Deze blog vervolledigt onze persoonlijke website en geeft vooral de meest recente, up-to-date, informatie. Om de downloadtijd te beperken worden slechts de laatste tien berichten getoond. Andere (oudere) berichten kan je steeds bekijken via de inhoudslijst in de linkerkolom.
FIETSEN in het WAASLAND 22 juli 2011 *** Samen met Piet en Nicolle vertrekken we voor ruim 50 km. knooppuntrijden in Kieldrecht (knpt 10, op de grens), een deelgemeente van Beveren. Via de dorpjes Meerdonk en De Klinge komen we in een prachtig stukje Zeeuws Vlaanderen, o.a. nabij 'Het Verdronken Land van Saeftinghe'. Tot 1570 was dit land een zeer vruchtbare polder. Het noodlot brak echter uit: op 1 november 1570 zorgde een verwoestende storm voor dijkbreuken, waardoor het hele land weggespoeld werd en vele mensen stierven. Ondertussen zorgt een dijk er voor dat het land bij vloed niet meer onder water komt. We ontdekken een prachtig stuk natuur, met zijn eigen fauna en flora. Op het meest noordelijke punt van onze route, in het dorpje Paal aan de Westerschelde, genieten we op een terrasje van een prachtig zicht op de rivier. Langs de Scheldedijk fietsen we terug via Emmadorp en Nieuw Namen naar Kieldrecht.
Bij de eerste 'kreek' nemen we alvast een kijkje.
We komen ze geregeld tegen: kunstzinnige en litteraire ontboezemingen.
Van den Vos Reynaerde...
De koeltorens van het nabije Doel.
Het Scheldehaventje van Paal (bij ebbe).
Accu-wissel.
Na een verplaatsing (50 km.) met de auto sluiten we deze mooie dag af met een etentje in de 'Roste Muis' te Waterland-Oudeman (Sint-Jan-in-Eremo).
Vanop het terras heb je zicht op alweer een kreek.
Tot slot enkele herinneringsfoto's... 't was een deugddoende dag, wanneer de volgende?
KAPADOKYA * CAPPADOCIË 24 mei - 4 juni 2011 ------------------------- De landstreek Cappadocië ligt in Midden-Turkije en beslaat een oppervlakte van ruim 2.000 km². Het is een spectaculair landschap, gebeeldhouwd door duizenden, miljoenen jaren erosie van water en wind, nadat o.a. de vulkaan Erciyes het hele gebied met lava van diverse (zachte en harde) gesteenten had bedekt. De overheersende laag is het zachte tufsteen dat snel verweert onder en boven de hardere gesteenten. Zo ontstonden de bizarre rotsformaties in vele tinten roze, bruin, geel, rood, oranje en zelfs wit. In die zachte tufsteen was het makkelijk om grotten uit te houwen. Deze werden reeds in de prehistorie bewoond. Ook de eerste christenen hebben er gebruik van gemaakt, er ontstonden kloosters en kerken... zelfs hele ondergrondse steden werden teruggevonden.
Wij wandelden in het centrum van deze regio, rondom het stadje Göreme.
Wij exploreerden zowat het hele gebied in de driehoek Avanos-Nevsehir-Ürgüp. 10 dagtochten van 15 à 20 km.
Remi, onze gids (tweede van links), heeft ons een fantastische ervaring rijker gemaakt. BEDANKT REMI !
Een staaltje uit het kleurenpallet. Spijtig dat de zon niet altijd scheen.
Onder zo'n ballon, vanuit de mand, hebben wij, 's morgens bij zonsopgang, genoten van het overweldigend uitzicht.
Geen moderne architectuur, wel puur natuur.
Meerdere (grote) schildpadden kruisten ons pad.
... en ja, dit is tijdens de dagtocht... Die Turken weten hoe ze vermoeide wandelaars, midden in het natuurlijk landschap, moeten ontvangen.
Geluk brengende ogen... wij zullen het nodig hebben.
Zo'n bruinroestige, doorgezakte ladder... is dat wel veilig?
Makkelijk is anders... voetsteunen in de 'zachte' tufsteenrots.
Afdalen op die 'gladde' rotsen is nog moeilijker.
Echt lastig werd het af en toe.
Als de voetgrip onvoldoende is, dan helpt een ondersteunende hand.
En soms wordt het erg smal...
... en ook wel eens erg donker... en dan nog water in het beekje.
Maar het landschap blijft boeien, 10 dagen lang.
De soms toch wel zware inspanningen werden ruimschoots beloond.
Hieronder de tweedelige multi-media-reeks. Geluid aan! Geïnteresseerde familie, vrienden en kennissen kunnen bij mij thuis een meer uitgebreide reeks bekijken.
Herselt * De Langdonken 6 maart 2011 ----------------- Een namiddagwandeling met Natuurpunt door het natuurgebied Langdonken. Deze regio vormt zowat de overgang tussen het vruchtbare Hageland en de arme zandgronden van de Kempen. We lopen grosso-modo door de vallei van de Kalsterloop. Boeiende natuurbelevenis in dit overwegend moerassige gebied. Natuurpunt werkt hier vooral aan heide-herstel, op vele plaatsen is de jonge hei reeds teruggekeerd, zowel struik- als dopheide... dat worden over enkele jaren prachtige vlaktes. Zeker eens terugkeren!
Verzamelen/inschrijven bij café 'De Schilders'.
Al snel worden we ondergedompeld in de natuur.
Inderdaad, waterrijk.
En natuurlijk worden we vakkundig ingelicht door onze gids (Benny?).
Veel belangstellenden.
Bij de Hei-molen, zowat het 'hoogste' punt van onze wandeling.
... en bij de Natuurpunt-schuur worden we getrakteerd op een drankje - dankjewel!
Echt ge-interesseerde deelnemers.
In het bos krijgt de natuur vrij spel... niet ingrijpen is ook een vorm van natuurbeheer.
Prachtige waterpartijen.
... en terug naar 'De Schilders' waar we voor ons deelname-bonnetje vers gebakken vis krijgen... smaakt lekker! Nogmaals dank!
't Was echt een boeiende namiddag - wij keren zeker weer!
Wij zijn ondertussen terug thuis. De Kerst- Nieuwjaarsperiode is een unieke belevenis in Bucovina (noord-Roemenië) Eén dezer weken vind je hier het relaas van ons bezoek.
Ondertussen kunnen ge-interesseerden even een kijkje nemen (ruim een half uur) naar een filmpje van een collega 'videoot'... een relevante herinnering (of een goede introduktie) aan Maramures: Luidsprekers aanzetten! (Het filmpje begint met een wat lange zwarte aanloopstrook, even geduld dus!)
Hoe vond je het?
En nog eentje. Dit korte filmpje is enkel een trailer om de grote film te promoten. De film behandelt de problematiek van de 'achtergelaten' kinderen terwijl de ouders (noodgedwongen) voor meerdere maanden per jaar in het buitenland gaan werken. Voor meer dan 20 'wees'-kinderen heeft dit reeds tot zelfmoord geleid.
This is the story of over 350.000 Romanian children left home alone. One or both their parents are working abroad, in Italy, Spain and other Western Europe countries. The kids were left to be taken care of by relatives or even neighbors. Many of them committed or attempted suicide. How can one explain what they did? What did these kids think? What drove them to the point of losing everything? The film tells three of these stories, three stories about children that ended their own lives. The observational style is mixed with interviews as the film weaves between the three stories and their characters, the parents that opened their hearts in front of the camera and shared their profound grief but also their ideas about what caused the tragedies. Directed by: Ionuţ Cărpătorea ,Cinematographer Sorin Manu
2010 >>> 2011 °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° De kalender wordt mager... 21 december, begin van de winter (???... aan de sneeuw te zien is die reeds lang bezig)... tijd om familie, vrienden en kennissen het allerbeste toe te wensen:
Een dagje fietsen in Limburg * 29 okt. 2010 Bree, in het uiterst noord-oostelijke gebied van Vlaanderen, namen we als vertrekpunt voor een grensoverschrijdende (B-NL) fietstocht. Zeker het onthouden waard!
*** Met de auto tot (bijna) bij de Zuid-Willemsvaart zodat we onmiddellijk op de knooppuntenroute kunnen vertrekken, noordelijk, richting knooppunt 07. Reeds in de 'Spaanse Tijd' werd er begonnen aan verbindingswerken tussen Maas, Rijn en Schelde. Napoleon wou het 'Grand Canal du Nord' verwezenlijken maar zijn budget bleek al snel te klein. Uiteindelijk heeft de Nederlandse Koning Willem I het kanaal in zijn huidige funktionaliteit (breder, dieper, rechter en verlengd tot 's Hertogenbosch en Helmond) gerealiseerd. Het werd officieel geopend in 1826. Oorspronkelijk heette het toen 'Willemsvaart'. Later kwam er in de buurt van Drenthe nog een Willemsvaart... de namen werden toen respectievelijk gewijzigd in Zuid- en Noord-Willemsvaart. Ondertussen is er in de buurt van Zwolle nog een derde Willemsvaart.
De Luysmolen (1515) op de Abeek, de molenaar maalde voor het laatst in 1965. Ondertussen zorgt 'Toerisme Bocholt' voor maaldemonstraties.
Romantiek in het grensoverschrijdend natuurgebied 'Kempen-Broek'. Het strekt zich uit over de gemeenten Cranendonck, Weert, Bocholt, Bree, Kinrooi en Maaseik.
... en ja, het is herfst.
Naast meerdere watermolens zijn er ook windmolens in deze streek.
De Keyersmolen in Molenbeersel.
Meermaals wisselen we tussen Nederland en België.
Eerst volop aan 't eten... maar voor de fotograaf wordt er snel geposeerd.
Nog meer herfst-plaatjes.
In Kessenich wapperen de vlaggen.
De Maas nabij Ophoven.
Opvallend hoeveel geiten en geitjes gehouden worden in deze contreien.
... en toch lieten wij ons niet verleiden om onze knooppuntenroute te verlaten.
Even later laven we onze dorst in dit donker cafeetje in Tongerlo ... een lekker lokaal biertje!
We hebben de Zuid-Willemsvaart teruggevonden... nog even naar de andere oever en een paar km. verder vinden we onze auto terug. Een prachtige, rustige tocht... zeker eens terugkomen!
Fietstocht Tielen Wij willen onze gasten, fietsende vrienden, graag een mooie Kempisch-groene fietstocht aanbieden. Wij zochten en kozen uiteindelijk dit 50 km. lange knooppuntenlint.
Als je achtergrondgeluid wenst, moet je uiteraard jouw PC-luidsprekers aanzetten. Misschien blokkeren uw surf-instellingen deze diareportage, in dat geval kan u rechtstreeks kijken op http://vimeo.com/14161121
Familie, vrienden en kennissen mogen mij altijd even hun mening vertellen over hoe deze montage overkomt... ik ben je er 'eeuwig' dankbaar voor! - K.
PORTUGAL * einde mei 2010 Van Noord naar Zuid, zigzaggend langs diverse beschermde natuurgebieden.
We komen het land binnen via het noord-oosten, door het Parque Natural de Montesinho (2). Het is een van de weinige plekken in Portugal met nog een stabiele populatie Iberische wolven. We verlaten het land weer langs het Parque Natural da Rio Formosa (20-21) Ondertussen hebben we diverse andere natuurparken doorkruist. Lamas D'Olo in het Parque Natural do Alvao. Het Parque Natural do Alvão is in het leven geroepen vanwege het grote landschappelijke, geologische en cultuur-historische belang.
Even een afwijking van onze route naar... Fátima is een plaats in Centraal-Portugal in de gemeente Ourém, ten noordoosten van de hoofdstad Lissabon. Nadat een verschijning van de Maagd Maria werd gemeld in oktober 1917, verwerd het dorp tot een bedevaartsoord. In 1944 werd een basiliek gebouwd.
Bij de vissersplaats Peniche wordt de bijna kaarsrechte kustlijn van de Costa de Prata onderbroken door een grillig gevormd schiereiland, dat met het vasteland verbonden is door een 800 m brede en 2 km lange landtong
Porto Côvo is een van de twee 'freguesias' in de Portugese gemeente Sines, gelegen op ongeveer 160 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Lissabon in het Parque Natural do Sudoeste Alentejano. Porto Côvo heeft prachtige stranden met zeer fijnkorrelig zand helder wit van kleur en ingesloten door hoge grillige rotswanden.
Een typisch blauw-wit dorpje.
Uit de vele heerlijke stranden en strandjes kozen wij het Praia do Salto, kleiner dan dit Praia Grande.
... en lekker eten!
FUSETA in het Parque Natural da Ria Formosa. Ria Formosa is een natuurgebied dat zich uitstrekt in een lange gordel van zestig kilometer tussen Faro en Tavira, het bestaat uit eilanden en schiereilanden met daarachter een lagune, die bestaat uit een labyrint van zoute moerassen, slikken, schorren en zoutpannen. De zanderige eilanden en schiereilanden beschermen het gebied tegen de oceaan. Het is een oase van rust middenin het levendige toeristische hart (De Algarve) van Portugal.
Met de kleine bootjes kan je best het gebied verkennen. Deze verkenningsronde door Portugal heeft ons zeker geleerd dat de 'Parque Natural'-s meer dan een kort bezoek waard zijn. Wij komen zeker nog eens terug! Nu gaat het verder naar het ons gekende Andalusië.
KALMTHOUTSE HEIDE * 17 april 2010 Een dauwtrapperswandeling met zonsopgang! Ludo en Paula nodigden ons uit om, samen met hun vrienden, deze ochtendwandeling mee te stappen, de zon te zien opkomen boven de heide en daarna gezellig te ontbijten met 'Spek en eieren'... Bedankt! We vertrokken om 6:30 u. vanop de parking Putse Steenweg en de weergoden waren ons gunstig gezind.
De nevelslierten trekken over de heide.
Na deze verwelkoming was het duidelijk: wij worden 'vakkundig' ge-informeerd!
Jaja, zo dadelijk komt de zon op.
Er was ruimschoots de tijd om te genieten
Door de stofwolken van de IJslandse vulkaan krijgen we een enigszins gesluierde zonsopgang... dit maakt het beeld nog boeiender en is tegelijk een voordeel voor de fotografen onder ons, de contrasten zijn wat minder extreem.
Kort na zonsopgang ontstaat er nog wat meer nevel... deze zal nu wel snel oplossen.
'Heideherstel op Landduinen', het HELA-project is in volle uitvoering.
Door het pas 'geplagde' landschap
Omgevallen, maar toch 'de kop boven water houden'...
Het grote gevaar voor de heide, vooral kort na de winter: BRAND!
Een heerlijke, boeiende ervaring, zo'n ochtendwandeling over de heide... ...en nu: SPEK met EIEREN ! Dank aan de organisatoren en aan Paula en Ludo omdat ze ons mee vroegen!
Hopelijk gaat de berg nog even door met de innerlijke vuurmassa naar boven te werken. Dat wordt dan een unieke ervaring. Maar ook zonder dit buitenkansje zal een exploratie van het winterse IJsland zeker mooie beelden opleveren. Over een paar weken krijg je hier het relaas.
SPIJTIG ! (Toevoeging dd. 16 april 2010)
De 'rustige' uitstoot van gloeiend-vloeibare lava uit de door ons geviseerde vulkaanmonden is sedert 13 april gestopt... Een paar dagen later is dan de Eyjafjallajokull met bruut geweld aktief geworden. Ondertussen zit heel de omgeving onder een centimeters-dikke stoflaag... sneeuw- en gletscherlagen smelten snel af en zorgen voor massale wateroverlast... diverse wegen zijn verwoest en/of onberijdbaar geworden. Het ziet er niet naar uit dat een toeristisch bezoek op relatief korte termijn nog mogelijk en/of zinvol is... SPIJTIG! Toch bedankt Jan, voor het vele voorbereidend werk dat je reeds geleverd had. Ook bedankt Luc en Rina, voor de uitnodiging om mee op fotoreportage te gaan... het was zeker een absolute topper geworden. SPIJTIG, de natuur heeft er anders over beslist.
Dit had het kunnen zijn...
... toen barste het wilde geweld los
... en is het echt niet meer mooi... nog wel boeiend!
MOEZEL deel 1: COCHEM en TREIS-KARDEN 20-21-22 maart 2010. Een 4-daagse aan de Moezel als geschenk voor Karel's verjaardag... men wordt ook niet elk jaar 70. Nogmaals hartelijk dank, wij beleefden echt vier heerlijke dagen. 's Zaterdags bezochten wij Cochem, 's zondags vonden wij ons hotel onmiddellijk bij de Moezel in Treis (deel van Treis-Karden) bij het Lutzdal. De beste kamer, met terras en breeduit zicht op de rivier, was voor ons gereserveerd. Uitgebreid ontbijtbuffet, culinair avondeten: zondag 3-gangen- en maandag een 5-gangenmenu met hoofdschotel naar keuze, lekker en veel. Tussendoor maakten wij ook nog gebruik van sauna en zwembad. Uiteraard werd er ook gewandeld: natuur en cultuur.
In dit eerste deel vind je foto's van de eerste drie dagen. Het tweede deel is helemaal gewijd aan de 'geplande' dagtocht.
We vonden in Cochem al snel een plaats voor de Roadtrek.
Het station, tegenover onze camper.
's Zondags op zoek naar ons hotel.
Naast vis (forel) is wild de specialiteit van het huis.
Op stap, over de berg naar Treis.
Uiteraard krijg je vanuit de hoogte een ander zicht op de rivier.
Gezellig koffie met koek in de plaatselijke Konditorei.
Terug 'thuis'.
's Maandags op zoek naar Kloster Maria Engelport.
Bedevaartsoord.
... en terug naar het hotel, sauna, zwembad en nog eens uitgebreid eten... morgen dagwandeling (zie deel 2).
MOEZEL deel 2: PYRMONTER BURG WANDELING De Pyrmonter burcht ontstond op het einde van de 12de eeuw. De burchtgebouwen raakten regelmatig in verval en werden telkens weer (gedeeltelijk) heropgebouwd. Bij het begin van de 19de eeuw bleef enkel nog een ruïne over die steeds meer in verval geraakte. In 1963 kochten twee architecten de ruïne... Sedertdien herrees, vooral het binnengedeelte, weer tot een bezienswaardig geheel... je kan er nu onder meer terecht in een gerenommeerd culinair restaurant.
In de wandelliteratuur wordt het 'Mosel-Traumpfad Pyrmonter Felsensteig' beschreven als een uitzonderlijk boeiend, avontuurlijk, wandelpad... 12 km. lang met 363 hoogtemeter... dat leek ons wel de moeite waard voor een korte dagtocht.
Wat is daar eigenlijk onder op de routekaart bijgeplakt?
Da's echt wel grote pech hé... wat nu?
Karel gaat alléén op stap voor een klein stukje van het grote wandelpad... op naar de burcht! Hier alvast een unieke compositie: waterval, watermolen en boven de burcht.
Zo mooi kunnen de resten van een boomstam worden.
Er werd alvast enig hoogteverschil overwonnen.
Het doel nadert.
Oh jee, weer pech: dinsdag gesloten!
Dan maar terug afdalen...
De kentekens van het 'Droompad' zijn overal duidelijk herkenbaar.
Hoge waterstand: één staptegel ligt onder het waterniveau.
Reeds heel wat hoogtemeter afgedaald: Roadtrek reeds in zicht.
Da's natuurlijk minder vermoeiend dan ruim 100 meter stijgen (en weer afdalen).
... toch moet je nu even mee afdalen naar het molenhuis en de waterval...
Ons 'paard' staat even verder op een andere parkeerplaats.
In de torenkapel.
't Was werkelijk een boeiend trajekt... echt spijtig dat de hele route 'gesperrt' was. Wij komen zeker eens terug!
Heerlijke Feestdagen wensen wij aan familie, vrienden en kennissen! Ook voor 2010 hopen wij dat ieder op zijn eigen wijze kan genieten van de grote en vooral vele kleine dingen die zich zullen aandienen!
Eigen foto tijdens ons bezoek aan Roemenië in januari 2006, voor ons aangename nostalgische romantiek, voor de locale bevolking harde realiteit.
WANDELING rondom AVERBODE * 30 aug. 2009 De 'pijltjes' leiden ons door een heerlijke brok natuur, even onderbroken om een paar cultuur-historische lokaties te bekijken - mooi zo, zeker één van de betere zondagmiddag-routes.
Je merkt het, er is nog heel veel 'groen' in deze streek.
Een holle weg in wording.
Als je goed kijkt dan merk je rechts de 'steile' helling, we zitten 'in de bergen'.
De kerk van Testelt, gebouwd met de lokaal ontgonnen ijzerzandsteen.
Mooi: witte staart, witte streep in de manen en witte sokken.
Prachtige knoestige geknotte eiken.
Oeioei, dat wordt 'klimmen'.
Hier zie je de ijzer-schollen duidelijk zitten.
Afgraving voor zandsteenwinning. De onderlaag laat nagenoeg geen water door.
Door het Averbode-bos richting abdij.
In het parkje nabij de abdij.
Abdij in zicht!
Mooie gevel boven de toegangspoort tot het abdijcomplex.
In de abdijkerk.
... en door de 'LEKDREEF' terug richting vertrekpunt, bij 'Everbeur-sport'. 't Was mooi!!!
ROMÂNIA * Juli 2008 - deel 2: BUCOVINA (2) De landstreek Bucovina is gesitueerd in het noorden van Roemenië. Deze selectie foto's zal de herinnering aan onze 'ontdekkingstocht' levendig houden. Omdat de hoeveelheid gegevens per bericht blijkbaar beperkt is wordt deze Bucovina-reeks nog opgesplitst in 2 delen. Ondertussen wordt er reeds duchtig gewerkt aan de montage van de film/video-beelden... Hopelijk kunnen we in het najaar samen de 'première' bekijken.
De wekelijkse (vee-)markt in Arbore. Belangstellenden niet enkel uit Arbore, maar uit de wijde omgeving.
De meeste bezoeker komen nog steeds met 'paard en kar'.
"Ik ben verkocht!"
"... ik ook!"
Marcel kan het (weer) niet laten: Roemeense volksmuziek.
5 stuks voor mij... mici, het 'nationale' gerecht: worstjes zonder omhulling en met veel look.
Dankbare ogen, zij kregen een snoepje.
... en terug naar huis.
Ook hier worden we weer met open armen ontvangen, bij Ioan, grootvader van de Roemeense Ioan die reeds een paar maal met Wandelia meeliep.
We maken een korte wandeling door het dorpje Arbore.
Doe dat schoeisel maar uit als je droog wil blijven.
Een 'praatje' (met handen en voeten lukt het een beetje).
In Poieni Solca zoeken we eetgelegenheid 'bij de boer'. "Wil je meerijden?"... "Nee, dank je, wij willen nu te voet gaan."
Een fotomontage van ons bezoek van vorig jaar. "Is het vrouwtje niet thuis?"... "Nee, ik ben de schoonzoon, ze werd vorige week opgenomen in het ziekenhuis."
"Weet je 't nog?... Wij waren vorig jaar hier ook... je ziet het op de foto's."
Hier mogen we zelf de forel vangen die we daarna zullen eten.
LEKKER ! Zo vers aten we hem nog nooit... 2 stuks per man!
Opa met de jongste.
Laat naar 'huis'.
Onze laatste, en meest verre, uitstap: naar ZECE PRAJINE.
Zece Prajini is het RRoma-dorpje waarvan zowel de stichter als de meeste muzikanten van 'Fanfare Ciocarlia' afkomstig zijn.
Snoepjes zijn steeds gegeerd.
WIJ GAAN NIET MET 'PAARD en KAR' NAAR HUIS MAAR NEMEN ONZE HUURWAGEN... TOT ZIENS, 'T WAS BOEIEND!
ROMÂNIA * Juli 2008 - deel 2: BUCOVINA (1) De landstreek Bucovina is gesitueerd in het noorden van Roemenië. Deze selectie foto's zal de herinnering aan onze 'ontdekkingstocht' levendig houden. Omdat de hoeveelheid gegevens per bericht blijkbaar beperkt is wordt deze Bucovina-reeks nog opgesplitst in 2 delen.
Het prieeltje bij Dafina in Ciocanesti.
Karel heeft hier reeds zo'n grote voet in huis dat hij zelf gastheer mag spelen.
... en, waar zitten die vrouwen?
Ciocanesti, een juweeltje van een dorp!
De drinkwaterput: levensbelangrijk en daarom zo goed verzorgd.
Kom maar even binnen kijken!
Het vrouwtje steekt al gauw 'ons vrouwtje' in traditionele klederdracht.
We zijn er, bij 'onze' cabana in Mânastirea Humorului.
Enkele beelden uit 'ons' dorpje.
'Ons' klooster.
Langs onze woning passeren ze regelmatig.
CACICA: na een bezoek in de zoutmijn keren we te voet terug naar onze cabana.
We winnen snel hoogte: heerlijke vergezichten!
Zo maar ergens midden in het bos: privé begraafplaats.
Een daguitstap naar MOLDOVITA. De aanleiding was een bezoek aan de sociale activiteiten die de Vlaamse gemeente Kruibeke hier financieel ondersteunt, een type-voorbeeld voor sociale hulpverlening aan minder bedeelde gebieden.
Demonstratie 'ei-schilderen' zoals dit bij de meeste dorpsbewoners nog gebeurt.
Camelia heeft het ons allemaal duidelijk gemaakt - multumesc (bedankt)!
Houten gebruiksvoorwerpen in het plaatselijk museum.
De plaatselijke 'pope' (Roemeens-orthodox, in T-shirt en natuurlijk getrouwd).
Fier op 'zijn', in aanbouw zijnde, ouderlingentehuis.
Wij danken deze familie voor het lekkere eten!
Met de 'karos' door een dorpsgehucht...
Stijl op weg naar het nieuwe klooster.
Deze nieuwe nederzetting voor, op dit ogenblik, een vijftal religieuzen.
... en ze weten waar ze de kloosters moeten zetten, midden in de natuur met heerlijke vergezichten.
Demonstratie 'klokken luiden'...
... en 'klepperen' op een houten plank... Bedankt zuster!
... en terug naar beneden, naar het dorp Moldovita...
... samen op de kar, heerlijk romantisch!
In de late uren was er ook nog tijd om het, als wereld-erfgoed, door de UNESCO beschermde klooster te bezoeken.
Onze Moldovita-gids (Mihaela) zorgt hier zelfs voor een Duits-Vlaams-sprekende gids (non) die ons alle details weet te vertellen.
Dit was één van onze topdagen in Roemenië, MULTUMESC MULT, MIHAELA !
Meer foto's over ons Bucovina bezoek vind je in Bucovina (2)
ROEMENIË * Juli 2009 - deel 1: MARAMURES Van zaterdag 18/7 t/m zondag 2/8 maakten wij met 5 wandelvrienden een 'ontdekkingsreis' door (een deel van) Roemenië met Maramures en Bucovina als kernpunten. Natuur en oog voor de lokale plattelandsbevolking met hun nog levende tradities waren onze belangrijkste interesse-punten. Deze eerste publicatie toont herinneringen aan Maramures. Op korte termijn zal aangevuld worden met de Bucovina-reeks. Er wordt tevens gewerkt aan de montage van een videofilm.
Zittend op de bank, voor de omheining, met gezicht naar de straat, het straatbeeld in Roemenië.
Gedecoreerde houten poorten, nog steeds gebruikelijk in Maramures.
Potten- en pannenboom: de bruidschat ligt klaar (huwbare dochter).
Jaja, 't smaakt zout! Zoutwaterbron in uitgeholde boomstam - nog steeds in gebruik als goedkoop bewaarmiddel.
Ofwel op de rug gedragen, ofwel op zo'n karretje. Grote hoeveelheden hooi gaan natuurlijk met paard en kar.
Een fotomontage (van een vorig bezoek) is steeds een goeie introductie.
De kleinschalige tapijtenproductie gebeurt nog steeds binnen de familie.
De typische Maramures-draagtas.
Onze Botiza-familie zet ons alweer aan de tafel.
De gordel van de heer des huizes mag je wel eens aanpassen (erfstuk).
Samen op stap naar de andere familieleden.
De zo typische zwarte Maramures-rok wordt stilaan vervangen door een kleuriger exemplaar.
Drinkwaterput voor gemeenschappelijk gebruik.
Oma wist al dat we onderweg waren, heeft haar beste kledij aangetrokken.
Opa is fier op westerse vrienden.
Jeugdherinneringen...
Wasmachine voor de tapijten... stromend water omgeleid uit de nabije beek.
Nog steeds samen onderweg.
Geluk!... Wij mogen mee met de karos.
Op zoek naar de eigenaar van hogergenoemde gordel... herder in dienst.
... Is die man bij jou in dienst?... Wanneer komt hij 'binnen'?... Te laat, spijtig, daar kunnen we niet op wachten.
Het herdersverblijf met kaasmakerij
'La revedere', tot ziens, doe hem onze groeten.
Nee, dat is hij niet, hij is met schapen onderweg.
Op het wandelpad van Botiza naar Ieud.
Pauze onder de appelboom.
Het recent nieuwgebouwde klooster van Botiza.
"Laat ons hier blijven...".
's Avonds doen we onze voorraad tuica op bij de buurman.
Vanuit Borsa rijden we eerst een eindje met de maxi-taxi (overvol) en doen dan een wandeling naar de hoogst gelegen waterval van Roemenië.
Ook hier, bij ons logement in Borsa, vinden ze wel een gepast plaatsje om te lezen!
Boven op de Prislop-pas zijn ze meestal paraat...
... een snoepje voor de Roma-kinderen. Goed en wel over de bergpas ruilen we Maramures om voor Bucovina - volgende fotoreeks.