Een sluier, een brilletje en een grote mond, oppassen voor zo'n schepsel! Haar schrijfsels en uitspraken getuigen van een onmetelijke eigendunk. Met Marokkaanse roots meent ze hier de wereld te moeten verbeteren.
Tussendoortje in Dromenland


Vanochtend wakker geworden met een blos op mijn wangen, een bonzend hart, en ledematen die nog nazinderden van opwinding. Het was een bizarre droom. Luister maar...
De nacht was helder, de maan wierp een donkere schaduw over de hoge bomen, en ontelbare sterren fonkelden als diamantjes hoog boven in het onpeilbare heelal.
Aan de zijde van Richard Gere had ik de eer en het genoegen om een indrukwekkend kasteel te mogen betreden. In de balzaal hingen oogverblindende kroonluchters, marmeren pilaren reikten tot aan beschilderde plafonds, imposante beeldhouwwerken en schilderijen gaven het interieur statige allures.
'Richard Gere', een naam om van te duizelen. Hij droeg een kraakhelder wit kostuum, maagdelijk wit, met daaronder een satijnig hemdje dat aan zijn hals keurig afgeboord werd met een feilloos geknoopte zijden das. Zo eentje dat zijn adamsappel en zijn mannelijkheid accentueerde. Beeldig!
Te midden van het drukke feestgewoel begaven we ons naar de bar. En daar gebeurde het! Eerst een lichte aanraking. Dan een vloek en een dof geluid, een gesmoord gemompel. Oeps!... Daar lag Richard uitgestrekt op de vloer! Een uitschuivertje gemaakt op de glanzende tegels. Hij lag er met een hulpeloze blik mij aan te staren. Het liefst zou hij onzichtbaar willen worden. Ik hielp hem overeind, en o wee, een grote bruine vlek ontsierde zijn witte kostuum. Met een afschuwelijke schminkvlek had ik zijn onberispelijk kostuumpje bezoedeld en besmeurd. Richard keek me boos aan, zijn donkere ogen priemden door me heen. Toen kwamen twee stoere buitenwippers naar me toe, pakten me beet en zwierden me buiten, terwijl de kasteelpoort met een smak achter me dichtsloeg.
De verborgen psychoticus in mij manifesteerde zich in een droom, een droom als creatie van een eigen wereldje waarin ik me vrij kan bewegen, ver weg van alle werkelijkheid. Het duurde maar heel even. Bij het ontwaken belandde ik weer pardoes in de alledaagsheid van een doodgewone doordeweekse sleurdag.






















