Nooit eerder kregen kinderen zoveel geld toegestopt door ouders en grootouders, nooit eerder waren er zoveel studentenjobs, en toch kloppen meer en meer studenten aan bij het OCMW voor een leefloon. Hun aantal is de voorbije tien jaar meer dan verdubbeld en dat zet extra druk op de OCMW's.

Het lijkt wel of Vlaanderen vol zit met verweesde jongeren die allen een diploma willen behalen maar geen geld hebben om te studeren. Wie zijn die 'studerende jongeren' die massaal onze OCMW's plunderen? Studeren die jongeren wel echt? En de onderhoudsplicht van de ouders? Leefloonstudenten zijn toch niet allemaal aan hun lot overgelaten door hun ouders? Hun studiekosten worden dan afgewenteld op de gemeenschap. Kan toch niet!

Eén op de drie leefloners is jonger dan 25 jaar, en hun aantal blijft stijgen. Jaren geleden al kregen 17.000 scholieren een leefloon van het OCMW, en de helft van die scholieren zat nog op de middelbare school... Middelbare scholieren met een leefloon? Nooit meegemaakt. 81 miljoen euro betaalde de overheid jaarlijks aan leeflonen voor studerende jongeren, de OCMW-uitzuigers. Wie zijn toch die bloedzuigers die aanslagen plegen op onze OCMW's? Wie zijn toch die studenten in de steek gelaten door hun ouders en die in hun eentje voor zichzelf moeten zorgen om aan een diploma te geraken?... Ik geloof er geen snars van, van die jeugdige ambities!

Zowat jaarlijks worden we om de oren geslagen met nieuws over leefloners, met steeds hetzelfde refreintje: "Aantal leefloners fors gestegen". Als oorzaak worden allerhande redenen aangehaald zoals de hervorming van de inschakelingsuitkering waardoor schoolverlaters die niet direct werk vinden kunnen aankloppen bij het OCMW voor een leefloon. Ook het groeiend aantal gesanctioneerde werkzoekenden wordt genoemd om de stijging van leefloners te verklaren.  Maar de ware reden van de toenemende massa leefloonstudenten wordt verdoezeld: de asielcrisis! Het aantal schoolgaande vreemdelingen is enorm gestegen en zal in de toekomst exploderen...

Er hangt een mysterieuze sluier over de berichtgeving over leefloners en de cijfers. Van vroeger weet ik dat allochtone leerlingen en hun ouders allen de weg blindelings wisten te vinden naar het OCMW als gulle geldschieter. Mogelijk worden OCMW's met drogredenen bestookt om geld te ontfutselen voor allochtone schoolgaande pubers, zogezegd kansarm, het bekende liedje... Het is ook makkelijker om een leefloon aan te vragen dan naar werk te zoeken. Die mentaliteit kregen scholieren mee vanuit de school. Schooldirecties en leerkrachten heb ik zien meewerken aan de verwijzing van hopeloze allochtone gevallen naar het OCMW en 'den dop'...

Ze hebben weer eens gevochten in het asielcentrum van Houthalen-Helchteren. Zo tonen die achterlijke mannen hun dankbaarheid aan het volk dat hen gastvrij opvangt. Verschillende politieploegen kwamen ter plaatse en sloegen een verdachte in de boeien. De zes gewonden waren allen mannen tussen 20 en 35 jaar. Er gaat een sporenonderzoek komen en een verhoor van andere betrokkenen. Voilà beste lezer, na deze zoveelste vechtpartij weet u waar uw belastingcentjes naartoe gaan, en dan durven de media de zware feiten mimimaliseren met 'onenigheid' en 'schermutseling'... De vechtende vluchtelingen kunnen nog eens niet met elkaar accorderen, hoe zouden ze dan moeten 'integreren' in een totaal ander soort volk, de autochtonen? Uitgesloten!

Zal ik nog eens vertellen over mijn waarnemingen bij het passeren van het asielcentrum? Over het bushokje dat uitpuilde van donkergekleurde mannen die samendrumden om op de bus te wachten op weg naar een onbestemde bestemming. Alweer een heerlijke dag om te plukken. Zalig nietsdoen. Ze kwamen afgestrompeld vanuit de kazerne waar ze barmhartig opgevangen werden. Na een rijkelijk ontbijt slenterden ze de straat op waardoor de Kazernelaan omgetoverd werd in een soort brousse, en dat geeft de eigen bewoners en passanten een héél erg onbehaaglijk gevoel omdat hun vertrouwde landelijke straatbeeld verdwijnt. Moeten wij nu echt gastvrij en tolerant zijn ten koste van onze eigenheid en ons welbehagen?

Terug naar het bushokje volgepropt met vreemdelingen. Het tafereeltje deed me denken aan een groepje ontspannen vakantiegangers dat met volle teugen geniet van heel veel vrije tijd en heel veel geld. Gelukkige mensen. Ik zag veel digitale fototoestellen en vooral veel gsm's.

En toen de bus vertrokken was, bleef er een verlaten bushokje over met daarnaast een overvolle vuilnisbak en allerlei afval over de grond verspreid...

Project Innoveren en Excelleren in Onderwijs (PIEO) heeft drie jaar  nodig gehad om vast te stellen dat zwarte scholen hun beleid moeten aanpassen. En dat directies en lerarenteams professioneler moeten zijn. Wel, wel...

Bedoeling van het onderzoek: hoe kunnen leerlingen vorderingen maken en zich gelukkiger voelen? Het welbevinden van de leerling stond centraal.

Ondanks extra coaches scoorden de probleemleerlingen toch niet beter.

De onderzoekers stelden vast dat schooldirecteurs te vaak bezig zijn met het dagelijks bestuur van de school en dat scholen niet genoeg weten over de aanpak van leerlingen met taalachterstand. Pedagogische begeleidingsdiensten zouden de scholen moeten helpen, aldus de onderzoekers... Onderwijsminister Crevits CD&V) heeft dezelfde mening.

Dit driejarig onderzoek lijkt op het eerste zicht onschuldig, maar kan een gevaarlijke aanzet zijn tot een veralgemening in de toekomst van zwarte scholen. Directies en leerkrachten die zich gaan aanpassen aan hun zwakke leerlingen? Uiteraard kunnen taalachterstanden niet ingehaald worden als de aanpak 'versoft' wordt, en of de kinderen er blijer mee zijn, is ook twijfelachtig.

Vluchtelingetjes, asielertjes, anderstaligertjes... hen op hetzelfde peil brengen als onze eigen leerlingen? Slechts één recept: dezelfde kwaliteitsleerstof aanbieden en dezelfde strenge prestaties eisen. Zonder begeleidingsdiensten en zonder coaches.

In het atheneum van directeur Blauwbaard wemelde het van uitheemse gevallen waarvan de wortels ergens in Turkije of in Marokko lagen, in ieder geval heel ver weg en allesbehalve puur Vlaams. Exotische vruchten dus.

Blauwbaard was een kleurloze figuur in een pittoreske school, zonder kleur, zonder stijl, zonder uitstraling... als een kameleon bewoog hij zich te midden van zijn gekleurde leerlingen. Hij aanbad en vereerde alles wat hier niet thuishoorde en verdedigde hun welzijn en hun welbevinden in een oord waarin zij niet thuishoorden.

Toegegeven, Blauwbaard was een charmeur, had de looks van een adonis, maar door zijn rotkarakter verprutste hij zijn verleidingsgaven en slechts enkele leraresjes bezweken ervoor. 

Ook verpleegster Zwarte Lola was immuun voor de bekoringen van Blauwbaard. Maar dat was niet moeilijk, Zwarte Lola zag ook geen verschil tussen Nonkel Bob en Julio Iglesias.     

Het is niet goed om lange tijd  te vertoeven in allochtone middens. Het tast je hersenen aan en je belandt in een comateuze toestand van waaruit je nog wel kunt handelen en denken, maar alles draait en zweeft voor je ogen, elke beslissing is de verkeerde, en elke uitspraak is ook mis. Dat overkwam Blauwbaard ook.

Waar ik eigenlijk naartoe wou: Ahmad Altboulahcen, Sami Amimour, Foued Mohammed...  't schijnt dat je een racist bent als je moeite hebt met uitspraak en schrijfwijze van vreemde namen waarvan je tong in een knoop gaat liggen. Dat overkwam mij toen Blauwbaard me vroeg geen opmerkingen meer te maken over de correcte schrijfwijze van vreemde namen, en dat ik zo niet zo racistisch moest zijn... Dus als je een vreemde naam correct wilt spellen ben je een racist?! Ja, zo kreeg ik het te horen.

En dan adviseerde Blauwbaard mij ook nog om in mijn vrije avonduren Turkse lessen te gaan volgen om mij beter te kunnen aanpassen aan de Turkse leerlingen. De gekste dingen kreeg ik er te horen, en toen besloot ik nooit meer een bezoek te brengen aan Blauwbaard en zijn gekkenschool.

Mijn opvolgster, vernam ik later, heeft zelfmoord gepleegd...

Ik woon in een raar dorpje. Het heeft de sterallures van een wereldstad maar eigenlijk stelt het niks voor. Bij het geringste evenementje of onbeduidend braderietje, worden meteen alle invalswegen naar Peer afgesloten, alsof de koning op bezoek komt, of een andere bekende Vlaming.

Om twaalf uur 's middags sluiten alle winkels hun deuren waardoor de straten een desolate indruk geven, een spookstad lijkt het dan. Een wandeling doorheen het centrum is vlug afgelopen, een paar straten en dat is het.  Enkel de kerk en de kerkklokken zijn bewonderenswaardig, hemelse klanken weergalmen uit de kerktoren.

Op een verlaten parkeerterrein staat een boze parkeerwachter nummerplaten te noteren van criminelen die per ongeluk hun parkeerschijf vergaten te leggen.

Ik zie veel kleine negertjes op kleine fietsjes, ze zijn onwennig en onhandig. Op kleine fietsjes leren kleine negertjes fietsen.

En dan zag ik ook nog een politieagent het verkeer regelen, het was geen echte agent, maar zo eentje van het moslimtype, met lange volle baard en een kanjer van een snor. Help! Een moslimagent! Ook in vredige dorpjes waar zich alles afspeelt onder de kerktoren, sluipt de islamisering dreigend naar binnen...

En toch geeft het straatbeeld een serene aanblik, alsof alleen maar Jef, Pol en Pier in Peer wonen, of Mariette en Melanie... Geen bruine uitheemse verstoringen, geen gezwaai met lakens, sluiers of ander textiel, geen allochtoons geweld, niéts van die exotische rariteiten...

Maar dat is gezichtsbedrog. Details als die kleine fietsende negertjes en een moslimagent zijn de eerste stille signalen voor naderend onheil.

Op de Markt in 'De Voorzorg', dáár zitten ze! De gesluierde madammen met dure kinderwagens, met bolle buikjes waarin toekomstige Perenaartjes zitten. En als ze dan aan het loket uitgetetterd zijn, stappen ze in hun kansarmoede-BMW die dan ook nog eens fout geparkeerd staat, vlak voor de deur van De Voorzorg! Een bekeuring vrezen ze niet, omdat ze weten dat de politie niet racistisch mag zijn. Agenten viseren alleen maar originele inwoners.

Het groeiend aantal vreemdelingen in mijn dorp maakt me bezorgd. De volkse aard is aan het verdwijnen. Niemand stelt zich vragen, niemand trekt aan de alarmbel... Dat deden ze vroeger in de grootsteden ook niet, er was geen paniek, geen jobstijding, de bevolking bleef rustig afwachten... tot in eigen straat geen eigen volk meer te zien was! Het gebeurt razendsnel, en de bolle buikjes van de bruin madammen beloven veel voor de toekomst!...

Meryame Kitir (sp.a) heeft ontslag genomen als volksvertegenwoordiger in de Kamer. Zij heeft de wijze raad van haar collega Luc Van Biesen (Open Vld) opgevolgd en heeft haar koffers gepakt om voorgoed terug te keren naar haar etnische wortels die in Marokko liggen. Back to the roots. Hier in dit landje vol racisten en slechteriken wil ze niet meer leven. "Ik ga terug naar Marokko", besliste ze toen Van Biesen haar adviseerde om terug naar Marokko te gaan. Kitir was opgelucht en blij met het advies van collega Van Biesen. Wie haar gaat opvolgen in de Kamer is nog niet bekend. De krant HBVL noemt haar "een Vlaamse"... ???... Een Vlaamse met kroeshaartjes en een bruin velletje? Ach ja, men is krampachtig bezig met het begrip 'Vlaams' en 'Vlaanderen' te verruimen naar vreemdere horizonten...