Marine Le Pen naar Tweede Ronde

De heren Dementius en Alzheimermans hebben een gezamenlijke oude vriend, Pietje de Dood met de Zeis, die staat in de verte ook al naar mij te lonken en te zwaaien. Da's nu het verschil met vroeger, toen ik jong, blond, en een beetje dom was, toen schaarden verleidelijke jongemannen zich om me heen, viriel, zonder zeis en zonder geestvertroebelende producten.

Ja, waar was ik nu gebleven? Alweer even afgedwaald. Dat komt door die twee akelige heren die het ons niet gunnen om waardig oud te worden, om met ons volle verstand en helderheid van geest de gebeurtenissen rondom ons een juiste plaats te kunnen geven, om ons altijd en overal te kunnen oriënteren, en alle vertrouwde dingen en mensen kunnen blijven herkennen, glashelder zoals altijd toen we jong waren.

Een gezonde geest in een gezond lichaam, dat zou eeuwig moeten duren. Misschien kan dat in de hemel? Waar voedsel en drank in overvloed aanwezig zijn, zonder indigestie, zonder kater, zonder dokters. En altijddurende seks zonder viagra.

Genoeg gedroomd. Terug naar de realiteit. Gisteren vertelde ik over discriminatie van Vlaamse leerlingen in multiculturele scholen. Wel, vandaag wil ik dat illustreren met een voorval van vroeger in het atheneum van directeur Blauwbaard.

Tijdens een deliberatie raakte leraar Huybrichs helemaal over zijn toeren toen bleek dat een Vlaamse leerling gebuisd was ondanks zijn inzet en ijver gedurende het hele schooljaar, terwijl twee Turken slaagden hoewel ze het halve schooljaar gespijbeld hadden zonder iets te presteren.

De vulkaan barstte uit en de kruik brak te water! De maat was vol voor leraar Huybrichs. Hij maakte zich erg boos, sloeg zó hard met zijn vuist op tafel, dat het hele gebouw op z'n grondvesten daverde. In de leraarskamer kon hij verder stoom afblazen.

Leraarskamers waren vroeger voor mij enorme snoepwinkels waar ik gretig smulde van klachten en verzuchtingen van leerkrachten. Met pen en papier in de aanslag luisterde ik aandachtig naar hun diepste zieleroerselen die ze alleen in de leraarskamer kwijt konden. De leraarskamer als verloskamer van opgekropte woede, toorn, frustratie, onvrede... De leraarskamer als toevluchtsoord voor gekrenkten die zich in de intieme ruimte van samenzweerders eens goed konden laten gaan over de onrechtvaardige behandeling van Vlaamse leerlingen.

Zo noteerde ik de kreten van leraar Huybrichs toen die in volle colère schreeuwde: "Leerlingen die studeren worden gestraft, en die niét studeren worden beloond... De gebuisde leerling heeft zijn best gedaan, terwijl twee luieriken en spijbelaars wél geslaagd zijn! Waar zijn we naartoe aan het gaan?!". Zijn gelaat liep rood aan, hij was het kennelijk écht beu dat migrantenleerlingen beschermd en bevoordeeld werden. Hij was duidelijk in zijn speach, je kon hem niet mis verstaan. Zijn collega's waren het met hem eens, maar ze zwegen...

Allochtone leerlingen bezaten een bijzondere gave om met hun klak te gooien naar regels en voorschriften, om bevelen en orders weg te wuiven, alsof onaangepast gedrag in de genen van een vreemde etniciteit zit. Logisch, ontworteling brengt gewetenloosheid met zich mee. We hoeven het niet te ontkennen of te negeren, het ís gewoon zo, het was gewoon zo, en zo waren ook mijn ervaringen... Maar als scholen die eigenaardigheden van allochtonen accepteren als behorende bij hun allochtone wezen, is dat een serieuze bedreiging voor onze Vlaamse leerlingen.

De radicaalste hervorming die ik doorvoerde waren de journaals die verhuisden van 's avonds naar 's morgens. De hele voormiddag nieuwsberichten, interviews, weerberichten, commentaren... Dan kan de menselijke geest 's namiddags alles rustig op een rijtje zetten en overpeinzen. Aan den toog, bij de kapper, bij de pedicure, in de winkel... Als dan de avond valt over 't land zijn we klaar om alle gebeurtenissen een plekje te geven in ons brein en zijn we klaar met piekeren.

De avond is er om uit te bollen van de belevenissen van overdag, om de nachtrust voor te bereiden. Niet om overspoeld te worden door alle ellende van de hele wereld. Luchtige en frivole avondprogramma's die het verstand op nul zetten zijn nodig om in de gepaste stemming te komen voor een ongestoorde en serene nachtrust. De nachtelijke dromen verwerken alles wat we overdag gezien en gehoord hebben. Maar als het wereldgebeuren 's avonds op ons afkomt, verstoren frustratie en onmacht die verwerking, en dan beginnen we te woelen in bed, worden we gewekt door onze onrustige geest. En zo ontstaan slaapstoornissen...      

Geleerden, wetenschappers en onderzoekers loofden mijn initiatief en zo ontving ik de 'Nobelprijs voor de Volksgezondheid'. Ontnuchterd ben ik wakker geworden, maar de nobelprijs voor volksgezondheid heb ik toch maar fijn in de wacht gesleept.

Ik las vanochtend heel vroeg dat er nu meer leerlingen buitengezwierd worden op school dan vroeger. Dat bericht kwam hard aan op mijnen nuchteren maag. Zo vroeg al, terwijl de vogeltjes buiten in de bomen de slaap uit hun oogjes wreven en ingetogen hun fluitdeuntjes inoefenden. Zonder een valse noot. Vogeltjes zijn nooit depressief, hun fluitconcertjes klinken opgewekt en uitbundig, levensvreugde uitstralend. En in mei leggen ze allemaal een ei...

Een beetje afgedwaald... Dat meer leerlingen van school gestuurd worden mag ons niet verbazen, want hoe meer asielkinderen onze scholen bevolken, hoe meer er afgeweken wordt van het schoolreglement. Het is bekend dat migrantenleerlingen het niet zo nauw nemen met voorschriften en regels, geen respect tonen voor gezag en structuur, hun voeten vegen aan de gebruikelijke Nederlandse omgangstaal en aan Vlaamse rituelen. Conflicten zijn er het gevolg van en leiden tot gedragsproblemen en onhandelbaarheid. Met de komst van een groeiend aantal vluchtelingenkinderen stijgt ook het aantal psychisch onevenwichtigen, ongeletterden, onhandelbaren, onschoolbaren, kortom allerlei nieuwkomers die niet passen in ons traditionele onderwijssysteem. En daarom worden alle onaangepasten verwijderd die het normale schoolgebeuren in de war sturen.

'Verwijdering uit school'... het betekent een complex scenario dat gevolgd moet worden door directies en leerkrachten, vaak tijdens extra klassenraden. Ik heb gezien hoe scholen zich beraadden over één leerling in oeverloze discussies en eindeloos gepalaver. Deze kostbare tijd kon bespaard worden als onschoolbare jongeren geen kindergeld meer zouden krijgen. Eens het kindergeld afgeschaft, is het makkelijker voor wildebrassen om zich fatsoenlijk te gedragen op school.

Ik heb meegemaakt dat schooldirecties het scenario voor 'verwijdering uit school' zorgvuldiger toepasten voor allochtonen dan voor Vlaamse leerlingen, alsof ze bevreesd waren om migrantenleerlingen te kwetsen of te stigmatiseren. Discriminatie van de Vlaamse leerling! Deze  overbezorgdheid doet het onderwijs de das om. Het tuig wordt veel te lang getolereerd. Anderzijds wordt een Vlaamse leerling die iets uitgespookte vlot behandeld en direct naar een andere school gestuurd... De adoratie van allochtonen, moslims, vreemdelingen, vluchtelingen, door directies, leerkrachten en hulpverleners zal er altijd wel blijven, in stand gehouden door de overheid. En door mensen als professor Martin Valcke die vindt dat scholen meer geduld moeten opbrengen en meer verzachtende omstandigheden moeten invoeren... Ja, ja...

Een dubbele nationaliteit betekent méér dan het op zak hebben van twee papiertjes die bewijzen dat je bestaat. Als mensen meer dan één bewijs van bestaan nodig hebben, hapert er iets aan hun psychische toestand,  omdat het bezit van twee paspoorten ziekteverwekkend is. Het sijpelt door in het gemoed van de dubbele paspoorter. Hij gaat lijden aan grootheidswaanzin, aan overmoed, aan een opgeblazen ego en nog andere narigheden die komen kijken bij de ontdubbeling van zijn wezen.

Zijn psyche versplintert zich en de gruiselementen zijn niet meer te lijmen. Hij gaat lijden aan psychosen, neurosen en nog andere akelige afwijkingen, ongeneeslijke kwaaltjes en stoornissen die de hersenen aantasten. Zijn twee hersenhelften zijn voortdurend in gevecht om elkaar te overtroeven, en daarom  komen de hersenen van dubbele paspoorters nooit meer goed.

De dubbele paspoorters hebben de dwangmatige neiging om zich als een schaap te gedragen, eendrachtig samen met zijn gestoorde soortgenoten, de andere schapen die ook twee bestaansbewijzen nodig hebben om te overleven en om zich te manifesteren.

Een dubbele nationaliteit is echt niet iets om trots op te zijn, een ontdubbelde nationaliteit is beschamend en vernederend voor de bezitter van de gespleten nationaliteit.

De media spreken van 'Belgische Turken', 'Turkse Belgen'... Niet verwonderlijk dat er af en toe ene doortrapt en de trappers verliest, Turken balanceren immers tussen twee identiteiten, tussen twee landen, tussen twee culturen, en dat maakt hen psychisch onevenwichtig. Levenslang gedoemd om naar evenwicht te zoeken dat ze nooit zullen vinden.

Dat komt ervan als je met een dubbele nationaliteit wilt bonjouren en als een opportunist wilt profiteren van de voordelen van twee landen. Toch compleet onlogisch?        

Met ambivalente gevoelens gaan ze door het leven, enerzijds hun liefde voor Vlaamse centjes en Vlaamse voorzieningen, anderzijds hun liefde voor de dolgedraaide gek Erdogan in hun Turkse heimatland. Hun bipolaire stoornis belet hen om als normaal mens met één stevige identiteit door het leven te gaan. En hun gebarsten zielsleven maakt van hen psychische wrakken, vatbaar voor allerlei afwijkingen en ongeregeldheden in hun persoonlijke leven. Hun hart ligt in Turkije. Maar daar wonen ze niet. En dat brengt verscheuring in hun binnenste teweeg.

Een dubbele nationaliteit is dus ziekelijk. Het werkt in op het innerlijke leven van de dubbele paspoorters. Zij vragen zich constant af: ben ik nu Turk, of ben ik nu Belg? Het balanceren tussen beiden maakt hen vertwijfeld en onzeker, en hun persoonlijkheden brokkelen af nadat eerst hun hersenen dooreen geschud werden.

Daarom is het onvoorstelbaar en onwerkelijk dat labiele en ontwortelde Turken in ONS land kunnen stemmen over een Turkse aangelegenheid! Niet te geloven!

De Wever wil dubbele nationaliteit Turken aanpakken

CD&V en N-VA willen de afschaffing van de dubbele nationaliteit. Véél te laat! Het Vlaams Belang pleit er al veeeel langer voor. Ik heb hier een oud foldertje voor me liggen, uit een grijs en stoffig verleden, het ruikt een beetje muf. Op de voorpagina lees ik: "Baas in eigen land", en de inhoud gaat over het Toekomstplan van het Vlaams Blok. Op de bladzijden 25, 26 en 27 lees ik:

"Een nieuw paspoort maakt van een vreemdeling niet plots een ander mens. De andere partijen vinden blijkbaar van wel en hebben de afgelopen jaren getracht het vreemdelingenprobleem 'op te lossen' door zoveel mogelijk immigranten een Belgisch paspoort te geven. Tienduizenden mensen werden genaturaliseerd of automatisch Belg verklaard. Allerlei wetten werden in die zin aangepast. Strikt genomen zijn er dan op den duur geen 'vreemdelingen' meer. Toch verandert dat niet veel. Heel veel van die 'nieuwe Belgen' zijn immers helemaal niet geïntegreerd in onze samenleving. Zij kennen onze wetten en gewoonten niet, laat staan dat ze er zich naar zouden gedragen. De meesten hebben ook nog hun vroegere nationaliteit behouden. Het Vlaams Blok wil dat er zorgvuldiger omgesprongen wordt met de nationaliteit. Wij willen terugkeren naar het oude systeem, dat nog maar enkele jaren geleden afgeschaft is. Iemand kreeg de nationaliteit, omdat hij uit Belgische ouders geboren werd. Dat was de regel. Naturaliseren kon alleen als men van integratie blijk had gegeven. Nu is men daar zo ver van afgeweken dat de nationaliteit als het ware in de krantenwinkel te koop is. Het Vlaams Blok eist dat de nationaliteitswet terug veel strenger wordt en aan een aantal strikte voorwaarden wordt gebonden: het afleggen van een burgerschapsproef, een langdurig verblijf in ons land, verzaken aan de oude nationaliteit, geen criminele feiten gepleegd hebben of plegen gedurende 5 jaar na de toekenning van de nationaliteit, enz. Dergelijke maatregelen zijn niet schokkend of niet revolutionair: ze worden toegepast in landen zoals Zwitserland, Denemarken, Australië, Canada."

En dan volgt er nog een citaat van Jean Geraerts, Vlaams-Blokvolksvertegenwoordiger, in de Kamer op 25 januari 1996: "Zelfs een of andere bosjesman die in een onherbergzame streek van Namibië een colablikje zou vinden met Made in Belgium er op, en daarmee naar de Belgische ambassade zou trekken, zou op grond daarvan de Belgische nationaliteit kunnen krijgen. Zo vaag is het berip geworden."

De terroristische aanslagen die in versneld tempo elkaar opvolgen, doen me denken aan een artikel van een jaar geleden of zo, over het verband tussen narcisme en terrorisme. Terroristen lijken in sommige opzichten op narcisten, ze vertonen narcistische trekken als: geldingsdrang, drang naar zelfbevestiging, bewonderingsdrang, zelfobsessie... Bij hen worden natuurlijke menselijke eigenschappen gedisproportioneerd in extreme vormen teruggevonden. Hun opgeblazen eigenwaarde is gebouwd op drijfzand, wat meteen verklaart waarom ze voortdurend op zoek zijn naar bevestiging. De narcist wordt gedreven naar terrorist, hij wordt aangezet tot terreurdaden.

Wie weet hoeveel pogingen er vanuit linkse studies ons nog bereiken om terroristische daden te verklaren, om het brein van terroristen te ontleden. Studies over de psyche van een terrorist zullen ons overrompelen, zij zullen tot emotionele conclusies komen en tot ontroerende verklaringen van de drijfveren van mensen die terreurdaden plegen.

Laat een terrorist toch een terrorist wezen, in al zijn slechte hoedanigheden en gebreken. Waar gaat het naartoe als we terrorisme gaan romantiseren met de onderliggende bedoeling om criminele daden te legaliseren?

Tussendoortje over narcisme... Daar heb ik ook wel eens last van, van narcisme,  als ik in de spiegel kijk en mezelf begluur, of als ik mijn beeltenis in het water bekijk, zoals Narcissius deed. Niet dat ik verliefd word op mezelf of zo, neen zo erg is het niet. Laat anderen maar verliefd worden op mij. Mijn libido-energie deel ik liever met anderen dan met mezelf...