Archief

Neem nu reclame voor boter. Aan de tafel van een typisch Vlaams gezin verschijnt er plotseling een zwarte neger die meegeniet van het smulfestijn. Of er duikt ergens een neger op om een wasmachine op gang te brengen...

De televisie overrompelt ons vooral met indoctrinerende beelden van rassenmengingen. Als we die perversies vaak genoeg zien, gaan we het normaal vinden dat een blanke vrouw onder de lakens zit te friemelen en te rotzooien met ne neger. Afschuwelijk, tegennatuurlijk en weerzinwekkend!

Interraciale relaties, interraciale huwelijken, en meer van dat soort gemengde liefdesinteracties worden voorgesteld als natuurlijk en veel voorkomend. We worden overspoeld met tv-beelden die continu blijven suggereren dat blank en zwart perfect harmonisch samengaan. Propaganda voor rassenmenging dus. Al zappend kom je om elke hoek van het scherm ne neger tegen, of een negerin, of moslima, in een of ander duidingsrogramma, een serie, films... Mijn tv-scherm is nooit meer helder met al die donkergekleurden. Het blinkt niet meer en is bezoedeld met donkere schaduwen.

Uit interraciale relaties worden gemengde kindjes geboren. Zij zijn niet door de ooievaar gebracht. Zij zijn geboren uit blanke vrouwen die in het duister ondefinieerbare schepseltjes maken, kindjes zonder roots, zonder ras, zonder identiteit,  raciale twijfel- en randgevallen.

Interraciale relaties verstoren de etnische homogeniteit. Rassen verstrengelen zich met elkaar en verliezen hun identiteit. Negers zijn hier in onze blanke velden uitgestrooid om zich te mengen met het blanke ras. Dat lijkt wel zo gepland. Na verloop van jaren zullen we stilaan het pure blanke ras zien verdwijnen. De mix tussen blank en zwart levert enkel nog raciale twijfelgevallen op zonder identiteit, zonder cultuur, zonder eigenheden...

En de Europese politici maar lullen, lullen, lullen, lullen, lullen…

De Ziel 1 maart 2026

Vergelijkend warenonderzoek . . .

Geplaatst door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com) h/t C.P.

Heel lang geleden, toen mijn poesje nog kon spreken (nu miauwt het alleen nog maar), toen werden onze Vlaamse scholen nog niet overstelpt met andersgekleurden, anderstaligen, of andersoortigen, toen vielen allochtoontjes nog niet met massa's uit de hemel, ze groeiden toen ook nog niet met trossen aan de bomen. Nu hoeven we niet te wachten tot ze rijp zijn, ze vallen er vanzelf uit, met hopen.

Wel, in die tijd was een negerkleutertje of een Marokkaans krullenbolletje op school een bezienswaardigheid, zeldzame exemplaren, de moeite waard om eens aandachtig van dichtbij te bekijken. En daarom zette ik me op een mooie zomerdag op een bankje op de speelplaats in het lommer, om rustig een lieflijk tafereeltje gade te slaan.

Een kleuterjuf trok zingend en dansend een rij kleutertjes vooruit, zigzaggend over de hele speelplaats. De eerste in de rij was het negertje, en de tweede het Marokkaantje. De rest van de rij waren blanke kindjes, onze eigen kindjes. Ik merkte dat de kleuterjuf bijzondere belangstelling had voor haar twee exotische gevallen, en dat ze niet in de gaten had dat een aantal eigen kleutertjes niet kon volgen. Het laatste kindje verloor zelfs de greep op het voorgangertje, dat ook al begon te slingeren. De juf was bezig met het letterlijk voortrekken van allochtoontjes, terwijl haar eigen kindjes zichzelf moesten redden. Zij was bezig met het zaaien van de kiemen van een allochtone heerschappij in onze gewone samenleving. De 'weg-met-ons'-mentaliteit zat vroeger al verborgen in kleine voorvalletjes zoals dit tafereeltje dat zich afspeelde op een zonnige dag op de speelplaats.

Nog verwonderd over de zelfvoldane en arrogante zelfverzekerdheid waarmee allochtonen hier zitten rond te toeren met hun eigen cultuur, taal en religie?

Ondertussen in Groot-Brittannië . . .

Ik zag deze winkel vanmorgen en besloot even binnen te kijken. Binnen enkele seconden kwamen twee mannen in jurken naar me toe en vroegen wat ik wilde.

Ik vroeg: “Heeft u een exemplaar van het boek over het Britse beleid inzake de deportatie van illegale immigranten?”

Hij zei: “Hou je bek en donder op, kom nooit meer terug!”

Ik zei: “Ja, die bedoel ik. Hoeveel kost die?”

Geplaatst door: E.J. Bron (via “X”; The British Patriot) (www.ejbronwordpress.com)

De VRT lacht de kijkers uit. De VRT biedt geen kwaliteit... Deze bedenking kwam in me op bij het weerbericht van vanmiddag. Ik kan me voorstellen dat menig kijker zich blauw ergerde aan de presentatie.

 Kijkers verlangen geen zinnelijke lusten en geneugten bij het voorspellen van regen, bewolking, zonneschijn of een sterrennacht, ook geen adembenemende lichaamswelvingen, maar op z'n minst mag het wezen naast de weerkaart toch een beetje 'vrouw' voorstellen? Een vrouw zoals Eva in het Aards Paradijs, begenadigd met vrouwelijke sierlijkheid, met mooie bolle borsten en verleidelijk-wiegende heupen. Een frivole kronkel in het weelderige kapsel en een subtiel-geile blik op het gelaat geven aan het weerbericht net dat extra accentje kwaliteit, een weersvoorspelling van hoog niveau.

Een weervrouw die fier is op haar lichaam, het koestert en het verwent, drijft de wolken aan de hoge lucht weg, ziet in elke mannelijke kijker een mogelijke minnaar en laat hen zwijmelen en hijgen van goesting...

Vreemd . . .

Als de moslims een feestje hebben zoals Ramadan, dan zijn er geen afzettingen en betonblokken ter beveiliging nodig. Daarentegen moeten onze kerstmarkten zwaar worden beveiligd tegen aanslagen van diezelfde moslims.

Geplaatst door: E.J. Bron (via “X”; Rolf van de Tegenpartij) (www.ejbron.wordpress.com)

 Ik snoof de exotische geur op van zand en zwoele woestijnwinden, van kamelen en dorre vlakten, toen ik vanochtend in de Colruyt drie woestijnmadammen in de gaten kreeg, inclusief draperieën en gewaden, lompe sandalen en kleurige haardoeken. Ik kon alleen maar hun snoet zien.

Het trio schuifelde en kwebbelde langs alle rayons, ze laadden hun winkelwagentjes boordevol, zonder nadenken tastten ze alle spullen zomaar in hun karretje. Het was stil in de winkel. Alleen het geschetter van het uitheemse taaltje was hoorbaar. Eigenaardig hoe onwennig buitenlands getater irriteert als je in je eigen vertrouwde buurtwinkel je spulletjes wilt kopen. Er bekroop me het akelige gevoel van "hier wordt iets van ons afgepakt, ze zijn beslag aan het leggen op onze dingen".

Toen de drie verklede vermommingen de winkel verlieten, zag ik ze naar de allermooiste auto van de hele parking waggelen, een gloednieuwe blits-mercedes. Een bijzonder exemplaar dat wel twee parkeerplaatsen nodig had. Toen de woestijnmadammen hun marchandises in de koffer stapelden aan het tempo van een trage schildpad, hielden ze nog altijd niet op met kletsen in hun rare thuistaaltje. Het bleef maar duren op de anders zo rustige parking.

Zijn dít de 'kansarmen' van onze samenleving? Kansarmoede in een weelderige mercedes? Kansarmoede met een proppensvol gepropt winkelwagentje?... De onwezenlijke droomauto reed weg in de richting van Houthalen-Helchteren, naar één van de vele getto's waar ontwortelden en ontheemden zich samen sterk voelen, waar blanken in de minderheid zijn en waar allochtonen de baas zijn.