De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
Een interessant adres?
Gij noemt mij racist, mijnheer ? (Wim De Cock)
“Gij noemt mij een racist, mijnheer omdat ik eigen volk en eigen taal waardeer, bij eigen aard en eigen waarden zweer, mijn kind'ren eerst hun rechten leer. Daarom noemt gij mij een racist, mijnheer.
Noemt gij mij een racist, mijnheer, omdat ik vreemden zoals gasten eer, geen dwang of geen bemoeizucht tolereer, in eigen land de wetten zelf dicteer ? Noemt gij mij daarom een racist, mijnheer ?
Stel, dat ik later in uw land passeer. Zult gij niet eisen, dat ik zonder meer, uw eigenheid en uw gewoonten accepteer ? Dat ik uw wetten en uw regels respecteer ? Zijt gij dan ook racist, mijnheer ?
Gij stuurt mij stellig naar mijn thuisland weer, indien gij vindt dat ik te lang en al te zeer van uw geduld en gastvrijheid profiteer. Onthoud, dat gij noch recht noch reden hebt, wanneer gij 't lef hebt, mij te schelden voor racist, mijnheer !”
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
03-08-2018
Feminisering van de Samenleving
Feminisering van de samenleving... Oorlog tegen de Mannelijkheid...
Of, zoals de gewone man in de straat zou zeggen: "Vrouwen zijn te veel mans geworden, en mannen zijn te soft geworden... de samenleving is aan 't vervrouwelijken... mannelijke mannen zijn gevaarlijk... "
Echte mannen lijden in stilte, zonder verzet, zij zien het aantal manvrouwen rondom zich in aantal toenemen. Manwijven, verwijfde mannen, met blonde pruiken en geforceerd-hoge stemmetjes... "Moet kunnen tegenwoordig", zeggen slappelingen en meelopers zonder ruggengraat. Blonde pruiken, cosmetische ingrepen en logopedische behandelingen kennen een opmars. Intussen verlaten vrouwen en moeders hun gezinnen om buitenshuis te gaan werken en zich waar te maken als de mee-kostwinnner.... Seg, wat een gefrustreerde wezens!
Psycholoog Steven Pont schreef deze maand een column in de Volkskrant over de feminisering van de samenleving. Over vaders die vergeten dat ze man zijn, over vaders die een tweede moeder aan het worden zijn, alleen dan nóg beschermender. Als overbezorgde vaders zonder mannelijk gezag, behoeden ze hun kinderen voor risico's. Zij bemoederen hen overdreven. Door de vervrouwelijking van de vader leren kinderen zich niet meer te harden in het leven, zij leren niet op te komen voor zichzelf, zij leren niet zelfstandig beslissingen nemen. "Ze moeten ondervinden wat het is om uit de boom te vallen, om een stoeptegel tegen het hoofd te krijgen, en om keihard onderuit te gaan met de fiets". Zonder deze ervaringen maken we van onze jongens watjes en mietjes die niet tegen een stootje kunnen, vlugger huilen, en zich fysiek en psychisch kwetsbaar opstellen. Dat ziet er slecht uit voor de toekomst van het mannelijke geslacht. Hulpverleningsinstanties groeien als paddenstoelen uit de grond, slachtofferhulp kent een ongeziene uitbreiding, alsof kinderen zelf niets kunnen oplossen, niet met zichzelf in het reine kunnen komen, en steeds aangewezen zijn op bijstand van buitenaf?!
Met de vervrouwelijking van de samenleving, beginnen meer en meer mannen aan hun geslacht te twijfelen en gaan overhellen naar vrouwelijkheid, zij gaan hun kinderen bemoederen zoals hun vrouwen dat doen, met overprotectie en uitsluiting van risico's. 'Onder moeders vleugels' of 'onder vaders vleugels', 't is allemaal gelijk tegenwoordig...
Reacties op bericht (3)
04-08-2018
Hallo Lieve
Je kunt geen dag of weekblad of TV meer openen of je wordt geconfronteerd met gendergedoe of vreemdelingen.
De volgende extreme iriterende plaag is die wansmakelijke reclame, om de 5 a 6 minuten wordt een portie brol door je strot geramd, voor die plaag te beperken kijk ik steeds naar opgenomen programma's zodat de rotzooi tegen hoge snelheid kan doorgespoeld worden.
Open je "bepaalde" websites zoals krantenkoppen wordt je geirriteerd met cookies, ik lust geen cookies, gevolg, ik open dergelijke sites niet meer, die cookies zijn een inbreuk op je privacyenzolang er naast de JA knop geen NEEN knop wordt gezet open ik de brol niet meer.
Wat moeten wij daar tegen doen? Poepsimpel, niet meer kopen en niet meer naar kijken en ze dat duidelijk maken.
04-08-2018 om 14:11
geschreven door Jean
Beste Lieve
Stap de eerste de beste supermarkt binnen en kijk hoe vaders met hun kleine kinderen boodschappen doen. Het zegt genoeg. Je merkt inderdaad het verschil niet meer of ze met papa of mama aankopen gaan doen. Ik heb reeds meermaals tegen mijn echtgenote gezegd: dat had ik mijn vader nooit zien doen. Waarop dan het antwoord komt "ik de mijne ook niet". Ik steek het dan maar op mijn ouderwetse opvoeding waar vader sloeg, en moeder zalfde.
04-08-2018 om 09:48
geschreven door Walter F.
Goedemorgen
Geluk is, de zon zien schijnen achter de wolken een kus, een knuffel, een lieve lach. een veilig plekje om te schuilen geluk is genieten van elke dag. geschreven door Diego