Eindelijk

Kunstrubriek:

Elementair uitgangspunt nummer één:

Op de ochtend van de vijftiende augustus stond ik plots voor een elementair probleem dat ik had kunnen vermijden. In werkelijkheid stond ik voor meer dan één probleem, ik stond voor een ganse problematiek waarvan de aard en de omvang pas later tot mij zou doordringen. Het probleem waarvoor ik stond was de ontdekking dat niet enkel ikzelf als man, maar alle mannen in het algemeen “het” probleem waren. Vrouwen vormen geen probleem want die zijn gewoon in alle opzichten veel beter; ze zijn meelevender, intelligenter, minder egoïstisch, minder wreed, minder zelfgenoegzaam en veel mooier. Toen er hier nog veel dinosaurussen rondliepen en zo, toen hadden mannen nog nutwaarde, maar toen die beesten eindelijk allemaal doodgeslagen waren begon de absurde afgang van de mannelijke teloorgang die mij tot op de ochtend van de vijftiende augustus zou blijven achtervolgen.”Waarom ben ik in hemelsnaam slechts een man?”. Ach, dat zijn gewoon dingen die gebeuren, dacht ik toen op die beschamende vijftiende augustus. Wij mannen, wij voerden nogal wat wereldoorlogen en wij ontketenden funeste revoltes, richtten hier en daar wat beschavingen ten gronde… het is allemaal toch zo beschamend en dat notabene op vijftien augustus. 

En toch, op de ochtend van de vijftiende mocht ik mij plots in een verhelderende unificerende synthese verheugen met scherp geformuleerde uitgangspunten in elementaire deeltjes. Ziehier: vrouwen zijn gewoon beter en wij mannen, wij hebben niet gelijke kansen. Wij zijn het probleem! Mannen zijn zelf ons eigen elementair probleem.

Elementair uitgangspunt nummer twee:

Geleidelijk begon ik te ontdekken dat eigenlijk alles een elementair probleem is: jong zijn, maar ook ouder worden is een probleem. Pensioen, maar geen pension is nog een groter probleem. Werkgelegenheid, milieu, verkeer, onderwijs, toerisme, vervoer, opvoeding, voeding, ondervoeding alsook droge en natte voeding. De regering, de kabinetsformatie enz, het zijn allemaal problemen. Prins Filip is ook een probleem, alsook de zuivelproductie en de olie aan- af - en uitvoer. Maar ook noord en zuid, hoog en laag, zwaar en licht, blank en zwart, rijk en arm,dik en dun , snel en traag enz. zijn allemaal problemen. Dan zijn er nog de

werkwoorden die ook allemaal serieuze problemen zijn: slagen en falen, sporten en niet

sporten, kijken of niet kijken, gaan of niet gaan, doen of niet doen, studeren of noet studeren, consumeren of niet consumeren, kopen of verkopen, scheiden of niet scheiden, …en ga zo maar door. Het zijn allemaal problemen. Dan zijn er nog de bijwoordelijke en de bijvoeglijke bepalingen van plaats, tijd en omstandigheid die ook allemaal fameus problematisch kunnen zijn. Ook de dieren zijn een probleem, de wilde en de tamme. Met name hond, kat, vis zijn problemen alsook de diverse inwendige en uitwendige ziekten en organen. Dan wil ik het hier nog niet hebben over de organen die wij niet meer bezitten, maar die toch nog altijd problemen blijven vormen. Dat zijn allemaal problemen. Maar ook bacteriën vormen problemen die niet te onderschatten zijn. Dan zijn er nog de geleerde woorden zoals inventarisatie, receptionisme en exquis die ook problemen kunnen vormen en vooral op momenten dat wij menen dat ze geen problemen vormen. Het verleden, het heden en de toekomst: alweer problemen. Ook zou ik graag de ozonlaag willen vernoemen want die vormt een probleem, samen met de zwarte gaten en alle problemen van tijd en ruimte die ons voor problemen stellen. Kortom: wij zitten, vastgeknoopt met een gordiaanse knoop in een wespennest van problemen en gezien de omvang van die problemen zijn wij wel verplicht tot een zekere mate van vreedzame coëxistentie met alle problemen.

Vrouwen zijn gewoon beter.

Wat vormt er dan geen probleem? Enkel vrouwen vormen geen elementair probleem want die zijn gewoon beter. Maar het probleem is dan weer dat zij van zichzelf vinden dat zij wel een elementair probleem zouden moeten vormen terwijl zij toch het enige probleem zijn dat er in feite niet is. Die ochtend van de vijftiende augustus stond ik voor een aaneengesloten keten van raadselachtige elementair oprijzende problemen waarvan de aard en de omvang pas veel later tot het bewustzijn zou doordringen. Vijftien augustus, en ten slotte nog een laatste probleem dat ik het fundamentele unificerende elementaire probleem zou willen noemen: dat wij het als een kunst beschouwen om van letterlijk alles en van iedereen een probleem te maken.  Akkoord dat vrouwen gewoon beter zijn en dat wij mannen het probleem zijn.

Maar waarom uitgerekend wij, er zijn toch nog zo vele andere elementairen.

 

                                           

                                                                                                             Auteur: Walter Marsoul.

Mededeling van algemeen nut.

Valentijn: Liefde is een martiale kunst. Zij is onoverwinnelijk en zij overwint alles.

Het is nu eindelijk een erkend feit dat de aarde opwarmt. Ten minste, dit is "naar alle waarschijnlijkheid" wetenschappelijk vastgesteld. Honderd vijftig jaar eerder hadden Amerikaanse Indianen zulks reeds voorspeld. Als ze de blanke neurotische "pioniers" die van 's morgens tot 's avonds niets anders te doen hadden dan "van jetje te geven" bezig zagen, dan was dit ook niet zo moeilijk om zulks te voorspellen. Onder het motto:"Geef hem worst!" werd hun land, hun aarde die voor Indianen toch "heilig" was zomaar vernield.  Helaas is er sedertdien niets veranderd, in tegendeel. Die Indianen kregen gelijk: ons denken deugt niet.

Josée en ik leveren in dit blog een subtiele sensibiliserende bijdrage om de opwarming van de aarde tegen te gaan want als wij op de wetenschap, op de weerman en op Sinterklaas moeten wachten dan zal het te laat zijn.

Wij werken belerend: zo is het en punt uit want met al dat pedagogisch gepeuter en dat gepalaver komen wij nergens.

Josée en ik gaan als volgt te werk: In het eerste gedeelte(deel A): evoceren Josée en ik mijn eigen opwarming en u ziet de auteur dan ook flink van jetje geven terwijl hij zichzelf opwarmt.

In het tweede gedeelte(deel B) is men getuige van wat wij met Moeder Aarde bezig zijn te doen. Josée vertolkt schitterende rol van Moeder Aarde.

De rest wordt totaal aan de verbeelding van de toeschouwer overgelaten...

Gesmaakt Tai Chi optreden tijdens de Cultuurbeurs: Op een paar details na was " Moving as one" toch nog redelijk geslaagd te noemen.

Ja zeker Walter, competitie is volslagen onzin. Toch bestaat er in Tai Chi een "competitie stijl" en ridiculiseert men Tai Chi soms tot een "competitie sport" waarbij punten worden gegeven zoals BV in gymnastiek. Alsof Tai Chi een Olympische discipline zou zijn?

Competeren is een gegeven van onze meest lage chakra en die duidt  ons 'hebben' en niet ons zijn.  Onze laagste chakra staat voor 'macht' en  voor 'anderen  domineren'.

Ik weet het, mijn wijsheid stelt weinig voor, maar hoe ouder ik word des te meer vragen ik mijzelf stel bij het onzinnig verlangen om zichzelf in competitie te willen bevestigen.

Willen winnen is blijkbaar belangrijker dan genieten of lichamelijk en geestelijk gezond, evenwichtig of vredevol trachten te zijn (zie"dopingschandalen").Het enige schandaal in Tai Chi is en blijft competitie...maar waarom willen mensen competeren? Geld, roem, gemak, of zit het soms in de genen, is het een aandrift zoals bij dieren?  Daar heeft de sterkste de meeste kansen om zichzelf en zijn soort voort te planten en zodoende "onderhoudt" hij de "sterkte" van zijn soort (bv.mannetjesherten die tegen elkaar competeren enz.)

.

Toen zei ene Walter  tijdens een Tai Chi les dat mensen ook aarde- gebonden zijn (zoals dieren) maar dat zij zich ook aarde-verbonden kunnen voelen.  En dat zij zich bovendien bewust kunnen verbinden met het hemelse (het transcendente) en dat precies dit het verschil maakt met dieren. Daar zit het verschil , want dieren kunnen dat niet, zij kunnen niet transcenderen en zo blijven zij altijd aardegebonden(immanent).

Wij mensen kunnen vanuit onze laagste chakra een zin en een betekenis geven aan de dingen die wij al dan niet doen. Wij kunnen bewust onze aardse met onze hemelse dimensie en dus ook met onze medemensen verbinden. Bewust, daar gaat het om.

Wel "competitoren",  verbind het aardse dan ook eens met het hemelse, want competitie is zichzelf onder-scheiden. Maar, waarom scheiden als wij ons ook bewust kunnen verbinden?

Auteur: Philippe Libberecht.