NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Oude prentkaarten






10-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst in Antwerpen

Kerst in Antwerpen

Antwerpen kerstmarkt en kerstshopping van 11/12 tot 02/01/2011



http://img151.imageshack.us/img151/1251/kerstinantwerpen.jpg



    * Openingsparade op de Kaaien en Steenplein: zaterdag 11 december 2010, van 18 tot 19 uur
    * Kerstmarkt op Steenplein, Suikerrui, Grote Markt en Handschoenmarkt: van zaterdag 11 december 2010 tot zondag 2 januari 2011
    * IJspiste op Steenplein: van zaterdag 11 december 2010 tot zondag 9 januari 2011
    * Koopzondagen: zondag 12 en zondag 19 december 2010, van 10 tot 18 uur
    * Music For Life op de Groenplaats: zaterdag 18 tot en met vrijdag 24 december 2010
    * Eindejaarsvuurwerk: vrijdag 31 december 2010
    * Nieuwjaarsreceptie: zondag 9 januari 2011, van 11 tot 14 uur
    * Kerstboomverbranding op Linkeroever: zaterdag 15 januari 2011, 17 uur




Shopping in Antwerpen
De Meir Keyserlei vormen de voornaamste winkelas in Antwerpen. Je vindt er meerdere overdekte galerijen, winkelketens en boetieks. Niet enkel om te winkelen maar ook om iets te eten of te drinken is er keuze te over.


Wandelroute Antwerpen: kerstmarkt, bezienswaardigheden en shopping
Met deze wandelroute brengen we je langs alle kerstmarkten, de belangrijkste bezienswaardigheden en shoppingstraten.


Openbaar vervoer: met de trein naar Antwerpen is de goedkoopste manier, veilig en snel. De wandelroute start aan het Centraal Station. Terugkeren vanaf de Meir, de Groenplaats of het Frederik Van Edenplein op de linkeroever kan uitstekend met de ondergrondse tramlijnen.


Met de auto: hou er rekening mee dat de meeste parkings in de binnenstad tijdens de eindejaarsdagen volzet zijn. Ook vrij parkeren in de aanpalende straten is quasi onmogelijk. De vroege vogels kunnen terecht met hun auto ondergronds op het Astridplein voor het station, onder de Schouwburg op het theaterplein en aan de Scheldekaaien. Nog beter is om je wagen op de parkings op Linkeroever te plaatsen en het openbaar vervoer te nemen dat je op een paar minuten aan de overkant brengt.





» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kerstboom

De kerstboom


http://img694.imageshack.us/img694/1076/kerstboom.jpg



Een kerstboom is een naaldboom die traditioneel rond kerstmis in huis wordt gehaald om versierd te worden met kaarsjes, ballen, slingers, engelenhaar, uiteenlopende decoratieve figuren (engelen, rendieren, pakjes... ) en eventueel een piek. De traditie van de kerstboom is allengs uitgebreid tot verlichte en versierde bomen op pleinen en in parken, straten en tuinen.

De kerstboom gaat terug op een voor-christelijk, ook wel "heidens" vruchtbaarheidssymbool. De groenblijvende boom vertegenwoordigt daarin de vernieuwing van het leven.

In veel gemeenten wordt een grote verlichte kerstboom neergezet, meestal op een markt, plein of andere centrale plaats in de stad of het dorp.




» Reageer (0)
09-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Xavier Debaere zingt nog één keer Formidabele Kerstmis

Xavier Debaere zingt nog één keer 'Formidabele Kerstmis'

Om Formidabele Kerstmis te beluisteren klik op de foto







Tijdens het kerstconcert 'Formidabele Kerstmis' in Mechelen en Lier zingt Lucas Van Eynde nog één keer de kersthit die hij in 1993 als Xavier Debaere maakte.

Vele mensen herinneren de in Lier geboren acteur Lucas Van den Eynde als slager André Vangenechten uit 'Van vlees en bloed' of als Bucky Laplasse uit 'Het eiland'. Maar nog meer televisiekijkers zullen Van den Eynde vereenzelvigen met Xavier Debaere, de professionele afscheidnemer die in 1993 elke zondag de legendarische tv-show Morgen Maandag van Marc Uytterhoeven afsloot.

Xavier Debaere was een man met haar in een zijstreep, een truitje zonder mouwen of debardeur en veel te korte broek. Met een bloedserieus gezicht haalde Xavier Debaere allerlei spreekwoorden, gezegden en uitdrukkingen door elkaar. Tot zijn vaste uitdrukkingen behoorden 'Formidabel' en 'Dank u vriendelijk, dames en heren'.

"Eigenlijk had ik dat typetje als in 1990 gecreëerd voor het toneelstuk Wilde Lea. Ik speelde daarin een tweederangsartiest die nogal moeilijk uit zijn woorden kwam. Marc Uytterhoeven vroeg me om dat typetje uit te werken en er elke Morgen Maandag mee af te sluiten. Ik heb nooit vermoed dat het zo zou aanslaan. Ik sloot de show ook altijd met een liedje af waarin ik over de gebeurtenissen uit het programma en over de actualiteit van de voorbije dagen zong. Voor een van de laatste afleveringen maakte ik met de mannen van Kommil Foo het liedje Formidabele Kerstmis. Dat heb ik sindsdien nog maar én keer gezongen, namelijk in 2003 ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de Vlaamse televisie."



http://img835.imageshack.us/img835/6404/xavierdebaere.jpg



Deze maand kruipt Lucas Van den Eynde nog één keer in de huid van Xavier Debaere. Dat gebeurt tijdens het kerstconcert Formidabele Kerstmis, dat hij samen met Connie Neefs in Mechelen (uitverkocht), Male (19 december) en Lier (21-23 december) brengt. Hij zingt er nog één keer zijn kersthit uit 1993.


"Maar ik verkleed me echt niet als Xavier Debaere, hoor, hoewel dat debardeureke nog altijd in mijn kast hangt. Het is een relikwie, hé."   (br.gva)


Tickets kerstconcert: 03-488.06.79 en www.lierscultuurcentrum.be




» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst en nieuwjaarswensen in 16 talen



http://img9.imageshack.us/img9/1588/kersmis1.jpg



Kerst en nieuwjaarswensen in 16 talen


    * Afrikaans: Geseende Kerfees en 'n gelukkige nuwe jaar
    * Baskisch: Gabon Zoriontsuak eta urte berri on
    * Deens: God jul og godt nytår
    * Duits: Fröhliche Weihnachten und ein glückliches Neues Jahr
    * Engels: Merry Christmas & a happy New Year
    * Ests: Häid jõule ja Head uut aastat
    * Fins: Hyvää Joulua ja Onnellista Uutta Vuotta
    * Frans: Joyeux Noël et Bonne Année
    * Italiaans: Buon Natale e Felice Anno Nuovo
    * Nieuwgrieks (Ελληνικά): Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος
    * Pools: Wesołych Świąt i Szczęsliwego Nowego Roku
    * Portugees: Boas Festas e um feliz Ano novo
    * Russisch: С Новым годом и с Рождеством Христовым!
    * Spaans: Feliz Navidad y Próspero Año Nuevo
    * Vietnamees: Chúc mừng Giáng Sinh
    * Zweeds: God Jul och Gott Nytt År




» Reageer (0)
08-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas is vertrokken en maakt plaats voor de Kerstman




http://img139.imageshack.us/img139/3849/sintenkerstman.jpg


Sinterklaas is vertrokken en de Kerstman doet zijn intrede



» Reageer (0)
05-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zak van Sinterklaas

De zak van Sinterklaas

Om het te beluisteren klik op de foto





De zak van Sinterklaas,
Sinterklaas, Sinterklaas,
De zak van Sinterklaas,
o jongens, jongens
het is zo`n baas!
Daar stopt hij, daar stopt hij,
daar stopt hij blij van zin.
De hele, de hele,
de hele wereld in!
De zak van Sinterklaas,
Sinterklaas, Sinterklaas,
De zak van Sinterklaas,
o jongens, jongens
het is zo`n baas!

Hij is voor groot en klein,
groot en klein, groot en klein,
Hij is voor groot en klein
voorzien van taai en marsepein.
En bergen, en bergen,
En bergen suikergoed,
Zo lekker, zo lekker,
Zo lekker en zo zoet.
Hij is voor groot en klein,
groot en klein, groot en klein,
Hij is voor groot en klein
voorzien van taai en marsepein.

Maar onder in die zak,
in die zak, in die zak,
Maar onder in die zak
daar ligt het hele grote pak,
Voor het lieve, voor het zoete,
voor het lieve zoete kind.
Zeg was jij, zeg was jij,
dit jaar gehoorzaam vrind?
Maar onder in die zak,
in die zak, in die zak,
Maar onder in die zak
daar ligt het hele grote pak.




» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas in andere landen

Sinterklaas in andere landen


http://img690.imageshack.us/img690/1727/sintbruin.jpg



Het Sinterklaasfeest wordt in verschillende vormen in heel Europa gevierd van Frankrijk tot Bulgarije en van Italië tot Oekraïne. In het Noord-Franse Lotharingen wordt het Sinterklaasfeest gevierd op 6 december. Sint Nicolaas is de beschermheilige van deze streek. De hulp van Sinterklaas heet Père Fouettard (de zweepvader) en is een roodharige man met een woeste rode baard en een grote mantel met hoofdkap. Père Fouettard heeft drie kinderen afgeslacht en Sinterklaas heeft deze kinderen weer tot leven gebracht, waarna Père Fouettard de hulp van Sinterklaas werd. Père Fouettard strafte stoute kinderen met de zweep (tegenwoordig geeft hij in dat geval een zweepje aan het kind).



http://img97.imageshack.us/img97/5091/perefouettard.jpg
Père Fouettard (de zweepvader)


In het Duitstalige deel van Zwitserland heet hij St. Nikolaus of Samichlaus of Santiglaus en zit hij op een ezel. De hulp heet Schmutzli. Er worden rijmpjes opgezegd in plaats van liedjes gezongen en hij komt niet uit Spanje, maar uit het bos. In Oostenrijk viert men het feest van Nicolo, z'n helpers heten krampussen en zien eruit als duivels.

In de Duitse stad Bremen vieren de kinderen op 6 december het feest van Sünnerklaas. Een Zwarte Piet is er niet bij. De kinderen lopen van winkel tot winkel, waarbij ze liedjes zingen en rijmpjes opzeggen. Daarvoor krijgen ze cadeautjes. Vroeger waren deze liedjes in het Nederduits, maar sinds de jaren 60 van de vorige eeuw verdween deze traditie en zongen ze voortaan in het Duits.

De manier waarop Sinterklaas aankomt, verschilt in de verschillende landen. Maar het is bijna altijd in een of andere vorm van een processie van een heilige, zoals die bekend is uit het katholieke geloof. De oudste intocht per boot is die van Bari, die sinds 1087 jaarlijks plaatsvindt. In de Duitse gemeente Blomberg is Sinterklaas sinds 1965 al een begrip. Deze zogenaamde Blombergse Sinterklaas is overgewaaid uit Nederland. In de grensgebieden wordt op sommige plekken ook het Sinterklaasfeest gevierd.




» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint Nikolaas vertellingen voor de jeugd

Sint Nikolaas vertellingen voor de jeugd


http://img413.imageshack.us/img413/935/vanschaick.jpg



In de jaren vijftig van de 19de eeuw verschenen kleurrijke prentenboeken over Sinterklaas. De in Amsterdam geboren dominee C. van Schaick publiceerde in 1852 zijn 'Sint Nikolaas-vertellingen voor de jeugd'. Dat de zwarte knecht in die tijd een nieuwe vinding moet zijn geweest blijkt uit het feit dat hij in het boek van Van Schaick ontbreekt en Sinterklaas alles alleen moet doen. De Sint is in deze uitgave overigens niet te beroerd om de bestraffing van stoute kinderen hoogstpersoonlijk ter hand te nemen. Het straffen van kinderen werd later steeds meer overgelaten aan Zwarte Piet, die daardoor zijn goedmoedige imago steeds meer verloor.  Bij Schenkman beschikt hij nog niet over een knecht om dat soort vervelende karweitjes op te knappen.



» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het grote geschenk

Het grote geschenk


http://oi57.tinypic.com/2ltr60w.jpg




Het was een strenge, gure en wrede winter. De mensen verstopten zich in hun warme huizen, en gingen zo min mogelijk naar buiten, waar de ijskoude wind hen in het gezicht blies. Zelfs de dikste jassen hielden de snerpende kou niet tegen.

Koning Winter stond tevreden voor het grote raam van zijn paleis, dat geheel van ijs was gebouwd op de noordelijke kust van de Poolzee. Hij had zojuist zijn neven, Regen, Hagel en Sneeuw, bevolen mee te gaan met zijn oudste zoon, de Noordenwind, op een tocht naar de gematigde luchtstreek, en bedacht dat het geen gek idee zou zijn als hij zelf ook eens een ommetje ging maken.

Hij liet zijn vier poolberen voor zijn wagen spannen en reed zo ver zuidelijk als hij maar durfde, en keek intussen tevreden naar het werk dat zijn zoon en zijn neven hadden verricht.

Alle planten waren verdwenen, en de grond was bedekt met een dikke laag sneeuw, even mollig om te zien als zijn eigen witte berenpels. "Laten nu de bloemen maar eens proberen om hun kopjes op te steken uit die sneeuwlaag," zei Koning Winter bij zichzelf. "Nee, nee, ze moeten er de hele lange winter onder blijven, en wie weet, lukt het de Lentefee dit keer niet om de bloemen in het voorjaar tot leven te brengen."

Koning Winter reed langzaam terug naar zijn paleis, genietend van de stille witte wereld om hem heen.

De Noordenwind was teruggekomen van zijn lange reis. Hij voelde zich leeg en verdrietig. Die nacht had hij iets vreselijks meegemaakt: een hevige sneeuwval had een heel dorpje in de bergen bedolven. Er was maar één levend wezen aan de dood ontsnapt, een klein hummeltje, met haar als gesponnen vlas en ogen als blauwe bloemen. De Noordenwind had het kleine, bange, huilende schepseltje in zijn armen genomen en meegedragen door de bossen en over de bergen tot in het paleis van Koning Winter aan de Noordpool.

Nooit eerder was er zo iets gebeurd. Nooit eerder was het stemmetje van een huilend kind tot de Noordenwind doorgedrongen. Zijn hart klopte snel; het was een nieuw en wonderlijk gevoel, dat hem onrustig maakte.

Hij liep naar de grote zaal, waar Koning Winter op zijn troon zat. Naast hem zat zijn neef, de Sneeuwstorm. De Noordenwind voegde zich bij hen, ging in zijn diepe armstoel zitten en verzonk in gepeins. Langzamerhand werd hij kalmer.

Het was koel in de zaal. Geen vuurtje flikkerde in de haard, geen lampje brandde gezellig, maar de maan scheen met haar bleke licht door de hoge ramen naar binnen en deed de ijskristallen tegen de wanden glinsteren als zilver en juweel. De Noordenwind scheen alles behalve vrolijke gedachten te hebben, want hij zuchtte een paar maal diep. Toen hij zag dat Koning Winter en zijn neef de Sneeuwstorm in slaap waren gevallen, stond hij op en verliet zachtjes de zaal. In de voorhal van het paleis lag een stapel zachte pelzen. De Noordenwind legde er voorzichtig een aantal opzij tot hij het pakje gevonden had dat hij zocht. Voorzichtig tilde hij het op. Toen pakte hij een paar lange repen rendiervel, en voorzichtig bond hij het pakje hiermee aan zichzelf vast. In het pakje lag het kleine meisje, dat hij de naam 'Vlasbloem' gegeven had.

De Noordenwind begreep wel, dat hij het kleine meisje onmogelijk bij zich kon houden in het rijk van zijn vader, Koning Winter. Opdat niemand het kleine wezentje zou zien, had hij haar zolang in de voorhal tussen de warme pelzen gelegd.

En nu, nu had hij een oplossing gevonden voor het tere wezentje dat hij veilig tegen zich had aangebonden.

Met een enorme snelheid gleed de Noordenwind in zuidelijke richting langs de grond, en hij stopte niet, voordat hij bij een kleine rivier was gekomen die door een donker bos stroomde. Hij was nu minstens tweeduizend kilometer van het paleis van Koning Winter vandaan, en kon dus eventjes rusten. Hij hijgde van inspanning. Voorzichtig trok hij een slip weg van de pels waarin Vlasbloem gewikkeld was en keek naar het slapende kind. Plotseling werd het hart van de Noordenwind week, en hij verlangde het lieve kleine ding te kussen, maar hij wist dat zij het zou besterven van de schrik als hij het waagde. Daarom deed hij het niet, maar dekte haar weer lekker toe, en ging toen het pijnbos in. In het midden van dit bos hield hij stil en liet een schril gefluit horen, dat beantwoord werd door een zwakker gefluit in de verte. Onmiddellijk kwam er een kleine donkere man, gekleed in blauw fluweel, uit de duisternis van het bos te voorschijn, hij nam de baret met de grote paarse veer van zijn donkere krullen, maakte een buiging voor de Noordenwind en zei: "Wat kan ik voor u doen, Noordenwind?" - "Ik wou je meester spreken, de goede Sint Nicolaas. Is hij thuis?" - "Zeker, hij is thuis. Welke boodschap moet ik hem brengen?" - "Zeg hem dat de Noordenwind, de zoon van Koning Winter, hem graag wil spreken en hier op hem wacht." De knecht verdween en keerde kort daarna terug. "Mijn meester, Sint Nicolaas, nodigt u uit om bij hem binnen te komen, maar hij verzoekt u heel vriendelijk te zijn, en te denken aan zijn zachtmoedige hofgebruiken."

"Die boodschap was niet nodig," zei de Noordenwind, "want ik kom met en voor iets héél liefs. Nooit was ik vreedzamer gestemd dan op dit ogenblik..."

"Het spijt me," zei de donkere knecht zacht, "u heeft de Heilige Meester wel eens een ander beeld van uzelf gegeven... Wilt u mij volgen?" De Noordenwind klemde de kleine Vlasbloem met een teder gebaar tegen zich aan, toen hij achter de knecht aan door het bos liep. Plotseling stonden ze op een open vlakte; het maanlicht toverde schaduwen op het paleis dat voor hen lag. "Kom maar, volg me," zei de donkere knecht.

Even later stond de Noordenwind op de binnenplaats van het paleis. Een lange, brede trap leidde naar een verblijf dat op een soort keuken leek. Het zag er gastvrij, gezellig en zindelijk uit. In de houten schoorsteenrand stond met grote, duidelijke letters de uitnodiging gesneden: "Welkom zijn de hongerenden." De stenen vloer was met wit zand bestrooid, en de tafels en stoelen waren van eikenhout, zwart van ouderdom, evenals de dwarsbalken van de zolder, waarin allerlei figuren en spreuken waren uitgesneden.

In een grote zetel bij de haard zat een oude man in een donkerrode fluwelen mantel. Zijn volle witte baard hing golvend naar beneden. Zijn ogen fonkelden in zijn vriendelijke gezicht.

"Dag Noordenwind," zei hij glimlachend, terwijl hij zijn mantel wat dichter om zich heen trok. "Wat brengt jou ertoe om mijn vreedzame woning te betreden? Kom je namens Koning Winter of namens jezelf? Ach, het doet er ook niet toe, je bent welkom...!" Hij draaide zich half om naar zijn knecht. "Zeg, Piet, leg nog eens wat hout op het vuur en pook het maar flink op... 't Is altijd zo koud als de Noordenwind in de buurt is..."

Zwarte Piet deed snel wat hem bevolen was, terwijl de Noordenwind verontschuldigend zijn schouders ophaalde. Sint Nicolaas knikte vriendelijk naar hem. Dit gaf de Noordenwind moed om zijn pakje los te maken, en Vlasbloem, die nog altijd sliep, uit de zachte pels te voorschijn te halen. Hij vertelde de Sint hoe hij haar gevonden had. "Het is een vreemde boodschap die ik moet doen, goede Sint," zei hij zacht. "Het leed van dit kind heeft mij voor het eerst van mijn leven weekhartig gemaakt. Weet u, Sint, ik ben niet altijd zo koud en guur... Ik ben u dikwijls achternagegaan, als u met uw liefdevolle hart de kinderen blij ging maken met geschenken... Ja, ik heb u altijd in stilte bewonderd. Daarom ben ik ook nu naar u toegekomen om uw hulp te vragen voor dit kindje... Kom, Vlasbloemetje, word eens wakker," vervolgde hij en drukte zijn lippen heel zachtjes op de dichte oogjes van het kind, dat nu wakker werd, haar bloemenoogjes uitwreef met haar rosé knuistjes, en verwonderd om zich heen keek. Sint Nicolaas streek nadenkend over zijn baard: "Wat een trieste geschiedenis, Noordenwind," sprak hij, "maar we vinden er vast wel een oplossing voor."

Hij stak zijn hand uit om het kind te strelen. Tot zijn grote verrassing was Vlasbloem helemaal niet bang voor hem, en strekte beide armpjes naar hem uit. Hij nam het kind op schoot, en glimlachte toen het de armpjes om zijn hals sloeg en hem kuste.

De Noordenwind zuchtte opgelucht. "Gelukkig, ze is hier graag, ze is hier goed, ik laat haar dan nu maar hier... Vaarwel Sint Nicolaas! Ik ga..." De Sint maakte een klein gebaar, maar de Noordenwind verontschuldigde zich: "Nee, nee, ik heb geen tijd om te blijven. Koning Winter zal mij missen als hij wakker wordt... Ik moet nu gaan, vaarwel!"

't Was vijf december, Sint Nicolaasavond... In het huis van de boswachter heerste deze keer geen vrolijke stemming. Droevig zat de vrouw bij haar spinnewiel, treurend om haar kind, haar enig kind, dat kort geleden gestorven was.

"Kom aan moedertje," zei haar man, "houd nu eens even op met spinnen en kom eens bij het haardvuur zitten..."

"Och Jan, hoe kan ik dat nu doen?" vroeg de vrouw met een vriendelijk, maar droevig lachje. Toch stond ze op van haar spinnewiel en liep langzaam naar de andere kamer.

"Kom nu, je mag niet langer zo verdrietig zijn! Ons kleintje is nu immers van alle pijn en lijden verlost; laten we proberen een beetje vrolijk te zijn op Sint Nicolaasavond. Al was het maar om onze kleine vriend Olaf, vind je niet? Ach, hij is zo flink en sterk en jong. Toe, maak het een beetje gezellig vanavond, om hem een plezier te doen... Hij zal zo dadelijk wel komen, denk ik. Ach, hij is zo'n heerlijke, trouwe vriend voor twee zulke eenzame mensen als wij..."

"Je hebt gelijk, Jan," zei zijn vrouw, haar ogen afdrogend. "Voor Olaf zal ik het gezellig maken en wat speculaas bakken." Ze begon de kamer wat op te ruimen en nam uit een oude kast met mooi koperen beslag de mooie porseleinen kopjes, die ze niet meer te voorschijn had gehaald sinds de laatste Sint Nicolaasavond, die ze nog samen met hun kindje hadden doorgebracht.

Heel eenzaam en bedroefd zouden deze twee mensen het hebben gehad, als Olaf, de zoon van hun buren, er niet was geweest. Als hij zingend van zijn werk terugkwam, weergalmde het bos van zijn jonge, frisse stem en de boswachter zei, dat zijn werk hem altijd lichter viel als hij Olafs stem hoorde. En, toen hij eens uit een boom was gevallen en zijn been had gebroken, was het Olaf geweest, die hem op zijn sterke jonge schouders naar huis had gedragen. Geen wonder, dat ook zijn vrouw veel van de lieve jongen hield.

Dikwijls kwam hij hen 's avonds gezelschap houden en altijd wist hij zoveel liedjes, verhalen en grapjes, dat hij de langste winteravond kort maakte. Nee, 't was niet meer dan billijk dat zij om Olaf even hun verdriet probeerden te vergeten, al was 't alleen maar voor deze avond. En zo haalde de goede vrouw haar bakspulletjes te voorschijn, kneedde met bekwame vingers het speculaasdeeg, legde haar mooiste tafelkleed op tafel, en zette er haar beste porselein op. "Daar komt Olaf al," riep de boswachter van beneden. "Ja, ja, ik kom, ik ben er al," riep zijn vrouw terug. "Ik zie hem al. Maar wat draagt hij daar? Zeker iets, dat hij onderweg heeft opgeraapt." - "Ik draag een Sint Nicolaasgeschenk voor u," zei Olaf lachend, met zijn heldere stem. "Kom, laten we naar binnen gaan, dan zult u wel zien, wat het is!"

Vlasbloemetje was, nadat de Noordenwind haar bij Sint Nicolaas had gebracht, een hele tijd bij de Goedheiligman gebleven. In die week had ze al de hoekjes en gaatjes van zijn paleis doorsnuffeld. Ze had gezien hoe zijn Zwarte Pieten bezig waren alle soorten speelgoed te maken dat er maar op de wereld te bedenken was. Ze had staan kijken bij een paar Pieten die de poppen aankleedden; ze had op de houten paardjes gereden; ze had op de blikken trompetjes geblazen en op de trommels geslagen, totdat Sint Nicolaas watjes in zijn oren had gestopt, zo'n lawaai maakte het kleine ding. Het was allemaal heerlijk, vonden de Pieten en zij moesten er steeds weer om lachen. Vlasbloem mocht, wat hen betrof, het hele paleis ondersteboven trommelen en blazen, zo lief vonden ze haar. Toen kwam de Noordenwind even langs, om te kijken hoe zijn kleine beschermelinge het maakte. Hij schudde ernstig zijn hoofd en zei tegen de Hoofdpiet dat de Pieten druk bezig waren om zijn Vlasbloem erg te verwennen. Maar de Hoofdpiet lachte net zo hard als de andere Pieten, en zei dat het meisje precies mocht doen wat ze wilde.

Op een keer kwam Vlasbloem eens in de keuken, terwijl alle Pieten daar erg druk bezig waren om pepernoten en speculaaspoppen te maken. Het hummeltje at wel drie speculaaspoppen, handenvol pepernoten en twee suikerbeesten. Ze werd ziek; haar hoofdje klopte, haar maagje begon te draaien, en ze werd in haar bed gelegd met warme kruiken. Juist op dat ogenblik kwam de Noordenwind weer langs om naar zijn Vlasbloemetje te komen kijken. Weer schudde hij ernstig zijn hoofd, toen de Hoofdpiet hem vertelde wat er was gebeurd. De Noordenwind ging naar Sint Nicolaas, en sprak met hem. "Uw Zwarte Pieten verwennen het kleine meisje teveel. Vandaag heeft ze zoveel gesnoept, dat ze nu ziek in haar bedje ligt. Zou het niet beter zijn als ze bij eenvoudige, lieve mensen opgroeide, zodat ze gezelligheid, warmte en geborgenheid krijgt?"

"Tja," zei Sint Nicolaas, "misschien heb je gelijk..." Hij streek een paar maal over zijn baard. "Weet je, Noordenwind, ik ken een paar beste mensen, die haar zullen liefhebben en waarderen. Ik denk dat ons Vlasbloemetje bij deze mensen een heel fijn leven zal krijgen."

De dag vóór het Sint Nicolaasfeest werd het meisje door de Hoofdpiet in de armen van Olaf gelegd. "Olaf," zei de Hoofdpiet, terwijl hij met moeite zijn ogen droog hield, "ik heb hier het mooiste Sint Nicolaasgeschenk dat je maar kunt bedenken. Het is voor de boswachter en zijn vrouw." Hierna draaide hij zich om en verdween in het donker. Vlasbloem sliep, toen Olaf aanklopte bij de kleine boswachterswoning. "Kijk, mevrouw Goedhart, kijk nu toch eens wat deze avond u brengt! De knecht van Sint Nicolaas heeft gevraagd of u voor dit kleine meisje wilt zorgen. Hij had het over een Sint Nicolaasgeschenk..."

"Och Jan, kijk toch eens, een meisje, een klein lief meisje..." riep de vrouw, en tranen van blijdschap stroomden haar over de wangen.

"Moedertje," zei haar man, "we zullen van dit kind houden en voor haar zorgen alsof het ons eigen kleintje is..." Hij streelde Vlasbloem over haar wangetje. "Kom, kleine meid, vertel ons eens wie je bent, en waar je vandaan komt?"

Nu vertelde het meisje dat ze bij Sint Nicolaas had gelogeerd, en de boswachter en zijn vrouw luisterden vol verbazing. Hoe heerlijk Vlasbloem het ook had gehad bij Sint Nicolaas en de Zwarte Pieten, ze vond het nu toch ook weer prettig te wonen bij mensen van haar eigen soort. En het allerfijnst vond ze het om het lieve woord 'moeder' weer te kunnen zeggen...

Het werd een heerlijke Sint Nicolaasavond - de eerste van een hele reeks heerlijke Sint Nicolaasavonden, want Vlasbloem werd een lieve dochter voor de goede mensen, die haar een tehuis hadden gegeven. Zij en Olaf leefden als broer en zuster, en in heel de omtrek waren die twee bekend en bemind, omdat ze zo goed waren voor de armen en ongelukkigen, vooral als het tegen Sint Nicolaas liep.

Koning Winter regeert nog altijd in zijn paleis aan de Noordpoolzee, koel en ijzig.

Maar de Noordenwind brengt menig gezellig uurtje door met de oude Sint Nicolaas en zijn vrolijke Zwarte Pieten. Dan zit hij graag in een gezellig hoekje, en vertelt hun van Vlasbloem, en hoe ze opgroeit. Hij houdt nog altijd zielsveel van zijn vondelingetje. Nu en dan sluipt hij 's avonds naar het huisje in het bos en kijkt eens hoe ze het maakt. Maar Vlasbloem weet niet eens, dat het koele briesje aan het eind van een warme dag een bewijs is van de trouwe gehechtheid van de Noordenwind aan zijn lieveling...



* * * Sinterklaasverhaal van Nienke van Hichtum * * *




» Reageer (0)
04-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pakjesavond

Pakjesavond


http://img574.imageshack.us/img574/2728/pakjesavond.jpg



Pakjesavond was voor de Tweede Wereldoorlog geen algemeen verschijnsel. De crisisjaren speelden daarin een grote rol. De toenemende welvaart na de oorlog bood echter meer ruimte voor een geefcultuur, een geschenkenfeest in het kader van het oer-Hollandse Sinterklaasfeest. Het schoentje zetten op pakjesavond was in veel gezinnen vlak na de Tweede Wereldoorlog gebruikelijk. Dit ceremonieel was omgeven door een sfeer van geheimzinnigheid.

Sinterklaas transformeerde echter gaandeweg van onzichtbare magische brenger van wonderbaarlijke gaven tot een opa-achtige kindervriend, die de kinderen met zijn zwarte pieten thuis met een zak vol cadeautjes bezocht.

Ouders gaven hun kinderen in eerste instantie veel zelfgemaakte cadeaus en later gekochte cadeautjes. Ook grote bedrijven zoals de Hoogovens, Shell en anderen, maar ook volksbonden zorgden ervoor dat de kinderen van hun werknemers of leden met Sinterklaas iets kregen.

Pakjesavond is er al lang niet meer alleen voor kinderen. Volwassenen geven elkaar, meestal anoniem, geschenken, al dan niet voorzien van een Sinterklaasgedicht of verpakt als 'surprise'. Vaak wordt door middel van lootjes trekken anoniem bepaald voor wie men een cadeautje moet kopen.

Pakjesavond is vooral een Nederlands fenomeen. In België kent men zoiets niet. Daar wordt gebruikelijk de ochtend van de zesde december uitgekozen als pakjesochtend. Hierbij worden dan ook geen liedjes gezongen.




» Reageer (0)
03-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Modern kinderfeest

Oorsprong van het  Sinterklaasfeest voor kinderen


http://img148.imageshack.us/img148/15/sintnicolaasenzijnknech.jpg
Prentenboekje Sint Nicolaas en zijn knecht van Jan Schenkman


De oorsprong van het moderne Sinterklaasfeest voor kinderen ligt in de 19e eeuw. De Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman (1806 - 1863) schreef het prentenboekje Sint Nicolaas en zijn knecht (Amsterdam, 1850 en latere herdrukken 1880, 1885 en 1907) met de tekst van het liedje Zie ginds komt de stoomboot. De moderne tijd deed zijn intree met de stoomboot. De afkomst Spanje werd ingevoerd, net als de roe en zak van Zwarte Piet als pedagogische straf. Sint reed voor het eerst op een schimmel over de daken en cadeaus gingen voor het eerst door de schoorsteen.

Ook Jan Pieter Heije (1809-1876) beïnvloedde het Sinterklaasfeest. Het lied Zie de maan schijnt door de boomen werd voor het eerst gepubliceerd in 1843 in de bundel Kinderliederen.

Sedert begin jaren 90 van de vorige eeuw heeft het paard in Nederland een naam: Amerigo. In de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw had het paard ook al een naam: "Majestueuzo". In België heet het paard Slecht Weer Vandaag.




» Reageer (0)
02-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Traditie van het schoentje zetten

Traditie van het schoentje zetten


http://img404.imageshack.us/img404/3272/schoentje.jpg



In Nederland zet men vanaf de 15e eeuw de schoen. In eerste instantie gebeurde dat in de kerk en was de opbrengst voor de armen. Uit archiefstukken blijkt dat vanaf 1427 in de Sint Nicolaaskerk in Utrecht schoenen werden gezet op 5 december, pakjesavond. Rijke Utrechters legden wat in de schoenen en de opbrengst werd verdeeld onder de armen op 6 december, de officiële sterfdag van de Heilige Nicolaas.

Uit de 16e eeuw bestaan beschrijvingen van het schoen zetten door kinderen in de huiskamer. Kunstschilder Jan Steen heeft in de 17e eeuw de Sinterklaasochtend op twee schilderijen vastgelegd. Daarop is ook goed te zien wat de kinderen in hun schoen kregen. Vaak was dat snoepgoed zoals speculaas, kruidnoten, pepernoten, borstplaat, chocoladeletters, taaipoppen, marsepein en speelgoed. Dit zijn eeuwenoude lekkernijen die in traditionele vormen worden gemaakt. Als drank werd chocolademelk en warme bisschopswijn. Opvallend is dat vooral jongens een roe of zakje zout in de schoen vonden.



http://img560.imageshack.us/img560/2784/jansteenhetsintnicolaas.jpg
Jan Steen  Sinterklaasochtend


Tegenwoordig is het Sinterklaasfeest een familiefeest en zetten kinderen hun schoen klaar vanaf het moment dat de Sint in het land is aangekomen.


    * Traditioneel wordt de schoen bij de haard gezet, want Zwarte Piet komt vanaf het dak
       door de schoorsteen naar binnen.
    * In woningen zonder schoorsteen wordt de schoen veelal voor de verwarming in de
       woonkamer, bij de voordeur of bij de achterdeur gezet.


De volgende dag vinden de kinderen dan wat lekkers in hun schoen. Het wordt op prijs gesteld als de kinderen ook wat terugdoen, en dus leggen ze vaak een tekening, een wortel, hooi of suikerklontjes bij de schoen.





» Reageer (0)
01-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag lieve Sinterklaas



http://img694.imageshack.us/img694/6859/stnicolaas.jpg


Dag lieve Sinterklaas.
Elk jaar kijk ik uit naar uw bezoek!
Dan krijg ik weer mandarijntjes, chocola en een speculaaskoek.
Ik krijg ook wat om te spelen,
dat ik dan kan delen met mijn vriendinnetjes van de klas.
Voor je paard leg ik een klontje in mijn schoen,
ben ik geen lieve kapoen?
Dan zeg ik nu dag Sinterklaas, tot gauw
want ik weet dat je me ook dit jaar weer niet zult vergeten.





» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het kleinste stukje speelgoed

Het kleinste stukje speelgoed



http://img709.imageshack.us/img709/5605/pakjes.jpg



Sinterklaas wil altijd erg graag dat zijn knechten genoeg speelgoed maken om ieder kind een heerlijk Sinterklaasfeest te bezorgen. Daarom ging hij op een morgen, een paar weken voor vijf december, alle werkplaatsen langs en zei tegen zijn knechten: "Denk eraan, dat je al het hout goed gebruikt om er iets van te maken. Van een heel klein stukje kun je soms nog iets leuks maken."

"Maar wat kunnen we dan van die kleine stukjes maken?" vroeg de Timmerpiet, terwijl hij op een hoop afval wees. Sinterklaas bekeek het en zei: "Je kunt er mooie blokken van maken en die verven en met het zaagsel kun je poppen en beesten opvullen." - "Maar kijk nu eens naar dit piepkleine stukje," zei een andere Zwarte Piet, "daar kun je toch echt niets mee beginnen."

En hij liet Sinterklaas een stukje hout zien, dat niet groter was dan de helft van zijn pink. Alle knechten schoten in de lach, maar de Sint bekeek het aandachtig, één wenkbrauw ging omhoog, de ander omlaag - dat deed hij altijd als hij heel diep nadacht. "Je zou er een fluitje van kunnen maken," zei hij eindelijk. "Een fluitje!" zei de Timmerpiet. "Een fluitje!" lachte Pedro en hij lachte zó hard, dat hij een buiteling maakte, recht in een hoop zaagsel. "Wie kan er nu van dit kleine stukje hout een fluitje maken?" Sinterklaas glimlachte en pakte een scherp, klein mes van de werkbank. "Dat zal ik je eens laten zien," zei hij.

Alle knechten kwamen om hem heen staan; ook Pedro, die vlug het zaagsel van zijn kleren sloeg. Al hebben Zwarte Pieten nog zulke handige, vlugge vingers, niemand kan toch zulke mooie en moeilijke dingen maken als Sinterklaas zelf. Ze keken met grote ogen toe, terwijl hij het hout tussen zijn handen ronddraaide en er een prachtig fluitje van maakte, dat hij versierde door er bloemen en vogeltjes in te snijden.

"Luister," zei hij, en toen hij erop blies was het net of er elfjes zongen. Sinterklaas deed het fluitje in een grote, lege zak en zei tegen zijn knechten: "Als je dus heel kleine stukjes hebt, maak er dan fluitjes van." Na die dag sneden de knechten heel veel fluitjes, maar niemand kon zo'n klein fluitje maken als dat van Sinterklaas.

Op Sinterklaasavond werd het fluitje met al het andere speelgoed in de zak gedaan, maar het was zó klein, dat het steeds tussen Sinterklaas zijn vingers door glipte als hij in de zak naar een cadeautje zocht. Sinterklaas had al veel huizen bezocht en veel schoenen gevuld, maar het fluitje was nog steeds niet weggegeven. De zak was al half leeg en de Sint begon langzaamaan moe te worden, toen hij bij het huis kwam waar Bobbie Blom woonde. Hij stopte Bobbie's schoen helemaal tot voorin vol, zodat er nog net genoeg plaats overbleef voor een héél klein cadeautje.

"Ik geloof dat ik nog een fluitje heb dat daar precies in past," zei Sinterklaas en hij pakte het kleine fluitje, dat hij zelf had gemaakt, uit de zak en legde het in Bobbie's schoen. "Je mag dan het allerkleinste stukje speelgoed zijn, maar je gaat er nog net bij," zei hij vrolijk. "Hé, wat is dat?" Op het tafeltje vlak voor de haard stond een schaal koekjes en een grote thermosfles vol warme chocolademelk. "Lieve Sinterklaas," had Bobbie op een stuk papier geschreven, "dit is voor u. Ik hoop dat u het lekker vindt."

"M-m-m!" zei Sinterklaas, terwijl hij van een koekje proefde. "Wat heerlijk en wat een lekkere chocola! Ik ga er even bij zitten, dan rust ik meteen wat uit."

En Sinterklaas zakte in een diepe, zachte stoel en strekte zijn benen uit naar het haardvuur. Terwijl hij van de koekjes at, vielen zijn ogen zo af en toe dicht, hij knikkebolde en viel in een diepe slaap. Hij merkte dan ook niet, dat het kleine fluitje over de rand van Bobbie's schoen keek, en hem in de gaten hield. Het leek het fluitje of Sinterklaas heel lang sliep. De oude klok in de hoek van de kamer tikte rustig door. Sinterklaas sliep, terwijl in het hele land jongens en meisjes op hun cadeautjes wachtten! De schimmel op het dak hinnikte en de belletjes van zijn tuig rinkelden, maar Sinterklaas bleef slapen. Op het laatst kon het fluitje zich niet langer inhouden.

"Probeer Sinterklaas toch wakker te maken," riep het tegen het andere speelgoed. Maar het speelgoed sliep ook. "Lief vuur, help jij me dan," zei het tegen de vrolijke vlammetjes in de haard. Het vuur knetterde zo hard als het kon en de vlammen loeiden en sisten, maar Sinterklaas sliep door... "Lieve klok, kun jij Sinterklaas niet wakker krijgen?" vroeg het fluitje. De klok tikte zo hard hij kon, maar Sinterklaas sliep door... "Mijn hemel, wat moet ik doen," zuchtte het fluitje. "Sinterklaas blijft vast de hele nacht slapen en dan krijgen de kinderen geen speelgoed meer!"

En toen blies net meneer de wind jolig in de schoorsteen: "Hoeioei, hoeioei, wat is er toch met jou?" - "O, meneer de wind," zei het fluitje, "kunt u me alstublieft helpen? Sinterklaas slaapt en de nacht is al bijna om." - "Hoeoe," riep de wind weer, "wat kan ik voor je doen?" - "Door me heen blazen," riep het fluitje, "als je dat doet, maak ik geluid en dan kan ik Sinterklaas wakker maken."

Dus blies meneer de wind door het fluitje. Eerst floot het heel zachtjes en dat was net of er belletjes tinkelden. Sinterklaas droomde dat er elfjes lachten. Er kwam een glimlach op zijn gezicht, maar hij werd niet wakker. Toen blies de wind iets harder en het fluitje maakte hoge, vrolijke muziek. Sinterklaas droomde nu dat er jongens en meisjes Sinterklaasliedjes zongen; hij bewoog zich een beetje, maar werd niet wakker.

Toen blies de wind flink hard en het fluitje maakte een geluid of het buiten stormde. Ik moet eens gaan kijken of mijn schimmel het warm genoeg heeft, dacht Sinterklaas in zijn slaap...

Plotseling zat hij met een schok rechtop en was meteen klaar wakker. "Lieve help, ik heb bijna een uur geslapen," zei hij. "Wie zou me gewekt hebben?" Hij keek de kamer rond en zag het fluitje, dat over de rand van de schoen naar hem gluurde, en hoorde de wind, die zich door de schoorsteen naar binnen haastte.

Hij nam het fluitje uit de schoen en zei vriendelijk lachend: "Niemand kon me wakker krijgen, behalve jij. Jij bent zo'n klein stukje speelgoed, dat Bobbie je heus niet zal missen en ik heb je hard nodig. Je blijft bij mij." Hij stopte het fluitje in een zak van zijn wijde mantel en haastte zich naar het dak, klom op zijn schimmel en reed weg; het fluitje in zijn zak en de wind achter hem aan.

Sinds die tijd gebruikt Sinterklaas ieder jaar opnieuw het fluitje om zijn paard op Sinterklaasavond bij zich te roepen. En sinds die tijd blaast ook ieder jaar op die avond de wind in de schoorsteen...


Florence Flugaur




» Reageer (0)
30-11-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lieve Sint, breng mij ....

Lieve Sint, breng mij ....


http://oi57.tinypic.com/2ltr60w.jpg
 

 

De laatste rechte lijn naar het Sinterklaasfeest is ingezet. BPost verwerkte al 50.000 brieven, en verwacht er nog eens drie keer zoveel. Brieven die allemaal netjes doorgestuurd worden, waarop de Sint een briefje en een geschenkje terugstuurt. Brieven van kinderen met grote en kleine wensen, maar ook van volwassenen die de Sint om een man of een regering vragen.


Kinderen denken niet altijd alleen aan zichzelf, zo blijkt nog uit de brieven. Eén meisje vroeg eerst een geschenkje voor de arme kindjes, voor zelf een pop, Scrabble en de cd van Junior Eurosong te vragen. Een ander vroeg de Sint om ook chocolade en marsepein voor mama en papa te leveren.


Maar de meeste kinderen vergeten zichzelf hoegenaamd niet. Integendeel, volgens Fred Lens, woordvoerder van BPost vragen kinderen nu meer dan vroeger, tot vijf keer meer.  "Vroeger vroegen ze 3 of 4 dingen, nu 10 of 15. Kinderen beseffen niet wat het allemaal kost en redeneren dat ze meer kans hebben om meer te krijgen als ze meer op de lijst zetten."


Sommige kinderen weten nog te melden dat ze 'meestal wel braaf zijn. Soms een beetje deugniet, maar wel braaf'.


Anderen sleuren er meteen de kerstman bij, zoals de jongen die de volledige speelgoedcatalogus naar de sint stuurde. Voor het geval de Sint niet alles wilde geven wat hij wou: kon hij dan aub de kerstman inlichten over zijn wensen?


En het zijn niet alleen kinderen die de Sint een briefje schrijven. Ook volwassenen wenden zich wel eens tot de magie van de goedheiligman om hun leven leuker te maken.


Zo vroeg een 43-jarige vrouw vriendelijk om een man, terwijl een 84-jarige verzocht om de film 'Barabbas' met Anthony Quinn omdat ze die zelf nergens meer kon vinden.  Een 63-jarige man vroeg in het belang van het hele land dringend om een nieuwe regering.


Zelf denken wij ook wel eens met heimwee terug aan de Sint, en hoe gemakkelijk het is om gewoon iets te krijgen wat je wenst, gewoon door braaf te zijn, een schoen te zetten en het paard van de Sint niet te vergeten.


Al zijn onze wensen lang niet meer zo simpel als twintig tot dertig jaar geleden. Barbies en lego hebben plaatsgeruimd voor een nieuwe trap, een betere gps of niet-materiële wensen, zoals een goede gezondheid en meer vriendelijkheid.


Denk jij ook nog wel eens terug aan de Sint? En wat zou je willen vragen, als je nog ergens geloofde dat hij kon helpen?



» Reageer (0)
28-11-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Sint is weer vlijtig alle brieven aan het lezen



http://img815.imageshack.us/img815/2073/stnicolas.jpg


De Sint is weer vlijtig alle brieven aan het lezen
die de kinderen hem gestuurd hebben tijdens het voorbije jaar
Daarna geeft hij ze door aan alle ouders...
grootouders,tantes, nonkels enz ...
Om hun te melden wat de kinderen
van hem zullen krijgen.
Wat een karwei voor die arme Sinterklaas



» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.St. Nikolaas bij een Arm Kind.

St. Nikolaas bij een Arm Kind.


http://img6.imageshack.us/img6/2766/stnikolaasbijeenarmki.jpg


Wel is het Sint Niklaas,
Maar ach! niet voor mij!
Vast gaat hij ons hutje
Stilzwijgend voorbij!
O, mogt hij er komen,
Dan kreeg ik toch iets!
Elk krijgt wat van avond,
Maar ik, helaas niets!
'k Ben arm! ... maar wat zie ik?
Een pop van taai taai!
O foei! - en ik morde!
Neen, dat was niet fraai!


Uit het boek: St.Nikolaas en zijn knecht
auteur: Jan Schenkman
1850



» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Komt Sinterklaas nu uit Spanje ?

Komt Sinterklaas nu uit Spanje ?


http://img171.imageshack.us/img171/8020/sinterklaasspanje.jpg



Hoe komt het toch dat iedereen denkt dat Sinterklaas uit Spanje komt? Hij is er tijdens zijn leven waarschijnlijk nog nooit geweest, maar het zou te maken kunnen hebben met de geschiedenis. Van 1568 tot 1648 was er oorlog tussen Spanje en Nederland. Toch was er veel handel tussen beide landen. De Nederlanders ruilden goud en zilver voor kruiden en sinaasappels ('appeltjes van Oranje'). Spanje was in die tijd een rijk land waar veel luxe artikelen en lekkers vandaan kwam. Dus dachten de mensen dat Sint-Nicolaas daar zelf ook vandaan kwam.  Bovendien is Sint-Nicolaas ook de beschermheilige van de zeevaarders, die toen natuurlijk met hun boten de handelswaar uit Spanje haalden en dus door hem werden beschermd.




» Reageer (0)
27-11-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rommel de Bommel



http://img259.imageshack.us/img259/6172/ophetdak.jpg


Rommel de Bommel wat een gestommel
Hoor ik me daar op de zolder
Rinkel de kinkel wat een gerinkel, wat een geholderdebolder
Dat is Sinterklaas met zijn knecht Pieterbaas
die zijn weer uit Spanje gekomen
zij hebben weer zakken en manden en pakken vol lekkers en moois mee genomen
Zij gaan met gemak op het paard over het dak
geen regen of geen wind kan hen hinderen
Ze malen meteen door de schoorsteen dan heen...
"Zijn hier ook stoute kinderen bij ?"
Welnee Sinterklaas,ach welnee Pieterbaas wij zijn immmers allemaal zoetjes
Wij doen heus geen kwaad niet in huis niet op straat
Maar wij gaan op onze handjes en voetjes
Mischien Sinterklaas of mischien Pieterbaas wilt u ons geen roe geven
 maar liever een boek of een prent of een koek
en dan roepen wij lang zullen ze leven...




» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oude prent van Sinterklaas en het pekelvat



http://oi59.tinypic.com/168e9mg.jpg


Oude prent van Sinterklaas en het pekelvat



» Reageer (0)


Foto

Foto

Foto

Gastenboek

Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


Foto

Foto

Foto


hobbytop kerst_en_nieuwjaar


Lieve bezoekers
vind U mijn blog goed
dan kun je hier stemmen
door op de button te
drukken...Dank U

Foto


bestblogs kerst_en_nieuwjaar

Lieve bezoekers
vind U mijn blog goed
dan kun je hier stemmen
door op de button te
drukken...Dank U


Foto

Foto

Archief per maand
  • 12-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 09-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 08-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!