VERGANKELIJKHEID !!!

Als we geboren worden, dan volgt na ons leven altijd de dood. Daar is geen ontkomen aan. Het is als het bloempje dat in de lente opkomt, in de zomer bloeit en in de herfst afsterft, om plaats te maken voor de volgende generatie. Simpel gezegd wordt na het afsterven de bouwstoffen gevormd voor de nieuwe generatie. Elke fase heeft nut.

Alles heeft te maken met vergankelijkheid; relaties, gezinnen, succes, werk, en het leven zelf. De periode kan korter of langer zijn, maar alles is onderworpen aan deze wetmatigheid.
Alles, alles is vergankelijk!

Alles gaat voorbij. En als ik, als mens, hecht aan een onderdeel dat toch voorbij gaat, dan lijd ik als het voorbij is.  Als ik hecht aan mijn leven, of aan mijn gezondheid, of aan mijn relatie, of aan de eeuwige jeugd, of aan aanzien, of aan mijn kinderen, of aan mijn auto, dan strijd ik een bij voorbaat verloren strijd. We accepteren wel dat een bos bloemen na een week begint te verwelken, maar vaak niet dat we zelf beginnen te verwelken en dood gaan. Zo zit het hele leven in elkaar.

Dus waarom willen vasthouden, wat gedoemd is te verdwijnen. Waarom kiezen we voor dit lijden? Maar door de wet van vergankelijkheid, sterven er oude dingen/mensen af, om plaats te maken voor iets nieuws.
Niet kunnen loslaten veroorzaakt lijden, onnodig lijden.
De simpele keus is, loslaten of onnodig lijden.

Hoe leer ik voelen ?



"Ga in jezelf zitten", zegt men vaak, wanneer je omgeving het gevoel heeft dat je niet goed in je vel zit. Ze bedoelen: "Ga in je gevoel zitten." Een belangrijke raadgeving. Kijk maar naar die poes...perfect toch?

Maar hoe moeilijk toe te passen. Hoe moeilijk is het om het te vatten wat gevoel is, terwijl het in feite toch zo simpel is. Zonder die herkenning kan je wel telkens weer door een ander in je gevoel worden gezet, maar een paar uur later is het alweer weg. Logisch, omdat het principe niet geïntegreerd was in je eigen wijze van begrijpen en functioneren. Je moet iets in jezelf herkennen, wat niet in woorden valt te omschrijven. Alleen het ervaren blijkt echter niet genoeg te zijn. Ons verstand is zo kritisch, dat het bewijzen eist. Het moet begrepen worden. Het moet dus ook door woorden worden overgebracht, wat in wezen heel vreemd is voor iets dat niet in woorden is uit te drukken. Zo beperkt is taal nu eenmaal.





Gevoel is de stem van de Ziel, van de kern van ons Wezen. Het ingewikkelde nu is, dat deze stem heel moeilijk te horen is, door het lawaai en drukte die ons denken, onze herinneringen en emoties in ons innerlijk maken. Het allereerste aangrijpingspunt is om de stem van ons innerlijk te leren ervaren en te leren verstaan door het leren werken met ons lichaamsgevoel.


Lichaamsbewustzijn

Ga in je lichaamsgevoel zitten, dan zit je in je persoonlijk bewustzijn. Gevoel=Bewustzijn. Dus lichaams-bewustzijn is weten dat je een lichaam hebt, met al zijn onderdelen en facetten en met al zijn eigen processen, die gewoon zonder dat we er zelf iets aan doen, hun gang gaan. Dit gaat in het algemeen vanzelf en met goede resultaten.

Hoe leer ik voelen ?



"Ga in jezelf zitten", zegt men vaak, wanneer je omgeving het gevoel heeft dat je niet goed in je vel zit. Ze bedoelen: "Ga in je gevoel zitten." Een belangrijke raadgeving. Kijk maar naar die poes...perfect toch?

Maar hoe moeilijk toe te passen. Hoe moeilijk is het om het te vatten wat gevoel is, terwijl het in feite toch zo simpel is. Zonder die herkenning kan je wel telkens weer door een ander in je gevoel worden gezet, maar een paar uur later is het alweer weg. Logisch, omdat het principe niet geïntegreerd was in je eigen wijze van begrijpen en functioneren. Je moet iets in jezelf herkennen, wat niet in woorden valt te omschrijven. Alleen het ervaren blijkt echter niet genoeg te zijn. Ons verstand is zo kritisch, dat het bewijzen eist. Het moet begrepen worden. Het moet dus ook door woorden worden overgebracht, wat in wezen heel vreemd is voor iets dat niet in woorden is uit te drukken. Zo beperkt is taal nu eenmaal.





Gevoel is de stem van de Ziel, van de kern van ons Wezen. Het ingewikkelde nu is, dat deze stem heel moeilijk te horen is, door het lawaai en drukte die ons denken, onze herinneringen en emoties in ons innerlijk maken. Het allereerste aangrijpingspunt is om de stem van ons innerlijk te leren ervaren en te leren verstaan door het leren werken met ons lichaamsgevoel.


Lichaamsbewustzijn

Ga in je lichaamsgevoel zitten, dan zit je in je persoonlijk bewustzijn. Gevoel=Bewustzijn. Dus lichaams-bewustzijn is weten dat je een lichaam hebt, met al zijn onderdelen en facetten en met al zijn eigen processen, die gewoon zonder dat we er zelf iets aan doen, hun gang gaan. Dit gaat in het algemeen vanzelf en met goede resultaten.

Maar er gebeuren ook verkeerde dingen, doordat er verkeerde gedachten en overtuigingen zich via jouw hoofd, je denken in je lichaam genesteld hebben. Daar nu is via je denken niet achter te komen, omdat de denker het medium is waarbinnen juist de problemen ontstaan zijn. De dief kan zichzelf niet be- en veroordelen. Je kan het wel proberen, maar de pogingen daartoe zullen altijd schipbreuk lijden. Via het lichaamsbewustzijn kunnen we echter daar wèl achter komen.

JE MOET JE DE HELE DAG BEWUST ZIJN VAN JE LICHAAM, DAN ZIT JE IN JE GEVOEL, DUS OOK IN JE PERSOONLIJK GEESTELIJK BEWUSTZIJN OFWEL FUNCTIONEER JE VANUIT HET TOTAAL VAN JE GEEST EN NIET ENKEL VANUIT JE HOOFDBEWUSTZIJN ! Niet alleen in de billen of voeten, MAAR IN ALLES.

Zit je niet in je gevoel, dan zit je niet in je lichaam, en aangezien lichaam=geest, zit je ook niet in je geest en staan alle deuren open voor negatieve invloeden !! Je kan dan heel gemakkelijk het slachtoffer worden van allerlei angsten, drogredeneringen, opvoedingsgeboden, nare stemmingen van anderen, tot nog veel ergere dingen.

Voordat we kunnen leren voelen, moeten we eerst weten hoe kwalijk het ongeordend denken voor ons is.

Plezierige en minder plezierige herinneringen

De meesten onder ons zijn onzeker wat de toekomst ons gaat brengen en zoeken naar zekerheid door voortduring van de aangename gebeurtenissen uit het verleden en het willen vermijden van minder aangename gebeurtenissen uit het verleden. Dit zijn louter gedachten. Het heeft weinig of niks met de werkelijkheid te zien want de werkelijkheid is het leven van elke dag en niet het voortduren of vermijden van gebeurtenissen uit het verleden. Gedachten zijn gebonden aan tijd. Het Nu is niet gekoppeld aan tijd. Gedachten zijn dus een verwijdering van het Nu.

Gedachten komen en gaan. Ze zijn een opstapeling van gebeurtenissen die we meegemaakt hebben, onze opvoeding, onze tradities, het geloof, onze ervaringen en zo verder. De gedachten zijn een gevolg van onze waarnemingen met onze 5 zintuigen: zien, proeven, horen, voelen en ruiken. Dat wat we waarnemen en voelen bij de waarneming wordt geïnterpreteerd, gefilterd, een naamkaartje gegeven en opgeslagen in het geheugen. Als we iets "nieuws" waarnemen dan herinneren we ons dit naamkaartje en herinneren ons dat dat wat we waarnemen reeds eerder waargenomen is en word vervolgens gekoppeld aan de inhoud van dat naamkaartje. Dit is tijdbesparend maar tegelijkertijd ook limitatief immers de nieuwe waarneming is zo "gekleurd" door de oude waarneming.

Het is onmogelijk om alles op te vangen via de zintuigen. Wat is dan de waarde van onze beschrijving die we hebben opgeslagen in het geheugen. Het is eigenlijk niet zo belangrijk. Veel belangrijker is dat we weten dat onze beschrijving van iets niet de ware beschrijving is maar onze persoonlijk kijk op iets.
Datgene wat ons is bijgebleven is niet de werkelijkheid. Het is onmogelijk om de werkelijkheid te beschrijven. De werkelijkheid is veel te complex om te beschrijven. Er zijn veel te veel factoren die we niet waarneming om een "volledige" juiste beschrijving te kunnen geven. 

De beschrijving is altijd iets wat zojuist of eerder plaatsgevonden heeft. Maar datgene wat plaatsgevonden heeft is ondertussen al weer veranderd. De werkelijkheid ofwel het Nu, gaat gewoon verder. Wij beschrijven dus iets van het verleden en niet van het Nu. Wij beschrijven iets wat net was maar ondertussen al weer veranderd is.
We hebben zojuist weer een stukje van het heden gemist als we het heden gaan beschrijven. Willen we goed zien wat er in het heden gebeurd moeten we dus niet gaan beschrijven maar blijven “kijken”. Als we ons bezig houden met 10 seconden interpreteren van 1 seconde die we zojuist gezien hebben dan zijn we 10 seconden van het heden kwijt.
We zien dus maar een heel klein gedeelte van het heden en wat we dan ook nog eens proberen te beschrijven van het heden zoals we hebben gezien heeft geen enkele waarde. Immers de beschrijving is niet de werkelijkheid.
Als we die gedachten dan nog eens gaan projecteren in de toekomst dan creëren we nog meer chaos. Dit geld niet alleen voor het beschrijven van een gebeurtenis maar ook van ons eigen leven. Het leven is nu en als we iets beschrijven van ons zelf dan is dat een beschrijving in het verleden, immers het nu is al weer voorbij, we missen dan het heden gedurende deze beschrijving en vooral wat we beschrijven van ons zelf is niet ons zelf. Wij zijn dus niet onze gedachten. Onze gedachten is een opeenstapeling van gebeurtenissen veroorzaakt door anderen, omstandigheden, tradities, geloof die allemaal beperkingen zijn van de werkelijkheid.

Onze gedachten die we opslaan hebben dus zo goed als geen waarde voor de toekomst. Waarom hechten we dan zoveel waarde aan "onze" gedachten en denken we dat wij "onze" gedachten zijn? Het is dan ook volledig onzinnig om ons een identiteit te geven gebaseerd op onze gedachten en wat andere mensen over ons denken.
Deze identiteit (ofwel vaak "ego" genoemd) is illusionair en het leven volgens deze identiteit geeft ons een gelimiteerde kijk op dat wat is.
We zien dus dat het verleden ons niet helpt om de toekomst te veranderen ofwel anders uitgedrukt, bang zijn om niet voor een examen te slagen helpt ons niet om te slagen voor het examen. Alleen het nu, het leven in het nu, het studeren in het nu helpt ons om voor het examen te slagen.
De toekomst en het verleden bestaan psychologisch gezien niet. Dat wat we terughalen uit het verleden gebeurd in het nu. Dat wat het verleden was was in het verleden ook het nu. De toekomst die we graag zouden willen is in het nu want op het moment van de toekomst is de toekomst weer het nu. Willen we iets veranderen in onze toekomst dan kan dat alleen in het nu door directe waarneming en actie volgend op deze directe waarneming. Wij zijn niet onze gedachten en we hoeven er daarom ook niet veel waarde aan hechten. Iets wat niet van ons is hoeven we niet te personaliseren. Het bewust worden van de gedachte geeft ons de “controle” over de gedachten en niet de gedachten over ons.
Dat is zelfkennis.

Levenskracht !!!

Door de levenskracht worden wij geboren, door levenskracht worden wij gedreven in liefde naar anderen toe,

Levenskracht is energie die stroomt door de verschillende lagen van ons bestaan. Dit kan in ons lichaam, ons bewustzijn of in de natuur zijn.





Naarmate we onze levensweg bewandelen, worden we geconfronteerd met situaties die nieuw zijn in ons bestaan. De ene situatie is al wat bedreigender dan de andere. Toch zul je bij elke stap die je zet nieuwe inzichten verwerven. Inzichten die jouw levensstijl wellicht veranderen en misschien haaks staan tegenover jouw huidige denkwijze, of misschien helemaal niet.

Weet dat je de som bent van alle opgedane ervaringen en dat de levenssituatie van elke leeftijd nieuwe kansen en mogelijkheden biedt.

De eerste stap is (h)erkennen dat je niet alles onder controle kunt hebben en dat je enkele onvolkomenheden kunt wegwerken. Het is aan jou om te leren onderscheiden waar je je aandacht aan wil schenken en waaraan niet. Je krijgt hiervoor een heel arsenaal van mensen ter beschikking zoals familie, vrienden, kennissen, collega's, toevallige voorbijgangers, enz. Uiteraard behoor je zelf ook tot dat arsenaal voor deze situaties waar jij aan anderen iets kunt leren.




Het begrip 'Levenskracht'  is tamelijk omvangrijk .

Enkele aanbevelingen:

• Accepteer jezelf en de anderen als individueel mens op zoek naar zijn/haar eigen weg.
• Durf jezelf te zijn. Zet jouw masker af en spreek jouw waarheid.
• Durf te leven naar jouw mogelijkheden.
  
    
   
  
  
  

Innerlijke Dialoog !!!!

Wanneer je in stilte of in openheid zit, ben je de stille waarnemer van dat wat zich aandient, zonder dat je daar een medespeler in bent.

Denk je. Hoop je. Verwacht je.....

Wanneer je goed oplet merk je flarden denken op, die je bij het proces van het 'zitten' begeleiden.

 Dat kunnen gedachten zijn die ervaren verschijnselen benoemen.

 Dat kunnen afleidende gedachten zijn: ik moet A nog bellen of staat de verwarming nog aan…

 Dat kunnen irritaties zijn vanuit het lichaam: Au! mijn benen, enz.

Je bemerkt dan voor de zoveelste keer dat gedachten de stilte binnenkomen en weer verdwijnen. Laat ze maar gaan. Zolang jij maar Hier en Nu aanwezig bent (wat je altijd al moeiteloos bent), als waarnemer van verschijnselen die komen en gaan.

Niets staat vast. Alles stroomt en is in beweging. Ook je huis is geen vast gegeven. Al gaat alles wat trager…de verf bladert af, de voegen verbrokkelen, allemaal scheikundige processen en vanuit de natuurkunde weten wij dat zelfs stabiel lijkende massa's als bv ijzer of marmer één en al bewegende moleculen en atomen zijn. Trouwens, ijzer roest en marmer slijt ook.

Maar goed, over gedachten nu. De meest gevaarlijk categorie gedachten zijn die gedachten die namens Jou aantreden.

 Ja, het gaat goed zo, ik heb het door (wie of wat benoemen die gedachten als mijn ik?)

 Nog even zitten en dan kan het niet anders of de realisatie zal een feit zijn

 Ik ben dus het zien, niet het denken (en dat zegt het denken!!!)

Bij al dit soort redeneringen lijkt het of een samenhangend ik het noodzakelijk inzicht heeft en de wil heeft om zichzelf te laten verdwijnen in een absolute stilte. En wie spreekt tot wie? Ik tot mijzelf? En wie is zich dat gewaar? Wanneer jij die gedachten was zou je ze kunnen stoppen of op iets richten, waarvoor je gekozen hebt, maar dat lukt je niet.

Het bewijs is er dus dat die gedachten niets met de kern van mijn wezen te maken hebben, want dat kijkt toe en is zich gewaar van deze voorbijgaande gedachten, welke status die gedachten zichzelf ook lijken aan te meten.





Die innerlijke dialoog vormt een groot gevaar voor ons zolang wij denken dat wij middels die gedachten zelf aan het woord zijn, zelf geldige en betrouwbare conclusies trekken. Dat wij het zelf zijn, die deze conclusies trekt. Maar gedachten hebben geen toegang tot de werkelijkheid, het zijn krantenkoppen, die de werkelijkheid lijken te beschrijven, maar die dat niet kunnen. Immers beschrijf maar eens de essentie van geluid, of een complex beeld, of van complexe beweging, op een zodanige wijze, dat die beschreven werkelijkheid ook daadwerkelijk ervaren kan worden. Dat kan dus niet.

Laat dat denken (of liever de gedachten...) dus maar zijn (hun) gang gaan, merk het op, maar volg niet de inhoud. Het zijn wolken die passeren. Identificeer je er niet mee. Jij bent niet die gedachten. Jij bent de waarnemer ervan.

Jij bent niet die wijze persoon die de gedachten trachten te vormen. Je bent de waarnemer van dat proces. Jij bent niet de wijze, jij bent de waarnemen van gedachten die zichzelf wijsheid toemeten.Je bent zelfs niet die gedachten die concluderen dat gedachten nooit 'jij' kunnen zijn......

Jij handelt niet, je bent aanwezig. Of liever, je bent aanwezigheid.