Migranten in de sneeuw in Parijs? Mooi zo, dan hadden ze daarginds maar moeten blijven!

(Door: Christine Tasin – Vertaling: “delamontagne”)

Dit  is geen cynisme, het is je gezonde verstand gebruiken. Deze mensen verlaten Afrika – een continent met zeer veel rijkdommen in de grond, een continent dat dankzij haar klimaat in veel landen vrijwel het hele jaar door kan oogsten. Ze komen zonder te zijn uitgenodigd, liegen en bedriegen, verbergen hun naam, liegen over hun leeftijd. En ze laten hun familie achter in landen waar ze, naar men beweert, verschrikkelijk zouden lijden. En nu kamperen ze dan in de sneeuw?

Lees verder →

Atheneum Laken, derde jaar beroepsonderwijs. De leraar vraagt aan een leerling om te gaan zitten, waarop deze met geweld de leraar aanvalt. De leraar krijgt pijnlijke klappen en raakt arbeidsongeschikt.

Wie is de dader?... Dat mogen we niet weten. De berichtgeving is vaag en verhullend. Maar ik kan de lezer een eind op weg helpen. Om te beginnen insinueert de titel al dat de dader een gekleurde huidskleur heeft. Vervolgens, en dat is de sterkste aanwijzing, is het een beroepsleerling, en omdat het beroepsonderwijs oververtegenwoordigd is door allochtone leerlingen, gaat het om een allochtone leerling die hier alle kansen van zijn leven krijgt, maar ze links laat liggen, een agressieveling die met fysiek geweld zich wilt manifesteren, uit dankbaarheid voor de hem geboden kansen. Dan is er ook nog het temperament: agressieve uitspattingen met een minachting voor gezag zijn gecorreleerd met etnische afkomst... Dit mogen we niet luidop zeggen, maar ik doe het toch omdat ik het zelf ervaren heb.

Leerkracht gewelddadig aangevallen door leerling op school in Laken

Vanmiddag haalde ik uit mijn brievenbus het maandblad van het Vlaams Belang. Onmiddellijk viel me een plakkertje op links bovenaan de omslag, waardoor afzender en adres onzichtbaar waren. Meteen dacht ik: nu heeft het ziekelijke cordon zich ook al uitgezaaid naar b-post... Toen opende ik de zakelijk ogende grote witte envelop die zo stevig dichtgeplakt was dat enkel de bestemmeling ze open kon wriemelen. En wat zag ik? Een prachtige coverfoto met rake tekst, een vertederende foto, geniaal, een schot in de roos! Dit is Vlaanderen! De bedenker van foto en tekst verdient een dikke pluim.

Ik kan nu hierover ongeremd schrijven, maar dat is niet altijd zo geweest. Vroeger, vooral sinds de 'Zwarte Zondag' en de tijd van Paula D'Hondt en het CGKR, waren Vlaamsblokkers als vogelvrije vrijbuiters het mikpunt van vijandigheid, achterdocht en pesterijen.

Mijn sympathie voor het Vlaams Blok heb ik lang geheim moeten houden, 't is niet goed gelukt, en nu wil ik het van de daken schreeuwen: "Stem Vlaams Belang!". Hopelijk lezen mijn gluurlezers mee die ik nu wil plagen met de mooie frontpagina van het Vlaams Belang.

Horbert, An Serpent, Mosselmans, Griezelmans, Blauwbaard, Turkse tolk Gülnür, bediende Edith, verpleegster Zwarte Lola, migrantenwerksters, corrupte logopedisten, en al mijn andere linkse lulcollega's, het hele zootje vraag ik om eens te mediteren bij bovenstaande foto. Wat heeft het jullie opgeleverd om zo hysterisch te ijveren voor het migrantenvolkje? 

Tot slot wens ik al mij Gluurlezers en Linkse Schuinsdenkers een goede nachtrust toe met zalige dromen over mislukt multiculturalisme en mislukte integratie van jullie allochtone lievelingen. 

Naar aanleiding van de vijfde verjaardag van het actieplan tegen 'homofoob' en 'transfoob' geweld, zegt Unia dat Belgen holebi's accepteren, "maar toch worden holebi's op straat nog te vaak het mikpunt van beledigingen"... Als die twee hieronder ook zo op straat lopen, is het niet verwonderlijk dat ze nagestaard worden, of opmerkingen naar hun hoofd geslingerd krijgen.

De twee jongetjes op de foto zien er best leuk uit, zoals jongetjes op de speelplaats vrede met elkaar sluiten, of als gezworen kameraadjes zeggen dat ze elkaar graag zien. Ze lijken me niet echt volwassen. Misschien zijn ze blijven plakken aan de moederborst, of onder moeders vleugels blijven hangen, en daarom geen volwaardige relatie aankunnen met een lid van het andere geslacht. Het prentje maakt een onnatuurlijke indruk, het wringt en het botst. Ik kan het echt niet normaal vinden, en me ermee verzoenen lukt al helemaal niet.

Voetbalanalisten spotten met Bo Van Spilbeeck

René van der Gijp sprak in de studio van het Nederlandse voetbalprogramma Voetbal Inside plots de volgende woorden uit: “Ik wil verder als Renate.” Johan Derksen en Johan Boskamp konden vervolgens even niet meer bijkomen van het lachen. Van der Gijp ging zelfs nog een stapje verder – na de reclame verscheen hij als vrouw in het programma. Dat Boudewijn Van Spilbeeck voortaan door het leven gaat als Bo, hebben ze bij Voetbal Inside dus duidelijk niet gemist. Boskamp over de metamorfose van Boudewijn: “Van Spilbeeck is daardoor wereldberoemd geworden”. Derksen: “Dat het knap is dat ze dat durft? Ik vind het eerder gek”.

Als mensen zich belachelijk maken, hebben anderen het recht om ermee te spotten, dat vind ik ervan. Als volwassenen hun leven lang worstelen met innerlijke conflichten en er zelf geen oplossing voor vinden, dan hapert er iets aan het raderwerk in hun hoofd. Er zitten steekjes los, of schroefjes zijn vastgeroest. En als hun algemeen welbevinden blijft aanhouden, rest er alleen nog maar de ultieme noodgreep: geslachtsverandering...   

Beste lezer, geniet van de briljante humor in deze video. 

Het #MeToo-gekweel was tot nu toe een speelse bezigheid van gefrustreerde vrouwen die met hun verleden niet in het reine kwamen en daarom hun ergernissen afreageerden op mannen die ze   aanklaagden voor seksuele grensovertredingen, al dan niet uit hun duim gezogen. We zagen met #metoo lachwekkende pogingen van vrouwen om zich in de schijnwerpers te wringen met diepgewortelde mannenhaat. Nog erger! Nu sluipt het #MeToo-vergif ook al in de kunst. Het knaagt zelfs aan de wortels van onze westerse beschaving!

Onder de druk van de #metoo-vrouwenbond, nam een museum in Manchester het initiatief om klassiek erfgoed te verwijderen. Het schilderij met de Naakte Nimfen moest weg. Deze verwijdering van een beroemd schilderij is een aanval op de klassieke oudheid, de Griekse mythologie, waarin de wortels van onze westerse beschaving liggen. Het besluit om de Naakte Nimfen te bannen is tekenend voor de huidige decadente tijdgeest.

In de Manchester Art Gallery hing in de zaal 'In Pursuit of beauty' het beroemde schilderij 'Hylas and the Nymphs' uit 1896 van John William Waterhouse. Het schilderij toont eenscène uit de antieke mythologie, waarbij een schone jongeling door een groepje naakte nimfen in de vijver des doods gelokt wordt. Nimfen zijn halfgodinnen uit de Griekse mythologie.   

Maar nu heeft het museum de naakte nimfen verwijderd. Curatrice Clare Gannaway: "Ik voel me persoonlijk beschaamd dat we dit nog niet eerder hebben aangepakt", vertelt ze aan The Guardian, “Deze galerij toont het vrouwelijke lichaam ofwel als passief-decoratief ofwel als femme fatale, de schilderijen geven een reflectie van mannen die vrouwenlichamen viseren"... Het mens wil eigenlijk zeggen dat Victoriaanse erotische fantasieën in het hedendaagse klimaat niet meer door de beugel kunnen, en dat de Naakte Nimfen geen goede voorstelling van 'De Vrouw' geven... Ik vind dat er een nieuwe curator moet komen in het Manchester Art Gallery. Deze curatrice toont geen respect voor klassiek erfgoed, ze spot met de bakermat van onze westerse beschaving!

Gezien bij Doorbraak.be:  Complexloos jezelf zijnErwin Vanmol - 30/1/2018

Vorige week stond een school in het Duitse Lünen in rep en roer. 14-jarige Leon werd op school vermoord door een medeleerling. De schooldirecteur was zo achterlijk-tactloos om zijn medeleven te betuigen aan de familie van de moordenaar. De vermoorde Leon was leerling aan een "School zonder Racisme". Net zoals vroeger in het Hasseltse lyceum - de start van de ondergang van de school - hing er in de Duitse school op de speelplaats het bordje "School zonder Racisme", zoveel als een uitnodiging voor onschoolbare tuigjongeren waarvoor wij respect moeten hebben, die wij verdraagzaam moeten tolereren, en als we dat niet doen, zijn wij de racist, terwijl het allochtoon geboefte vrijuit buiten de lijntjes mag kleuren en zelfs op de criminele toer mag gaan.

Scholen zijn niet langer meer een geborgen ruimte voor leerlingen. Hun veiligheid wordt in gevaar gebracht door de structuur van schoolgebouwen. Verantwoordelijken springen nonchalant om met de toegankelijkheid van het gebouw. Onlangs vroeg minister Crevits aan alle scholen om meer veiligheid te garanderen in schoolgebouwen. Haar oproep is bijzonder urgent, want in de toekomst zullen scholen en leerlingen meer en meer het doelwit vormen van agressieve aanvallen.

Scholieren moeten in deze roerige tijden voorbereid zijn op aanvallen van moslimextremisten, of van andere psychisch gestoorden en islam-georiënteerden. Als scholen ooit het doelwit gaan worden van terreuraanslagen, zijn leerlingen niet beschermd tegen kogels en messteken, ze zijn levende schietschijven en daarom moeten ze kogelvrije schooluniformen gaan dragen. Gepantserde kleding, steek- en snijwerende vestjes, t-shirts, onderhemdjes, handschoentjes... alles in een hippe uitvoering met een stoere look, om zich te wapenen tegen agressievelingen.      

De slachtoffers van de welkomstpolitiek een gezicht geven!

Leon, 14 jaar, vermoord op 23-01-2018.

(Door: Vera Lengsfeld – Vertaling: E.J. Bron)

Deze foto heeft mijn hart verscheurd. Dit is Leon, aan wiens leven om een kleinigheid een gruwelijk einde werd gemaakt. In zijn school, die een veilige ruimte voor alle leerlingen zou moeten zijn. Een “school zonder racisme”, waarvan de directeur blijkbaar het voor Leon fatale besluit had genomen om een “agressieve en  niet beleerbare” jongere weer op te nemen.

Lees verder →

In Afrika zijn schooldirecties en oudercomités rond de tafel gaan zitten om over de toekomst van de Afrikaanse jeugd te praten. Negerkindjes en negerjongeren hebben nood aan nieuwe lesprogramma's die beantwoorden aan de geest des tijds. Er is een revolutie aan de gang die vernieuwde eisen stelt aan de toekomstige halfwassen en volwassen Afrikanen. De gangbare leerstof moet grondig herzien worden en nieuwe vaardigheden moeten aangebracht worden, zoals rennen, sprinten, springen, klimmen en klauteren... om een plekje te bemachtigen in de truck die rijdt naar Het Beloofde Land. 

De toekomst van kleine Afrikaantjes en andere jeugdige zwartjes is verzekerd als ze zich bekwamen in lichamelijke behendigheid en klimvaardigheid. Ook de zwemkunst wordt in het leerplan opgenomen voor 't geval dat ze uit hun dobberbootjes tuimelen. Zwemmen naar het Europese vasteland is opgenomen in de eindtermen van het Afrikaanse onderwijs. Zwemmen naar Europa in de eindtermen!...

Het kleine Afrikaanse peutertje wordt al getraind vanaf het zijn eerste stapjes kan zetten, het leert al trapjes lopen, trapladdertjes beklimmen, klimrekjes beheersen... en zo wordt de moeilijkheidsgraad van klimmen opgedreven naarmate het Afrikaantje opgroeit. Het weet dat zijn toekomst in De Truck ligt!

Totale Herziening van Lesprogramma's. Klimvaardigheid en Lichamelijke Behendigheid worden de Hoofdvakken van het Onderwijs in Afrika.

Onderstaand artikel van E.J. Bron geeft me de gelegenheid om weer eens te vertellen over allochtone leerlingen zonder toekomstdromen. Die zich wentelen in hun thuistaal, hun cultuur en eigen identiteit.

Vroeger, toen er nog geen vluchtelingen meedeinden op de migratiegolven richting Europa, waren er hier ook al profiteurs die niet geneigd waren om werk te zoeken, en zeker niet om verder te studeren. In de school van directeur Blauwbaard zag ik allochtone leerlingen, hier geboren en getogen, ze hoefden niet eens te vluchten om tot hier te geraken, ze waren via de allochtone baarmoeder rechtstreeks in het paradijs beland. Zij deden het lespeil naar beneden donderen waardoor hun vooruitzichten in het hoger onderwijs erg wankel werden. Wij moeten ons echt niets voorstellen bij ambities en toekomstplannen van migrantenleerlingen. Voor de meesten van hen kan de hele beroepenwereld de boom in, en de studiemogelijkheden eveneens. Ik kon het ervaren bij de uiteenzetting over 'Studie- en Beroepsmogelijkheden na het Secundair Onderwijs'. Er volgde een vragenuurtje, en de meest gestelde vraag was: "Wat moet ik doen om te kunnen gaan doppen?". Toen ik dit wilde aankaarten bij directies en collega's, werd mijn alarmkreet genegeerd. Ze maakten er een bagatel van in het hele allochtone schoolgebeuren...         

Gekomen om te profiteren

(Vertaling: “delamontagne”)

Hoe moet je iemand aanpakken die als minderjarige vluchteling in Zwitserland aankomt, asiel vraagt, maar sinds zijn aankomst absoluut geen behoefte heeft om te integreren? Tegen z’n leraar zegt dat het pas mogelijk is om een vak te leren als je 24 bent, dat het naar school gaan eigenlijk geen serieuze zaak  is en hij eigenlijk liever eerst een paar jaar van de vrijheid in Zwitserland wil genieten: De “Basler Zeitung” kreeg toegang tot opgeschreven gebeurtenissen van enkele migranten.

Lees verder →