2009-05-28 PiKANTe tentoonstelling in het Waterkasteel van Moorsel…
Bezoek door Maria De Roey voorbije zomer aan
PiKANTe tentoonstelling in het Waterkasteel van Moorsel…
De weelderige tentoonstelling piKANT laat je kennismaken met vijf eeuwen cultuurgeschiedenis. Zij richt de spots op kanten kledij en accessoires als ware statussymbolen, die vaak van moeder op dochter werden doorgegeven, of van vader op zoon. Kant is een weefsel van draden, een toonbeeld van ambacht en precisie, en boordevol geschiedenis. PiKANT laat zien hoe kant van onderkleding naar bovenkleding evolueerde en weer terug, en welke pioniersrol het familiebedrijf Van de Velde daarin speelde. Vandaag inspireert kant menig kunstenaar en ontwerper tot high fashion en kunst.
The Phoebus Foundation tovert het Waterkasteel van Moorsel en haar nabije omgeving om tot een adembenemend decor voor een overdaad aan kant, met een hoogstaande selectie van stukken uit binnen- en buitenland, zowel uit privécollecties als musea. Kanten doop- en bruidskledij, spectaculaire avondjurken en kleine schatten versmelten met de grandeur van topwerken van Vlaamse meesters zoals Rubens, Jordaens en Van Dyck. Kom kijken hoe het glimmende koetswerk van vintage auto’s een sensuele wisselwerking vormt met historische korsetten en lingerie; alles ademt luxe, stijl en elegantie. Een gewaagde scenografie laat de rijkdom van kant stralen.
GUST PEETERS brachtin wereldpremière een gedicht dat we met u mogen delen:
Kerstcredo
Ik weet dat ik een goede herder was,
een herder met zijn schapen,
Ik weet ook hoe wij in die nacht
gerust lagen te slapen
tot onverwacht een ster verscheen
die fel begon te stralen:
zij nam ons mee, wij gingen heen.
Was zij ons komen halen?
En heel ver weg klonk toen muziek
die wij nooit eerder hoorden:
een onbestemde melodie,
zo zacht alle akkoorden.
Wat was er die nacht aan de hand,
wat stond er te gebeuren?
Wat was de boodschap aan het land?
Wat zou de ochtend kleuren?
Wij kwamen aan een kleine stal,
alleen en afgelegen,
een vlekje in een groot heelal.
Wij keken en wij zwegen.
Wij hoorden rondom ons de wind,
het wervelen en woelen;
daar in de kribbe lag een kind.
Het deed ons liefde voelen.
(Antwerpen, 16 december 2025)
Z a l i g K e r s t m i s
Zelfreflectie van Jeannine De Cnodder
ONZE REIS NAAR DE FRANSE ALPEN
Terwijl je de tekst leest, kan eronder het filmpje aanklikken om de muziek te laten spelen.
Gedicht van Jef Soetemans als eerbetoon en ter nagedachtenis aan hem.
De eenzame en stille lente 2020
Coronavijgen na Pasen
Ik weet het , het zijn vijgen na Pasen maar dit wou ik jullie niet onthouden . Dit gedicht was een beetje in de vergeethoek geraakt doordat ik al een paar weken druk ben met mondmaskers maken . Dus vandaar die vijgen .
Het leven.
Groeten van Christiane Van Der Elst
Stadstuintje Jea 10/2018
Dit gedicht heb al een paar jaar geleden gemaakt ,maar heb in de laatste zin het woordje NUtoegevoegd .
Gedicht Rita Van Pottelberge Coronavirus
Visie over griepvirus door Jef Soetemans
Gedicht van Maria de Roey
Groetjes Maria De Roey
Hierbij gedicht van Jeannine De Cnodder naar aanleiding van 15 jaar Vlas Antwerpen Centrum
Beste Vrienden,
Aan het einde van het jaar merken we pas hoe snel de tijd door onze vingers glipt. Als de altijd te korte zomer met zijn lange dagen voorbij is en het koude, donkere seizoen aanbreekt, stel ik ieder jaar vast hoe kort een jaar wel is. Dit heeft mij geïnspireerd tot het schrijven van dit gedicht:
Actieve senioren van 't Stad verhalen over hun leven en dat van 65-plussers van de parking
Ze zijn met velen, de krasse knarren in onze maatschappij. Het is een verwaarloosde groep en dat is vreemd want ze zijn economisch nochtans bijzonder interessant: ze hebben tijd en – met enige nuance – ook geld om te spenderen. Ik vind hen vooral boeiend omdat ze zo veerkrachtig zijn en we daar inspiratie kunnen uit halen. Actieve senioren én sinjoren Gerda en Rita vertellen in IK ZOEK EEN MENS wie ze zijn, wat ze doen, waar ze mee zitten en hoe ze dat aanpakken.
Niet alleen het verschil tussen alleen zijn en eenzaamheid komt aan bod maar ook waarom mannen volgens hen méér risico lopen om te vereenzamen dan vrouwen. De vereniging VL@S, de Vlaamse Actieve Senioren, afdeling Antwerpen is voor deze vitale dames hun ankerpunt en bron van verbinding. We komen te weten hoe ze allebei hun echtgenoot hebben verloren en wat dat betekent, niet alleen emotioneel maar ook financieel. Depressie, Parkinson, euthanasie en oude gebruiken die vertroosting brengen worden bijna beeldend beschreven en hoe nuttig een LEIF-document – dat een waardig levenseinde beoogt met respect voor de wil van de patiënt – daarbij is. En soms is de dood doodgewoon een donderslag bij heldere hemel.
Door hun verhalen heen nemen we hun veerkracht waar, ook wanneer ze na een periode van rouw weer voorzichtig het pad van de liefde bewandelen, eerst met een schuldgevoel en nadien met veel uitdagingen en mogelijks gevaarlijke personages. ‘Wijs, grijs en puber’ voelen ze zich, zoals in het boek van Jean Paul Van Bendegem. We leren ook wat andere ouderen vinden van nieuwe intieme relaties en hoe de kinderen van een nieuwe partner een serieuze domper kunnen zetten op de feestvreugde. Nog dit: Gerda was de postillon d’amour van Rita… of was het omgekeerd? En toen kraaide de haan. Luister zelf maar!
