"Kom, nu is 't genoeg geweest, zet die blonde pruik maar af en trek je vrouwenkleren uit, en veeg meteen ook die make-up van je gezicht"... zo denk ik soms bij het aanschouwen van transgenders die hun mannelijke gelaatstrekken, hun zware stem en gespierde armen niet kunnen verbergen.

In 2018 veranderden 727 mensen van geslacht in ons land. Een forse stijging vergeleken met enkele jaren geleden. De gewijzigde wetgeving en 'overgemediatiseerde' geslachtswijzigingen liggen aan de grondslag van deze toename. Dat zegt genoeg over de labiliteit van genderdysforisch gestoorden die met zichzelf in een kronkel liggen en het niet eens zijn met het lichaam waarin ze zich gevangen voelen. Ze zijn niet eens in staat om met zichzelf en dat onbehaaglijke gevoel in het reine te komen.

Een vruchtbare samenwerking tussen Koen Geens (CD&V) en Elke Sleurs (N-VA) leidde tot een nieuwe wet die in een handomdraai van normale mensen transgenders kan maken. Geen poespas meer met een dokter die aan je geslachtsdelen zit te friemelen om ze aan te passen aan het geslacht van je keuze, geen verpleegstertjes meer die overbodige aanhangseltjes in de vuilnisbak kieperen, neen, de weg terug naar het oorspronkelijke geslacht blijft open. Een lichtzinnige beslissing, genomen in een onbezonnen bui, kan dus nietig verklaard worden. En zo kunnen mensen volop experimenteren met hun geslacht: zal ik vandaag eens een man zijn, en morgen een vrouw, en later misschien weer een man?...

In het voorjaar van 2017 werd de nieuwe transgenderwet goedgekeurd die geslachtsverandering mogelijk maakt zonder medische voorwaarden. De overstap naar het andere geslacht kan nu zonder geslachtsoperatie en zonder medisch attest. Een verwennerij voor alle twijfelaars en besluitelozen die in de knoop liggen met hun geslachtsidentiteit.