DOSSIER VERVELING.
TAO en de kunst om zich te vervelen in de directe som van de Hilbertruimten.
De ontreddering tussen de mensen is groot, maar in november gaan Josée en ik alweer op pad met onze missie: Tao en De Kunst om zich te Vervelen, de volledige zeven dimensionale cursus waar iedereen zit op te wachten. Aldus willen Josée en ikzelf alweer wat fijne spirituele waren toebedelen, wezenlijkheden die hun omega dimensie vinden in de Clifden Notes en in de directe som van Hilbertruimten. Wij willen niet vervelend doen, maar concreet betekent dit het volgende; het ligt in onze bedoeling dat onze cursisten zichzelf in 10 lessen eens lekker leren vervelen en zulks onder de meest vervelende omstandigheden. Daar is nood aan en eer u in bedroefdheid verzinkt stellen Josée en ik dat de Boeddha zich als kind ook al mateloos verveelde omdat hij niet met de knikkers mocht spelen. Alles is één weet u, behalve dan de directe som van Hilbertruimten. Verveling hoeft dus niet persé verontrustend, zinloos of vervelend te zijn, want Josée en ik amuseren onszelf sedert jaren, voornamelijk met mekaar kostelijk te vervelen. “Dat heerlijke vervelende gevoel willen wij delen, al die vervelende toestanden” zegt José, “daar, en daar alleen doen wij het allemaal voor!” en zulks kan met instemmende inventiviteit beaamd worden. Nu het wetenschappelijk bewezen is dat God niet bestaat, rest nog wetenschappelijk te bewijzen dat wij bestaan: Mocht God bestaan dan heeft God geen bewijs van Josée en mij nodig maar toch: “Wij vervelen ons, dus wij bestaan .” En wij bestaan voornamelijk als directe som van Hilbertruimten.
Uiteraard is de ene verveling de andere nog niet . Uit verveling rammen verveelde weggebruikers bijvoorbeeld een benzinestation, enkel en alleen om de volgende dag het verslag van hun vervelende activiteiten in de krant er op na te kunnen lezen. Dat is dom, maar het precieze waarom dat kunt u in onze 10 lessenreeks vernemen.
Welke vervelende activiteiten zijn er van Josée en mijzelf tijdens onze 10 lessenbeurt nog meer te verwachten? Wij gaan samen met onze cursisten op zoek naar vervelende locaties om er vervelende dingen te doen of om elkaar samen te vervelen. Een mens kan niets alleen, wij hebben anderen nodig om onszelf te vervelen. Wij proberen om met gelijkgestemden samen vervelende boeken van Vlaamse auteurs te lezen. Wij oefenen om tijdens televisieprogramma’s uit verveling samen in slaap te sukkelen of wij kijken naar Vlaamse stand up komedianten waardoor wij het samen in Keulen horen donderen om even later alweer samen met de anderen naar vervelende oplossingen te zoeken.
Wij praten met vervelende mensen en wij zoeken samen met onze cursisten naar de meest vervelende jobs of wij maken verkeerde inschattingen waardoor wij samen in vervelende situaties belanden met zeer vervelende gevolgen. En ga zo maar door.
Josée en ik zijn in feite vervelingdeskundigen. Zo ondernamen wij samen vervelende reizen naar zeer vervelende landen, wij betrokken ontiegelijk vervelende woningen in stomvervelende dorpen, steden en gehuchten en in de directe som van Hilbertruimten. Heden resideren wij niet langer in Nancy, maar wij wonen in dit vervelende land, in een oervervelende stad, in een stomvervelende straat en dit alles in een afschuwelijk vervelende omstandigheden. Verveling is onze natuurlijke habitat, onze dagen zijn nog vervelender dan onze nachten, plus onze nakomelingen en plus de directe som van alle Hilbertruimten samen. Wij praten met vervelende tijdgenoten die op vervelende momenten ons vervelen met futiliteiten. Nog een geluk dat wij zelf ook vervelende mensen zijn: Josée en ik zijn vervelende personen zonder eigenschappen. Precies dat wensen wij met onze cursisten samen te delen. Tenslotte nog dit; het eeuwige TAO leert ons dat delen eigenlijk vermenigvuldigen is en optellen is eigenlijk aftrekken. Zich vervelen is eigenlijk zich amuseren.
Alle onnozele, simpele en waardeloze dingen zijn mij lief.
Auteur Walter Marsoul.
