Door de vele problemen met de software van " Bloggen" werd deze nieuwe blog gecreëerd. Vroegere berichten kan men nog steeds terugvinden op "Mijn oude blog" in de rechter kolom onder "MIJN ANDERE BLOGS" !!!
Een wandeling van 22,5 km met gelukkig heel veel bos, dus veel schaduw wat welgekomen was gezien het zeer warme weer. Vertrokken vanuit Floreffe via Bois de la Forêt – Malonne – Les Trieux – Notre Dame au Bois – Jambes – Bois Brulé – Dave St-Martin – Bois de Dave – Naninne. Middagstop was recht tegenover het station in Jambes. Wegens het vele bos zijn er weinig foto’s te kieken!
Vandaag een zeer mooie wandeling met veel variatie: bos, landschappen, wat klimwerk en verraderlijke afdalingen. Op het menu: GR 573 – Sasserotte – Chäteau Franchimont – Chinfu – Polleur – Chenee de Poleuhé – Pointu Hëtre – Chawion – Croix Brognaard – Petit Rif Chawoin – Spa-Géronstère. Aan de visvijver in Polleur konden we onze knapzak aanspreken bij een frisse pint.
Op de derde donderdag van de maand juni wordt er naar jaarlijkse gewoonte gewandeld in en rond Zandvoorde, de thuishaven van de Freddy die ons telkens verrast met een lekkere BBQ. Na een trein- en busreis starten we aan De Kortekeer op het grondgebied Beselare gekend voor zijn jaarlijkse heksenstoet. De wandeling herinnerd ons veelvuldig aan het oorlogsgebeuren van 14-18, een prachtig parcours wordt ons voorgeschoteld met vele onverharde paden en vrij veel bos. In de voormiddag worden we getrakteerd op een drankje in de tuin van de Koen en in de namiddag na de barbecue stappen even ver richting Geluveld waar we de bus nemen naar het treinstation van Menen. Een mooie, droge geslaagde dag!
Na een lang verblijf in Spanje en een rit van 2000 km in twee dagen zijn we op 02 juni terug geland. De dag daarop, maandag 03 juni al paraat om mee op tocht te gaan met de mannen (vrouwen) van “t’ spoor”. De wandeling situeert zich langs de borden of net niet van de Maas, een korte maar steile klim voert ons naar de top van een kunstmatige aangelegde heuvel “d’n Observant” (170m) met zijn vergezichten. De middagstop is nabij de Sint Pietersberg met zijn nu prachtig natuurgebied en de gesloten fabriek site van het ENCI – Eerste Nederlandse Cement Industrie. Met een korte stadwandeling in Maastricht met zijn wereldbekend Vrijthof, toch zeker voor de liefhebbers van de concerten van Andre Rieu. Na een frisse pint nemen we de vervang bus richting Visé want er zijn problemen met het spoor waarschijnlijk veroorzaakt door de vele regens van de laatste weken.
Een wandeling die is samengesteld uit twee verschillende wandelingen met een verbindend tussen stuk die bijna niemand loopt om de eenvoudige reden, te moeilijk! Er is namelijk een enorme rotswand losgekomen en naar beneden gestort en heeft een echte rots chaos gecreëerd. Dit werd veroorzaakt door de aardbeving op 11 mei 2011, die een kracht had van 5.3 op de schaal van Richter, het stadje Lorca lag dicht bij het episch centrum en werd ook zwaar beschadigd.
Spanje - 26 januari 2024 - Rambla de Librilla – Barranco del Infierno – Miradores del Embalse de Algeciras
Spanje – Rambla de Librilla – Barranco del Infierno – Miradores del Embalse de Algeciras – 26 januari 2024
We trekken vandaag terug naar de “Badlands” aan de rand van de Barrancos de Gebas. Een prachtig gebied met hoge steile kleiwanden, een tussen stuk op de campo en dan terug de Badlands in met vergezichten op de Embalse de Algeciras. Daar kunnen we vaststellen hoe dratisch de droogte hier toeslaat, het stuwmeer staat bijna droog terwijl ik foto’s heb van 12 jaar terug, toen stond het nog praktisch volledig vol! Voor het laatste stuk van de wandeling volgen we terug een rambla met enkele moeilijke passages. Een wandeling van 14 km in een prachtige omgeving, geniet mee met de foto’s.
Spanje - 19 januari 2024 - Badlands-del-Puerto-de-la-Cadena
Spanje - Badlands-del-Puerto-de-la-Cadena – 19 januari 2024
Vandaag een wandeling van 13,5 km in een speciaal landschap, de “Badlands”. Fotografisch niet zo een ideale dag, het was zwaarbewolkt en de zon, die was niet te zien.
“Badlands” is de naam die wordt gegeven aan de zachte, kleiachtige bodems en die soms steile ravijnen vormen. In de regio Murcia zijn deze woestijnlandschappen bijna overal te vinden. Ze vallen op in Abanilla, Cieza, Fortuna, Librilla, Mula en wevinden ook badlands in de beroemde “Barrancos de Gebas” in de Sierra Espuña die sinds 1995 tot "beschermd landschap" zijn verklaard. De vorming van badlands begon miljoenen jaren geleden toen de territoria van de regio Murcia de zandbodem van de zee vormden. Om deze reden zijn er in de badlands zee fossielen te vinden die duizenden jaren oud zijn. De stortregens die op deze woestijnplaatsen voorkomen, dringen diep door in het terrein en creëren het landschap met zijn eigenaardige vormen dat wordt vergeleken met het maanoppervlak. De naam "slechte landen" is te danken aan hun hoofdformatie van gips, klei en andere ondoordringbare materialen. Om deze reden is het onmogelijk om deze landen te cultiveren, die op hun beurt erg gevaarlijk zijn na zware regenval. Maar desondanks komen in de "Badlands" planten die typisch zijn voor dit woestijnklimaat op het schiereiland voor zoals, houthaan, rozemarijn, populieren, liguster, kattenklauw, struikgewas en espartogras. Wat de fauna betreft, zijn er verschillende dieren die in deze moeilijke natuur leven. Houd er rekening mee dat dit terrein fantastisch is voor het graven van holen en nesten. Zo kunnen we typische soorten vinden die door de droge rivierbeddingen van de ramblas zwerven, zoals hagedis, ladderslang, vos, konijn, haas, egel en vele vogels zoals de bijeneter. (Vrij vertaalde tekst uit “Descubriendo Murcia)
Spanje - 01 december 2023 - Mirador El Puntarrón - Pico del Águila
Spanje – Mirador El Puntarrón – Pico del Águila – 01 december 2023
In september zijn we terug richting Spanje vertrokken en inmiddels vier maanden verder en het jaar 2023 dooft uit. Op de blog is het zeer stil geweest niettegenstaande het wandelen niet hoor, maar de meeste wandelingen staan reeds van vroeger al op mijn blog. Af en toe doen we een speciale, zoals deze nu, dus wordt het tijd dat ik die ook even voorstel. Er kwam af en toe wat klauterwerk aan te pas en is die wandeling niet voor iedereen geschikt. Geniet mee van de foto’s met de vele mooie landschappen.
Deze morgen lopen we met vijven vertraging op tussen Dendermonde en Brussel en starten dus een uur later in Spa dan de rest van de groep, geen probleem we hebben de track, korten de aanloop wat in en in de voormiddag vervoegen we nog de groep. Aan het kasteel van Franchimont kunnen we buiten op banken onze picknick verorberen en in Theux doen we een terrasje. Dalen af naar Pepinster en in een cafeetje nabij het station kunnen we ons vocht gehalte terug op peil brengen, al bij al toch een mooie geslaagde dag.
De wandeling starten we aan de waterval van Coo, steken de Amblève over en volgen die een heel eind stroomafwaarts. Klimmend verlaten we de vallei en dalend bereiken we het dorpje La Gleize waar we even een pauze houden nabij een Duitse tank uit de tweede wereldoorlog. In Stoumont kunnen we ons vooraf besteld broodje verorberen in een plaatselijke bakkerij met een terras! In de namiddag klimmen we naar een hoogte van bijna 500 meter, het bronnengebied van de Chefna, door de vele regens van de laatste weken is die rijkelijke gevuld met water. We volgen het onstuimig riviertje stroomafwaarts naar de vallei van de Amblève om onze wandeling aan de ingang van de Ninglinspo te eindigen en wat later nemen we de bus naar het station van Aywaille.
De wandeling starten we aa 2023n de waterval van Coo, steken de Amblève over en volgen die een heel eind stroomafwaarts. Klimmend verlaten we de vallei en dalend bereiken we het dorpje La Gleize waar we even een pauze houden nabij een Duitse tank uit de tweede wereldoorlog. In Stoumont kunnen we ons vooraf besteld broodje verorberen in een plaatselijke bakkerij met een terras! In de namiddag klimmen we naar een hoogte van bijna 500 meter, het bronnengebied van de Chefna, door de vele regens van de laatste weken is die rijkelijke gevuld met water. We volgen het onstuimig riviertje stroomafwaarts naar de vallei van de Amblève om onze wandeling aan de ingang van de Ninglinspo te eindigen en wat later nemen we de bus naar het station van Aywaille.
Bressoux bevindt zich net iets ten noorden van Luik waar we vertrekken met als einddoel het kleine stadje Visé, een tocht van 23 km in het westelijk deel van “Het land van Herve”. Een licht golvend landschap met zijn vele groene weiden waar de koeien grazen en de melk leveren voor de gekende lekkere Herve kaas. In vroegere tijden werd er ook aan mijnbouw gedaan, zo hebben we onze middagstop op de oude mijn site van Blegny die nu te bezoeken is, de kolenmijn is erkend als UNESCO-werelderfgoed. Er werden buien voorspeld, in de voormiddag was het zwaarbewolkt maar in de namiddag kregen we zowaar de zon nog te zien en regen, die bleef gelukkig uit.
België - 15 juni 203 - Wervik - De Basse Ville - Geluveld
België – Wervik – De Basse Ville – Geluveld – 15 juni 2023
Voor de tiende keer organiseerde de Freddy een BBQ voor de wandelgroep van ’t spoor. Een wandeling vanaf het station in Wervik van ongeveer 19 km met onderweg tenhuize van de Freddy een uitstekende verzorgde BBQ. De wandeling eindigen we in Geluveld waar we de bus nemen richting station van Menen om dan zo naar huis te sporen, kort weg een zeer geslaagde dag.
Spanje - 31 maart 2023 - Rambla del Cañar - Peñas Blancas
Spanje – Rambla del Cañar – Peñas Blancas (625 m) – 31 maart 2023
De Peñas Blancas kan ik dagelijks bewonderen vanuit mijn luie zetel. Al verschillende keren naar toe geweest want men kan die beklimmen vanuit verschillende richtingen, eentje wordt zelden gedaan omdat die vrij steil is en er zit een vrij zware rotspartij in, deze staat vandaag op het programma. Een korte verplaatsing met de wagen en de wandeling starten we in de Rambla del Cañar, onder wandelaars beter gekend als de rietvallei. Ter hoogte van een waterbron verlaten we de rambla en beginnen aan de klim, eens boven en na een korte rustpauze dalen we aan de andere kant terug naar de rambla en lopen we naar de auto. Een vrij zware wandeling van 15 km en 700 hoogtemeters.
Spanje - 17 maart 2023 - El Berro - Collado del Buitre - El Berro
Spanje – El Berro – Collado del Buitre – El Berro – 17 maart 2023
Vandaag een vrij zware wandeling in de Sierra Espuña, 18 km en 965 hoogtemeters. De tocht starten we in het bergdorpje El Berro met een vrij lange langzame klim maar die op het einde veranderd in een steile klim over rotsblokken. Het tussen stuk van de wandeling loopt zacht op en neer over brede en smalle paden om na een korte klim Collado Blanco (1223 m) te bereiken, dan volgt een lange afdaling naar onze startplaats. Een mooie wandeling en het weer was fantastisch en met een lekker biertje en een pizza werd de dag afgesloten.
Spanje - 03 maart 2023 - Sierra de Mamellones - Pico del Aguila
Spanje – Sierra de Mamellones – Pico del Aguila – 03 maart 2023
Een mooie wandeling, het is voor de eerste maal dat ik die loop, een totaal ander landschap met een mooie vallei en kleine venijnige bergjes (Pico del Aguila), klauwteren op en af rotsblokken, 14 km lang en 750 hoogtemeters. In de vallei mooie in terrassen aangelegde boomgaarden van voornamelijk citroenen, ja de streek rond Murcia is ervoor gekend. Na de wandeling gaan we nog eerst op restaurant want de maag rammelt en Bert heeft een grote dorst!
Spanje – El Portus – La Muela – GR92 – 24 februari 2023
Deze wandeling enkele jaren terug eens gelopen, niet zo lang (9 km) maar met 850 hoogtemeters. Startplaats El Portus is een klein vissersdorpje met in de zomer een drukbezocht naturistencamping. Eerst volgen we een eind de kustroute (GR92) een grillig pad met enkele moeilijke passages, mijn Spaanse vriend gebruikt het woord “peligroso” (gevaarlijk). We verlaten de kustroute om na een zeer steile klim “La Muela” te bereiken, een bergplateau op 545 meter hoogte. Dan volgt de afdaling terug naar zee en de auto, zo is de cirkel rond en gaan we nog even nagenieten bij een “Menu del dia”.
Deze wandeling al meerdere malen gelopen maar op vijf dagen na is het precies vier jaar geleden dus tijd om hem nogmaals te doen. Vanwaar de naam “King Kong”, dit omdat een grootte rotsblok in een zeer grillige rotswand vanuit een bepaalde hoek en met wat verbeelding de vorm vertoond van een kop van een gorilla. Die rotswand is waarschijnlijk ontstaan door de opwaartse druk van een rotsplateau, vanuit de zuidelijke vlakte ligt oplopend tot enkele honderd meters hoog en die uiteindelijk eindigt met een steile wand. Het is een vrij lange wandeling van 17 km met heel wat hoogte meters, het weer viel best mee en na de wandeling gingen we nog eens samen op restaurant, een geslaagde dag.
Spanje - 10 februari 2023 - De Mijnen van Mazarrón
Bezoek aan de mijnen van Mazarrón, zwaarbewolkt maar gelukkig droog weer.
Sinds de Romeinse tijd is Mazarrón onherroepelijk verbonden met de mijnexploitatie in de bergen. Mazarrón was voor de Romeinen een zeer bewuste keuze omdat het grondgebied rijk was aan verschillende mineralen waaronder zink, ijzer, lood en zilver. Tevens heeft Mazarrón een strategische ligging vlak bij de zee wat ideaal is voor de export van goederen en het ligt ook nog eens dicht bij één van de belangrijkste steden uit die tijd, Carthago Nova, het huidige Cartagena. Het was dus voor de hand liggend dat de mijnbouw zich hier verder zou ontwikkelen en een grote economische groei betekende voor Mazarrón.
In de 15de eeuw kende de handel in de mineralen die in deze mijnen gedolven werden een groei door de ontdekking van aluin. Aluin werd onder andere gebruikt om kledingstukken te kleuren. Tegen het einde van de 16de eeuw begon de exploitatie van aluin te verminderen door de concurrentie en conflicten met andere landen. Een laatste heropleving van de mijnexploitatie kwam er aan het einde van de 19de eeuw met de exploitatie van ijzer en zilver. Omwille van de slechte werkomstandigheden en de dalende metaalprijzen werden de mijnen in het begin van de 20ste eeuw minder winstgevend. Dit leidde in de late jaren 60 tot een definitieve stopzetting van de mijnexploitatie.
Vandaag de dag liggen de mijnen er stil en verlaten bij. Een uitstap naar dit mijngebied laat je niet onberoerd. Bij het binnengaan van het mijngebied kom je in een totaal andere wereld terecht. Het eerste wat op je afkomt zijn de mijnbergen bestaande uit gele en rode tinten, te wijten aan de oxidatie van het mijnafval. Elke stap voorwaarts is een stap terug in de tijd. Het lijkt alsof je in een filmdecor terecht gekomen bent waar de verhalen van de mijnarbeiders weer tot leven komen. Het mijncomplex bestaat uit een hoofdgebouw, een laadgebied van materialen, de werkgebieden, overblijfselen van kantoren en huizen van de mijnwerkers, verlaten barakken, oude machines, hoge schoorstenen, mijnschachten, toegangen tot oude mijnputten en tunnels die de heuvels ingaan. Wanneer het geregend heeft trekken hier en daar plassen met rood water de aandacht. Deze intense kleur is te wijten aan de afvoer van de zuren die afkomstig zijn van de mijnen. Het landschap is adembenemend en onbeschrijflijk.
Voorzichtigheid Neem ruim de tijd om het terrein te verkennen. Doordat de activiteiten in de mijnbouw vooral ondergronds plaatsvonden, zijn hier nog vele putten en tunnels terug te vinden met diepten tot 500 meter. Het is belangrijk te weten dat deze putten niet afgebakend zijn. Enige voorzichtigheid is hier geboden en laat kleine kinderen niet zomaar vrij rondlopen. Tekst uit “kijkopspanje”.
Spanje – 03 februari 2023 - La Azohiá – Cala Serrada – La Azohiá
Spanje – La Azohiá – Cala Serrada – La Azohiá – 03 februari 2023
De wandeling vandaag kort samengevat: 10,5 km – 660 hoogtemeters, is een uitbreiding van een bestande wandeling die ik al meerdere malen gelopen heb. We hadden geluk, mooi zonnig weer maar toch niet te warm. Door de uitbreiding van de wandeling dalen we nu volledig af tot aan zee vandaar de vele hoogtemeters. Een mooie anekdote is het volgende, de foto met het autowrak, die ligt daar al meer dan 10 jaar, in het begin was die nog volledig intact maar iedere keer ik er voorbijkwam was er iets verdwenen tot die uiteindelijk volledig gestript was, zelfs de motor is er uitgehaald en hoe ze die naar boven hebben gekregen is me een raadsel!
Vandaag zijn we een tocht gaan voorbereiden voor de komende vierdaagse van het “’t spoor” in Charleroi. In voormiddag hadden we gelukkig droog weer maar in de namiddag af en toe een buitje. Charleroi is en blijft onvermijdelijk verbonden met de mijnstreek wat ook zeer duidelijk werd tijdens de wandeling. De foto’s zijn niet van een goede kwaliteit door het slechte somber weer maar hopelijk geven ze toch een duidelijk beeld van een economisch verloederd gebied.
We starten uiteraard aan het station van Edingen en trekken eerst het prachtige kasteelpark in, een vrij groot domein met het kasteel gebouwd door de familie Empain maar is nu eigendom van de stad Edingen. Het centrum van het stadje is niet zo groot, dus belanden we vrij vlug in de open natuur. De wandeling volgt voor het grootste deel de vallei van de Mark, een prachtig golvend landschap, het dorpje Herne ligt in de voormiddag op onze route. Tollembeek bereiken we rond middag en in de taverne “Amen en Uit” zijn we welkom voor de picknick. In de namiddag zetten we de wandeling verder langs de Mark, klimmen naar de Congoberg om dan Galmaarden te bereiken. Het station bevindt zich wel een eind buiten het centrum, na nog een kort café bezoek rijden we tevreden huiswaarts.
Onverwacht zijn we terug in Belgenland maar normaal rijden we op 08 januari terug naar warmere oorden! Naar warmere oorden dat zeker want het is zeer koud (vriestemperaturen), niettegenstaande de koude kunnen we het wandelen niet laten en trekken we richting naar het “Land van Herve”. Een verkenningsronde vanuit Eupen richting drielandenpunt van Vaals om te eindigen in Welkenraedt, goed voor zomaar eventjes 30 km. Men zegt soms het venijn zit hem in de staart, ditmaal niet in de wandeling maar wel in de NMBS! Terwijl we bij een biertje nagenieten van de wandeling vernemen we het probleem op het “Spoor”, ergens voorbij Verviers is de bovenleiding stuk, na wat omzwerving kom ik rond 22h00’ thuis, oef!!!
Het is al een hele tijd rustig op de blog maar niet in het wandelen hoor! In september/oktober heb ik het sluitstuk gestapt van mijn derde pelgrimsroute, Cartagena – Santiago de Compostela. Het werd een 17-daagse want eens aangekomen in Santiago ben ik nog doorgelopen naar Cabo Fisterra of het zogezegde “einde van de wereld”. Wie geïnteresseerd is moet maar eens gaan kijken op mijn blog http://blog.seniorennet.be/cartagene_santiago/ scrol naar beneden naar stap dag 43 want daar start het laatste deel, veel lees en kijkplezier.
Een wandeling van 23 km in lijn tussen de stations van Genly en Saint-Ghislain of met andere woorden in de “Borinage”. Een streek die sinds de sluiting van de kolenmijnen een zeer achtergesteld gebied geworden is met gebrek aan enige economische activiteit, met vrij veel bos en wat landbouw, maar een mooi wandelgebied! Eugies is een van die armtierige dorpen, dan volgt het bos van Eugies met de terril de Sauwartin, in Dour hebben we onze middagstop. Dan volgen we een stuk van de GR412 (Sentier Des Terrils) met o.a. de terril en mijn “Marcasse” in Wasmes. Deze kwam in het nieuws in 1953 door de mijnramp waarbij 23 mijnwerkers het leven lieten, maar die is ook ontegensprekelijk verbonden met de grote Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh. In de jaren 1870 kwam hij er wonen in Petit-Wasmes als jong predikant, daalde zelf eens af in de mijn en bij het zien van de verschrikkelijke werkomstandigheden en het leven van de mijnwerkers zwoor hij het predicaat af om zich terug te trekken in Nederland en zich ten volle te wijden aan het schilderen. We beklimmen de terril “nr.6” en in Saint-Ghislain bezoeken we nog de “Cité de Grand Hornu” alwaar er ook een permanente tentoonstelling bevindt over het mijngebeuren.
Met het “spoor” doen we de verplaatsingen uiteraard met de trein maar vandaag wordt dit gecombineerd met de bus van “DE LIJN”. Met de bus vanuit Halle rijden we naar Leerbeek waar de wandeling start, achtereen volgens stappen we door het Gooikeveld, bezoeken het bezoekerscentrum “Paddenbroek” en de Kesterheide. In Gooik-Strijland in het café ’t Pandoeken zijn we welkom op het terras voor de middagstop. In namiddag staat het Neigembos nog op het programma, laten we het centrum van Meerbeke rechts liggen, om te eindigen in Ninove stad aan de Dender.
De wandelclub van de POST ging iedere laatste zaterdag van de maand op stap, spijtig genoeg bestaat die niet meer maar ze blijven wandelen al zijn de wandelaars van vandaag geen postmannen! Een prachtige wandeling in een glooiend landschap afgewisseld met kleine natuurgebieden en stukjes bos. Halverwege in Mazenzele in een van de noch weinige echte dorpscafés en ook duivenlokaal hadden we onze middagstop. Geniet mee van vele mooie landschappen en andere foto’s!
De donderdag wandeling van de NMBS voert ons naar de Ardennen en dat is bijna altijd een garantie voor een mooie wandeling wat het ook werd, 25 km lang en 90 % onverhard. Het station in Yvoir ligt aan de rechteroever van de Maas, de wandeling aan de linkerkant dus steken we de Maas maar onmiddellijk over. We volgen achtereenvolgens de RAVeL L150A, steken de La Molignée over, doen de middagstop aan de abdij van Maredsous, volgen een deel van de GR129, laten Haute-le-Wastia links liggen, dalen af naar Anhée om dan terug de Maas over te steken naar het station van Yvoir. Een prachtige tocht met heel wat bos, mooie vergezichten en een veelzijdige natuur.
België – Gavere – Merelbeke – Melle – 04 juli 2022 – 24 km
We zijn terug in België en een wandeling met de mannen - vrouwen van ’t spoor wil ik niet missen. Het werd een mooie wandeling met heel wat natuurschoon, we volgden in hoofdzak de vallei van de Schelde met zijn vele meersen. Achtereen volgens op ons pad, jaagpad Schelde, Bolveerput, Teerlinckput, Langeweide, even een zijsprongetje naar Schelderode voor de middagstop, Merelbeekse Scheldemeersen en de Oude Pontweg. Dan verlaten we de Schelde om een bezoek te brengen aan het wijndomein “De Roscam”. We kregen er een deskundige uitleg van Jean-Pierre De Coninck over de wijnbouw, met andere woorden “van wijnstok tot fles”! Achteraf werden we getrakteerd met taart en koffie en uiteraard een wijndegustatie en in Melle sluiten we een geslaagde wandeling af.
Vandaag doen we een verplaatsing van 140 km naar Moratalla op voorstel van onze campingbaas Alfonso, dus wij met ons drieën, Alfonso en mijn Spaanse vriend Salva trokken we er op uit en het was de moeite waard! Een wandeling van ongeveer 20 km met 740 hoogtemeters, maar in een prachtige natuur met enkele mooie watervallen. Het werd een vrij zware tocht door de grote warmte maar op het einde konden we ons goed verfrissen in een van de vele watertjes in de rivier!
Na vier weken België hielden wij het thuis voor bekeken en zijn we sinds 02 mei terug in ons zuiders tweede verblijf, hoog tijd voor een wandeling in onze achtertuin. Na vele weken met regelmatig regen ziet het er allemaal vrij groen uit wat we hier niet gewend zijn en daarbij “meimaand = bloemenmaand”, dus de natuur ziet er prachtig uit! Mei is hier ook de fruitmaand, ja binnenkort worden die geplukt, perziken, nectarines, abrikozen enz.
Vandaag gaan we genieten van de hyacintenpracht in het Hallerbos. Na een treinrit naar Halle nemen we de speciale bus van de Lijn naar het Hallerbos, die zet ons af op een van vele randparkings. Na een zeer grote lus in het bos zoeken we de Streek-GR Groene Gordel op, die voert ons naar Dworp waar we een pauze nemen. In de namiddag lopen we eventjes langs het Hanenbos, steken de Brusselse Ring over en lopen vervolgens door het Kluisbos. In Buizingen houden we nog even halt in een huisbrouwerij “Den Herberg”, de wandeling eindigt aan het station van Halle.
Terug op pad met de vrienden van het ’t spoor in het Westen, namelijk vanuit Torhout! Blijkbaar iets bijzonders want 39 wandelaars melden zich present. Niettegenstaande West-Vlaanderen garant staat voor de vele verharde wegen valt dit hier nog best mee door het mooie grote bos van Wijnendale. Op een zonnig terras in Wijnendale konden we genieten van de middagstop en op het eind van onze 23 km lange wandeling waren we nog welkom in het Hotel Brasserie “De Beiaard” van Johan.
We zijn terug in Belgenland van gisteren en ik kon het niet laten om vandaag al op stap te gaan niettegenstaande de minder goede weervoorspelling. We sporen naar het Meetjesland meer bepaald naar Waarschoot voor een kringwandeling. De wandeling loopt richting Oosteeklo, met op onze route het Uilenspiegelpad--Antwerpse Heirweg--Lembeekse bossen--Oosteeklo (eten)--Oosteeklose bossen--Gravenstroom—Oostmoer. In de voormiddag konden we het droog houden maar in de namiddag hadden we lichte regen, toch werd het een fijne wandeldag!
Spanje & 18 februari 2022 & Baños de Mula - Castillo Alcalá - Rio Mula
Spanje & Baños de Mula – Castillo Alcalá – Rio Mula & 18 februari 2022
We verzamelen op de parking van het restaurant La Almagra in Baños de Mula. Het kleine dorp is bekend door zijn warmwaterbaden die volgens de plaatselijke gegevens 30° warm zijn, het ligt aan de Rio Mula. Even buiten het dorp aan de andere kant van de snelweg bevindt zich een hoog rotsplateau met boven op de ruïnes van het kasteel Alcalá en waterbaden. Men heeft er 360° mooie vergezichten en ook zicht op Baños de Mula, Puebla de Mula en Mula. De terugweg was langs de Rio Mula, een mooie riviervallei met rechte rotswanden en speciale rotsformatie van kalkafzetting gevormd door doorsijpelend grondwater. De namiddag sluiten we af met ons klassiek restaurant bezoek!
Deze wandeling hebben we al tweemaal gelopen, op 08/ 11/2019 en 06/03/2020 en nu een derde maal, maar het blijft zeer interessant om de vordering te zien van ons doel: LA ALMOLOYA! Dit is een archeologische vindplaats van een vierduizend jaar oude agrarische nederzetting en die na ongeveer vijfhonderd terug verdwijnt. In 2013 werden de opgravingen opgestart want de site was terug ingenomen door de natuur die gelegen is op een klein plateau op de top van een berg, er werden vele woningen en graven blootgelegd. Nu blijkt dat de werken stilliggen of beëindigd zijn. In mijn fotoreeks zijn er foto’s van de vorige wandeling in gevoegd om een groter beeld te krijgen van de site.
Spanje & 25 januari 2022 & Perin - Collado de los Ginovinos
Spanje & Perin – Collado de los Ginovinos & 25 januari 2022.
Deze morgen werd de wandeling afgelast voor de wandelgroep door de mindere weersverwachtingen. Positief blijven, dus ben ik alleen op pad geweest en dat is ook eens plezant! De weergoden waren me goed gezind, wisselend zwaar bewolkt met af en toe een streepje zon en het bleef droog. Vanuit het dorpje Perin vertrokken voor de zwaarste route, dus met vrij vele hoogtemeters, maar ook met de meeste en mooiste vergezichten en door het spel van wolken en zon soms met speciale licht effecten. ‘k Heb genoten !!!
Spanje & 21 januari 2022 & El Garruchal - Collado de los Ginovinos
Spanje & El Garruchal – Collado de los Ginovinos & 21 januari 2022
Vandaag terug een vrij rustige wandeling zonder hindernissen. Deze wandeling hebben we op 01 februari 2019 al gelopen met de wandelgroep, dus had ik de track van toen op mijn GPS staan en die liegt niet. Spijtig, op de terugweg hebben we de kleine lus die we toen gelopen hadden nu niet gedaan. Zoals gewoonlijk sluiten we de dag af met een restaurant bezoek.
Het is al verschillende jaren dat we op de laatste dag van het jaar naar boven trekken, het hoogste punt van onze achtertuin, de “El Algarrobo – 711 m”. Toen we deze morgen vertrokken met de auto was er een dikke mist, eens de pas over niets anders dan zon! We laten de auto achter in het gehuchtje “El Margajón” aan de voet van de berg en weg waren we!
Spanje & Kerststallenwandeling – Cresta del Gallo & 24 december 2021
(Cresta del Gallo = Hanenkam)
Vandaag met 15 wandelaars, blijkbaar wil niemand deze wandeling missen en gelijk hebben ze, wel een korte maar een mooie. Boven op de rotsen is een klein perkje gemaakt met enkele kleine kerststallen erin. Na wat klauterwerk en een korte steile afdaling maken we de cirkel rond. Vandaag geen restaurantbezoek want deze avond is kerstavond, wel genieten we van een kleine picknick en worden we getrakteerd op een frangipane en glühwein, geniet mee met de foto’s.
Tijd gevonden om nog eens een wandeling (foto’s) op mijn blog te plaatsen. Het weer is niet ideaal de laatste dagen, vrij veel bewolking maar het blijft droog en dat is toch iets dat men in het Belgenland niet kan zeggen. Enfin, geen leedvermaak maar genieten jullie mee van de foto’s. Het is een wandeling in het lagergelegen deel van de Sierra de Espuña, 400 à 850 meter. Gezien de boomgrens een heel stuk hoger ligt is het tussen de bomen gluren voor een mooi uitzicht, geniet mee!
Spanje & 12 november 2021 & Rambla del Cagarrón o Ruta de las Caras
Spanje & Rambla del Cigarrón o Ruta de las Caras & 12 november 2021
Inmiddels zijn we al meer dan twee maanden in ons winterverblijf, vorige maand een 11-daagse tocht op de pelgrimsroute gemaakt en nu een eerste verslag van onze vrijdagwandeling die we steeds afsluiten met een restaurant bezoek. De wandeling situeert zich in het natuurgebied “El Valle” een gebied van geologisch belang vanwege de aanwezigheid van fossielen en andere interessante formaties. De wandeling bestaat uit verschillende ramblas waarvan de eerste het meest interessante is met de Ruta de las “Caras” (de gezichten). Deze zijn gesculpteerd in de rotsen en van verschillende grote, niet altijd gemakkelijk te vinden in deze mooie natuur.
Na de eerste maandagwandeling zijn we nu aan onze eerste donderdagwandeling toe! Een mooie wandeling van 23 km onder leiding van Johnny, vrij veel onverharde paden met weinig modder wat niet evident is na al de regendagen van onze trieste zomer! Geniet mee van een reeks sfeerbeelden door te klikken op de onderstaande fotolink.
Vandaag terug voor het eerst opstap met de mannen (vrouwen) van “’t spoor” na 18 maanden inactiviteit door de gekende reden, CORONA!
Voor velen was het een blij terugzien na een anderhalf jaar, dus werd er veel bijgepraat. Een wandeling van 23 km van Mollem naar Erembodegem, dit onder de leiding van Marc Meert, de middagstop was in Meldert. In de voormiddag had Marc nog een eerste halte voorzien in zijn eigen tuin, voor velen een aangename verrassing, we werden er bediend door zijn vrouw Christel, waarvoor dank. Gelukkig bleef het droog want de vele onverharde wegen waren al voldoende van modder voorzien. Een geslaagde dag!!!
Vandaag een mooi stukje Pajottenland, Dilbeek is een rijke maar tevens ook een zeer groene gemeente. Op de middag zijn we welkom in Vlezenbeek op het terras van het ontmoetingscentrum “De Merselborre” voor de picknick. In de namiddag kunnen we in één van de nog weinige typische bruine kroegen (In de Oude Smis) van de streek genieten van een zeer goede “Geuze”! Een mooie wandeling (24 km) met zeer vele onverharde paden.
In april thuis na zes maanden overwinteren maar door het minder goed weer zijn we na twee weken terug vertrokken richting Spanje, zeven weken later terug thuis en na een week quarantaine en twee negatieve testen kon we terug op pad. Met enkel wandelvrienden op tocht voor een 22 km en s’ middags genieten we van een goed middagmaal!
Spanje & 16 maart 2021 & El Berro - Prado de Chico
Spanje & Sierra Espuña & El Berro – Prado de Chico & 16 maart 2021
Deze liep ik met Ludo vele jaren geleden en was 18 km lang, nu een wat aangepaste versie van 12,5 km. We hadden veel geluk en konden 5 verschillende troepen moeflons spotten, dit is het kleinste wilde schaap. De amandelbomen zijn nog maar pas uitgebloeid en de amandelnoot is reeds bijna volgroeit op de bomen, de cyclus: bloem – blad – noot voltrekt zich in een paar weken. Het zonneroosje staat ook te pralen zoals vele soorten bloemen en struiken.
Op 50 km rijden van hier hebben we het natuurgebied “Sierra Espuña”, een berggebied tot bijna 1600 meter hoogte. De hoogste top is de Morrón Espuña met 1583 meter, de op een na hoogste is de Pedro López, 1569 m hoog, ons doel voor vandaag. Het is eigenlijk een hoog plateau, licht afhellende in noordelijke richting, dus ideaal voor een sneeuwwandeling gezien de sneeuwval van vorige week!
Spanje & 07 oktober 2020 & Goudvissenwandeling - Las Balsicas
Spanje & Goudvissenwandeling – Las Balsicas & 07 oktober 2020
Voor het tiende jaar op overwintering en al enkele wandelingen gemaakt maar geen foto’s, om dit even recht te zetten ben ik alleen op stap geweest en dan nog wel in mijn achtertuin zo noem ik het prachtig natuurgebied waar de camping zich op de rand ervan bevindt. Een zeer dor gebied, met vele kleine en grote ramblas en een gebergte tot 700 meter hoogte. Naar Puerto de Mazarrón is ongeveer 5 km rijden voor boodschappen en naar zee is het+/- 900 meter. Zo, geniet maar mee van de fotoreeks.
De laatste wandeling voor we weer vertrekken naar warmere oorden, een thuis (kot) wandeling! Voor velen onbekend terrein maar geloof me, in de driehoek Dendermonde – Aalst – Merchtem vindt men heel wat natuur en verrassend veel onverharde paden. Een wandeling van 24 km waarvan zeker 85% onverhard, veel natuur en een middagstop in Wieze meer moet dat niet zijn!
Een laatste wandeling in de Ardennen voor dit jaar, want volgende maand vertrekken we terug richting Zuid-Spanje. Startplaats station van Houyet, we volgen de GR126 in de vallei van de Lesse, wisselen regelmatig van oever via verschillende spoorwegbruggen. Ter hoogte van het kasteel van Walzin verlaten we de vallei de Lesse en klimmen naar een hoog plateau om dan af te dalen naar die van de Maas. Ronden de rotsen van Freyr en eindigen onze wandeling in Anseremme.
Poulseur ligt in de vallei van de Ourthe, maar al vlug klimmen we naar een hoogte, een landelijk en dunbevolkt gebied. Eigenlijk is het een golvend plateau gelegen op een hoogte van 180 tot 340 meter, het meest oostelijk deel van de Condroz, een eerder vruchtbare landbouwstreek, met heel wat leemgronden, de vele mooie vierkant hoeves zijn er getuigen van. Tussen de akkers en de weiden vindt men verspreid kleine bosjes en de typische dorpjes, zoals Anthisnes. Een wandeling met heel wat mooie landelijke vergezichten, afgewisseld door bos en kleine diepe valleien.
Court-Saint-Etienne ligt in de provincie Waals-Brabant en telt iets meer dan 10000 inwoners. Was vroeger vrij welvarend door de inmiddels ter ziele gegane staalfabriek Forges, een monument van Emile Henricot – mijningenieur – oprichter en eigenaar is nog een laatste herinnering hieraan. Landschappelijk is het een prachtig wandelgebied, licht golvend en tot mijn verrassing vrij veel bos. De vele onverharde paden en het café in Bousval waar men welkom is voor de picknick maakte er een mooie wandeldag van.
Vandaag een wandeling met als leidraad het wit-rood van de Grote Routepaden, de GR57. De GR57 is één van de populairste lange afstandspaden in de Ardennen. Deze route van 360 km loopt voor een groot stuk door één van de mooiste riviervalleien van de Ardennen, dat van de Ourthe en is erg afwisselend. De meeste etappes zijn te bereiken per trein of bus en ik heb gekozen voor Luik – Esneux (22 km) met als hoogte punt, La Roche Aux Faucons.
Aarschot ligt op de grens tussen de Kempen en het Hageland, in de Diestiaanse heuvels, dus vlak is het er niet. Mooie landschappen wisselen er af met bossen en op de zuiderhellingen vindt men de ideale gronden (ijzerzandsteen) om aan wijnbouw te doen. De wandeling starten we aan het station van Aarschot en lopen richting Nieuwrode waar we op een terras onze picknick aanspreken. Vervolgens trekken we richting Tielt (Tielt-Winge) en laten Houwaart rechts liggen, om dan in een brede boog terug richting Nieuwrode te stappen. In Nieuwrode nemen we de bus terug naar Aarschot.
Vandaag nemen we de trein via Brussel naar Verviers, dan de bus naar Malmedy en door een kleine omleiding wordt onze wandeling al meteen met een kilometer verlengd, rekent dan nog wat bij door het zoeken in en rond het circuit van Francorchamps, zo werd het een stevige wandeling van iets meer dan 25 km. De prachtige paden, het veengebied en de Meyerbeer maken er een zeer mooi geheel van, met andere woorden een prachtige wandeling.
België & 06 augustus 2020 & Watermaal-Bosvoorde - Zoniënwoud
België & Watermaal-Bosvoorde – Zoniënwoud & 06 augustus 2020
Door de voorspelde hittegolf werd besloten het bos op te zoeken, het werd dus het Zoniënwoud. Het station van Bosvoorde werd de startplaats om een kringwandeling te maken en te genieten van aangename temperaturen. De vele prachtige bomen werden afgewisseld door gemengd loofbos en het Rood-Klooster bracht wat verpozing. “Het Rood Klooster of Rooklooster was een augustijner priorij in het Zoniënwoud, nabij het dorp Oudergem, die haar oorsprong kende in 1368 en in 1789 grotendeels werd afgebroken.”
Een wandeling die we enkele jaren terug al gedaan hebben, maar nu met enkele aanpassingen. We starten de wandeling in Braine-L’Alleud (Eigenbrakel), ook de stad waar Paul-Henri Spaak gewerkt en geleefd heeft, de medestichter en grote bezieler van de Europese Unie. Een wandeling met een groot stuk geschiedenis “De Slag van Waterloo”, maar ook met een zeer variërend landschap.
Een laatste wandeling op het wandelnetwerk Demer en Dijle. Met de trein naar Aarschot en een korte busrit tot in Nieuwrode. Nog een stukje Hageland met heel wat onverharde paden en veel NATUUR, meer moet dit niet zijn voor een geslaagde wandeling. Volgende week trekken we waarschijnlijk richting Waterloo!
Een wandeling in Hoog-België is bijna altijd een garantie voor een zeer mooie tocht en dit werd het ook. Met de trein naar Verviers en een busrit van ongeveer driekwartier en we staan in Malmedy. Na een korte voormiddag (8 km) kunnen we onze knapzak aanspreken in Stavelot. In de namiddag moet er nog stevig geklommen worden en uiteraard ook dalen, dit laatste doen we via de “Promenade des Artistes” richting Spa. Spa is Spa niet meer en vind maar een café in de omgeving van het station, brute pech!!!
Met de trein naar Zottegem en dan een busrit tot de halte Vloesberg – D’ Hoppe, zo begon onze dag. Het weer zat ons niet echt mee vandaag, zwaarbewolkt en de ganse voormiddag een lichte druilige regen, gelukkig werd het in de namiddag droog. We wandelen eigenlijk op de rand van de “Pays des Collines” een prachtig heuvelend landschap met zijn vele aarde wegen en smalle voetpaden. De nummering van het wandelnetwerk is onze leidraad, maar regelmatig duikt het wit-rood op van de GR122. Niettegenstaande het minder weer werd het een prachtige wandeling, de foto’s zijn uiteraard door de omstandigheden van een mindere kwaliteit.
Een rondje Kalmthoutse Heide & Ossendrechtse duinen (23 km)!
Vandaag ben ik eens alleen op pad geweest, een prachtige wandeling op de Kalmthoutse heide en even de grens overwippen naar de Ossendrechtse duinen. Afwisselend bos, heide, vennen- en grasgebied, zandstroken, kortom een pracht van NATUUR!
Vandaag trekken we naar de provincie Luik, meer bepaald naar de vallei van de Amblève. We nemen de trein naar Trois-Ponts en gelukkig hebben we in het station van Luik en half uur tijd tussen twee treinen in zodat we even naar buiten kunnen om ons mondmasker af te zetten! Het wordt een lus wandeling, vanuit Trois-Ponts lopen we richting Stavelot om dan iets zuidelijker terug te keren naar onze startplaats, een pracht van een wandeling.
Terug op pad met het knooppuntennetwerk en onderweg regelmatig een stuk van de Streek-Gr Hageland. Een mooie wandeling, een bonte combinatie van boomgaarden, wijngaarden en bossen. De Wijngaardberg is het hoogtepunt, toch in ieder geval het hoogste punt van de wandeling en eindigen doen we via de vallei van de Demer.
Nog een laatste wandeling op het wandelnetwerk Dijle en Demer. We starten met een grote rondwandeling in het Haachts Broek en vervolgen met de groene zone van de Antitankgracht richting Dijle. Deze laatste volgen we via de linkeroever tot in Werchter, lopen langs de rockweide om te eindigen aan de treinhalte van Wespelaar-Tildonk, we hadden geen geluk want het was de sluitingsdag van het plaatselijk café.
Vorige dinsdag waren we noordwestelijk van Mechelen op stap, nu zuidoostelijk! Terug een wandeling uitgezet met het knooppuntennetwerk, nu “Demer en Dijle” en een deel via het digitale netwerk, dus niet zichtbaar op het terrein. Een mooie wandeling met vrij veel onverhard en uiteraard enkele mooie stukjes natuur zoals het Liesbethbos, Steentjesbos en Vriezenbroek. Na drie maand corona-tijd eindelijk een terrasje kunnen doen!
België & 09 juni 2020 & Mechelen - Kapelle-op-den-Bos
België & Mechelen – Kapelle-op-den-Bos & 09 juni 2020
Een wandeling op het wandelknooppuntennet “Rivierenland”, maar de eerste 5 km lopen ook samen met het geelrood van de Streek-GR Dijleland. Heel wat natuurschoon op ons programma, om te beginnen het Vrijbroekpark, gekend om zijn prachtige rozentuinen, de natuurgebieden Robbroek, Den Battelaer en Blaasveldbroek, verder nog het kanaal Leuven-Dijle, de Zenne en de watersportbaan Hazewinkel.
Een echte aanrader is het niet want in de eerste de helft van de wandeling zijn het voornamelijk verharde wegen en paden. De Kalkense Meersen stellen eigenlijk niet zoveel voor, wel zeer mooi maar men komt er niet echt in. Het wordt pas echt interessant na het Donkmeer met de broeken en tenslotte het Berlarebroek, hier na is de GR128 blijkbaar verplaatst naar het verharde jaagpad op de Scheldedijk wat voor mij geen meerwaarde heeft en vond ik het vroegere beter.
In de eerste plaats moet ik wandelvriend Jaak P. bedanken voor de track van deze wandeling. Voor de tweede maal in Corona-tijden nemen we de trein, nu naar Jette waar we de wandeling starten naar Merchtem (23 km), een tocht in lijn van station naar station, doorheen de Brusselse Groene Gordel en de valleitjes van de Brabantse Kouters, bestande uit: GR 128, GR 126, Streek-GR Groene Gordel, Randonnées en Boucle à Bruxelles BRU 3. We genieten van de vele onverharde paden, de mooie vergezichten en van het warme weer, maar geen terrasje!!!
België & 21 mei 2020 & Mollem - Sint-Gillis-Dendermonde
België & Mollem – Sint-Gillis-Dendermonde & 21 mei 2020
In bijzondere “Corona-tijden” eindelijk terug naar af! Wekenlang steeds dezelfde rondjes lopen rond je “kot” begon vervelend te worden, maar gelukkig is het terug mogelijk iets anders te wandelen. Om 9 h in de morgen met mondmasker aan de trein genomen naar Mollem, waar we, mijn buurman Gerard en ik de terugweg aanvatten naar huis en dit via hoofdzakelijk de GR128. Hier en daar werd een doorsteek gemaakt want het was zoal een zeer pittige tocht van 29 km. Zo, we zijn terug aan het bloggen en hopelijk wordt dit weer een wekelijks gebruik.
Barrancos de Gebas is een speciaal wondermooi landschap, men noemt het naar het Engels woord de ”badlands”, wij het “maanlandschap”. Het is een beschermd gebied van 2271 hectare groot die bestaat uit hoofdzakelijk kalkachtige grond. De vele geulen en ravijnen zijn gevormd door het water uit de Rambla de Algeciras afkomstig van de Sierra Espuña en die nu wordt opgevangen in een stuwmeer.
Zo dit is voorlopig mij laatste stapverslag want door het Coronavirus, geen wandelen meer tot…..???
Spanje & 03 maart 2020 & Barranco de la Cueva del Agua – Barranco de Ugéjar
Spanje & Barranco de la Cueva del Agua – Barranco de Ugéjar & 03 maart 2020
Vorige week 25 Februari wandelde wij het volgende: Deze wandeling heb ik gelopen met vriend Stef. Het is een echt stiltegebied, men komt er geen mens tegen, tenzij een boer die bezig is op het veld. De bloemen prachtig en de grote variatiet is er overvloedig, het is gewoon genieten. Jammer is er een klein minpuntje, je kan hem niet lopen met een groep, je moet er een omweg maken (zoeken) want het pad loopt een stuk over een privéterrein. Vandaag wandelen we het verlegstuk ervan, een stil, vrij groen natuurgebied met ditmaal geen grote hindernissen.
Spanje & 29 februari 2020 & La Unión – Het mijnengebied
Spanje & La Unión – Het mijnengebied & 29 februari 2020
Het enorme mijnengebied in de drie Cartagena – Portman – La Unión staat vandaag op ons wandelprogramma. De eerste mijnactiviteiten dateren uit de Romeinse tijden en werden terug opgestart in het begin van de 19e eeuw om dan voorgoed gesloten te worden in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Er werd voornamelijk lood, zink, zilver en vele soorten mineralen gedolven in zowel ondergrondse als open mijnen. Wandel een stukje mee via de fotoreeks!
Spanje & 25 februari 2020 & Barranco de la Cañada de Ugéjar – Barranco de Ugéjar
Spanje & Barranco de la Cañada de Ugéjar – Barranco de Ugéjar & 25 februari 2020
Deze wandeling heb ik gelopen met vriend Stef. Het is een echt stiltegebied, men komt er geen mens tegen, tenzij een boer die bezig is op het veld. De bloemen prachtig en de grote variatiet is er overvloedig, het is gewoon genieten. Jammer is er een klein minpuntje, je kan hem niet lopen met een groep, je moet er een omweg maken (zoeken) want het pad loopt een stuk over een privéterrein.
Albudeite is een dorp van nog geen 1400 mensen gelegen aan de RM-15 halfweg tussen Alcantarilla en Mula. Het heeft zijn bestaan te danken door de ligging aan de Rio Mula met zijn vele vruchtbare gronden. Ook gekend door een van die oude ambachten, die van de “Esparto” een vezel verkregen uit verschillende wilde planten van de grasgroep, waarmee men vele voorwerpen vervaardigden, waaronder de bij ons bekende “espadrilles” (schoenen).
Spanje & 14 februari 2020 & Sierra Espuña – Collado Mangueta – Pedro López – Casas Malvariche – Collado Blanco
Spanje & Sierra Espuña – Collado Mangueta – Pedro López – Casas Malvariche – Collado Blanco & 14 februari 2020
Terug een wandeling in de Sierra Espuña maar dan wel op grote hoogte, de Pedro López (1568 m)) is de op een na hoogste punt van de Sierra, die we bereiken na ongeveer 4 km wandelen. Dan volgt een zeer lange afdaling van 9 km naar Casas Malvariche, om dan terug te stijgen via de Rambla Malvariche naar Fuente Blanca. Dit wordt een zware karwei door de vele afgebroken takken en de omgevallen bomen ten gevolge van de grote sneeuwval van enkele weken terug. Vanuit Fuente Blanca stijgen we verder naar Collado Blanco en dan verder naar ons eindpunt, Collado Mangueta. Het werd een vrij lange wandeling van 21 km en 850 hoogtemeters.
Spanje & 11 februari 2020 & Sangonera la Verde – Torre Guil
Spanje & Sangonera la Verde – Torre Guil & 11 februari 2020
Het wandelgebied van vandaag is aan de noordelijke kant van de Sierra de Carrascoy. Een vrij boomrijk gebied met de nodig ramblas. Deze wandeling hadden we vorig jaar ook als eens gelopen en de rambla op de terugweg was niet meer dezelfde. Door de hevige regenval in september waren er diepe kuilen uitgespoeld en vele bomen waren omgevallen, dit maakte het ons niet zo gemakkelijk, maar eind goed al goed!
Spanje & 07 februari 2020 & Coto Cuadros, Rambla de Torregorda, Sendag de la Mañosa, Cuesta Alta, Rambla de Pocico
Spanje & Coto Cuadros, Rambla de Torregorda, Sendag de la Mañosa, Cuesta Alta, Rambla de Pocico & 07 februari 2020
Deze wandeling situeert zich ten noorden van de stad Murcia en het wordt een vrij rustige wandeling, daarmee bedoel ik niet te veel klimmen en dalen. We starten met een Rambla die op sommige plaatsen nog wat drassig is en klimmen dan naar een hoogte waar een brandwachterstoren staat. Op de terugweg, een kleine vrij smalle Rambla, uiteindelijk hebben we toch een wandeling van 15 km gedaan.
Vandaag trekken we naar een gebergte die niet onder de erkende natuurgebieden hoort, op het programma de top, Cerro de Ponce die vrij gemakkelijk te bereiken is op een hoogte van 1444 m. Door de regen, sneeuw op grote hoogte van voorheen, konden we, doordat we langs de noordzijde naar boven trokken wat sneeuw verwachten. We namen de nodige tijd ervoor en ik denk dat iedereen ervan genoten heeft.
Spanje & 28 januari 2020 & Ermita de la Aruña – Lomas de las Aguaderas
Spanje & Ermita de la Aruña – Lomas de las Aguaderas & 28 januari 2020
Vandaag was het zeer helder weer en het werd een mooie wandeling met heel veel vergezichten. De besneeuwde bergtoppen van de Sierra Espuña, Maria en Nevada lagen er prachtig bij. Niettegenstaande de geringe hoogte (max. 565m) werd het een pittige wandeling met in de eerste helft van de wandeling de heuvel op, de heuvel af en zo tot zevenmaal toe, de tweede helft stappen we terug via een vrij groen golvende vallei.
Spanje & 17 januari 2020 & El Garruchal - King Kong
Spanje & El Garruchal – King Kong & 17 januari 2020
Deze wandeling behoord bij een van de mooiste in de regio. De naam King Kong is gegeven aan een grote rotsmassa die vanuit een bepaalde hoek net de vorm heeft van de kop van een gorilla. Hier ziet men terug ook aan de vorm van bepaalde rotsen dat het vroeger een vulkanisch gebied was vandaar dat het een aardbeving gevoelige streek is, zie de zware beving van 2011 in Lorca.
Spanje & 10 januari 2020 & El Berro – Collado del Buitre – Valle de Leiva
Spanje & El Berro – Collado del Buitre – Valle de Leiva & 10 januari 2020
Ditmaal trekken we naar de noordoosthoek van de Sierra Espuña. Het wordt een wandeling van 18 km en nagenoeg 900 hoogtemeters. Een tocht met heel veel afwisseling qua ondergrond als landschappelijk, met open ruimte en bos, een stevige klim staat ook op het programma. We parkeren de auto’s op een parking in het mooie bergdorpje El Berro.
Cabo Tiñoso was vroeger militairgebied waar nu nog zwaar geschut staat (buiten dienst) die vroeger diende voor de verdediging van de haven van Cartagena. De kaap is ook onderdeel van de Sierra de Muela, Cabo Tiñoso y Roldán, dus beschermd gebied, de moeflon zou er ook voorkomen maar persoonlijk heb ik er nog geen gezien. De wandeling beginnen we de langs de kust, trouwens het pad maakt deel uit van de GR 92 om dan de kring compleet te maken via het binnenland.
Spanje & 03 januari 2020 & Carmona - Senda de Aqua
Spanje & Carmona – Senda de Aqua – 03 januari 2020
Een aangepaste gezegde: “de titel dekt de wandeling niet”, met andere woorden, de wandeling was naar mijn gevoel te kort want veel “aqua” heb ik niet gezien! Het komt misschien omdat het de eerste wandeling van het nieuwe jaar was, maar het gezelschap, dit viel best mee. Het weer, dit viel ook goed mee want in de vallei hing er heel wat mist terwijl wij in de volle zon liepen en konden genieten van de vele vergezichten.
Vandaag de laatste wandeling van het jaar, dus voor morgen aan iedereen een fijn en gezond 2020! Het wandelgebied voor vandaag is het grote verlengstuk van mijn achtertuin, een gebergte die de “Bahía de Mazarrón” en het achterliggende “Campo de Mazarrón” scheidt. Twee kleine valleien deelt het gebergte in drieën op, in het middelste deel bevindt zich de hoogste top, de “El Algarrobo” 711 meter hoog en die wordt ons doel vandaag.
Vandaag de laatste vrijdagwandeling van het jaar 2019, het wordt een rondwandeling in het prachtige natuurpark Sierra Espuña, we verzamelen op de parking van het Centro de Visitantes y Gestión y Ricardo Codorníu. De dag wordt ook terug naar jaarlijkse gewoonte afgesloten met een etentje in een restaurant bij een goed en uitgebreid menu.
Spanje & 24 december 2019 & Rambla de la Alameda – Rambla de los Morales
Spanje & Rambla de la Alameda – Rambla de los Morales & 24 december 2019
Op 24 december, de dag voor Kerstmis, een wandeling in mijn achtertuin! De wandeling starten we op de parking van de camping en zijn zo direct in de prachtige natuur en in de Rambla de la Alemeda, die is in het begin vrij vlak, naar het einde toe wat grilliger. Eens boven volgt een golvend pad om dan terug te keren via de smalle Rambla de Los Morales. Eens terug op de camping wordt naar jaarlijkse gewoonte niettegenstaande het zeer warme weer (22°) de traditionele Glühwein gedronken met de bijhorende hapjes.
Spanje & 20 december 2019 & Sierra Espuña - Fuente Bermeja
Spanje & Sierra Espuña – Fuente Bermeja & 20 december 2019
Het werd een wandeling uit de oude doos, ja het was lang geleden dat ik nog eens in de Sierra Espuña ben gaan wandelen! De voorspellingen in verband met het weer waren niet zo goed want de storm “Elsa” raasde over Spanje, maar wij, wij ontsnapten er weer aan zoals zo dikwijls. De dag sloten we af zoals gewoonlijk op vrijdag in een restaurant met lekkere tapas.
Spanje & 13 december 2019 & Fuente del Piojo - Albergue Coto Real de la Marina - Observatorio de Cehegin - Las Madroñeras - Sendero de Clavillo
Spanje & Fuente del Piojo - Albergue Coto Real de la Marina - Observatorio de Cehegin - Las Madroñeras - Sendero de Clavillo & 13 december 2019.
Ditmaal moeten we een heel eind rijden voor de wandeling, deze situeert zich tussen Bullas en Cehegin. Het wordt ook eens wat anders, een overwegende boswandeling van een kleine 14km en 470 hoogtemeters. Het valt ook op dat vele bomen het moeilijk hebben wegens de grote droogte, te lange periodes met weinig of geen regen. Het gevolg van de klimaatsverandering?
Spanje & 10 december 2019 & Circular Calblanque desde Cala Reona
Spanje & Circular Calblanque desde Cala Reona & 10 december 2019
Cabo de Palos is het meest zuidoostelijke punt van Spanje, noordelijk ervan hebt je Mar Menor, dit is een binnenzee en het schiereiland La Manga waar sommige Belgische voetbalploegen soms hun winterstop doorbrengen. Westelijke ervan hebt je het Parque Regionál de Calblanque met wat oude mijnbouw en een oude zoutwinning, nu een prachtig natuurpark. We beginnen de wandeling via het kust pad, ook een deel van de GR92.
Zoals gezegd vorige week “binnenkort ga ik naar de Columbares” is het al zo ver! De start van de wandeling was een wat modderige bedoening door de regen van de voorbije dagen maar wat hogerop wordt het rotsachtig en lost het probleem zich vanzelf op. Een stevige klim brengt ons op een hoogte van 545 meter met mooie panorama’s.
De wandeling van vandaag gaat door in het meest oostelijke deel van het Parque de El Valle namelijk in de Sierra de Altaona. Door de “Gota Fria” van september, met zeer zware regens en tal van overstromingen ondervinden we wat moeilijkheden door aardverschuivingen, maar laveren wij ons onder en over omgevallen bomen en rotsblokken. Natuurlijk naar gewoonte sluiten we de dag af met een gezamenlijk restaurant bezoek.
Spanje & Sierra de Navela – Alto de Solvenet (Blanca) & 22 november 2019
Spanje & Sierra de Navela – Alto de Solvenet (Blanca) & 22 november 2019
Vandaag een wandeling een eind weg van onze verblijfplaats en niettegenstaande de niet zo goede weersvoorspelling heeft iedereen er zin in. Ojós en Blanca zijn twee dorpen in de vallei van de Rio Segura in een vrij ruig gebied en daarin situeert ons wandeldoel. Vrij zware bewolking en een kwartier lichte regen gehad, dit is niet ideaal voor fotografie maar het levert soms toch interessante beelden op. Geniet maar mee op onderstaande link!
De wandeling van vandaag kon men vroeger niet maken, want dit was militairgebied. We vertrekken aan de kleine jachthaven van Portman. Portman had vroeger zware industrie door de mijnbouw waar onder andere lood en tin gewonnen werd. Hoger op in de heuvels was zoals gezegd vroeger militairgebied, waar zich de oostelijke batterij bevond ter verdediging van de haven van Cartagena. Deze bestond uit luchtafweergeschut en twee zware 381 mm kanonnen. Uiteraard strategisch gelegen, waardoor we ook mooie vergezichten hebben op Mar Menor (binnenzee), het 22 km lange schiereiland La Manga en Cabo de Palos het meest zuidoostelijke punt van Spanje.
Vandaag een wandeling met een archeologische inslag. Almolaya is een nederzetting die zo een vier duizend jaar teruggaat en bevindt zich in de bergen boven op een grote rotsmassa. Het is een vrij grote site en men is nog volop bezig met de reconstructie ervan. Die is nog niet vrij te bezoeken maar wij hadden geluk want de arbeiders nodigden ons uit naar boven te komen en konden we even rondneuzen. Wat ons onmiddellijk opviel waren de vele graven overal verspreid en blijkbaar werden er mooie vondsten gedaan. Het blijkt een van de grootste en mooiste plaats te zijn van deze aard in Europa.
Spanje & 05 november 2019 & Sendero del Agua de Perin
Spanje & Sendero del Agua de Perin & 05 november 2019
Dit nieuwe PR-Mu (115) pad is in totaal bijna 20 km lang en is officieel opengesteld op 14 april 2019. Dit om de herinnering levende te houden hoe belangrijk dit gebied was voor de watervoorziening van de stad Cartagena. Het grondwater werd via een kanalensysteem aangevoerd, die verloor zijn functie halfweg de 20ste eeuw door de aanleg van het Taibilla-kanaal die de stad nu voorziet van water vanuit het noorden.
Spanje & 25 oktober 2019 & El Azaraque - Fuente Alta
Spanje & 25 oktober 2019 & El Azaraque - Fuente Alta
De wandeling van vandaag situeert zich in het lager gedeelte van de Sierra Espuña. We vertrekken aan het Canal del Travase Tajo-Segura, dit is een ongeveer 300 km lang kanaal die water aanvoert van boven Cuenca. We beginnen met een stevige klim naar de bron “Fuente Alta” om dan rustig te kunnen afdalen terug naar het kanaal en de auto. In het restaurant La Abadia kunnen we achteraf genieten van een lekkere maaltijd en waar ze ook heel wat Belgische bieren in huis hebben.
Spanje & Pinilla y Cuesta de Gos & 11 oktober 2019
Spanje & Pinilla y Cuesta de Gos & 11 oktober 2019
We zijn vandaag maar met een klein groepje en maar best ook want het werd een stevige wandeling, iets meer dan 14 km en bijna 800 hoogtemeters.
Een echte natuurwandeling, in een noem het maar een stiltegebied want buiten een gietenboer op een boerderij hebben we niemand anders ontmoet. Zoals elke vrijdag kunnen we na de wandeling verder genieten in het restaurant van een goed “menu del dia”.
Spanje & Senda Aledo a Estrecho de Arbolejo & 04 oktober 2019
Spanje & Senda Aledo a Estrecho de Arbolejo & 04 oktober 2019
Vandaag vrijdag 04 oktober, eerste wandeling van het nieuwe winterseizoen 2019-2020.
De wandeling start in Aledo, een prachtig bergdorp gelegen op een licht oplopende rotspunt. De bedoeling is af te dalen tot in een mooie kloof maar onderweg maken we eerst een klein ommetje naar een grot. Na de kloof volgen we een pad dat ons leidt tussen heel wat serres vol met zoete witte druiven. Zoals gewoonte wordt na de wandeling een restaurant bezocht waar we tezamen aan tafel gaan.