Het Groot Dictee stopt ermee

Inclusief onderwijs faalt: "Meer kinderen dan verwacht keren terug naar het buitengewoon onderwijs".

Alle kinderen kunnen dan toch niet gelijk gemaakt worden. Het was de bedoeling van Inclusief Onderwijs om gehandicapten, leergestoorden en allerlei buitenbeentjes op te nemen in het gewone onderwijs, samen met intelligente leerlingen om er een harmonieus geheel van te maken. Dat is niet gelukt. Natuurlijk niet.

Kinderen met een beperking moeten geaccepteerd worden zoals ze zijn: met een handicap die aangepast onderwijs vereist. Ze zijn een overlast in het gewone onderwijs waar ze niet de hulp krijgen die ze nodig hebben. En normaalbegaafden kunnen dan weer aan hun trekken komen in een klas zonder beperkte kindjes die alle aandacht opeisen van de leerkracht.

De onderwijswereld reageert verrast over de 'terugkeerbeweging' en spreekt over "onduidelijke oorzaken" van de terugkeer naar het buitengewoon onderwijs. Hypocriet. Van bij de aanvang van het M-decreet moet iedereen geweten hebben dat inclusie in het onderwijs op een fiasco zou uitlopen.

Ouders van hetzelfde geslacht? Da's problemen zoeken. Met alle geweld tegen de natuur in willen gaan, dat wreekt zich, daar komen vodden van.

Lisbeth Vandoorne (32) en haar vriendin werden anderhalf jaar geleden ouders. Toen ze vorige week bij de dienst bevolking op het Brusselse stadhuis een kids-ID voor hun dochter wilden aanvragen, bleek dat niet van een leien dakje te gaan. 

Zo is er in het aanvraagsysteem dat de baliemedewerker moet invullen sinds 2011 een vakje met ‘ouder 1’ en een vakje met ‘ouder 2’, ter vervanging van het vroegere ‘moeder’ en ‘vader’. Vervolgens moeten bij elke ouder de gegevens uit het rijksregister opgehaald worden. Dat gebeurt automatisch. Maar bij de tweede ouder verschijnt nog altijd een foutmelding wanneer beide ouders van hetzelfde geslacht zijn. Twee moeders? Twee vaders? Computer says no.

Vóór 2011 was het in het identiteitssysteem onmogelijk om twee ouders van hetzelfde geslacht in te brengen. Dat euvel zette de toenmalige minister van Justitie recht. Maar de software heeft na zes jaar duidelijk nog altijd nood aan een update. "Computer says no".

De inkt van mijn tekst over Diversiteit en Afspiegelingen is nog niet opgedroogd, of er duikt alweer een nieuwe klacht op over te weinig allochtonen in de beroepenwereld. Eerst was het politiekorps te blank, toen de magistratuur, en nu is het lerarenkorps te wit. Wat is dat toch met die diversiteitsstrevers? Diversiteit mag geen doel zijn!... Gevangenissen zijn toch ook geen weerspiegelingen van de samenleving?!

De Vrije Universiteit Brussel onderzocht de herkomst van leerkrachten en kwam tot de conclusie dat "slechts 5% van de Vlaamse leerkrachten een allochtone achtergrond heeft". Slechts 5%... Ik zou zeggen: Al 5%...

Ons Vlaamse onderwijs komt in gevaar als meer allochtonen les gaan geven aan onze kinderen. Leerkrachten moeten Vlaams-minded zijn, puur en onvervalst, zonder buitenlandse wortels, maar met Vlaamse wortels in Vlaamse grond. Hier geboren en getogen met Vlaamse voorvaderen.

Omdat de verknochtheid aan de roots blijft bestaan bij allochtone leerkrachten moet de Vlaamse schoolbevolking beschermd worden tegen allochtoongekleurde indoctrinaties. En als het hele lerarenkorps echt Vlaams is, hebben allochtonen ook meer kans om zich aan te passen aan Vlaand'rens leefwereld. Integreren was toch de bedoeling? Wel, dat kan alleen met Vlaamse leerkrachten met Vlaamse roots!                        

Ik laat nu drie vrouwen kakelen over de diversiteit in onderwijsberoepen:

Els Consuegra, onderzoekster VUB: "De toenemende diversiteit in de samenleving wordt niet weerspiegeld in het Vlaamse lerarenkorps."

Minister Crevits (CD&V) erkent dat het lerarenkorps te wit is: "Religie of migratieachtergrond mogen geen hinderpaal zijn voor een job in het onderwijs."

Elisabeth Meuleman (Groen): "Diversiteit in onderwijsberoepen moet hoger op de agenda komen." Zij pleit voor 'haalbare streefcijfers'.

Islamfobie. Ik zal het nog eens opnieuw uitleggen.

Het idiote woord 'islamfobie' zet me vaak aan tot mijmeren over de onzin van het woord met het fobische achtervoegsel 'fobie'. Beste lezers, islamfobie bestaat niet. Laat u niet belazeren. Islamfobie is een verzonnen taalnieuwigheid om ons, westerlingen, te beschuldigen van vijandigheid jegens de islam, om ons een 'fobie' aan te wrijven, om ons te zeggen dat we psychisch gestoord zijn, en om moslims in een slachtofferrol te drijven. Islamfobie is een verzinsel!

Onze taal wordt geweld aangedaan door de kunstmatige inlassing van de psychiatrische term 'fobie' in onze relatie tot moslims. En de tussengevoegde letter 'o' is helemáál ridicuul: 'islamofobie'. Taalkundig klopt het woord niet, maar het maakt wel indruk. Het is nergens terug te vinden in officiële fobieënlijsten, noch in de Woordenlijst Nederlandse Taal, maar het is wel handig om ons mee om de oren te slaan als we moslims niet in ons hart willen sluiten en de islam niet willen omhelzen.

Na elke islamitische terreuraanslag krijgt de islam een forse deuk. Ook alle moslims krijgen een veeg uit de pan. Eerlijk gezegd  vind ik terreuraanslagen goed voor hun kwalijke imago en dat van de islam. En om dat imago op te poetsen is 'islamofobie' verzonnen om ons koest te houden en om moslims te beschermen en het imago van de islam meer glans te geven.

Ik heb geen angst voor moslims of andere etnische rariteiten, en zeker geen onberedeneerbare angst. Er zijn wél mijn gevoelens van afkeer, van minachting en van geringschatting voor de pathologische islam, en die gevoelens kan ik goed beredeneren, ze zijn gegrond en rationeel. Mijn redelijke islam-aversie heeft dus niets met onredelijkheid te maken, en dus ook niéts met een fobie in al haar onredelijkheid.

Stille wandelaars en rustig-peddelende fietselaars kunnen het nu wel vergeten op hun geliefkoosde paadjes langsheen 't kanaalwater waar fluitende vogeltjes hun wandelpasjes begeleiden. Het zoemende geluid van 't kanaalwater, kabbelend op het tempo van een zwoel lentebriesje, zullen wandelaars niet meer horen door kwakende racers die in razende vaart voorbij komen zoeven.

Minister Weyts (N-VA) heeft een einde gemaakt aan de sereniteit en natuurlijke rust aan 't water. Voortaan mogen supersonische vliegende fietsers op 't wandel- en slenterweggetje zich uitleven. Jaagpaden worden crosspaden voor haastige fietsers die met een duizelingwekkende snelheid langs 't kanaal vliegen. Van mij mogen ze allemaal in 't water tuimelen. 't Schijnt dat ze d'r al een paar op de kanaalbodem zijn moeten gaan zoeken.

De moslimtroepen zitten alweer een stapje dichter bij hun doel: de verovering en de islamisering van het westen. Ik denk dat de ergste aanslagen allemaal nog moeten komen. Minutieuze beveiligingen en honderden terreurniveaus zullen niets uithalen. Het is onmogelijk om ons te wapenen tegen onverhoedse aanvallen met steekmessen, schietgeweren, bomontploffingen of crashende moordtrucks. Uit machteloosheid slaken we zinloze kreten als 'wij mogen niet toegeven aan terreur' of 'wij mogen ons niet bang laten maken', en ondertussen laten we ons vermoorden.

Het enige wat we kunnen doen is denken aan de toekomst door het islamonderwijs in vraag te stellen. In het islamonderwijs liggen de kiemen en het kwaadaardige zaad van terrorisme en radicalisering. In islamlessen zitten potentiële terroristen die geleidelijk aan gedurende hun schooltijd sympathie zijn gaan koesteren voor de extreme islam in al zijn gruwelijke vormen.

Dinsdag worden in vele Vlaamse scholen weer islamlessen gegeven. Hoe gaan islamleerkrachten de terreuraanslagen, en meer bepaald die in Londen, in hun leerstof verwerken? Moslimleerlingen zullen nieuwsgierige vragen stellen. En dan berust er bij de islamleraar een enorme verantwoordelijkheid. Welke zijn zijn opvattingen en zijn gedachten over terrorisme? Ik kan me goed voorstellen dat er islamleraars zijn die hun anti-westers gedachtegoed overdragen naar hun leerlingen.

Er moet veel meer Vlaams geld vrijkomen voor onderwijsinspectie. Er moeten meer controleurs op pad gestuurd worden om islamlessen bij te wonen, om de inhoud van islamlessen kritisch te bekijken, om islamleerkrachten én hun moslimleerlingen  individueel te ondervragen om alzo ontluikende sympathieeën voor moslimextremisme op te sporen. Deze doorlichtingen moeten zich bijzonder focussen op alle concentratiescholen, daar waar jonge moslims in dichte drommen bijeen zitten en op elkaar aangewezen zijn bij hun meningvormingen.

Veel efficiënter zou het zijn om de erkenning van de islam als godsdienst af te schaffen. Dan is een radicale afschaffing van het hele islamonderwijs     mogelijk. De islam hoort niet thuis in ons Vlaamse onderwijs. Moslimleerlingen kunnen dan 'gewone' leerlingen worden met meer kansen om te integreren in het alledaagse schoolleven zoals iedereen.           

Ik ga feministen plagen. Vanmiddag op VTM-nieuws zag ik een overzicht van de wegenwerken in Vlaanderen tijdens dit pinksterweekend, waarbij het gevarendriehoekje met een mannetje en een schopje  als pictogram gebruikt werd. En toen vroeg ik me af waarom nooit een vrouw protesteert tegen deze seksistische afbeelding. Zij moeten zich toch gediscrimineerd voelen als ze steeds maar een mannetje met een schopje zien?

Gisteren kwamen Jan Jambon en Emir Kir, PS'er en burgemeester van Sint-Joost-ten-Node, samen om te spreken over controles van moskeeën in het kader van de strijd tegen terreur en radicalisering. Natuurlijk is Jambon gezwicht en zullen er geen controles meer gebeuren tijdens het gebed en zullen er geen straten meer afgesloten worden. Moslims willen niet geviseerd worden. En Jambon ging akkoord. Dweilerig en kruiperig! Met een buiging en een knieval. Onwaardig voor een Vlaamse Minister van Binnenlandse Zaken!

Aanleiding was een recente opdracht van de RVA om een lijst te maken van leerlingen die in de marge van religieuze activiteiten taallessen volgden of huiswerkbegeleiding kregen. De PS maakte zich ongerust en heeft Jambon ervan kunnen overtuigen dat de controles van moslimleerlingen beteugeld zullen worden.

Jan Jambon is erin getuind, met zijn beide voeten tegelijk. Hij wil nu waardige controles in Brusselse moskeeën, op bevel van Emir Kir. Zo ver is het al gekomen, dat een moslim commandeert wat wij Vlamingen moeten doen... Jambon heeft zich in doeken laten doen en laat gemiste kansen schieten om terreur en radicalisering op te sporen.            

Moslimleerlingen die buiten de schooluren huiswerkbegeleiding krijgen of taallessen volgen zouden extra in de gaten gehouden moeten worden, moéten geviseerd worden, moéten gevolgd worden, op eenderwelke manier ook als is die 'onwaardig', ook als controles en inspecties 'hallucinant' zijn. Controles kunnen niet hallucinant genoeg zijn als men radicalisering wil bestrijden.

Alle activiteiten die buiten de schoolmuren plaatsvinden zijn a priori al verdacht, en nu is Jambon bezweken voor de eis van Emir Kir. Erger nog, beiden willen elkaar opnieuw ontmoeten in een constructieve sfeer.

Kinderen zijn bijzonder beïnvloedbaar en ontvankelijk voor indoctrinerende boodschappen. En daarom moeten moslimleerlingen in de strijd tegen radicalisering extra in de gaten gehouden worden. Controles hoeven niet 'waardig' te zijn, ze moeten er komen tijdens het gebed, straten moeten gebarricadeerd worden, kinderen moeten grondig ondervraagd worden, moslims moeten geviseerd worden.

Doelmatige middelen in de strijd tegen terreur en radicalisering mogen door Jambon niet afgewimpeld worden.

Bij de bloedige aanslag eergisteren in Egypte stierven 28 christenen. De bus waarin ze zaten werd onder vuur genomen door een groep als militairen verklede mannen, radicaal-islamitische exemplaren. Afgelopen jaren is de koptische gemeenschap vaker het doelwit geweest van achterlijke gestoorde moslims.

En dan vraag ik me af wat paus Franciscus vorige maand in Egypte is gaan doen. Toen hij er "als een pelgrim van de vrede" wou bemiddelen tussen christenen en moslims. Zijn bedoeling was om de dialoog tussen beiden nieuw leven in te blazen, om de banden tussen de christelijke kerk en de islam aan te halen. De christenen in Egypte zijn tweederangsburgers die met het pauselijk bezoek hoopten op een gelijkschakeling met de islamitische meerderheid...

Zo schreef ik op 28.4.17 op mijn blog, waarbij ik eindigde met: "Hoe de pauselijke bemiddeling in Egypte zal aflopen, blijft voorlopig onbekend. Maar ik zie het niet rooskleurig in voor de christenen..."