Vreemde Namen

Gisteren slopen er nogal wat vreemde namen met een exotisch geurtje in mijn bericht. Dat komt ervan als vreemdelingen de oogappels geworden zijn van politici en media en zich overal binnendringen door de mazen heen van onze ooit zo mooi gestructureerde samenleving.

Mijn collega's van vroeger sloegen met hun pet naar een correcte schrijfwijze van vreemde namen en zo raakte het alfabetisch klasseringssysteem over zijn toeren. De sloddervossen vonden geen dossiers meer terug in het archief en stelden dan maar weer een nieuw dossier op, en zo ging dat maar door tot  de kasten uitpuilden van de migrantendossiers. Op een mooie dag heb ik alle dubbele, driedubbele, vier-en vijfvoudigen, uit het venster gezwierd waar ze gedreven door een zwoel windje naar beneden dwarrelden om zich uit te spreiden over het gazonnetje in het voortuintje. Rebellie als middel om orde op zaken te stellen in de chaos van Turkse en Marokkaanse wanorde!

Vreemdelingenstemrecht

In 2004 hebben enkele idioten in de regering zich vergrabbeld aan de grote aantallen migranten die hier op hen afkwamen gestormd. Ze waren zodanig onder de indruk, verloren de pedalen en namen neerbuigend en verdwaasd alle maatregelen om het hen en zichzelf vooral naar hun zin te maken. Het migrantenstemrecht kwam er.

Massa's buitenlandse toeristen, op zoek naar een gelukkig en gratis leventje, zijn hier aan het juiste adres. Ze krijgen opvang en privileges om van te dromen. Maar ze maken er een etnisch knoeiboeltje van, met een wirwar van vreemde nationaliteiten die hier allemaal op handen gedragen worden, terwijl blanke autochtonen bijna tweederangsburgers geworden zijn. Kijk maar naar de indoctrinerende oververtegenwoordiging van negers in de reclame. En dan zwijgen we nog over de interraciale relaties die ons door duidelijke beelden opgedrongen worden. Een blank vrouwtje en een lelijke neger die samen in bed liggen te flikfooien  om een matras uit te testen.

Het zou vroeger onvoorstelbaar geweest zijn, een 1-aprilgrap of fake news, een verspreking van de nieuwslezer, of een drukfout in de krant, wanneer iemand met een vreemde naam burgemeester zon worden, of nog erger, regeringslid zou worden.

Einde jaren 70 van de vorige eeuw... De Oude Baas stond mijmerend bij het venster te filosoferen, hij tuurde naar buiten zonder iets te zien, maar peilend in de verte zag hij onheilspellende dingen op ons afkomen. Het sterk groeiende aantal migranten maakte hem bang: "Ooit gaan vreemdelingen hier de baas spelen als ze stemrecht krijgen. Ze kiezen dan natuurlijk voor hun eigen volk. En zo worden ze sterker en machtiger als ze talrijk genoeg zijn, en dan gaan WIJ nog wat beleven..."