Enkele exposanten Fred Verschoren, Adelin Verreydt, Etienne De Roeck, Pierre Kuypers, Mia Vanleeuwen...en anderen
Zoeken in blog
Kunstkring Raymond de la Haye vzw
04-06-2011
DE VOORBEREIDINGEN...
Dinsdagnamiddag, 31 mei, begonnen de voorbereidingen voor het Lentesalon 2011. Eerst even wachten in de regen, aan de deur van het Vleeshuis te Lier en dan onmiddellijk aan de slag !
15-05-2011
PALLIETEREN-1 mei 2011
De ouwe getrouwen waren aanwezig. Trouw aan onze traditionele 1 mei- uitstap. Inderdaad, het was al de 16de keer dat de Raymond de la Hayekring uitrukte. Deze uitstap was op een totaal andere leest geschoeid. We gingen op een sportieve manier het Pallieterland verkennen en beleven. Start en aankomst in het Badhuis, gelegen aan de Nete te Emblem. Dit historisch pand, opgericht door Frans Vranx bijgenaamd Boske in de negentig jaren van de 19de eeuw, is tot op heden familiebezit gebleven en wordt gerund door Leo Vranx, tevens oud-leerling van de Rijksnormaalschool te Lier. Via het knooppuntensysteem fietsten we langs landelijke wegen naar Emblem dorp, Broechem, Ranst en Oelegem. Hier in t geboortdorp van Jozef Simons, dichter-schrijver, was onze eerste drankstop voorzien. In de schaduw van de specifieke kerktoren en de molen bezochten we het Boerenhof, een nog authentieke dorpsherberg. Langs het Vrieselhof, vroeger toebehorend aan graag Daniel de Bergeyck, mar nu provinciaal domein, ging de tocht verder door de Halse bossen naar Zandhoven, gekend door de dancing de 14 Billekes eigenaar had 7 dochters - , het kleine, stille Massenhoven, zo langs het Albertkanaal naar de watersportbaan in Viersel, waar onze 2de bevoorrading voorzien was. Via Viersel sas en het Rot stormden we, dankzij wind in de rug naar onze vertrekplaats Maison des Bains -. Waarom deze naam ? In die vroegere tijd kwamen mensen uit Lier die van t stad zwemmen aan de plage te Emblem en stond het chique wat frans te praten en Boske speelde daar maar al te graag op in. Een klein oponthoud remde ons tempo wat af. Onze enige deelneemster met elektrische fiets viel plat nochtans had zij vanwege de fietshandelaar de verzekering gekregen dat plat vallen bijna onmogelijk was en zeker was dat platvallen ook niet te wijten aan het feit dat ze zwaar en vermoeid op de fiets zat, want het ganse parcours met diverse hellingen had ze moeiteloos en niet met veel sur plasse afgelegd. Dus gewoon pech ! Ons Maria (of Katrien uit haar winkeljaren in een kledingboetiek) werd door de bezemwagen opgehaald en deskundig voortgeholpen. Om de dag af te sluiten stond het weekmenu op ons te wachten :
-Lentebouillon
-Scharrolletjes met kroketten in champignonsaus
-Ijs met aardbeien
De democratische prijs die deze zaak hanteert, kan voor diegenen die dit lezen een uitnodiging zijn om s zondags de kookpotten aan de kant te laten en het ook eens uit te proberen.
Het bestuur dankt allen die aanwezig waren en diegenen die meegewerkt hebben om van deze uitstap een aangename dag te maken. Het ganse gezelschap vond het een heel mooi parcours. Mocht het u interesseren om in onze fietssporen te treden, dan kan u de route bekome via uw feestleider.
Tot volgend jaar !!!
13-05-2011
Uitnodiging voor het Lentesalon juni 2011 !
18-04-2011
TRADITONELE 1-MEI UITSTAP VAN DE KUNSTKRING
Op 1 mei e.k. gaan we fietsen : " Pallieteren ". Ongeveer zo'n 30 à 40 km. Vertrek aan het Badhuis te Emblem om 14u. We zijn terug rond 18u. Het is ook in dat Badhuis dat we de magen spijzen. Er is het dagmenu van 16 en er is keuze tussen vis of vlees. Bij slecht weer stellen we een alternatief voor : een wandeling langs de beemden tot aan de visvijver, geliefde plek van onze overleden voorzitter Jean-Pierre. lengte van de wandeling, ongeveer 6km. Smeer de beentjes dus alvast maar in !!
27-03-2011
Uitleg van WARD PEINEN, Raymond de la Haye - kenner
't Is altijd dansen op een slappe koord om vanachter een computerscherm over dit soort vragen een defintieve uitspraak te doen.
Maar goed, ik probeer. Dit werk is niet wat voor een "afgewerkt" schilderij kan doorgaan. Ik zou het liever een "voorstudie" noemen.
But, there is more...
Wat me bijvoorbeeld doet twijfelen, is het uitgebeelde thema: ik kan me met de beste wil geen doek van Raymond de la Haye in herinnering brengen waarop dieren een zo prominente plaats in het tafereel innemen. Ook het reliëf van het landschap (zie de rechterkant van het schilderij) lijkt niet meteen te doen denken aan het (vlakkere) Netelandschap dat hij altijd in beeld bracht, maar ik geef toe dat die bedenking misschien niet zo relevant is.
Wat ik eventueel ten gunste van het werk zou kunnen veronderstellen, is de bedenking dat Raymond het gemaakt zou kunnen hebben naar aanleiding van een opgelegde taak tijdens zijn verblijf in 1912 in Namen, waar hij een nascholing volgde voor leraren tekenen in Rijksmiddelbarescholen... Maar we weten dat hij daar toen vooral gefascineerd was door de Maas, de Samber en het licht dat boven die stromen door de lucht gleed. De sfeer van die grandioze doeken staat onwaarschijnlijk ver van wat op dit "slecht op karton gemaroufleerde" werkje te zien valt, tenminste wanneer een datering 1912 überhaupt te overwegen valt. Maar op het werk is geen datering te zien...
Ik heb ook de gezaghebbende lijst nagekeken die wijlen dr. M. Cordemans opmaakte van olieverfschilderijen (en olieverfstudies) die ofwel in privébezit zijn/waren of tijdens de oorlogsperikelen van 1914-1918 in Lier verloren gingen. Nergens is er in die opsomming sprake van een werk(je) van Raymond de la Haye dat met de "vondst" in verbinding kan worden gebracht.
En dan is er weer het probleem van de signering. Ik ben helaas geen grafoloog, toch valt het me heel moeilijk om in devorming van de letters (o.a. het langgerekte been van de "y") de delicate hand van de enige echte delaHaye te onderkennen.
Ik spreek me liever niet uit over de (schoonheids)waarde van het doek in kwestie, maar ik ben vrijwel zeker dat de schrijver in het bezit is van een konterfeitsel waar ònze Raymond de la Haye niet de hand in heeft gehad.
(we hebben de naam van de E-mailschrijver uit discretie niet vermeld)
De handtekening van Raymond de la Haye
Bij het doorsnuffelen van de dozen, afkomstig van het opgedoekte Raymond de la Haye Genootschap, zijn we op zijn handtekening gestoten. We hebben die toen gedigitaliseerd en die kan je hier nu zien, zij het ook zwakjes.
Beetje uitleg voor niet-kenners
Marouflage : is een term (onder de naam van een oude, grove, lijmsoort 'maroufle' genaamd) voor een handelswijze die bestaat uit het vastplakken van een textiele drager (doek) op een onbuigzame plaat. Redenen voor marouflage kunnen zijn : ernstige beschadigde (gescheurde doeken), ongewone vormen zoals ovalen en bescherming van de schilderlaag tegen vervorming.
FOTO'S VAN HET SCHILDERIJ
ALWEER EEN MYSTERIEUS SCHILDERIJTJE...
Via het E-mailadres van deze blog kreeg ik voor de tweede keer een vraag in verband met een schilderij van Raymond de la Haye, of laten we zeggen dat was toch de hoop. Hieronder leest u de belangrijkste fragmenten uit het E-mailcontact.
Titel: schilderijtje, gesigneerd R De La Haye of delahaye
Geachte, Ik kocht onlangs een klein gemaroufleerd, oud werkje op doek, met een signatuur R Delahaye. Eigenlijk probeer ik uit te zoeken of dit een Raymond de La Haye kan zijn.
Het werkje was (slecht) gemaroufleerd op een oud karton; ik heb het ondertussen losgemaakt. Indien het enige waarde zou hebben, dan wil ik het graag door een vakman laten maroufleren, zodat alle bubbels verdwijnen.
Dank voor uw bereidwillige medewerking,
PS: ik weet niet hoe R de la Haye signeert, dus mogelijk is het totaal niet van hem.
..
Het werk werd aangekocht bij veilinghuis Bernaerts, laatste veiling, lot 360 op 21 02 2011 Wat opvalt is dat Bernaerts een andere voornaam, nl Robert, gebruikt in de beschrijving, maar wel de data van Raymond De la Haye
04-03-2011
Publiciteit voor het komende LENTESALON 2011 !!
Het Lentesalon editie 2011 van de kunstkring Raymond de la Haye staat nu ook aangekondigd op de Uitdatabank.be Gewoon op de website gaan, bij zoeken Lentesalon 2011 intikken, je komt op een pagina waar je op onze activiteit klikt en je bent er. Het is wel belangrijk omdat onze activiteit via deze uitdatabank vermeld geraakt in het tijdschrift de Peperbus en nog andere. Dus, even kijken !
01-03-2011
Laatste berichten
Op 10 februari 2011 was er de maandelijkse bestuursvergadering. Deze keer zonder onze voorzitter Jean-Pierre. Een herverdeling van de taken was aan de orde. Galeriehoudster blijft zijn echtgenote Madeleine Beecken, tevens penningmeester. Die taak zou ze in 2012 overdragen aan Fred Verschoren, zij wordt dan adjunct-penningmeester. De kunstkring zou de stad Lier voorstellen om de cultuurprijs posthuum toe te kennen aan Jean-Pierre Dierckx. Het jaarlijks kunstwerk dat bij de Netelaar 2012 wordt gevoegd, is deze keer een comtétekening van Jean-Pierre Dierckx. Die Netelaar zal tevens een speciale bijlage bevatten over Jean-Pierre.
Het bestuur lanceert een dringende oproep aan alle kunstenaars die willen deelnemen aan het komende Lentesalon. De kunstenaars moeten zeker 3x aanwezig zijn op de werkvergadering met hun kunstwerk(en) of desnoods kunstwerk op foto voorleggen en dit ten laatste eind april 2011 !!
17-02-2011
Onze herinnering...
Iedereen zal zich Jean-Pierre blijven herinneren, als kunstenaar, ex-leraar of vriend, maar wij, mijn man en ik, hebben toch een blijvende herinnering aan Jean-Pierre en zijn vrouw Madeleine. Zij kwamen héél speciaal vanuit Lier om op onze trouw present te tekenen. Die foto's zullen ons altijd bijblijven én aangrijpen ! Mijn favoriete foto blijft de ' schilderende Jean-Pierre ' op het jaarlijkse 'Place du Tertre' in het Begijnhof te Lier.
Nog meer herinneringen....
Ook de krant herdacht 'Jean-Pierre Dierckx'. Een mooie foto en een ontroerend artikel.
05-02-2011
Afscheid...
JEAN-PIERRE
Zoals we allen reeds vernomen hebben JEAN-PIERRE IS NIET MEER
Hij heeft de strijd tegen zijn ziekte verloren. Tot het laatste moment moest hij nog aanwezig zijn op de vergadering van zijn kunstkring, ook al was het met heel veel moeite en gunde hij ieder van ons, zoals wij eigenlijk van hem gewoon waren, zijn laatste tournée générale. Vanaf de geboorte stond Jean-Pierre aan de wieg van onze kring, samen met andere prominenten en enthousiaste normalisten, vooral uit de lichting 66. t Is daarom dat hij zoveel van die mannen hield en elk jaar aanwezig was op Kleine Bondsdag. De 66ers maakten hem dan ook ere-lid waarover hij bijzonder fier was. Heuglijke momenten hebben we meegemaakt bij onze reizen naar Luik waar we op uitnodiging van Les Compagnons du Cep, wijnen gingen degusteren en aankopen, daarna lekker gingen tafelen met een frisse pint als afzakker. Prachtige namiddagen hebben wij beleefd bij de vele bij de vele Bottelactiviteiten van de Confrèrie de Helleszug waarvan hij een sleutelfiguur was. Onverwachte culinaire verrassingen vergezeld van overheerlijke wijnen waren hem niet vreemd. Onze laatste intense contacten waren, toen wij afgelopen jaar een reis organiseerden naar de Loire, zijn 2de thuis. Zijn bezorgdheid dat we ginds niets zouden missen. Onze onderlinge telefoontjes terwijl wij daar genoten en onze gevoelens en ervaringen aan hem meedeelden. Hij had er enorm deugd aan. Ook al was je niet lijfelijk aanwezig, je was toch heel nabij ! Buiten het feit dat hij onze leraar was en ons, Kempenzonen, trachtte te bekwamen in de Franse taal, ons probeerde in te wijden in de kennis van het wijngebeuren, zullenwe vooral uw aanwezigheid, uw vriendschap, uw stand-by-toestanden én vooral uw présence moeten missen. Jean-Pierre, vergeten zullen we je niet. En, om met de woorden van Bertje Warson te eindigen En dan wordt het stil. Het licht dooft en het penseel rust. Jean-Pierre is niet meer. De Lierse Kunstkring is in diepe rouw.
René De Graef
30-01-2011
In Memoriam Jean-Pierre Dierckx
Je leeft maar zo kort en je bent zo lang dood
In MemoriamJean-Pierre Dierckx, oud-leraar Frans.
De familie van onze oud-leraar Frans , leden van cursus 66, die steeds aan zijn zijde waren met Bondsdag en met Kleine Bondsdag en ook talloze andere oud-studenten rouwen om het overlijden van Jean-Pierre Dierckx. Hij werd 75 jaar en overleed op 14 december 2010. Voor iedereen kwam zijn dood onverwacht alhoewel hij het laatste jaar wel met zijn gezondheid sukkelde. Hij woonde in Grobbendonk maar bleef Lierenaar in hart en nieren. In 1959 volgde hij als geaggregeerd licentiaat Romaanse Filologie (U.L.B.-V.U.B.) Jean Xhoffer op als leraar Frans aan onze Lierse Rijksnormaalschool. Vanaf 1 november 1989 werd hij aangesteld in het regentaat.
Sinds 1993 was Jean-Pierre erelid van cursus 66. Met de hulp van een schare enthousiastelingen van die cursus stichtte Jean-Pierre op 1 september 1965 de bloeiende Lierse Kunstkring Raymond de la Haye' die 400 leden telt. Hij was tevens medestichter van het kroniektijdschrift van de kring De Netelaar. Op donderdag 13 januari j.l. werd tijdens de jaarlijkse nieuwjaarsbijeenkomst in de kunstgalerij een ingetogen en piëteitsvolle hulde gebracht aan de overledene.
Tijdens de opening van het Lentesalon van 2001 in het "Vleeshuis" beklemtoonde ondergetekende als toenmalig coördinator van de letterkundige afdeling van de kunstkring dat deze niet alleen tegemoet komt aan de plastische en creatieve verzuchtingen van de vele leden-kunstenaarsmaar ook in de loop der jaren hechte vriendensbanden heeft gesmeed . De vriendschap bleek immers het cement te zijn tussen de leden van de kring met de h. Dierckx op kop.
Jean-Pierre kreeg zijn artistieke opleiding aan de Lierse Academie bij de bekende Lierse kunstschilders Frans Ros, Felix De Winter en Nick Van Loock. In 1960 behaalde hij de Koninklijke medaille 1ste prijs Stilleven-schilderen.Op 24 september j.l. was hij met de mannen van cursus 66 en met ons ander erelid en voorzitter Marcel De Jonghe aanwezig op mini Bondsdag en de hiermee gepaard gaande festiviteiten in het Sas van Emblem.Daarna werd het stil rond Jean-Pierre.
De h. Dierckx was naast leraar Frans aan onze Rijksnormaalschool te Lier ook Ridder in de Leopoldsorde, lid van de Lierse Rotary, wijnliefhebber met een uitgesproken voorkeur voor Bourgogne, levensgenieter, kunstenaar, vanaf oktober 1970 galerijhouder aan de Florent Van Cauwenbergstraat te Lier , in 1967 medestichter van de Lierse wijnconfrérie Hellebrug (waarvan hij coördinator was), visser, poëet en tijdens zijn lerarenperiode groot promotor van Concordia (internationaal jongerenkamp in Frankrijk voor zijn Lierse studenten). Voor menig oud-student bleef Jean-Pierre Dierckx altijd een vriend en leraar. Het viel tijdens diverse blind-wijnproeverijen met oud-studenten op hoeveel kennis hij bezat en welk diep historisch inzicht hij had in die zaken. Hij kende zijn geliefde Bourgognestreek als zijn broekzak. Hij was er thuis. Menig vooraanstaand wijnboer uit de Bourgognestreek behoorde tot zijn vriendenkring. Met heerlijk didactisch materiaal vooral bestaande uit Chardonnay en pinot noir, liet hij menig oud-student kennis maken met en genieten van zijn heerlijke wijnen. Hij vergeleek hun bouquet met het gezang in een gothische kathedraal. Minutieus tekende hij dan op een klein velletje papier de Côte d Or-streek met zn wijngaarden als parels aan een halssnoer.
Van onze andere oud-leraar geschiedenis aan de Normaalschool , de ons ook veel te vroeg ontvallen kunstcriticus René Turkry, zocht ik een getuigenis op over het werk van Jean-Pierre Dierckx. Hij heeft een voorkeur voor het landschap, dat hij in lichtende en zachte kleurschakeringen houdt. Het liefst schildert hij in open lucht en wel direct op het doek, wat een verwantschap met het impressionisme verraadt. Zoekt inspiratie in en om Lier maar werkt ook in Spanje en in zijn geliefd Frankrijk, langs de Loire en in Bretagne. Zijn stillevens getuigen van zijn technische bagage. Waagt zich ook aan het portret, waarbij hij vooral het innerlijke wil benaderen. Het abstracte en het experimentele trekken hem geenszins aan. Als venster op de natuur heeft het landschap een bijzondere functie in zijn werk en in onze artificiële wereld.
Met de woorden Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat, maar het spoor dat je nalaat bieden wij in naam van velen, zijn echtgenote Madeleine en zijn kinderen Jean-Philippe en Marie-Isabelle onze bijzondere gevoelens van medeleven aan.
René Van Goubergen
Cursus 66.
Foto genomen op Kleine Bondsdag : 24 september 2010 in Sas van Emblem
18-01-2011
AFSCHEID VAN JEAN-PIERRE DIERCKX
De eerste vergadering was een ontroerende gebeurtenis. Velen herdachten de man - kunstenaar- stichter van de Raymond de la Hayekring en vriend, maar vooral zijn zoon Jean-Philippe bracht een pakkend afscheid aan zijn vader, doorweven met net die liedjes die Jean-Pierre zo graag hoorde. Hieronder volgt de tekst.
Onze allerliefste papa,
Dat we hier op een dag als deze allen zouden samenkomen om jou te gedenken hadden we nooit gedacht. De dood was niets voor jou; je was een man van het leven. Daarom koos je ook voor een herdenking in intieme familiekring want, zoals je in het verleden al wel eens had gezegd: vrienden moet je hiermee niet lastigvallen. Jouw vrienden waren heel belangrijk maar de familie, de familie stond boven alles.
Als enig kind geboren uit een redelijk strenge bourgeois familie wist je al snel dat je jouw leven over een kompleet andere boeg zou gooien. Tijdens de eerste reizen in Frankrijk opende jouw hart zich voor de zuiderse cultuur. Je werd een sociale mens met hechte vriendschappen die je over de jaren en grenzen heen zou onderhouden. De drang naar het ontmoeten van deze vrienden en de totale vrijheid was dan ook zeer sterk. We hadden onze boekentasjes nog niet neergelegd of jouw geliefkoosde citroën stond al klaar om in één trek naar het zuiden te rijden, zo ver mogelijk van, wat jij ons apenland noemde. De terugweg was dan weer tergend moeizaam en verliep zigzaggend via vele omwegen. Herhaaldelijk scandeerden we in koor het liedje : Quil est long quil est loin ton chemin papa van Joe Dassin.
Op het thuisfront koos je voor humane studies en werd je leerkracht Frans aan de Rijksnormaalschool te Lier, dit 35 jaar lang. Vele studenten herinnerden zich nog jaren later jouw naam en de leerrijke en karaktervolle lessen. Sommige oud-studenten werden vrienden voor het leven. Een ander humaan aspect, het kunstzinnige, ontpopte zich ook zeer snel en op vele reizen heb je de warmte en de schoonheid van die mediterrane landschappen weten te vereeuwigen in schilderijen of tekeningen. Als je al eens een zicht uit het noorden schilderde kon je het niet laten om het een surrealistische wolkenloze azuurblauwe hemel te geven dat dat landschap in de realiteit nooit gekend had.
Maar het kon nog groter; jouw leuze was immers: Cest en exagérant quon jouit le plus en er volgden nog de oprichting van de Lierse Kunstkring Raymond de la Haye, de Wijnconfrerie Hellebrug, het trouw lidmaatschap bij de Rotary en zelfs de Visclub de Beemden. Je kon de mensen er niet voldoende aan herinneren dat Lier eens deel uitmaakte van het grote Bourgondische rijk. Daarmee toverde je ons allen om tot Bourgondiërs met alle gevolgen van dien: rijkelijk feesten en samen gelukkig zijn. Niemand mocht iets te kort komen. Je was de drijvende kracht achter tal van activiteiten en bijeenkomsten. Alles moest piekfijn georganiseerd zijn en de teksten die je schreef waren inhoudelijke en kalligrafische hoogstandjes. Het woordje simpel stond daarom ook niet in jouw woordenboek. Elk détail telde. Het nemen van één foto, bijvoorbeeld, kon wel een kwartier duren, en het moesten er twee zijn want je weet maar nooit. Dit organisatorisch -en ook manipulatorisch- talent zorgden ervoor dat, ook al had niet iedereen het door, jouw ijzersterke wil wet werd. Niet voor niets kreeg je op een dag een mooi ingelijst plan cadeau waarop men kon zien hoe als onze Jean-Pierre het wou het stadhuis van Lier steen voor steen afgebroken zou worden om het twee meter meer naar vóór terug op te bouwen.
Naar een koel verstandshuwelijk had je ook geen oren. Onvoorwaardelijke liefde zou het basisingrediënt zijn en dat kreeg je onder de vorm van Madeleine. Een wonderlijke vrouw, onze mama, die samen met jou alle lief en leed deelde, jouw hele volwassen leven lang. Maar één kindje hebben vond je, jouw eigen ervaring indachtig, geen goed idee en je had gelijk, papa, dank u, want met twee sta je veel sterker in het leven. Je liet jouw liefde voor ons zien en knuffelde ons heel veel. Onze verjaardagen werden uitbundig gevierd maar aan de jouwe had je een hekel. Je vroeg jezelf wel eens af: « Pourquoi moi ? Pourquoi ma-t-on jeté dans ce monde ? » . Maar je vond het juiste antwoord. Als men dan toch in deze wereld geworpen wordt, dan maar zoveel mogelijk ervan genieten en dat genot maximaal delen met jouw dierbaren. Neen, de datums van komen en gaan waren niet van belang, het is wat je ertussen deed dat telde. Zo vierde je wel de heiligen La fête de la Saint-Jean en Saint Pierre in de zomermaanden. In die periode viel ook de feestdag van de heilige Maria Magdalena. Onze mama, Madeleine, werd dan altijd getrakteerd op een diner en bloemen. Jouw vijfenzeventigste verjaardag vierde je nog symbolisch met mama, de dag vóór jouw echte verjaardag. Met haar kon je gelukkig ook nog jullie vijftig jaar samen zijn vieren. We zijn ook heel blij dat je nog de bompapa(pa) hebt kunnen zijn van je kleinkindjes. Ze beseffen het nog niet goed maar we zullen later nog veel over jou vertellen.
Als mens van de natuur leefde je graag in het bos van Grobbendonk, het buitenverblijf van jouw ouders,waar iedere boom, plant of struik zijn plek en zijn geschiedenis had. Je had een bijzondere voorliefde voor struiken met mooie bloemen en voor wat je noemde de nuttige planten. Dit was alles wat eetbare vruchten voortbracht. Zelfs toen je niet meer goed te been was onderhield je nog met grote toewijding de bloemen en de moestuin. Als geschenk gaf je nooit snijbloemen, want die waren in jouw ogen al dood, maar potbloemen en planten. Zo is het dat er nog vele mensen in hun tuin nog een plant van Jean-Pierre hebben waar ze ieder jaar de bloemen van bewonderen of de vruchten van kunnen plukken.
Neen, papa, je vertrok tegen jouw zin maar je hebt een rijk en goed leven gehad. Dank u voor jouw liefde en al het moois dat je ons hebt meegegeven. We kunnen geen afscheid van jou nemen, papa, en zullen jou altijd liefhebben en blijven gedenken.
Volgorde liedjes:
1)Quand on na que lamour.
2)Mon village du bout du monde.
3)Toi et Moi.
4)La chanson de Prévert.
5)This melody
30-12-2010
GROOT VERLIES voor de Kunstkring Raymond de la Haye !!
Jean-Pierre Dierckx plots overleden
Bezieler en mecenas van de Lierse Kunstkring Raymond de la Haye
Totaal onverwacht is Jean- Pierre Dierckx (75) op 14 december overleden. Hij laat zijn echtgenote Madeleine Beeken, zoon, dochter en drie kleinkinderen na. De laatste wil van Jean- Pierre was dat er in intieme familiekring afscheid van hem genomen werd. Dat gebeurde tijdens een plechtige uitvaartliturgie en de teraardebestelling op woensdag 22 december. Jean- Pierre was een bekende figuur vooral in Lier maar ook in onze regio. Hij was de grote bezieler en mecenas van de Lierse Kunstkring Raymond de La Haye die hij in 1965 oprichtte.
Jean- Pierre Dierckx was geaggregeerd licentiaat in de Romaanse filologie en gaf lang les aan de Rijksnormaalschool in Lier. Hij was lid van Rotary Zimmertoren Lier- Antwerpen. Hij ontving de ere-medaille van Ridder in de Leopoldsorde. Jean- Pierre was kunstenaar in hart en nieren en zijn levenswerk was de bloeiende kunstkring die hij oprichtte om de innemende figuur van de Lierse kunstschilder Raymond de la Haye levend te houden die tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitsers werd neergeschoten. Ook de Lierse Kunstkring werd door de Duitse bezetter ten gronde gericht.
Honderden schilderijen
Tien jaargeleden rond de jaarwisseling hadden wij een interview met Jean- Pierre Dierckx in het clubhuis aan de Florent Van Cauwenberghstraat in Lier. Toen ook was het een koude winter en hing er dezelfde sfeer. De Netestad lag er zoals nu ook sprookjesachtig bij...
Op de markt staan stille rijen 'winterspoken'. Torens tekenen ijsspegels in de schriele lucht. De Nete blinkt, bijna spiegels ijs. De wintertuinen van Lier witter dan de witste kant... En binnen in het clubhuis, ook kunstgalerij, tientallen reisindrukken uit Frankrijk en Spanje en Lier. Zachte kleuren en fijne lijnen brengen prachtige impressies met veel sfeer en warmte. Het zijn maar enkele werken van de honderden schilderijen en tekeningen die Jean- Pierre creeërde.
Meer dan 400 leden
De Kunstkring telt meer dan 400 leden en is wijd en zijd bekend door zijn jaarlijks Lentesalon in het Vleeshuis op de Grote Markt. "Louis Zimmer was ons eerste ere- lid", vertelde Jean- Pierre tijdens ons interview. Hij kon er uren en uren over vertellen, de kunstkring was in zijn wezen verweven. En ook dit vertrouwde hij ons toe. "Vaak trek ik naar het water om te vissen. Zo komt het landschap langzaam in mij, staat het als het ware in mij geprent. En dan kom ik terug met mijn schildersezel. Zovele sfeervolle en pittoreske hoekjes in Lier wachten op me... De unieke palingschuiten, zie ik heb ze op doek vastgelegd, hoe ze de vis optrekken, elke detail, zo belangrijk...". En dan wordt het stil. Het licht dooft en het penseel rust. Jean- Pierre Dierckx is niet meer, de Lierse Kunstkring Raymond de la Haye is in diepe rouw.
Bertje Warson
08-12-2010
Info over ledententoonstellingen
Geachte
Mag ik U, Uw familie, Uw vrienden en kennissen uitnodigen op de volgende groepstentoonstellingen van Kunstkring Hondius Duffel Bibliotheek OLVrouwlaan 1 Duffel. 11 en 12 december telkens van 13u. tot 18u. ...
en van de Kunstkring Den Hof Lier Galerie "Den Hof" Maasfortbaan 17 Lier : 11 december van 14 tot 19u en 12 december van 10u. tot 19u
Leden van het Bestuur van de Raymond de la Hayekunstkring, de eerste de overleden stichter en bezieler van de Kunstkring Jean-Pierre Dierckx en daarna de zopas in augustus overleden Julien van Genechten.