De Visumsoap
Het mensenrechtenhof verwierp gisteren een visumaanvraag van een Syrisch gezin uit Aleppo dat in 2016 het visum aanvroeg voor kort verblijf, met het oog op een asielaanvraag. Volgens de Syriërs zouden ze door een 'bevriend gezin' (foto) in België opgevangen worden. Na een procedureslag werd de visumaanvraag van het Syrische gezin definitief verworpen.
Theo Francken, voormalig staatssecretaris, reageert erg enthousiast op het nieuws: "Na de Belgische rechtbank en het Europees Hof van Justitie geeft nu ook Straatsburg mij gelijk. Ik weigerde terecht die dwangsommen (van 4.000 euro per dag; red.) te betalen. De Opengrenzenlobby, met PVDA-advocate Mieke Van Den Broeck voorop in deze mediatieke en juridische strijd, krijgt hier een dreun van jewelste in deze cruciale en principiële zaak. Wekenlang werd ik door media, juridische en politieke wereld uitgespuwd omdat ik de hallucinante uitspraak van de RVV rechter weigerde uit te voeren. Ik hield voet bij stuk, geen asielaanvragen op onze ambassades. 11 Lidstaten waaronder Frankrijk en Duitsland sloten zich bij me aan. We winnen vandaag ook de laatste veldslag. Het bewijst nogmaals dat je soms koppig moet volhouden en doorgaan, ook al zit heel de Wetstraat op je kap, word je in de Kamer uitgescholden voor moordenaar en schrijven partijvoorzitters van de meerderheid kerstbrieven om je onderuit te stampen."
De hele zaak rond het Syrische gezin rook verdacht. De familie Pirmez, een adellijke familie uit Namen, zou haar deuren wijd openstellen voor het Syrische gezin, voor Mohammed, zijn vrouw en hun twee kinderen. Welke nobele bedoelingen zaten verborgen achter hun ongemeen liefdadig initiatief om vreemdelingen in huis te halen?
Wat voorafging... dochter Emilie uit de adellijke familie Pirmez, werd verliefd op Mohammed, een Syrische vluchteling. Zo begon de soap. Zij leerde Mohammed in 2015 kennen toen ze met hem een appartement deelde tijdens haar Erasmus in Istanbul. D'r moet iets gebeurd zijn tussen die twee, een overgesprongen vonk of zo, waardoor dochter Emilie is beginnen door te trappen: "Mohammed en zijn gezin zijn mensen met een gouden hart, die veel voor ons land kunnen betekenen. Mohammed wil zijn kinderen een goede toekomst geven en daarom wil hij met een visum naar Europa komen"
Dochter Emilie bracht haar moeder Auriane aan het zwijmelen met euforische verhalen, overgoten met een sentimentele saus, over Mohammed en zijn gezin. Waarop moeder Auriane besloot zich over het lot van de Syrische familie te ontfermen... Auriane en Emilie, twee geflipte vrouwen met een steekje los. En daarop baseert de Raad voor Vreemdelingenbetwisting zich om te stellen dat het Syrische gezin recht had op een visum?
De familie Pirmez verwijt Theo Francken dat hij "een gezin in nood niet wil helpen". Ik neem aan dat Francken ook wel zijn twijfels had over de 'vriendschapsbanden' tussen het Syrische en Belgische gezin... Moeder Auriane: "De hechte vriendschapsband tussen mijn dochter en Mohammed bleef heel intens bestaan, ook nadat meneer terugkeerde naar zijn vaderland."
