Hoe goed het ook is op verlof, het doet altijd deugd om terug thuis te komen; je eigen bed, je zetel, ja, zelfs je eigen toilet.
Nu zijn we ongeveer anderhalve week weg geweest, eerst naar Bangkok om een aantal documenten in orde te brengen en daarna doorgereisd naar Hua Hin, een badplaats aan de Golf van Thailand. ( Voor diegenen die er meer willen over weten: googelen en je vindt er een massa informatie). Nu ben ik zelf van het zeetje maar ben al sinds mijn 16de aan het 'rondtrekken' en ik was feitelijk een beetje vergeten hoe het was. Natuurlijk kun je de Belgische kust niet gaan vergelijken met wat we hier hebben:
![](http://blogimages.seniorennet.be/bernardvedebe/1237161-104e6b055ab11da3d664b5eb5f2075af.JPG)
maar de sfeer is toch min of meer vergelijkbaar : iedereen is in vakantiestemming en, vermits de lokale bevolking er van moet leven, is iedereen ook vriendelijk. Krit had echt goesting in papaya salade maar die kon je hier in geen enkel restaurant vinden (allez, wij dan toch nog niet in het begin) dus kocht ze er aan een kraam langs de straat; hup in het traditionele plastiek zakje en wij naar het restaurant. Ik vraag: kun je dat hier zo maar meebrengen en binnen opeten ? Zegt ze: er is geen enkele slimme restauranthouder die dat zal weigeren, want ze doen toch nog zaken (in dit geval met mijn eten), ze brachten zelfs een bord en bestek voor Krit... een gouden tip aan de westerse restaurants ?
En eten hebben we gedaan: er is ook een kleine vissershaven en er is een overvloed aan zee produkten, en dat allemaal zeer betaalbaar.
Je maakt je keuze
Na bereiding op de BBQ met look
Dit waren een soort kleine kreeften, ongeveer 5 in een kg, voor een prijs van een kleine 7 per kg. We hadden toen als voorgerecht inktvis met look op de BBQ ( alleen spijtig dat de look hier niet zo straf smaakt als in België, ze gebruiken hier de chinese look, veel minder straf) gevolgd door mosselen ( zelfde smaak, alleen is de schelp blauw/groen) samen met een of andere zeeschelpen en tenslotte de kreeftjes. Ongelooflijk lekker gegeten dat kun je wel denken. Feitelijk hebben we bijna elke dag zeevruchten gegeten op de avondmarkt. Af en toe kon ik echter de verleiding niet weerstaan en koos ik voor een T-bone... anders hebben ze voor niks dat beest geslacht en dat kon ik nu toch niet over mijn hart krijgen.
Hier nog wel te verkrijgen
Hier wonen aardig wat Belgen en we hebben reeds heel wat contacten gelegd, onder andere met Phillipe en Nied die hier een restaurant hebben uitgebaat, dat nu verkocht hebben en een nieuw restaurant aan het bouwen zijn, net buiten de stad. Zij maken, of liever maakten, elk weekend een Belgische specialiteit klaar voor de Belgen die hier wonen... reken maar dat wij er ook bij zullen zijn.
Phillipe and me, eating
Krit and Nied, eating
We hebben dan ook es de echte toerist uitgehangen en, ik geef toe, het is me al bij al nog goed meegevallen ook. Op een strandbank, onder een parasolleke, ze komen je drinken brengen, en eten, en af en toe eens in het water... een mens zou het begot gewoon worden.
Wat een hondenleven
Wij zijn serieus aan het overwegen om in Hua Hin te gaan wonen: er valt enorm veel te beleven en je hebt de mogelijkheid om van alles te gaan doen. Het blijft natuurlijk geen vakantie maar door de toeristen is alles er te verkrijgen en dat is ook mooi meegenomen. Als iemand dan op bezoek komt is het voor hen ook veel interessanter om daar te komen; als ik aan mijn kinderen denk: er is een uitgangsbuurt , en, om uit te rusten kunnen ze overdag op het strand gaan liggen.
Hua Hin by night
Voor de iets meer bezadigde bezoekers is er dan nog voldoende te bezoeken en voldoende vertier om ook van deze prachtige lokatie te genieten. We overwegen het en in een van de volgende blogs zal de beslissing wel te vernemen zijn. In elk geval gaan we eind september terug voor een tweetal weken, tenslotte hebben we iets heel speciaal te vieren.
We moesten naar Bangkok om een aantal papieren in orde te brengen; het waren documenten uit België en die waren maar 3 maanden geldig dus konden we niet langer wachten:
Mr and Mrs Vandenberghe-Aphiromyanon
We zijn dus inderdaad in Bangkok getrouwd, maar daarover komt er meer in de volgende blog.
Tot binnenkort,
Krit en Bernard
|