Met haar bestseller over geweld door jonge moslims doorbrak politieagente Tania Kambouri in Duitsland een taboe. Over de toekomst is ze pessimistisch: 'Steeds meer burgers bewapenen zich'.

Het is om moedeloos van te worden, bekent de politieagente uit Bochum. ,,De burgers beseffen dat de staat het geweldsmonopolie dreigt te verliezen. Duitsers schaffen steeds vaker wapens aan, pepperspray of een handwapen, omdat ze denken dat wij hen niet meer kunnen beschermen.''

We zitten in een café in een stadje ergens in het Ruhrgebied, dat oude industriegebied waar ooit gastarbeiders neerstreken, zoals Tania's Griekse ouders, en mengden met autochtonen. Recent kwamen daar veel nieuwkomers bij, uit Oost-Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Veel moslims.

Het is een explosieve mix, zegt de agente: ,,Ik vrees voor een serieuze toename van de onveiligheid. In de oude wijken trekken de 'normale' mensen weg. Buitenlanders nemen er de straten over: mensen die de taal niet spreken, die zich crimineel gedragen, die geen enkele moeite doen om te integreren. Voor hen zijn wij 'kuffars', ongelovigen, van wie je je verre houdt. Er ontstaan no-goareas. Ik durf daar 's avonds niet meer alleen te komen.''

Onverbloemd
Met dergelijke, onverbloemde analyses werd Tania Kambouri tot haar eigen verbazing een mediaster. De Kommissarin met het donkere haar en de donkere ogen schreef in 2013 een brandbrief over haar ervaringen op straat met gewelddadige jonge moslimmannen. Die hebben geen enkel respect voor de politie, constateerde Kambouri: ze verachten de Duitsers en de Duitse samenleving.

Agenten worden door hen uitgescholden, uitgedaagd, bespuugd en zelfs in elkaar geslagen. En als we ingrijpen krijgen we te horen dat we 'racisten' zijn, schreef Kambouri. ,,Dan klinkt het oude nazi-liedje.''

Kambouri, die Griekse wortels heeft, had er genoeg van. Ze wilde dat Duitse burgers de waarheid zouden horen. Haar Wutbrief, een combinatie van aanklacht en hulproep, sloeg in als een bom. Van haar boek Deutschland im Blaulicht, dat ze schreef op uitnodiging van haar uitgeverij en dat eind deze maand in het Nederlands verschijnt, werden inmiddels meer dan 150.000 exemplaren verkocht.

Genoeg
Honderden brieven en e-mails krijgt ze, van mensen die net als zij genoeg hebben van de 'politiek-correcte politici en media' en die willen dat er iets verandert. ,,Er zat zelfs een vrouw van boven de 90 tussen en ook allochtonen, want die hebben net zo goed last van die criminaliteit. Maar helaas verandert er niets'', zegt Kambouri. ,,Sterker, het is nog veel erger geworden sinds de vluchtelingencrisis. Er zijn honderdduizenden immigranten ondergedoken. Niet vrouwen en kinderen, zoals de media willen doen geloven, maar tot wel 90 procent mannen, is mij door collega's gezegd. Hoe denk je dat die aan geld komen? Ik merk het op straat: diefstallen, auto-inbraken, zakkenrollen, beledigen, geweld, al die delicten nemen toe. Maar onze politici zijn liever blind.'' Gevolg: boze kiezers lopen over naar de anti-islam partij Alternative für Deutschland (AfD), ook politieagenten. ,,Dat vind ik gevaarlijk, want wat betekent de opkomst van populistisch-rechts voor allochtonen zoals ik en voor mijn Turkse vrienden?''

Frustraties
Ze schildert de dagelijkse frustraties. ,,In Essen wordt bij een routinecontrole een Libanese crimineel aangehouden. Binnen de kortste keren worden er dertig, veertig clanleden opgetrommeld en dreigt escalatie.''Als zij een buitenlander zonder vaste woon- en verbijfplaats en zonder geld op zak betrapt bij een inbraak, dan laat ze hem lopen, vertelt Tania. ,,Hij kan de boete zogenaamd niet betalen en het Openbaar Ministerie heeft het te druk om zijn achtergronden te checken. Zo'n crimineel lacht ons recht in ons gezicht uit en pleegt een uur later weer een inbraak. Hoe leg ik dat uit aan een Duitser, die wordt vastgezet omdat hij een verkeersboete niet heeft betaald?"