaos creëren, als een fase in de richting van 'de macht overnemen', domineren... 

In Almere rijden de bussen weer. De glazenmaker is langs geweest, en nu kan de buschauffeur weer door de vensters kijken en zien waar ie rijdt, en ook de garagist is langs geweest om de carrosserie weer glad te strijken. De rekening moet nu naar de stenengooiers! Anders zal er geen dag voorbijgaan of bussen staan langs de kant van de weg te zieltogen.

Er zou een onderzoek moeten komen naar de motieven van de stenengooiers.

Najat Belcacem, onderwijsminister in Frankrijk, met Marokkaanse roots en socialiste in hart en nieren en spieren, is een bedreiging voor de kwaliteit van het Franse onderwijs. Amper twee jaar is ze onderwijsminister en is al op de proppen gekomen met twee linkse onderwijshervormingen, links en vernietigend. Om scholieren te verdwazen en te nivelleren, omdat er geen elite mag zijn en iedereen gelijk moet zijn. Links en slinks bekeken.

Tien dagen geleden schreef ik over 'Islamisering Frans Onderwijs' . Najat Belcacem maakte toen op tv haar plannen bekend om Arabische lessen in te voeren in de basisscholen.

En vorig jaar kwamen Franse leerkrachten op straat om te protesteren tegen haar plannen om Latijn en Grieks in het middelbaar onderwijs af te schaffen. Critici vreesden dat de Belcacemse hervormingen zouden leiden tot een 'race to the bottom', een race die als een vieze worm in een rotte appel de onderwijskwaliteit aantast.

Het is bekend dat latinisten, uitblinkers en genieën, strebers en slimmeriken, geweerd worden door Links omdat ze niet passen in een multiculturele samenleving waar iedereen gelijk is en achterblijvers niet achter mogen blijven. Sterke studierichtingen zoals Latijn en Grieks afschaffen is een links middel om zwakheden en achterstanden van exoten, vluchtelingen, nieuwkomers, asielzoekers, illegalen, kortom alles wat hier niet thuis hoort, om hun achterstanden, gebreken en tekortkomingen te verdoezelen.

Laat ons de Oude Taal in ere houden, zij moet gekoesterd worden, want de teloorgang van het Latijn is een bedreiging voor de westerse cultuur. Er moeten ook meer geschiedenislessen komen die vertellen over cultuur en beschaving door de eeuwen heen. Leerlingen moeten meer cultuurbesef krijgen met waardering voor alle rijkdom die wij vergaarden. Deze rijke erfenis mag niet verkwanseld worden aan onbekwame nieuwkomers die hier alleen maar komen snoepen en plunderen.

Soms vraag ik me af wat het gemiddelde IQ is van een moslimpopulatie. Dat getal moet wel van een bedenkelijk allooi zijn, want wie gelooft er nu nog in zeven maagdjes die in de zevende hemel van Allah geduldig en begerig zitten te wachten op een domme moslim?...

Dat komt ervan als kleine moslimpjes op de parking van den Aldi ongestraft kattenkwaad mogen uitsteken. Niet bevorderlijk voor de intellectuele ontwikkeling van islamitische hersentjes die zijn blijven steken in een onderontwikkeld gedeelte van de menselijke ontwikkeling. Ja, moslims zitten in een fase die ver achter ons ligt, een ontwikkeling die ze nooit kunnen inhalen, ze blijven achterlijke onderontwikkelden die zwaaien met een receptenboekje met beduimelde blaadjes... de koran noemen ze dat. Het zijn altijd de laagsten die op het hoogste podium willen staan, de minsten die het meest willen voorstellen, de kleinsten die het grootste willen doen, de zwaksten die het sterkst willen zijn... zo kennen we de moslims.

Gazetten en tv slaan ons om de oren met de ramadan die nu in alle hevigheid losgebarsten is. De islamitische vastenmaand ligt in het bovenste schuifje van journalisten en andere schrijvelaars die ons willen wijsmaken dat de ramadan bij ons hoort, bij onze cultuur, helemaal van ons is, bij ons hoort, en nooit meer weg te slaan zal zijn. 

Vroeger was het anders, toen we nog niet goed wisten wat ramadan betekende, wanneer die 'gevierd' werd en zo. De media wisten toen ook nog niet dat er een soort vastentijd voor moslims bestond. Nu ze het doorhebben geraken ze er niet over uitgerateld, over islamitische aangelegenheden en alles wat met moslims te maken heeft. De verheerlijking van moslims en hun gebruiken is een gevaarlijke indoctrinatie!

Dus, vroeger wist ik niets over de ramadan, behalve wanneer de islamleraar knikkebollend in slaap sukkelde tijdens klasvergaderingen. Dat was het sein dat de ramadan begonnen was. Directeur Blauwbaard vond het goed en zweeg, hij maande iedereen aan om zachtjes te praten, om de moslim niet bruusk uit  dromenland te rukken, hij zat al halfweg op zijn enkele reis naar de begeerlijke maagden, en als hij dan brutaal wakker geschud wordt, zou hij er een levenslang trauma aan overhouden. Geen erg, de ramadan maakt het trauma compleet.

Vroeger wist ik dus dat de ramadan in volle gang was toen de islamleraar in slaap tuimelde in volle vergadering. Het begon met knikkebollen. Daarna sloot hij de ogen en zonderde zich mentaal af van alle aanwezigen aan de vergadertafel. Enkel zijn omvangrijke lijfelijke aanwezigheid was alles wat er van hem overbleef. Zijn borstelsnor deinde mee met zijn lome ademhaling en zijn jasje ging mee op en neer, en soms maakte zijn dikke hoofd een halve draai naar onder, om dan plots weer recht te schieten alsof er niets aan de hand was... Lieve moest zich inhouden om het niet uit te proesten. Prachtig schouwspel! Formidabel!... In een soort niemandsland zweefde de islamleraar en hij droomde van een harmonieuze samenleving waarin moslims en alle andere ondergeschikten elkaar de hand reiken en elkaar omhelzen.