Inhoud blog
  • Agapèliefde ‘
  • De troon van genade
  • Het nieuwe gebod
  • Laat het stromen ...
  • Genade komt met onvergankelijke zegen
  • VOOR WIE HET NODIG HEEFT.
  • Zoeken met Google


    Zoeken in blog

    Opwekking 601

    Deel door ons uw liefde uit
    aan wie honger heeft en pijn.
    Laat ons waar verdeeldheid is
    uw vredestichters zijn.
    Ons verlangen is alleen,
    Heer, maak ons hart bereid,
    dat door heel ons leven heen
    uw liefde wordt verspreid.

    Deel door mij uw liefde uit,
    aan een medemens die lijdt.
    Leer mij meer vervuld te zijn
    met uw bewogenheid.
    Mijn verlangen is alleen,
    Heer, maak mijn hart bereid,
    dat door heel mijn leven heen
    uw liefde wordt verspreid.

    Openbaar uw koninkrijk
    aan wie zoekt, aan arm en rijk.
    Giet een stroom van liefde uit,
    dat in ons en door ons, o Jezus,
    uw liefde wordt verspreid.(2x)

    Deel ons door uw liefde uit
    tot de einden van de aard'.
    Dat zich waar de dood nu heerst
    nieuw leven openbaart.
    Maak ons als uw werkers klaar
    en sterk ons in de strijd,
    tot wij mogen oogsten waar
    uw liefde wordt verspreid.

    Openbaar uw koninkrijk
    aan wie zoekt, aan arm en rijk.
    Giet een stroom van liefde uit,
    dat in ons en door ons, o Jezus,
    uw liefde wordt verspreid.(6x)

    Deel door ons uw liefde uit,)
    maak ons hart bereid. )4x
    Deel door ons uw liefde uit,)
    ja wij zijn bereid. )2x
    Deel door mij uw liefde uit )
    ja ik ben bereid. )2x

    Startpagina !
    Wat ogen zien dringt binnenin het hart. Het kan ons blij maken of ook heel verdrietig. Het kan ons soms zo diep raken, dat we er ziek van zijn. Ogen zijn de vensters van ons hart. Wie ze opent voor het licht, voor de zon overdag, voor de mooie dingen en voor de sterren in de nacht, is een blij en gelukkig mens. Met licht en meer moois in onze ogen komt er kleur in ons anders zo grijze leven. Want onze ogen weerspiegelen de liefde van Jezus. Een liefde, door Hem gegeven!

                Uit het hart

      Jouw Hemelse Vader die je heeft geschapen,
      die zoveel van je houdt,
      weet alles wat er zich in jouw hart afspeelt.
      Hij begrijpt en kent jou volkomen,
      Hij vraagt je om de juiste keuzes te maken!
      Hij verlangt niets liever dat Hij fier zou zijn op jou,
      dat je het pad der wijsheid zou blijven volgen!
      Het is niet altijd gemakkelijk, en je hebt vooral lef & doorzettingsvermogen nodig,
      maar dit alles is niet te vergelijken,
      met het liefdevolle geschenk dat je zal verkrijgen!
      Hij weet nu wat je denkt & wat je nog zou willen 'plannen'...
      Daarom vraag ik je : ook voor mij komt de tijd dat ik het aardse zal verlaten.
      Maar zou je dan niet blij & verheugd zijn als je weet,
      dat ik in het Hemelse paradijs zal blijven wachten op...
      jou !!!
      Filip V. (26-09-04)

    Blog als favoriet !

    De zin van het leven

     

    God heeft ons met een doel geschapen!

    en voor wie Hem als Heer aanvaardt,

    is 't leven weer het leven waard:

    hij wordt met nieuwe kracht bewapend.

    God zond zijn Zoon naar deze aarde,

    om wat kapot was en ontwricht,

    te brengen in zijn helend licht

    en te herstellen in z'n waarde.

    Wie bij Hem komt met diep verlangen

    naar zin en doel van zijn bestaan,

    zal nooit met lege handen gaan,

    maar handenvol geluk ontvangen.

     

     

    Jelly Verwaal

    WAT JE AAN JEZUS GEEFT,BEN JE NIET KWIJT
    IK BEN DE ALFA EN DE OMEGA
    GEBED IS DE SLEUTEL VAN DE OCHTEND EN DE GRENDEL VAN DE AVOND.
    15-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Johannes

    Uit het evangelie volgens Johannes
    1, 35-42

    In die dagen stond Johannes er daar met twee van zijn leerlingen. Toen hij Jezus voorbij zag komen, zei hij: ‘Daar is het lam van God.’
    De twee leerlingen hoorden wat hij zei en gingen met Jezus mee.
    Jezus draaide zich om, en toen Hij zag dat ze hem volgden, zei Hij: ‘Wat zoeken jullie?’
    ‘Rabbi’, zeiden zij tegen Hem (dat is in onze taal ‘meester’), ‘waar logeert U?’
    Hij zei: ‘Kom maar mee, dan zul je het zien.’
    Ze gingen met Hem mee en zagen waar Hij onderdak had gevonden; het was ongeveer twee uur voor zonsondergang en ze bleven die dag bij Hem.
    Een van de twee die gehoord hadden wat Johannes zei en Jezus gevolgd waren, was Andreas, de broer van Simon Petrus.
    Vlak daarna kwam hij zijn broer Simon tegen, en hij zei tegen hem: ‘Wij hebben de Messias gevonden’ (dat is Christus, ‘gezalfde’), en hij nam hem mee naar Jezus. Jezus keek hem aan en zei: ‘Jij bent Simon, de zoon van Johannes, maar voortaan zul je Kefas heten’ (dat is Petrus, ‘rots’).

    In die dagen stond Johannes er daar met twee van zijn leerlingen... Johannes was zo'n goede "vriend van de Bruidegom", dat hij niet zijn eigen glorie zocht: hij gaf eenvoudigweg getuigenis van de waarheid (Joh 3,29.26). Zou hij erover denken om zijn leerlingen bij zich te houden en ze beletten om de Heer te volgen? Helemaal niet, hij toont hen zelfs zelf wie ze moeten volgen. Hij verklaart hen: "Waarom hechten jullie je aan mij? Ik ben het Lam van God niet. Daar is het Lam van God, dat is Degene die de zonden van de wereld wegneemt."

    Bij het horen van die woorden volgden de twee leerlingen die bij Johannes waren. Jezus draaide zich om, en toen Hij zag dat ze hem volgden, zei Hij: ‘Wat zoeken jullie?’ Ze zeiden: "waar logeert U?" Ze volgden Hem nog niet definitief; wij weten dat ze zich aan Hem gehecht hebben toen Jezus hen opriep om hun boot te verlaten, toen Hij tegen hen zei: "Kom achter mij aan, en Ik zal jullie tot vissers van mensen maken" (Mt 4,19). Vanaf dat moment hebben ze zich aan Hem gehecht om Hem nooit meer te verlaten.

    Nu wilden ze zien waar Jezus woonde, en het volgende woord van de Schrift in praktijk brengen: "Als je een verstandig mens vindt, ga hem dan al vroeg in de ochtend bezoeken en laat je voet de drempels van zijn deuren afslijten. Leer van hem de voorschriften van de Heer" (Sir 6,36v).

    Jezus toonde hen dus waar Hij verbleef; ze zijn meegekomen en zijn bij Hem gebleven. Wat hebben ze een gelukkige dag doorgebracht! Wat een zalige nacht! Wie zal ons zeggen wat ze uit de mond van de Heer hebben gehoord? Laten wij ook een woning in ons hart bouwen, een huis waar Jezus ons zou kunnen komen onderrichten en een gesprek met ons voeren.

     

    15-01-2012 om 06:51 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    14-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mieke
    mieke mantel

    14-01-2012 om 19:17 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Marcus

    Uit het evangelie volgens Marcus
    2, 13-17

    Jezus vertrok en ging weer naar het meer. Een grote mensenmenigte kwam naar Hem toe, en Hij onderwees hen.
    Toen Hij langs het meer liep, zag Hij Levi, de zoon van Alfeüs, bij het tolhuis zitten, en Hij zei tegen hem: ‘Volg mij.’
    Levi stond op en volgde Hem.
    Op een keer was Hij bij Levi thuis uitgenodigd voor een maaltijd, samen met zijn leerlingen en een groot aantal tollenaars en zondaars, want velen van hen volgden Hem.
    Toen de Farizeese schriftgeleerden zagen dat Hij samen met zondaars en tollenaars at, zeiden ze tegen zijn leerlingen: ‘Eet Hij met tollenaars en zondaars?’
    Jezus hoorde dit en zei tegen hen: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’

    Ook de roeping van Levi, hoe kort zij ook verhaald wordt, bevat alle elementen van een goddelijke roeping. Gods initiatief, het antwoord van de geroepene, en de samenwerking van vele anderen. Deze roeping is trouwens een teken dat zelfs als zodanig gekende zondaars niet van Gods barmhartigheid zijn uitgesloten. Christus is gekomen om te redden wat verloren was.

    Jezus sprak: "Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars."

    Deze uitspraak kan alleen maar ieder van ons tot diepe dankbaarheid stemmen. Niet ?
    Moesten enkel de rechtvaardigen (degenen dus die 'recht' varen, altijd en overal) geroepen worden... wat zou Jezus weinig volgelingen hebben.

    Het mooie van God is dat Hij bereid is zijn verhaal met ons te schrijven op de kromme lijnen van ons leven.
    Is het verhaal daarom minder ? Nee, integendeel.
    Het zal een verhaal zijn van mensen die bemind worden door een God die gelooft in zijn kinderen, die ieder de moeite waard vindt om hem persoonlijk aan te spreken, aan te raken, uit te nodigen, zichzelf aan hem te geven in zijn Zoon.

    Jezus zal met ons meegaan, niet roepend, niet schreeuwend, de kwijnende vlaspit niet dovend, het geknakte riet niet brekend, maar ieder van ons teder en krachtig optillend uit de bekrompenheid van ons ego om ons op te nemen in z'n eigen leven, opdat we groeiend in geloof en overgave aan Hem, zijn Liefde mogen worden, meer en meer.

    Ga eenvoudig naar Hem, zoals Hij ook naar u komt. Omhels elkaar. En ontvang de gave van één-zijn.

     

    14-01-2012 om 07:16 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    13-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Marcus

    Uit het evangelie volgens Marcus
    2, 1-12

    Toen Jezus terugkwam in Kafarnaüm, werd bekend dat Hij weer thuis was. Er stroomden zo veel mensen toe dat er zelfs voor de deur geen plaats meer was, en Hij verkondigde hun de heilsboodschap.
    Er werd ook een verlamde bij Hem gebracht, die door vier mensen gedragen werd. Omdat ze zich niet door de menigte konden wringen, haalden ze een stuk van het dak weg boven de plaats waar Jezus zat, en toen ze een opening hadden gemaakt, lieten ze de verlamde op zijn draagbed naar beneden zakken.
    Bij het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: ‘Vriend, uw zonden worden u vergeven.’
    Er zaten ook een paar schriftgeleerden tussen de mensen, en die dachten bij zichzelf: Hoe durft Hij dat te zeggen? Hij slaat godslasterlijke taal uit: alleen God kan immers zonden vergeven!
    Jezus had meteen door wat ze dachten en dus zei Hij: ‘Waarom denkt u zoiets? Wat is gemakkelijker, tegen een verlamde zeggen: “Uw zonden worden u vergeven” of: “Sta op, pak uw bed en loop”? Ik zal u laten zien dat de Mensenzoon volmacht heeft om op aarde zonden te vergeven.’
    Toen zei Hij tegen de verlamde: ‘Ik zeg u, sta op, pak uw bed en ga naar huis.’
    Meteen stond hij op, pakte zijn bed en ging weg; allen die dit zagen, stonden versteld en loofden God. ‘Zoiets hebben we nog nooit gezien', zeiden ze.

    Mensen kunnen ons een voorbeeld geven van ongeloof, maar anderzijds blijkt uit hun gedrag soms ook hoe diep zij geloven. Voor Jezus was dat geloof voldoende om de zonden van de lamme te vergeven. Het was voor Hem tevens een teken van zijn goddelijke macht. Men kan dit teken van zijn godheid naast zich neerleggen of aanvaarden in geloof.

    God wil zich echter ook aan elke mens heel persoonlijk meedelen en openbaren. Heel persoonlijk worden wij door God aangesproken, met de bedoeling dat dat woord ons raakt en ons in ontmoeting brengt met de Heer. Maar er zijn dikwijls heel wat belemmeringen voor het zover is, zoals ook het geval was bij de vier mannen en hun lamme vriend: drukte, mensen die in de weg zitten, en dat is nog maar de buitenkant. Innerlijk zitten er ook allerlei dingen in de weg die verhinderen dat het woord van God tot je doordringt, die beletten dat je je persoonlijk tot God wendt: drukte in je hoofd, je denkt aan van alles en nog wat, zodat je geest en je hart niet vrij zijn voor Hem. Of je wilt jezelf beschermen, je wilt jezelf veilig stellen, je leven in eigen hand houden. Zo kunnen er allerlei dingen zitten tussen jou en het woord van God.

    Dat was ook het geval met de lamme in dit evangelie. Maar de mannen lieten zich niet tegenhouden en lieten hun vriend voor de voeten van Jezus neer. Zo ontstond er toch een moment waarop er niemand en niets was tussen hem en Jezus, tussen de zondaar en de barmhartige liefde van God.
    Jezus zei tot hem: "Vriend, uw zonden worden u vergeven." Dat was raak, dat raakte hem! De bron van zijn wezen werd gereinigd.
    Dat wat hier in het evangelie gebeurt, kan ook ieder van u gebeuren, namelijk dat je persoonlijk geraakt wordt door het woord van God. Dat staat altijd aan de oorsprong van een bekeerd leven.

    Het woord van God is een goddelijke kracht die in staat is een heel leven ondersteboven te keren. Als je trouw blijft aan dat woord, aan die goddelijke kracht, je van de nabijheid ervan bewust blijft, eraan gehoorzaamt, ernaar blijft luisteren, in de ban ervan blijft, kun je het een na het ander als het ware moeiteloos uitvoeren. Niet meer door eigen kracht, maar doordat je eigen zwakke kracht is opgenomen in de kracht van God, in de kracht van de heilige Geest.

     

    13-01-2012 om 06:21 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    12-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mieke mantel
    mieke mantel

    12-01-2012 om 06:24 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    11-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Marcus

    Uit het evangelie volgens Marcus
    1, 29-39

    Toen Jezus, Jakobus en Johannes uit de synagoge kwamen, gingen ze rechtstreeks naar het huis van Simon en Andreas.
    Simons schoonmoeder lag met koorts in bed, en ze spraken met Jezus over haar.
    Hij ging naar haar toe, pakte haar hand vast en hielp haar overeind. Toen verliet de koorts haar, en ze begon voor hen te zorgen.
    ‘s Avonds laat, toen de zon al was ondergegaan, brachten de mensen alle zieken en bezetenen naar Hem toe; alle inwoners van de stad hadden zich bij de deur van het huis verzameld.
    Hij genas vele zieken van allerlei kwalen en Hij dreef veel demonen uit, maar stond ze niet toe om iets te zeggen, want ze wisten wie Hij was.
    Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden.
    Maar Simon en de anderen die bij Hem waren, gingen Hem vlug achterna, en toen ze Hem gevonden hadden zeiden ze tegen Hem: ‘Iedereen is naar U op zoek!’
    Toen zei Hij: ‘Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen hier in de omtrek, zodat Ik ook daar het goede nieuws kan brengen. Daarvoor ben Ik immers op weg gegaan.’
    In heel Galilea bracht Hij het nieuws in de synagogen en dreef Hij demonen uit.

    Het moet fantastisch geweest zijn om te zien hoe Jezus wonderen deed, hoe Hij mensen genas van hun lichamelijke kwalen, hoe Hij vergeving schonk in Gods naam, hoe Hij de mensen onderwees, hoe Hij met zondaars omging, enz...
    Maar wat velen niet wisten, beluisteren we in de volgende zin: "Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden."
    Jezus had die momenten van gebed nodig. Los van eender welke mens wilde Hij, moest Hij, af en toe alléén kunnen zijn met de Vader. In het gebed trad Hij als het ware in het leven van de Vader, en nam de Vader Hem in zich op. Niet dat buiten die uitdrukkelijke gebedsmomenten de Vader meer verwijderd zou zijn van Jezus, maar schijnbaar zijn die uitdrukkelijke momenten van gebed van fundamenteel belang.

    Te snel wordt er gezegd dat 'mijn gebedsleven mijn goede werken zijn'. Daar is natuurlijk iets van. Bedoeling is dat we de geest van het gebed levend houden tijdens onze bezigheden. Deze vorm van bidden is zeker ook niet minder dan het uitdrukkelijke gebed. En toch is deze laatste vorm van fundamenteel belang, en gaat ze zelfs vooraf aan het 'biddend in het leven staan'.

    Het is zoals de eerste twee geboden, waarvan de Heer zegt dat ze één zijn: 'Bemin God bovenal, en uw naaste als uzelf.' Deze geboden zijn dus één, en toch dragen ze een zekere hiërarchie in zich. Wij kunnen maar onze naaste en onzelf écht beminnen als we ook God beminnen. We beminnen onszelf en de ander vanuit de inwoning van God.
    Zo is het ook met het gebed. Het uitdrukkelijke gebed en het 'gebed in het leven' zijn één, doch zit er een hiërarchie in verborgen. Wij kunnen maar écht biddend in het leven staan, wanneer wij het 'uitdrukkelijk gebed' onderhouden

     

    11-01-2012 om 06:27 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    10-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat je bent
    mieke mantel

    10-01-2012 om 17:04 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het eerste boek Samuël

    Uit het eerste boek Samuël
    1, 9-20

    Na de maaltijd stond Hanna op en ging naar het heiligdom van de Heer, waar de priester Eli op een bankje bij de ingang zat. Diep bedroefd bad Hanna tot de Heer.
    In tranen legde ze een gelofte af: ‘Heer van de hemelse machten, ik smeek U, heb toch oog voor mijn ellende. Denk aan mij, uw dienares, vergeet mij niet. Schenk mij een zoon, dan schenk ik hem voor zijn hele leven aan U: nooit zal zijn haar worden afgeschoren.’
    Terwijl Hanna zo lang bad, keek Eli opmerkzaam naar haar mond. Ze bad namelijk in stilte: haar lippen bewogen wel, maar haar stem was niet te horen. Daarom dacht Eli dat ze dronken was.
    Hij sprak haar aan en vroeg: ‘Gaat dit nog lang zo duren? Als u dronken bent, ga dan uw roes uitslapen!’
    ‘U vergist u, heer’, antwoordde Hanna. ‘Ik heb geen wijn of andere drank gedronken. Nee, ik ga gebukt onder een zwaar verdriet en stort mijn hart uit bij de Heer. Denk niet dat ik een slechte vrouw ben; ik bid zo lang omdat ik overstelpt ben door droefheid en ellende.’
    ‘Ga dan in vrede’, antwoordde Eli. ‘De God van Israël zal u geven waar u om hebt gevraagd.’
    ‘Ik dank u voor uw vriendelijkheid’, zei Hanna, en ze ging terug naar haar familie. Haar gezicht was opgeklaard en ze at ook weer.
    De volgende morgen vroeg bogen ze zich neer voor de Heer, waarna ze zich op de terugreis begaven.
    Thuis in Rama sliep Elkana met zijn vrouw Hanna, en de Heer verhoorde haar.
    Hanna werd zwanger en na verloop van tijd baarde ze een zoon. Ze noemde hem Samuël, ‘want’, verklaarde ze, ‘ik heb hem aan de Heer gevraagd.’

    Ofschoon de technische vooruitgang vele mogelijkheden heeft geschapen, gebeurt het toch dikwijls dat vrouwen geen kinderen kunnen krijgen. Waar menselijke middelen schijnbaar falen, ervaart men veel dieper dat alles gave is. Ook in het leven van Hanna werd dit duidelijk en na loutering heeft zij dit aan aanvaard. Zo werd haar kind, Samuël, een gave die zij terugschonk aan de Heer

    1 Sam. 2, 1 + 4 + 5 + 6 + 7 + 8abcd

     

    Refr.: De Heer doet mijn hart van vreugde slaan.

    Nu juicht mijn hart dankzij de Heer,
    fier heft mijn hoofd zich op, dankzij de Heer,
    mijn mond spreekt vrijmoedig tegen mijn vijanden,
    want dankzij uw hulp beleef ik vreugde.

    De boog van de helden is gebroken,
    en wie wankelen weten zich gesterkt.
    Die genoeg hadden, verkopen zich voor brood,
    en wie hongerden zijn verzadigd.

    De onvruchtbare baart zeven zonen,
    en wie veel kinderen heeft, verwelkt.
    De Heer doet sterven en doet leven,
    zendt naar het dodenrijk en leidt eruit omhoog.

    De Heer maakt arm en Hij maakt rijk,
    vernedert diep en heft hoog op.
    De zwakke en de arme helpt Hij overeind,
    Hij haalt hen uit het stof en uit het slijk.
    Tussen de edelen zet Hij hen neer,
    Hij houdt een ereplaats voor hen vrij.

     

    10-01-2012 om 06:23 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    09-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de schepping
    mieke mantel

    09-01-2012 om 20:20 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit de profeet Jesaja

    Uit de profeet Jesaja
    42, 1-4 + 6-7

    Zo spreekt de Heer:
    'Hier is mijn dienaar, hem zal Ik steunen, hij is mijn uitverkorene, in hem vind ik vreugde, ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen.
    Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet, hij roept niet luidkeels in het openbaar; het geknakte riet breekt hij niet af, de kwijnende vlam zal hij niet doven. Het recht zal hij zuiver doen kennen.
    Ongebroken en vol vuur zal hij het recht op aarde vestigen; de eilanden zien naar zijn onderricht uit.
    In gerechtigheid heb Ik, de Heer, jou geroepen. Ik zal je bij de hand nemen en je behoeden, Ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen en maak je tot een licht voor alle volken, om blinden de ogen te openen, om gevangenen te bevrijden uit de kerker, wie in het duister zitten uit de gevangenis
    .'

    Zonder twijfel kende Jezus deze profetie van Jesaja. Zij verwees allereerst naar een uitgelezen deel van het volk: de heilige Rest, voorafbeelding van wat eens de Messias zal zijn. Deze uitverkoren Dienaar van God krijgt de opdracht het heil te brengen aan Israël en reeds aan alle naties de kracht en het licht van de ware God te laten aanvoelen

    09-01-2012 om 06:43 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    08-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.psalm 119:16
    mieke mantel

    08-01-2012 om 18:00 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit de profeet Jesaja

    Uit de profeet Jesaja
    60, 1-6

    Sta op en schitter, je licht is gekomen, over jou schijnt de luister van de Heer.
    Duisternis bedekt de aarde en donkerte de naties, maar over jou schijnt de Heer, zijn luister is boven jou zichtbaar.
    Volken laten zich leiden door jouw licht, koningen door de glans van je schijnsel.
    Open je ogen, kijk om je heen: ze stromen in drommen naar je toe; je zonen komen van ver, je dochters worden op de heup gedragen.
    Je zult stralen van vreugde als je het ziet, je hart zal van blijdschap overslaan.
    De schatten van de zee zullen je toevallen, de rijkdom van vreemde volken valt je in de schoot.
    Een vloed van kamelen zal je land overspoelen, jonge kamelen uit Midjan en Efa.
    Uit Seba komen ze in groten getale, beladen met wierook en goud.
    Zij verkondigen de roemrijke daden van de Heer.

    Wanneer de Joden terugkeren uit hun ballingschap, trekken zij op naar Jeruzalem. De stad is verlicht door de kandelaars van de heropgebouwde tempel. De profeet peilt verder dan het schouwspel dat hij voor ogen heeft. Alle volkeren zullen die stoet vervoegen. Zij zijn op weg naar de wereldstad die niet meer van deze aarde is, de volle openbaring van God zelf.

    Uit het evangelie volgens Matteüs
    2, 1-12

    Toen Jezus geboren was in Betlehem in Judea, tijdens de regering van Herodes, kwamen er magiërs uit het Oosten in Jeruzalem aan.
    Ze vroegen: ‘Waar is de pasgeboren koning van de Joden? Wij hebben namelijk zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om Hem eer te bewijzen.’
    Koning Herodes schrok hevig toen hij dit hoorde, en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk samen om aan hen te vragen waar de Messias geboren zou worden.
    ‘In Betlehem in Judea’, zeiden ze tegen hem, ‘want zo staat het geschreven bij de profeet: “En jij, Betlehem in het land van Juda, bent zeker niet de minste onder de leiders van Juda, want uit jou komt een leider voort die mijn volk Israël zal hoeden.”’
    Daarop riep Herodes in het geheim de magiërs bij zich; hij wilde precies van hen weten wanneer de ster zichtbaar geworden was, en stuurde hen vervolgens naar Betlehem met de woorden: ‘Stel een nauwkeurig onderzoek in naar het kind. Stuur mij bericht zodra u het gevonden hebt, zodat ook ik erheen kan gaan om het eer te bewijzen.’
    Nadat ze geluisterd hadden naar wat de koning hun opdroeg, gingen ze op weg, en nu ging de ster die ze hadden zien opgaan voor hen uit, totdat hij stil bleef staan boven de plaats waar het kind was. Toen ze dat zagen, werden ze vervuld van diepe vreugde.
    Ze gingen het huis binnen en vonden het kind met Maria, zijn moeder. Ze wierpen zich neer om het eer te bewijzen. Daarna openden ze hun kistjes met kostbaarheden en boden het kind geschenken aan: goud en wierook en mirre.
    Nadat ze in een droom waren gewaarschuwd om niet naar Herodes terug te gaan, reisden ze via een een andere route terug naar hun land.

    .

     

    In het midden van dit verhaal staat een citaat van de profeet Micha. Zij die deze profetische teksten zo goed kenden, zijn naar Betlehem gesneld. 'Vreemdelingen' waren het, die zonder hoogmoed hun bevindingen vergeleken met die van de wijzen van Israël, die zo de Messias konden vinden. In hen herkennen wij onszef en zovele anderen, die in de loop der tijden hun offerande aan de voeten leggen van de Koning van het Heelal. Wij zijn allen mensen die op zoek zijn naar het geluk. Wij hebben het dus eigenlijk niet zo moeilijk om ons aan te sluiten bij die "zoekers in de nacht", die van heel ver kwamen. Die Wijzen uit het Oosten, dat zijn eigenlijk de koplopers van een hele lange stoet mensen, die allemaal in het diepst van hun hart op zoek zijn naar het ware geluk... op zoek naar God, dus. Maar in het verhaal van vandaag hoorden wij dat sommigen Hem vinden, anderen echter helemaal niet, en vooral, dat dit afhangt van de manier waarop wij zoeken, van de ingesteldheid van ons hart.

    De Wijzen keken in het Oosten naar de sterren. Het komt er eerst en vooral op aan dat ook wij "sterren zien", dwz. dat wij, ook als het donker is, de kleine tekens durven herkennen die zeggen dat er wel nog degelijk goedheid in onze wereld bestaat. Wij merken die sterren van goedheid niet altijd op. Want soms kijken wij teveel naar omlaag, naar onszelf. Die Wijzen keken breed, ver en naar omhoog. Zij nodigen ons uit onze ogen en ons hart wijduit open te zetten om, met bewondering en dankbaarheid, de tintelingen van Gods goedheid op te merken die in onze duistere aarde fonkelen. Als wij ons daarin dagelijks oefenen, dan zullen ook wij gereed zijn om Gods bijzondere ster te zien, diegene die ons de weg wijst naar de plaats waar de Liefde vandaag op onze aarde voor ons wordt geboren.

    Het komt er vervolgens op aan die ster dan te "volgen". Wij worden dus uitgenodigd weg te trekken uit het land van onze eigen verworvenheden en zekerheden, om te durven op tocht gaan naar een nieuwe, ongekende horizon. Maar ach, wij, wij blijven dikwijls zo onwrikbaar vasthouden aan onze eigen ideeën. Voor wij het weten, geraken wij verstard, geïmmobiliseerd in onze kleine gewoonten. Dan groeien wij niet meer aan onze binnenkant. Wij blijven ter plaatse trappelen. Wel sturen wij soms anderen op pad om het werk te doen in onze plaats. Maar zelf komen wij zo moeilijk in beweging. Wij worden dan ook innerlijk niet meer bewogen en wij voelen geen bezieling meer. De Wijzen uit het Oosten leren ons dat wij ons beter niet opsluiten binnen de grenzen van onze eigen opvattingen en principes, maar dat wij - hoe oud wij ook zijn - het best met bewogenheid blijven "zoeken naar nieuw leven". Wel mogen wij dan niet verschrikt zijn als dat nieuwe leven ons op een totaal onverwachte en ongewone manier verschijnt: zoals een komeet aan een donkere hemel of zoals de geboorte van een Koningskind tussen eenvoudige mensen.

    Het komt er vooral op aan te zoeken "op de goede manier". Want soms zoeken wij eerder zoals Herodes en zijn schriftgeleerden: bang en verontrust. Veel te bang voor allerlei kleinmenselijk opzicht en veel te verontrust over onze eigen macht. Wij beweren wel dat wij erop uit zijn hulde te brengen aan de Heer, maar in feite proberen wij dikwijls vooral onszelf groot te maken en ons eigen prestige te beveiligen. Zo zoeken wij met een bekrompen hart. En op die manier vinden wij het Kind en het echte geluk niet. Bang en verontrust, zo kunnen wij nochtans maanden, soms jaren, bezig zijn.

    Maar gelukkig zijn er ook die andere periodes in ons leven, waarop wij namelijk aanvoelen te moeten zoeken op een heel andere manier, eerder zoals de Wijzen uit het Oosten. Het zijn de genadevolle ogenblikken waarop wij, ondanks onze duistere nacht, toch met bewondering en dankbaarheid durven kijken naar onze wereld en ons laten leiden door één of ander stralend teken van hoop. Het zijn de momenten waarop wij voelen, hoe oud wij ook zijn, dat wij zelf in beweging moeten komen, dat wij moeten durven wegtrekken uit het land van onze zekerheden en op ontdekking moeten gaan, zonder vooroordelen, zonder schrik voor het onbekende nieuwe. Het zijn de dagen waarop wij weer beginnen te zoeken met een ontvankelijk en nederig hart. En dan - na een lange en soms moeizame tocht, en ondanks de bekrompenheid van de kleine of de grote tirannen die ons tegenwerken in ons leven - dan vinden wij opnieuw de weg naar de eenvoud en de bescheidenheid. En die leidt ons naar het Kind dat ons het ware geluk en de diepe vrede kan schenken. Dan laten wij onze zelfgenoegzaamheid achter en durven weer in aanbidding neerknielen voor de Liefde, die wij voor onze ogen zien in het kleine. Dan durven wij onze handen openen om te geven... het beste van onszelf, gul en overvloedig.

    Mensen, waar moeten wij dus het geluk gaan zoeken? Niet in Jeruzalem, in de versterkte stad van onze verharde standpunten, waar wij onszelf zo belangrijk achten. De ster en de Wijzen wenken ons vandaag om verder te trekken, voorbíj Jeruzalem, naar Bethlehem, naar het huis van bescheidenheid, waar de Liefde ons verwacht. Allen hebben wij in ons leven een Jeruzalem, een domein waar vooral onze hoogmoed overheerst, waar wij denken dat wij ons sterk moeten tonen, maar waar ons hart eigenlijk verstard is geraakt. Maar allemaal hebben wij in ons leven ook ergens een Bethlehem: ons gezin, onze verantwoordelijkheid of het engagement dat wij op ons hebben genomen. Het is de plaats waar wij onszelf heel concreet liefdevol kunnen geven aan diegenen die op ons rekenen. Daar moeten wij naartoe!

    Alle mensen uit alle volkeren zijn op zoek naar het geluk. Welnu, voor ieder is het échte geluk uiteindelijk te vinden in het eigen, persoonlijke Bethlehem, dat is die kleine plek in ons leven waar de Liefde ons vandaag verwacht... en nodig heeft.

     

    08-01-2012 om 07:50 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    07-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mieke mantel
    mieke mantel

    07-01-2012 om 16:36 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit de brief van Paulus aan de Hebreeën

    Uit de brief van Paulus aan de Hebreeën

            4, 12

    Levend en  krachtig is het woord van God,

    en scherper dan een tweesnijdend zwaard:

    het dringt diep door tot waar ziel en geest,

    been en merg elkaar raken, en het is in

    staat de opvattingen en gedachten van het

    hart te ontleden.

    07-01-2012 om 08:20 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    06-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit de brief van Paulus aan de Hebreeën

    Uit de  brief van Paulus aan de Hebreeën

            13, 20-21

    Moge de God  van de vrede, die onze Heer Jezus,

            de machtige herder van de schapen, door het bloed

            van het eeuwig verbond uit de wereld van de doden

            heeft weggeleid, u toerusten met al het goede, zodat

            u zijn wil kunt doen. Moge Hij in ons datgene tot stand

            brengen wat Hem welgevallig is, door Jezus Christus,

            aan wie de eer toekomt, tot in alle eeuwigheid.

            Amen.

    06-01-2012 om 08:24 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    05-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vogel
    Mieke Mantel

    05-01-2012 om 14:13 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit de eerste brief van Johannes

    Uit de eerste brief van Johannes
    3, 11-21

    Dit is wat u vanaf het begin hebt horen verkondigen: dat we elkaar moeten liefhebben en niet moeten doen zoals Kaïn, die voortkwam uit hem die het kwaad zelf is, en zijn broer doodsloeg. En waarom sloeg hij hem dood? Omdat zijn eigen daden slecht waren en die van zijn broer rechtvaardig.
    Wees niet verbaasd, broeders en zusters, als de wereld u haat. Wij weten dat we van de dood zijn overgegaan naar het leven omdat we elkaar liefhebben. Wie niet liefheeft blijft in de dood.
    Iedereen die zijn broeder of zuster haat, is een moordenaar, en u weet dat een moordenaar het eeuwige leven niet blijvend in zich heeft.
    Wat liefde is, hebben we geleerd van Hem die zijn leven voor ons gegeven heeft. Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters.
    Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden?
    Kinderen, we moeten niet liefhebben met de mond, met woorden, maar waarachtig, met daden. Dan weten we dat we voortkomen uit de waarheid en kunnen we met een gerust hart voor God staan.
    En zelfs als ons hart ons aanklaagt: God is groter dan ons hart, Hij weet alles.
    Geliefde broeders en zusters, als ons hart ons niet aanklaagt, kunnen we ons vol vertrouwen tot God wenden.

    Liefde is echt goddelijk leven, dat zich uit in concrete menselijke goedheid en genegenheid. Voor de christen is liefde een levensprogramma. Zij doet mensen naar God en naar elkaar toegroeien

    . 'Iedereen die zijn broeder of zuster haat, is een moordenaar.'

    Straffe uitspraak. En toch...

    We kennen de tien geboden. Het zesde gebod luidt: 'Gij zult niet doden'. Dat mogen we gerust letterlijk verstaan. Niemand heeft het recht het leven van een ander zomaar te beëindigen. Een mens doden mag niet, punt.

    Maar 'gij zult niet doden' mogen we ook in een meer geestelijke betekenis verstaan.
    Wanneer God de mogelijkheid schenkt om lief te hebben en we slaan die mogelijkheid in de wind, dan doden we eigenlijk de kans om lief te hebben, zowel voor onszelf als voor de ander. We ontnemen onszelf en die ander niet enkel de mogelijkheid om lief te hebben, maar we ontnemen ons en de ander ook een groei in het beminnen, want wie liefheeft (of dit tracht te doen) groeit. We ontnemen ons en de ander in zekere zin ook het 'leven', want wie bemint geeft leven, en ontvangt zelfs eeuwig leven.

    Dus de woorden uit de brief van Johannes van vandaag 'Iedereen die zijn broeder of zuster haat, is een moordenaar.', mogen we in zekere zin heel letterlijk verstaan. Wie haat ontneemt zichzelf en de ander de mogelijkheid om te beminnen. In zekere zin is hij een moordenaar, want hij ontneemt het leven.

     

    05-01-2012 om 08:24 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    04-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Uit het  boek der psalmen

            27, 4

     

    Ik vraag  aan de Heer één ding,

            het enige wat ik verlang:

            wonen in het huis van de Heer

            alle dagen van mijn leven,

            om de liefde van de Heer te aanschouwen,

            Hem te ontmoeten in zijn tempel

    04-01-2012 om 07:20 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    03-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Johannes

    Uit het evangelie volgens Johannes
    1, 29-34

    Johannes zag Jezus naar zich toe komen, en hij zei: ‘Daar is het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt. Hij is het over wie ik zei: “Na mij komt iemand die meer is dan ik, want Hij was er vóór mij.” Ook ik wist niet wie Hij was, maar ik kwam met water dopen opdat Hij aan Israël geopenbaard zou worden.’
    En Johannes getuigde: ‘Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen, en Hij bleef op Hem rusten. Nog wist ik niet wie Hij was, maar Hij die mij gezonden heeft om met water te dopen, zei tegen mij: “Wanneer je ziet dat de Geest op iemand neerdaalt en blijft rusten, dan is dat degene die doopt met de heilige Geest.” En dat heb ik gezien, en ik getuig dat Hij de Zoon van God is.
    ’

    Johannes de Doper is een wegwijzer van Oud- naar Nieuw Testament. Als laatste profeet kondigt hij niet alleen de komst van de Messias aan, maar hij mag Hem ook letterlijk aanwijzen. Zijn zending bestaat erin te getuigen, en dan zelf te verdwijnen naar de achtergrond. Hij moet het heilsinitiatief aan Jezus overlaten.
    Johannes droeg zijn zending, hij had zijn roeping, en beantwoordde daaraan.
    Hij verwees naar Christus, naar het hart van ons bestaan.

    Moeten wij zijn zoals Johannes de Doper ?
    Ja en nee.

    Nee, opdat we Johannes niet zijn, en omdat de Heer niet moet worden aangewezen zoals toen aan de oevers van de Jordaan.

    Maar ook ja. Wij mogen zijn zoals Johannes. Want, zoals we gisteren zeiden, is Jezus op onnoembare vele en verschillende wijzen onder ons terwijl velen Hem niet zien, wat jammer is.
    Moest Hij meer gezien worden, ontvangen en bemind,... de wereld zou dikwijls bespaard zijn van veel leed waarmee het vandaag te kampen heeft. En dan gaat het hier niet over het lijden dat ook liefde kan zijn, maar over het leed als gevolg van de zonde.
    De wereld van vandaag heeft meer dan ooit mensen nodig als Johannes; mensen die Jezus aanwijzen, die Hem aanduiden waar Hij onder ons komt, en op welke manier Hij dat doet. Velen zijn blind en hebben een vingerwijzing nodig naar het hart van ons bestaan, naar Jezus.

    Hoe dit moet gebeuren... da's niet makkelijk, zeker niet in deze tijd hier in onze streken.
    En toch smacht onze samenleving naar mensen als Johannes de Doper die de vinger durven leggen op wonden als gevolg van de zonde, én naar Hem verwijzen.

    Laat ons nadenken en bidden om erachter te komen hoe wij Jezus' aanwezigheid kunnen duidelijk maken aan deze wereld

    03-01-2012 om 06:43 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)
    02-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het evangelie volgens Johannes

    Uit het evangelie volgens Johannes
    1, 19-28

    Dit is het getuigenis van Johannes. De Joden hadden vanuit Jeruzalem priesters en Levieten naar hem toe gestuurd om hem te vragen: ‘Wie bent u?’
    Hij gaf zonder aarzelen antwoord en verklaarde ronduit: ‘Ik ben niet de messias.’
    Toen vroegen ze hem: ‘Wie dan? Bent u Elia?’
    Hij zei: ‘Die ben ik ook niet.’
    ‘Bent u de profeet?’ ‘Nee’, antwoordde hij.
    ‘Maar wie bent u dan?’ vroegen ze hem. ‘Wij moeten antwoord kunnen geven aan degenen die ons gestuurd hebben–wie zegt u zelf dat u bent?’
    Hij zei: ‘Ik ben de stem die roept in de woestijn: “Maak recht de weg van de Heer”, zoals de profeet Jesaja gezegd heeft.’
    De afgevaardigden die uit de kring van de Farizeeën kwamen, vroegen verder: ‘Waarom doopt u dan, als u niet de Messias bent, en ook niet Elia of de profeet?’
    ‘Ik doop met water’, antwoordde Johannes. ‘Maar in uw midden is iemand die u niet kent, Hij die na mij komt; ik ben het niet eens waard om de riemen van zijn sandalen los te maken.’
    Dit gebeurde in Betanië, aan de overkant van de Jordaan, waar Johannes doopte.

    Johannes de Doper wordt ondervraagd over zijn zending. Men vermoedde immers dat hij de Messias was. Maar Johannes blijft zichzelf en zijn roeping trouw. Hij wil geen populariteit en wijst bewust naar Hem die als onbekende reeds onder de mensen aanwezig is: Jezus, de ware MessiasVandaag hoorden we Johannes de Doper zeggen tot de Levieten en de priesters: 'In uw midden is iemand die u niet kent'.

    Het zijn woorden van toen, maar langs de andere kant zijn ze ook meer dan actueel.
    We hebben immers amper een vermoeden van de vele wijzen waarop de Heer onder ons aanwezig is en komt.

    Voortdurend biedt Hij dingen, mensen en situaties aan waarin Hij tot ons komt en ons uitnodigt onze eigen wil los te laten en ons op Hem te verlaten.
    Daarvoor moeten we kijken met de ogen van de geest, met de ogen van het geloof. Wie dit klaarspeelt zal Hem daadwerkelijk in alles zien.
    Hem zien is één ding, Hem ontvangen is nog een ander ding.
    Wie Hem ziet én ontvangt, zal zich laten raken door Hem én de genade ontvangen in te kunnen gaan op zijn uitnodiging. Dat is leven mét de Heer, dat is 'ja' zeggen op de Blijde Boodschap

     

    02-01-2012 om 07:34 geschreven door lucky  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)


    Archief per jaar
  • 2020
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006

    Over mijzelf
    Ik ben LUC, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Lucky.
    Ik ben een man en woon in Moorsele (belgie) en mijn beroep is RUST........
    Ik ben geboren op 30/12/1952 en ben nu dus 71 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: computer,,Muziek Fietsen en proberen niet mijn wil te doen maar deze van de Heer.
    ben gehuwd met fabienne
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • Dag Luc
  • Wens u nog een fijne dag
  • Goedemiddag
  • Een aangename donderdag toegewenst
  • Goedemorgen

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Dit zijn Christelijke linken bekijk ze eens
  • HRTLINK
  • VRIJ ZIJN
  • Rivers of Live Ministries
  • LEVEL CHURCH
  • Zijn genade... Zijn genade...een naam...Jezus

  • Blog als favoriet !

    De Geest van God is geen spookbeeld of hersenschim. Hij is onder ons aanwezig, voelbaar en tastbaar. Hij spreekt soms uit de blik in onze ogen. Je ziet hem in de mensen die verdraagzaam zijn en respectvol omgaan met elkaar. Je voelt hem in dat liefdevolle gebaar of die hartelijke handdruk. De Geest van God is de scheppende kracht die bruggen slaat over de diepste kloven, die mensen bij elkaar brengt en conflicten ombuigt in begrip en verzoening. Het is de energie die bergen kan verzetten en mensen boven hun kleinheid uittilt - de levensadem van God die mensen bezielt en in beweging zet.


    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Zijn...liefde...Zijn genade...Een naam... Jezus
  • merelfavorieten.nl
  • geloven en begrijpen jouwpagina
  • christen. startpagina..be
  • christen.startpagina.nl
  • Rivers of Live Ministries

  • Een interessant adres?

    Afscheid nemen

    Afscheid nemen is verdrietig,
    afscheid nemen is niet fijn
    afscheid nemen is iemand verlaten
    bij wie je graag zou willen zijn.

    Afscheid nemen is die blik vol liefde
    en die aai over je bol
    afscheid nemen zijn die tranen
    je schiet er helemaal van vol.

    Afscheid nemen zijn die woorden
    "Ik hou van jou, dag lieve schat.
    Je bent altijd bij me,
    want jij zit hier, diep in m'n hart."

    Soms is het afscheid maar voor even
    soms voorgoed of voor een lange tijd
    maar wat je samen hebt mogen beleven
    dat raak je echt, nee nooit meer kwijt.


    Parel


    Je bent een parel, die zeer kostbaar is
    je naam staat onuitwisbaar in Mijn hand geschreven.
    Ik heb je zelf gemaakt om tot Mijn eer te leven
    je bent een parel, die zeer kostbaar is.

    En eens zal Ik je roepen aan Mijn zij
    Mijn kind die roeping is zo hoog verheven.
    Uit liefde gaf ik jou Mijn eigen leven,
    ja, eenmaal zul je stralen aan Mijn zij.

    Je bent nu nog op reis, het einddoel is in zicht,
    houd Mij maar stevig vast en luister naar Mijn stem.
    Aan d’einder gloort het nieuw Jeruzalem,
    daar zul je eeuwig leven in Mijn licht.

    Je bent een parel, die zeer kostbaar is.


    Dit gedicht is voor jou!
    Als je je alleen voelt je hart gebroken is of bezeerd als je bang bent voor wat komen gaat als je lief hebben hebt verleerd als je jezelf niet durft te zijn als je verteerd wordt door verdriet dan is dit gedicht voor jou want God vergeet je niet Hij wacht op je hij kent je vragen Hij zegt: “geef mij je last, dan kunnen we het samen dragen”. En langzaam zul je merken daar kun je van op aan, dat jij alleen nog je rugtas vasthoudt de inhoud is naar Hem overgegaan Als je je bedrogen voelt eenzaam en heel klein als je door de bomen het bos niet meer ziet en er misschien zelfs niet meer wilt zijn als je verstrikt zit in de netten van de zonde en niet weet hoe je daar uit moet geraken dan is dit gedicht voor jou Jezus zal het in orde maken Hij weet als geen ander hoe pijn voelt en wat een mens soms moet doorstaan Voor jou en mij is Hij uit liefde door enorm zware beproevingen gegaan Hij kijkt naar jou met een bewogen hart en een liefdevolle blik in Zijn ogen en wacht tot je Hem vragen zult je tranen te gaan drogen Dit gedicht is voor jou. Waarom? Is misschien je vraag. omdat God ontzettend van je houdt, grijp toch Zijn uitgestoken hand vandaag….


    Download het gratis Online Bijbel Startpakket met Statenvertaling en Kanttekeningen
    Download Online Bijbel met Statenvertaling en Kanttekeningen
    (10,32 MB)

    Citaten

    Verlossing

    Verlossing is niet

    met een nieuwe bladzijde beginnen,

    maar een nieuw leven ontvangen.

     

     

    Problemen

    Als het leven je handen

    vult met problemen

    leg je problemen

    dan in Gods handen.

     

    Gebed

    Gekerm van wanhoop,

    waar geen woorden voor zijn,

    is vaak een gebed

    dat niet geweigerd kan worden.

     (Charles H. Spurgeon)

     

    Licht

      Als wij het licht van Christus

    niet om ons heen verspreiden,    

    zal de ervaring van de duisternis,

    die in de wereld de overhand heeft,

    toenemen.

     (Moeder Theresa)

     

    God kennen

    Een kind van God zijn betekent ook:

    accepteren dat Hij weet wat goed is

    en dat Hij ons in ons leven

    het beste zal geven.

    (Charles Paul Conn)



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!