Beste ouders, vergeet de dure software en dure brillen. De meest efficiënte hulp bij lees- en schrijfzwakte wordt geboden door eenvoudige potlood-en-papier-oefeningen, en dan voornamelijk de woordbeeldtraining. Deze oefeningen kosten niks en zijn veel doelmatiger dan dure instrumenten die al gauw als een tovermiddel gezien worden. De woordbeeldtraining werpt vruchten af bij intensieve dagelijkse oefeningen. Vergewis u van een goed gezichtsvermogen bij uw kind. Woorden die niet scherp gezien worden, kunnen niet ingeprent worden als 'woordbeeld'! Het is raadzaam om de oefeningen te doen in overleg met de leerkracht en/of taakleraar van uw kind.
Vlaamse Leerlingen in een Multiculturele Klas


nieuwreligieuspeil berichtte over 1 Italiaans meisje dat helemaal alleen zat in een klas met 18 buitenlandse kinderen. Dat is echt geen nieuws! Vroeger was het heel gewoon dat een blanke minderheid in een multiculturele klas verwaarloosd werd, omdat alle aandacht naar de allochtonen ging. Dit ga ik nu illustreren met het klassieke verhaal over Pietje Jansen.
Concentratieschool Heusden-Zolder, 1991. Pietje Jansen was een eenzaam kleutertje dat als enig Vlaminkje in een klasje zat met allemaal Turkjes om zich heen. Een heel schooljaar lang werd het klasje begeleid door migrantenwerksters en de Turkse tolk. Uiteraard kon Pietje Jansen de Turkse les- en testinstructies niet begrijpen. Hij kwijnde weg en werd uiteindelijk verwezen naar een school voor zwakbegaafden.
Het begon met de Turkse tolk en in haar kielzog een serie migrantenwerksters die vaak het kleurrijke klasje van Pietje Jansen bezochten. Ze screenden grondig alle Turkse kleutertjes in hun eigen Turkse taal. Maar Pietje Jansen verstond geen woord Turks. Hij zat er zomaar wat bij en kwam nooit aan de beurt. Nooit werden er problemen gesignaleerd bij Pietje en toch moest ie plotseling naar een BLO-school. Niet omdat hij dom was, maar omdat hij niet paste in het Turkse klasje, waardoor hij onvoldoende voorbereid was op het eerste leerjaar.
De échte kansarmoede waart rond onder de verwaarloosde Vlaminkjes die in allochtone middens geen ontwikkelingskansen krijgen omdat alle aandacht en al het geld naar de allochtoontjes gaan.
Dit schrijnend verhaal heb ik al eens verteld. Het jongetje heette in werkelijkheid M.R. en werd door zijn alleenstaande vader opgevoed.
Toen ik bij directeur Willy V.H. ging aankloppen met mijn ergernissen en boosheid over de walgelijke verheerlijking van het allochtoon gepeupel, vroeg hij "of ik iets tegen migranten had"... Toen moest ik even gaan zitten.
Dat was de tijd dat opkomen voor Vlamingen, voor eigen volk, uit den boze was, als zwak voorgesteld werd, een zwakte van zwakke Vlamingen waardoor we niet vooruit geraakten, en kruiperig en slaafs alles deden om migranten vooruit te helpen... ten koste van onszelf.



















1 reactie op dit bericht
Beste Lieve
Opkomen voor eigen volk is nooit een zwakte geweest en zal het ook nooooooooit zijn. Voor mij zijn mensen die opkomen voor het eigen volk sterke mensen, mensen met een doel voor ogen, mensen die niet willen ontsnappen aan de realiteit. Vandaar dat Vlaams Blok/Belang mijn partij is. Vandaar dat ik uw blog zo waardeer.