"Leerlingen met een beperking"... Minister Crevits bedoelt  leerlingen met een handicap of met een probleem: leer- en gedragsproblemen, emotionele problemen, lichamelijke, zintuiglijke en verstandelijke handicaps.

Het woord 'beperking' wekt de indruk dat het allemaal niet zo'n vaart loopt en dat ze allemaal bijeen passen in het gewone onderwijs: debielen, zwakzinnigen, blinden, doven, kreupelen, autisten, driftkikkers, leer- en gedragsgestoorden, asocialen, mongooltjes... Alle buitenbeentjes en zorgenkinderen bijeen in één klas. Sterke en middelmatige leerlingen zitten er helaas middenin. Welke invloed heeft de aanwezigheid van gehandicapten op de schoolprestaties van normaalbegaafden en bollebozen? Dat zou toch eens geëvalueerd moeten worden.

Het buitengewoon onderwijs als apart systeem heeft altijd goed gefunctioneerd. Waarom veranderen? VN zegt dat het opgeheven moet worden. Maar daar hangt een fors prijskaartje aan: 106 miljoen euro per jaar! Dat is het bedrag dat het gewone onderwijs krijgt om leerlingen met een beperking te begeleiden. Een leerkracht, gespecialiseerd in de eigen problematiek van afwijkende leerlingen, is 4 uur per week te hunner beschikking. Het dure werk gebeurt in het kader van 'ondersteuningsteams' waarbij buitengewoon onderwijs én gewoon onderwijs samenwerken... Vele leerkrachten zullen heimwee krijgen naar het goed-georganiseerde buitengewoon onderwijs van weleer.

Op de foto zien we een handjevol 'kinderen' die zonder familie de gevaarlijke oversteek naar Italië wagen. Uit cijfers van Unicef blijkt dat bijna alle vluchtelingenkinderen hier moederziel alleen aankomen. Unicef op de sentimentele toer: "Moederziel alleen... Zonder familie... Alleen op de vlucht... Onbegeleid en alleenstaand... Alleenreizende kinderen"... In plaats van de jeugdige avonturiers terug naar huis te sturen, veilig bij hun familie, roept Unicef op tot een wereldwijd beschermingssysteem, omdat "kwetsbare kinderen op de vlucht beschermd moeten worden tegen gewetenloze mensenhandelaars, tegen uitbuiting, misbruik en geweld." Snif, snif, ween, ween...

De Fransen hebben gekozen voor een bedrieger die door de media en de politieke elite uit het niets getoverd werd om hem te bombarderen tot de nieuwe Franse president.

Er zijn al pijnlijke onthullingen aan het licht gekomen over belastingfraude en betrokkenheid bij ilegale wapen- en drugshandel.

De Fransen gaan het zich beklagen dat ze kozen voor meer EU, meer islam, meer euro, en meer immigratie. Ja, daar staat het Monster Macron voor.

En recent vernemen we dat Macron toelaat dat Franse moslima's hun voddeke op hun koppeke mogen dragen als ze werken. Ook de Amsterdamse politie overweegt de hoofddoek voor moslima-agenten... Straks ook in Antwerpen? Waar De Wever meer allochtonen wil in het politiekorps. Dus ook meer moslima-agenten. Met of zonder hoofddoek?

martienpennings: President Macron en de Amsterdamse politie willen de hoofddoek.

Beste lezer, niet klikken op martienpennings als je vandaag vrolijk wilt blijven en niet wilt wegglijden in een diep dal. Ik kom je er niet uithalen.

De islam zocht aanvankelijk sluipend zijn weg doorheen het westen, traag en onopvallend, maar toch doelgericht. Nu neemt hij flinke sprongen voorwaarts om alles wat hij tegenkomt op het pad des vernielings te islamiseren... Op weg naar een totale islamisering van Europa! Een onafwendbare ramp. Geen opbeurende vooruitzichten.

De verslaggeving over de mishandelde baby in een Antwerps kinderdagverblijf focust zich te pletter op de kinderverzorgster die in de fout ging. Nu zal IK eens alle gewetenloze moedertjes viseren die er hun kindjes dumpen.

Er zouden meer drama's moeten gebeuren in kinderdagverblijven. Ouders zullen dan beter gaan inzien met welke onzin ze bezig zijn.

Het allerdierbaarste in je leven, waar je 9 maanden vurig naar verlangd hebt, dat geef je toch niet zomaar uit handen? Vers uit de baarmoeder, wordt de zuigeling vaak ontrukt aan de moederborst om in een vreemde omgeving gedropt te worden. Hoe klein en pril het ook is, het houdt er trauma's aan over. Maar dat willen werkende moedertjes niet inzien.

Het mishandelde hulpeloze wezentje dat onlangs toegetakeld werd door een wildvreemde kinderverzorgster, hoorde niet thuis in een kille crèche, het mocht er gewoon niet zijn. Dat baby'tje moet thuis zijn in een liefdevolle omgeving, bij zijn mama waar het gekoesterd en geknuffeld wordt, waar het zich geborgen en veilig voelt.

Beste ouders, crèches zijn weeshuizen waar kindjes verschrompelen en wegkwijnen. Zuigelingen mogen nooit van hun moeder gescheiden worden. In kinderdagverblijven raken ze psychisch beschadigd en lopen ontwikkelingsvertraging op.

Wat gaan we nog allemaal beleven met die aanstellerige holebi's? We zagen eerder al in Oostenrijk de politiek-correcte voetgangerslichten met twee minnekozende mannetjes die de straat willen oversteken. De gekke pictogrammetjes waren er in de aanloop naar het Eurovisiesongfestival toen die mislukte baardmans als vrouw wou deelnemen aan het songfestival. Het toppunt van decadentie!

We hebben het einde nog niet gezien van al die holebi-aanstellerij. Als hetero zakken we haast in de grond van schaamte bij al die heisa rond het homo-gedoe.  Als normale hetero moeten we ons afvragen of we écht wel zo normaal zijn...

Nu staan er in 't centrum van Brussel verkeerslichten op de kleine ringweg in het teken van de Belgian Pride op 20 mei. In plaats van het klassieke mannetje staan er twee mannen of twee vrouwen die hand in hand oversteken bij groen, dan wel hand in hand stilstaan bij rood. Tussen hun hoofden licht gelijktijdig een groen of rood hartje op. Zij houden elkaars handen vast of ze omhelzen elkaar.

De voetgangerslichten staan er n.av. de Pride Kermisattractie. En dan maar hopen dat er er geen islamitische terreuraanslag komt op de Gay Pride. Ze zijn het aan 't uitlokken, die gay'ertjes, met zo te koop en te pronk te lopen met hun seksuele geaardheid. Dat gaat ooit goed fout aflopen met al het exhibitionistisch vertoon van uit de kast te komen.

Op de koop toe is er morgen 17 mei de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. En toch bestaat er geen fobie voor holebi's, noch voor transgenders, maar we hebben wél allemaal het volste recht om er een afkeer van te hebben!

Radioman Tom De Cock kraaide een paar jaar geleden triomfantelijk over de VROUW van zijn leven die hij ontmoet had, over de VROUW van zijn dromen met wie hij trouwde. Maar die VROUW was een man, zijn naam is Maarten. Samen adopteerden ze een gekleurd    adoptiegevalletje. Dat kleine meisje viert vandaag moederdag in een gezin met twee papa's. En nu jammert Tom over "Help, mijn dochtertje heeft twee papa's". Te laat! Fijne moederdag Maarten!

Perewezel is een slaperig dorpje ergens midden in de Limburgse bossen. 'Het Witte Zwaantje' is de naam van het plattelandsschooltje waar alle kindjes van de streek hartelijk verwelkomd worden door schooldirectie en leerkrachten.

De schoolbevolking is er heel divers: moslimkindjes, kindjes met een andere cultuur, kindjes met twee papa's, met twee mama's, stiefgevallen, en nog zo van die uitschuivers die afwijken van het normale staandaardgezin.

Daarom pakt de schooldirecteur de diversiteit in zijn school heel voorbeeldig aan. Hij stelt het 'ouderwetse gezin' als voorbeeld voor allen die niet uit een klassiek Vlaams gezin komen. Hij leert hen respect tonen voor het gangbare gezin en de heersende cultuur. Hij vindt dat alles wat afwijkt van het normale, zich moet aanpassen en integreren in de oorspronkelijke samenlevingsvorm.

De directeur waakt angstvallig over tradities en oude gebruiken, hij wil die  instandhouden en vrijwaren van vreemde invloeden.

En zo komt het dat in 'Het Witte Zwaantje' alle christelijke feesten extra in de verf gezet worden. Volkse tradities en oude gebruiken krijgen meer glans. Islamlessen worden afgeschaft. Islamitische feesten worden geschrapt. Kinderen met twee papa's of twee mama's, worden aangespoord om respect te tonen voor het gewone kindje met enkel één papa en één mama. Alles wat afwijkt van het gangbare moet zich schikken naar de norm. En die norm is: één of twee wittekopkes met een Vlaamse mama en een Vlaamse papa (foto). En daaraan hoort iedereen zich aan te passen en zich te spiegelen.

Gisteren hebben álle kindjes van het schooltje in Perewezel een cadeautje voor moederdag ineen geknutseld. De directeur van 'Het Witte Zwaantje' koestert Moederdag als een feestdag waaraan niet geprutst mag worden. Aan Moederdag mag er niet geprutst worden!

Knack pakte recent uit met een onderzoek van radicaliseringsexpert Montasser AlDe'emeh Montasser AlDe'emeh naar islamonderwijs. Deze man met Palestijnse roots noemt zich ook jihadexpert en islamoloog (?). Bij zijn onderzoek in Brusselse scholen kwam hij tot de ontdekking dat moslimkinderen bang gemaakt worden door islamleerkrachten: "Als je goed geleefd hebt, dan krijg je later een comfortabel graf, als een paradijselijke tuin, in afwachting van de dag des oordeels. Maar heb je niet volgens de religieuze voorschriften geleefd, dan wordt je graf kleiner en kleiner. Dan word je na je doodgemarteld." Dus, als ze niet leven als een goede moslim wacht hen in het hiernamaals pure gruwel.

Dit verhaal werd door Knack in een sensationeel kleedje gehuld: "Terreur in school. Hoe islamleerkrachten jonge moslims bang maken." Waarom Knack een man als Montasser AlDe'emeh naar voren schoof om het islamonderwijs aan te vallen heeft waarschijnlijk te maken met zijn sympathie voor inclusief levensbeschouwelijk onderwijs, een soort dialoogonderwijs zoals Lieven Boeve zich dat voorstelde: een samensmelting van islam en katholieke godsdienst waarbij die twee in dialoog treden.  

Maar waarom moeten we luisteren naar jihadexpert Montasser die vorig jaar veroordeeld werd voor schriftvervalsing? Het imago van een veroordeelde jihadexpert is dan wel beklad en zijn geloofwaardigheid zakt onder nul.

Toch is het eindelijk de eerste keer dat er serieuze vragen gesteld worden bij de inhoud van de islamlessen op school. Eindelijk! Toen 40 jaar geleden de eerste islamleerkrachten in onze Vlaamse scholen opdoken, begon ik mezelf al af te vragen wat die Turkse moslims-met-snor zoal te vertellen hadden tegen hun moslimleerlingen. Moslimleerlingen, toen nog een kleine minderheid, maar nu een niet te overziene meerderheid die alsmaar blijft groeien en waarmee de scholen geen raad meer weten. Scholen willen dat niet toegeven, maar de aanwezigheid van moslimkinderen in ons Vlaamse onderwijs begint dramatische en zorgwekkende vormen aan te nemen.        

Ik heb vroeger nooit antwoord gekregen op mijn vragen naar de inhoud van islamlessen, alsof ze hun keukengeheimen  angstvallig geheim wilden houden. "Wat vertellen islamleraren in hun islamlessen tegen hun moslimleerlingen?"... Zo'n moeilijke vraag is dat toch niet! Ik heb moslimleerlingen uitgehoord, hen ondervraagd, gesprekjes met hen gevoerd, maar niets kwam ik te weten. Ook de islamleraar van het atheneum van directeur Blauwbaard heb ik aan de tand gevoeld, maar dan omzeilt die man listig mijn vragen en begint te zeuren over 'Grijze Wolven' en zo. Een heel ander verhaal waardoor 'the point' totaal verloren ging.

Prositutie is het oudste beroep van de wereld. En spijbelen is de oudste hobby van scholieren. Het spijbelprobleem blijft brandend actueel. Altijd zo geweest. Het aantal spijbelaars blijft stijgen, jaar na jaar. Er worden steeds recordhoogten vastgesteld. En hoe meer migrantenleerlingen erbij komen, hoe meer spijbelaars erbij komen, da's logisch. De vreemde dragers van een andere cultuur vinden het niet zo vanzelfsprekend om stipt elke ochtend op school aanwezig te zijn. En dat ze de school niet eerder mogen verlaten dan dat de schoolbel het einde van de schooldag inluidt, dat vinden ze ook maar raar. Het besef van dagelijkse schoolse aanwezigheden, dat plichtsbesef hoort niet tot hun cultuur. En daarom verwachten ze tolerantie van onze kant... Ja, ja.

Spijbelactieplannen van onderwijsministers zijn veel te soft, te spijbelvriendelijk. Altijd al laks spijbelbeleid geweest. Ook ex-minister Pascal Smet droeg roze handschoenen bij de aanpak van het spijbelprobleem. En dan worden de spijbelaars vriendelijk en beleefd verzocht om een klapke te gaan doen bij CLB-mensen.

De inschakeling van het CLB is géén goed idee, minister Crevits. CLB'ers zijn zageventen, zeurpieten, kletskousen en viswijven. Ze benaderen spijbelaars met een begrijpend knikje en reiken hun gulle hand en hart om samen de motieven van spijbelaars uit te spitten, tot op het bot wordt er over gezanikt, waarbij het allemaal draait om blabla, zeik-zeik, en zeur-zeur. En zolang iedereen aan de praat gehouden wordt, volgen er geen sancties voor de spijbelaar, ook al zijn z'n afwezigheden chronisch tot in de hoogste graad.

Beste lezers, geloof er geen fluit van dat gedrags- en psychologische problemen een verklaring zijn voor het veelvuldige spijbelen. Ik kan het me levendig voorstellen hoe spijbelmigranten de CLB'ers met trieste verhaaltjes om de tuin leiden, hoe ze dramatiserend vertellen over hun persoonlijke problemen en familale moeilijkheden. Hoe ze klagen over saaie leerstof, over hoe ze gepest worden... De gekste smoesjes verzinnen ze om hun spijbelgedrag te verklaren.