NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • 772. herfst à la Maju
  • 771. graffiti oorlog
  • 770. klein & mooi
  • 769. Banksy - docu
  • 767. Mitty & Mitty
  • 768. privacy
  • 766. wanneer & indien
  • 765. multitasken
  • 764. 1966 aardgas
  • 763. 1970 , Congo
  • 762. overdenksel
  • 761. Truus ~ 11/11
  • 760. schrijven met licht
  • 759. Truus ~ 10/11
  • 758. giftig geval
  • 757. Truus ~ 09/11
  • 756. twee broers
  • 755. Truus ~ 08/11
  • 754. spinnekoppin
  • 753. Truus ~ 07/11
  • 752. een spinisauriër
  • 751. Truus ~ 06/11
  • 750. mensenwensen
  • 749. Truus ~ 05/11
  • 748. trukje met truck
  • 747. Truus ~ 04/11
  • 746. voedselfotografie
  • 745. Truus ~ 03/11
  • 744. maybe, Maebe
  • 743. Truus ~ 02/11
  • 742. silos in kleur
  • 741. Truus ~ 01/11
  • ------ Truus ~ 00/11
  • 740. de Gaawe Lieuw
  • 739. vechten? lachen?
  • 738. beetje luguber
  • 737. op élk ogenblik
  • 736. chef Buytaert
  • 735. mijn deugnieterij
  • 734. Yoga = Zen ?
  • 733. veranderingen
  • 732. met de moto
  • 731. deze BBQ-tafel
  • 730. een klarinet & zo
  • 729. man op bankje
  • 728. gelatenheid
  • 727. weer naar school
  • 726. de laatste dag
  • 725. daglicht in huis
  • 724. blikvernauwing
  • 723. basketbal
  • ------ schooltaak
  • 722. personentransfer
  • EINDE NOVELLE
  • 721. --- afl. 121/121
  • ------ tante-zijn
  • 720. zoo-broeken
  • 719. --- afl. 120/121
  • ------ gesprek
  • 718. de dodendraad
  • 717. --- afl. 119/121
  • ------ ze hadden dorst
  • 716. look? erbarmen!
  • 715. --- afl. 118/121
  • ------ voorzichtig
  • 714. look, zei u ...
  • 713. --- afl. 117/121
  • ------ iets v Kees Stip
  • 712. look, zei u ?
  • 711. --- afl. 116/121
  • ------ onze merel
  • 710. sterren ontmoeten
  • 709. --- afl. 115/121
  • ------ onze cavalerie
  • 708. chaos à la Steen
  • 707. --- afl. 114/121
  • ------ wat nu?
  • 706. biechten
  • 705. --- afl. 113/121
  • ------ rijpe peren
  • 704. de Slimste Thuis
  • 703. --- afl. 112/121
  • ------ ik wil later
  • 702. diefstal in 1911
  • 701. --- afl. 111/121
  • ------ bijna klaar
  • 700. Saludos Amigos!
  • 699. --- afl. 110/121
  • ------ filo-wijzerplaat
  • 698. hoogteverschil
  • 697. --- afl. 109/121
  • ------ wijndelijk!
  • 696. kant & poëzie
  • 695. --- afl. 108/121
  • ------ waarom hij danst
  • 694. brood & fruitsap
  • 693. --- afl. 107/121
  • ------ aan de kassa
  • 692. de lach
  • 691. --- afl. 106/121
  • ------ moederdag
  • 690. binair schrift
  • 689. --- afl. 105/121
  • ----- om in te bijten
  • 688. Hal Lasko
  • 687. --- afl. 104/121
  • ------ Ferdy & Leemans
  • 686. doop Seluj
  • 685 .--- afl. 103/121
  • ------ schooltaak
  • 684. telefoneren
  • 683. --- afl. 102/121
  • ------ zoet-zuur
  • 682 strooien hoed
  • 681. --- afl. 101/121
  • ------ graad is alles
  • 680. geld ~ écht geld
  • 679. --- afl. 100/121
  • ------ uit de losse pols
  • 678. bomen verhuizen
  • 677. --- afl. 099/121
  • ------ charmante man
  • 676. spijt
  • 675. --- afl. 098/121
  • ------ een autokoe
  • 674. wat een dokter!
  • 673. --- afl. 097/121
  • ------ Brits fatsoen
  • 672. 't remt niet
  • 671. --- afl. 096/121
  • ------ verstrooid
  • 670. mijn hok
  • 669. --- afl. 094-095
  • ------ oma dalton
  • 668. de vissoep
  • 667. --- afl. 093/121
  • ------ intens manneke
  • 666. pillen pakken
  • 665. --- afl. 092/121
  • ------ begoochelen
  • 664. kippevel
  • 663. --- afl. 091/121
  • ------ strand & zand
  • 662. YSL & Majorelle
  • 661. --- afl. 090/121
  • ------ tijd is relatief
  • 660. de Kreta - krok
  • 659. --- afl. 089/121
  • ------ ze rukken op !
  • 658. meloenen
  • 657. --- afl. 087+088
  • ------ kleine & kat
  • 656. de andere Russen
  • 655. --- afl. 085+086
  • ------ lookalike + nep
  • 654. geheim
  • 653. --- afl. 083+084
  • ------ virtuoze dames
  • 652. het is Tetris !
  • 651. --- afl. 081+082
  • ------ speel dan toch
  • 650. het paradijs
  • 649. --- afl. 079+080
  • ------ de kleine coach
  • 648. een Smutske
  • 647. --- afl. 077+078
  • ------ mistake waltz
  • 646. connecties
  • 645. --- afl. 075+076
  • ------ allen te paard !
  • 644. een schreeuwertje
  • 643. --- afl. 073+074
  • ------ hulde aan Greeley
  • 642. kritiek
  • 641. --- afl. 072a+b
  • ------ contrast
  • 640. ontbijt ~ oelala
  • 639. --- afl. 071/121
  • ------ 'n boom schieten
  • 638. les gens du nord
  • 637. --- afl. 070/121
  • ------ de selfie
  • 636. kast & kast
  • 635. --- afl. 069/121
  • ------ de locatie
  • 634. wraak
  • 633. --- afl. 068/121
  • ------ treitergedrag
  • 632. in werking!
  • 631. --- afl. 066-067
  • ------ weinig kruimels
  • 630. complimenten
  • 629. --- afl. 065/121
  • ------ kantoor-test
  • 628. Mr Poubelle
  • 627. --- afl. 064/121
  • ------ muggen
  • 626. opa als oppas
  • 625. --- afl. 063/121
    'een gans jaar maart?'
    schrijfvloer 01
    25-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.404. muziek-probleem

    naar een verhaal van Gustav

    Ergens begin jaren '70 had de pastoor van de parochie een muziek-probleem.
    De koster had griep en bleef in bed en kon onmogelijk die zondag de mis begeleiden. 
    De pastoor zocht een oplossing en stelde al zijn hoop op JB, chiroleider en muziekstudent.
    JB stemde toe en ging, zonder het kerkrepertoire echt te kennen,
    naar het doksaal waar het harmonium stond.

    Alles ging prima tot aan de communie. JB besefte niet intijds dat er gedurende de uitreiking van de hosties
    een achtergrondmuziekje moest gespeeld worden. Toen de pastoor druk teken gaf
    dat hij iets moest spelen, keek JB hulpeloos om zich heen.
    Hij kon niet direct iets vinden of bedenken maar kreeg dan toch een ingeving.
    Hij zette zijn vingers op de toetsen en speelde langzaam en ingetogen, en gelukkig zonder woorden,
    'Je t' aime, moi non plus', dat erotisch nummer van Serge Gainsbourg met Jane Birkin uit 1969.

    Na de communie ging de mis verder. Niemand sprak schande want niemand had het nummer herkend, ook de pastoor niet.
    Soms wordt er nu nog mee gelachen en wordt JB er af en toe nog mee gefeliciteerd, dat hij ooit in de kerk een nummer speelde
    dat toen door het Vaticaan geband was! Hier een versie op orgel, minder langzaam : https://www.youtube.com/watch?v=2ToYtYUx_i8 - 05min05

    Persoonlijk vind ik het Canon van Pachelbel uit 1680 nogal wat explicieter dan het nummer van Gainsbourg.
    Dat canon is niet zomaar een sfeerbeeld, het is een instrumentale beschrijving van het hele gebeuren,
    van het begin tot en met de apotheose.
    Maar officieel kunnen ze dat op ’t Vaticaan niet weten hé. Door hun gelofte van kuisheid en zo …

    klank aanzetten, de versie met symfonisch orkest
    https://www.youtube.com/watch?v=8Af372EQLck
    03min53

    voor de puristen onder ons, de oorspronkelijke barokversie
    https://www.youtube.com/watch?v=JvNQLJ1_HQ0
    04min40

    m –naar een verhaal van Gustav – CVR -03/2015 - https://nl.wikipedia.org/wiki/Canon_in_D_(Pachelbel) , https://nl.wikipedia.org/wiki/Symfonieorkest,
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Je_t%27aime..._moi_non_plus , https://en.wikipedia.org/wiki/Je_t%27aime..._moi_non_plus#Reception , 1969

    25-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.403. m'n teletijdbox

    De teletijdmachine is geen grote machine meer, toen zo met instappen en ingewikkelde bedieningstoestanden.

    Afbeeldingsresultaat voor https://news.nationalgeographic.com/news/2013/13/130412-iranian-time-machine-time-travel-grandfather-paradox/  Afbeeldingsresultaat voor time travel machine blue prints time travel machine blueprints https://news.nationalgeographic.com/news/2013/13/130412-iranian-time-machine-time-travel-grandfather-paradox/  

    Het is nu een tele-tijd-box, met afstandsbediening. We zijn er op vooruitgegaan. 
    'k Zou zo'n dingske dus thuis hebben liggen en ik zou enkel efkes terugkomen
    wanneer er eten moet gemaakt worden of LM verkommert door eenzijdige voeding,
    door een regime van dingen die hij zelf het liefst klaarmaakt.

    Ik zou constant rond voyageren via dat teletijd-dingske.
    Er is energie om meerdere personen te verzappen, we kunnen dus met veel op stap.
    Geen Professor Barabas of Scotty meer nodig, we doen het nu zelf.

    'k Zou niet naar één bepaalde periode gaan, ik zou themareisjes ondernemen,
    constant en bijna continu, want met een teletijdbox wordt tijd wel een heel relatief iets
    vooral wanneer men zo'n ding thuis heeft liggen, gewoon op de salontafel. 
    En per thema neem ik natuurlijk een paar specialisten en enthousiastelingen mee.
    Er is zap genoeg voor iedereen. 

    http://ronamok.com/2010/10/22/the-rule-of-thumbs/ Afbeeldingsresultaat voor http://ronamok.com/2010/10/22/the-rule-of-thumbs/

    Mijn eerste reis zou zijn, mechanica. Hoe zat het met de houten machinerie.
    Tredmolens, katrollen en alle andere hijswerktuigen want zonder die toestellen
    werden geen hoge (stenen) gebouwen gebouwd.
    De gotische kathedralen in West-Europa, de piramides in Egypte,
    die in Midden-Amerika, de lemen flatgebouwen in Yemen, de rotswoningen overal-en-elders …
    Hoe verplaatste men toen gereedschappen en materiaal in verticale richting
    en hoe voerde men het bouwafval af ? Dat wil ik allemaal gaan bekijken. 

    Volgende reis : grote houten machines. Weefgetouwen, textiel in de Lage Landen en elders.
    Drukpersen. Dat soort dingen. Op die reis moet LM weer mee en zo nog een paar mensen natuurlijk.

    En dan voeding, zonder LM, want misschien moeten we houtjes knabbelen.
    Ik wil weten wat er te eten gegeven werd aan de mensen in Sparta. Spartaans eten waarschijnlijk.
    Maar was het enkel water en brood of mocht er al eens een ajuin bij?
    Ze hadden er openbare keukens, als ik me goed herinner uit de geschiedenislesjes.
    Daar wil ik dus gaan kijken en ruiken en ook proeven. 
    En wat aten de mensen die de piramides bouwden. ‘k Heb daar eens een documentaire over gezien.
    Door de vondsten konden de archeologen met duizelingwekkende precisie vertellen wat er ooit gegeten was.
    En nu wil ik nog weten hoe het bereid werd en hoe het smaakte. Als het lekker is blijf ik mee afwassen.
    Met zand. Afwassen met zand, want in de woestijn is niet genoeg water om het aan afwas te verspillen.

    En dan wil ik alle scheepswerven die ooit bestaan hebben gaan bekijken. En breeuwen van dichtbij zien.
    Kijken hoe ze een groot houten schip neerleggen en terug recht halen, zonder het in frut te trekken.  
    Ik ben nog niet uitgefantaseerd, maar hier ga ik efkes stoppen. Straks reis ik misschien verder.

    m – EZW-04/2013, HiH-03/2015, bijgewerkt vanuit 2525

    25-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    24-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.402. sterrenwens

    “Een vallende ster of meteoor is een kortstondig lichtspoor aan de hemel dat men ziet
    wanneer een meteoroïde op ca. 100 km hoogte met een enorme snelheid (tientallen km/sec)
    in de atmosfeer van de Aarde terechtkomt.” - en daar verpulvert door de druk van de weerstand

    dooie lichtjes

    Awel, als kind al dacht ik dat er iets niet klopte in dat systeem van een wens doen bij vallende sterren.
    De wens ging niet in vervulling en ik vond het een dooie boel.

    Bijlange zo interessant niet als Sinterklaas, bvb.
    Van Sinterklaas wist men dat er respons zou komen.
    Misschien bracht hij niet exact wat we gewenst hadden,
    -want die man had zoveel aan zijn hoofd- maar hij liet toch een keer per jaar van zich horen. 

    Vallende sterren waren met veel, maar ze vielen in stilte
    en verder hoorde men er niks meer van. Nu nog altijd niet, ondanks al die wensen van toen. 
    Maar 't zijn dus dooie lichtjes? Dat verklaart het waarschijnlijk hé.

    m – EZW-03/2014 , bijgewerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Meteoor, https://nl.wikipedia.org/wiki/Ram_pressure

    24-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.401. lokaal lekkers

    Het was een plaatselijke schotel. Dat het een lekkernij was durf ik niet beweren.
    En ik weet niet of het toeristisch was, maar ’t was wel een eindje van huis. 
    We reden in de Pyreneeën richting Frankrijk. 
    We werden overvallen door een plaatselijk onweer en
    bleven opzij van de rijweg het einde van dat geweld afwachten.
    Indrukwekkend hoor, een onweer in de bergen.
    En voor zeelieden is dat eens iets anders hé. De storm uit-zítten. Ja, eens iets anders.  

    starry night fragment  Afbeeldingsresultaat voor Van Gogh //  mountain night road painting //  hills and sky  Van Gogh

    Het was eind oktober. Dat jaar (’92) een uitzonderlijk milde oktober.
    Maar wel oktober want toen het onweer verder trok was het al donker. 
    Donker in de bergen. En we hadden al lang de bergen moeten uit zijn.
    Beneden hadden we moeten zijn. Met de benen onder tafel.
    Maar we zaten dus nog boven. 
    Verkleumd zaten wij daar. Op het randje van onderkoeld.
    LM startte de wagen en ik probeerde mijn denken te starten.
    Zolang het bergaf was reden we goed. Tenzij het een onverharde weg was natuurlijk.
    Voor de rest : hoe bergaffer hoe beter. 
    Maar we moesten snel een plek vinden waar we onze warme kledij uit de koffer konden halen.
    Sokken & iets met mouwen. In momenten van kilte en kou wordt een mens gelukkig van mouwen en sokken.

    Toen zagen we een lichtje. Er waren een paar parkeerplaatsten.
    We hadden er voldoende loop om uit de koffer iet of wat warme kledij te nemen en aan te trekken.
    En toen gingen we naar binnen want het was een eethuisje. Met een bekende lichtreclame.
    Ergens boven in de Pyreneeën een bekende lichtreclame die brandde !

    De beloofde B-burgers hadden ze niet. Waarom dan die lichtreclame? Niet vragen.
    Ze konden ons wel een warme hap bezorgen. Recht van het fornuis van de vrouw des huizes.
    En dat rook lekker. En we hadden geen keuze.
    Dus knikten we om ter ijverigst van Si. En gracias en zo. 
    Het eten kwam. Met veel saus en warm. Daar was ik zo blij om. 
    Ik at vree enthousiast en babbelde opeens veel Spaans,
    in de hoop dat LM niet zou merken dat er orgaanvlees op het bord lag.

    En ik vroeg of we ergens konden overnachten. 
    - No.
    - Nergens in het dorp?
    - No.
    Basken in de bergen, gastvrij maar gesloten van aard.

    Na een paar happen had LM door dat er iets was. Ik zat teveel te tateren
    in een koeterspaans dat ik tevoren in de bewoonde wereld amper dierf fluisteren.
    Hij keek in zijn bord en vroeg
    - Kent gij die schotel?
    - Nee, maar het ruikt toch lekker hé …  hé?
    Hij had me door en hij vouwde zijn bestek op het bord.

    We konden ter plaatse niet overnachten,
    mijn chauffeur was krikkel van de honger en
    we moesten in het donker nog de berg af. 
    Dan liever op zee. 

    m – EZW-05/2012 , HiH-03/2015 - en echt, echt waar, die schotel rook lekker. Echt lekker!

    24-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    23-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.400. papieren broodzak

    brood bij noodweer

    In onze kinderjaren gingen we brood halen met de fiets. 
    We hadden daarvoor een rechthoekig blauw nylon draagtasje dat aan het stuur kon gehangen worden.
    Men moest eerst de rem dichtknijpen om het oor van het tasje over het uiteinde van het stuur te krijgen. 
    Dat was telkens een gefrutsel.
    Wanneer de weersomstandigheden wat minder waren was ik van dienst, als oudste. 
    Dan propte ik dat tasje in de zak van mijn jas en in de andere zak frommelde ik de broodzak weg.

    Een broodzak werd toen aangerekend en wie een broodzak hergebruikte bespaarde 50 centiemen per keer.
    Op termijn gezien was dat geld,na x-aantal dagen had men de prijs van een brood er uit.
    Bij slecht weer trapte ik nogal door en zo gebeurde het dat de broodzak uit mijn jaszak viel
    en ik merkte pas toen ik bij de bakker stond, dat ik die zak niet meer bij had. 
    En ik had geen 50 centiem teveel bij. 
    Ik ging terug met de fiets aan de hand. Koud en nat.
    Ik zag de broodzak liggen. Nat. 

    girl with a bicycle, 2016  Afbeeldingsresultaat voor Kristel Tatiana Nadvornaia irl with a bicycle   Kristel Tatiana Nadvornaia, Belgium

    Wel, hij was smoezelig maar niet echt helemaal nat,
    want broodzakken waren -en zijn nu nog- gedrenkt in paraffine. 
    Met een natte mouw en met een tipje van mijn droge zakdoek
    heb ik de broodzak ongeveer toonbaar gekregen en ben ik weer naar de bakker gefietst.

    Thuis heb ik mijn jas bij de chauffageketel opgehangen om uit te druppelen,
    het brood heb ik in een andere broodzak gedaan en
    de besmeurde zak heb ik laten verdwijnen in de grote vuilnisbak, buiten aan de keldertrap.

    In de garage stond de fiets te lekken, de fiets van Noë … eigenaardig hoe sommige momenten bijblijven. 
    Het 'geef ons heden' was volbracht.

    m - EZW-04/2014, HiH-03/2015, bijgewerkt

    23-03-2018 om 02:32 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.399. Helsen/Neuville

    te gast bij Wim Helsen, Wim Helsen zelf, met als gastvrouw Maaike Neuville

    Jong landschap

    Zo staan beiden bijna roerloos in de weide

    het meisje dat loodrecht aan een touw des levens hangt
    legt hare lange hand op de lange rechte lijn der geit
    die aan haar dunne poten de aarde averechts draagt
    Tegen haar wit en zwart geruite schort
    houdt het meisje dat ik Ursula noem
    - in 't spelevaren met mijn eenzaamheid -
    een klaproos hoog

    Er zijn geen woorden die zo sierlijk zijn
    als ringen in zeboehorens
    en tijdgetaand zoals een zeboehuid -
    hun waarde bloot naar binnen schokken
    Zulke woorden las ik gaarne tot een garve
    voor het meisje met de geit

    Over de randen van mijn handen
    tasten mijn handen
    naar mijn andere handen
    onophoudelijk

    Uit : Verzamelde Gedichten van Paul van Ostaijen

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Helsen in gesprek met Neuville,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a75/ 
    12min45

    Wim Helsen

    Over Paul van Ostaijen : https://nl.wikipedia.org/wiki/Paul_van_Ostaijen 
    Over Maaike Neuville : dit blog, tekst 213 in 12/2017-archief
    Over Wim Helsen : dit blog, tekst 112 in 10/2017-archief
    GARVE = http://www.woorden.org/woord/garve

    23-03-2018 om 02:31 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ lijst Winteruur

    Iemand vroeg een lijst van de studiogasten bij Wim Helsen, programma Winteruur, op Canvas ofte VRT2.
    En ik denk … ik vermoed dat ik weet waarom. Uitleg & lijst staan in bijlage, gewoon aanklikken.
    De lijst is bijgewerkt t/m nr 399, de laatste aflevering van het dit seizoen.

    Bijlagen:
    lijst Winteruur 2017-2018.docx (27.1 KB)   

    23-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    22-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.398. nieuwsbrieven

    De mails van nieuwsbrieven laat ik toekomen in elk een eigen map, ze ploffen er vanzelf in.
    Vroeger deed ik dat handmatig, de mails naar de juiste map verplaatsen,
    maar dan gebeurde het al eens dat ik er eentje over het hoofd zag en dat pas later merkte.
    Soms veel later pas.
    Nu kan dat niet meer gebeuren,
    mails die[xyz] als afzender hebben komen automatisch toe in de [xyz]-map. 
    Het is een mooi gereedschap, dat automatisch plaatsen. ‘k Zou het niet meer kunnen missen.

    De andere mails komen toe in Postvak In. Indien nodig verzet ik ze handmatig naar de betreffende mappen.
    Of ik zend ze door, als dat de bedoeling is. Moppen en lachfilmpjes bvb, die worden doorgestuurd
    naar een aantal vaste correspondenten. De PPSsen, daar ben ik aan voorbij, tenzij het over schilderijen gaat,
    dan haal ik er misschien interessante informatie uit. Vermits de titel van een PPS meestal te vaag is
    om er iets te kunnen uit opmaken, doe ik de PPSsen wel efkes open, om te kijken waarover het gaat.
    De klank blijft af staan hé, want voor men het weet is die panfluit daar weer!

    En dan zijn er de buitenlandse nieuwsbrieven. Ze zijn een zegen en een vloek.
    DeMilked, Retronaut, Lost at E minor, Abandoned, Ufunk, Failblog en zo nog een paar,
    daar heb ik me in de loop der tijden op ingeschreven. De loop der tijden, dat klinkt nogal...
    Wat ik niet de dag zelf heb kunnen bekijken vliegt er 's anderendaags onherroepelijk uit.
    Want als ik dat niet doe, stapelen die mails zich op en feitelijk bekijk ik ze dan later toch niet.
    Waarom zou ik, er is elke dag een verse lading.
    Maar ik schrijf me daar niet uit hoor, uit die verre nieuwsbrieven, 'k zou zo eens iets kunnen missen!
    Iets over een pinguin met een pijne poot in de zoo van Auckland wil ik weten.
    De foto’s die de nieuwsbrieven sturen hebben me al verschillende keren een verhaal opgeleverd.
    Daarom blijf ik ingeschreven, de nieuwsbrieven zijn een zegen. Tenzij ik weinig tijd heb.
    Dan is die overvloed een vloek. Dan weet ik al dat ik die mails zal deleten en
    dat vind ik erg op voorhand, zomaar materiaal verwijderen.

    Tiens, ipv hier te zitten kletsen over post … misschien zou ik beter
    eens gaan kijken in de Postvakken of daar al materiaal toegekomen is. Toedeloe.

    m – EZW-03/2014, herwerkt

    22-03-2018 om 03:36 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.397. Tom Van Dyck

    te gast bij Wim Helsen, Tom Van Dyck
    met een tekst van Jozef van den Berg

    Het is een heel wonderlijk boek. Ik ben nog steeds bij hoofdstuk 1.
    Er staat een stukje aan het begin wat ik maar niet begrijpen kan.
    Ik heb het nu al zo vaak gelezen en ik slaag er gewoon niet in.
    Ik heb met mezelf afgesproken: ik ga niet verder, totdat ik het begrijp.
    Ik heb ook allang gedacht: als ik het dan begrijp, hoef ik het hele boek niet meer te lezen.
    Zo is het altijd: als het begin niet goed is, is de rest ook niet goed.
    Maar misschien vanavond …
    Zal ik het misschien voorlezen?
    Misschien dat jullie het begrijpen!
    Hoofdstuk 1.
    Iemand zei: dat ben ik vergeten.
    En de Meester antwoordde: er is één ding op de wereld dat u nooit mag vergeten.
    Wanneer u alles vergeet, behalve dat ene, hoeft u zich nergens zorgen over te maken,
    maar wanneer u overal aan denkt, alles doet en niets vergeet, maar u vergeet dat ene,
    dan heeft u eigenlijk niets gedaan.

    Uit : Moeke en de Dwaas van Jozef van den Berg

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Van Dyck in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a74/ 
    13min50

    Over Tom Van Dyck : https://nl.wikipedia.org/wiki/Tom_Van_Dyck_(acteur) 
    Over Jozef van den Berg : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jozef_van_den_Berg + héél veel op YouTube
    Over Moeke en de Dwaas : In 1980 en 1981 speelde hij Moeke en de Dwaas, dat zijn grote doorbraak zou worden. Deze voorstelling speelde hij onder meer in Parijs, de V.S. en Japan.
    In deze voorstelling speelde hij een monnik en zijn poppen waren zijn familie. Zo waren er onder ander Luc de kluizenaar (alsof van den Berg een vooruitziende blik had), …
    de volledige theaterversie : https://www.youtube.com/watch?v=aEMc0ED79vk – 01h12min47

    22-03-2018 om 03:25 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    21-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.396. e-mails

    correspondentiecomfort

     '‘k Ontvang de mails in Outlook. Niet Outlook Express hé,
    dat was ooit het klein broertje. Gewoon Outlook, de versie met alles er op en eraan.

    Dat vind ik een handig programma om twee redenen : 

    - Outlook biedt dezelfde opmaak-mogelijkheden als Word,
      wat gemakkelijk is wanneer men een mail wil beantwoorden,
      men moet niet naar Word voor lettertype en/of kleur.
      In Outlook houdt men de te beantwoorden mail in beeld. Of toch vlak er onder.

    - Outlook heeft een enorm goede zoekfunctie. Die speurt het zoekwoord niet alleen op in de titel, 
     
    maar ook tot ín de tekst. Gmail doet dat mogelijk even grondig, maar daar is het dan weer
      pover gesteld met de opmaak-mogelijkheden. 

    Daarom Outlook.

    Er was een hele tijd geleden eens de vraag welk comfort men liever niet zou willen opgeven.
    Hoe het juist geformuleerd werd weet ik niet meer.
    Maar ik weet wel dat ik heel snel klaar was met mijn antwoord :
    een koelkast in de keuken, warm water in de douche en Outlook op mijn laptop. 
    Die drie dingen zou ik tot het laatst vasthouden. Dan slaap ik wel op een veldbeddeke.
    Desnoods in een leeg appartement. 

    610 - interior hyperrealistic   Afbeeldingsresultaat voor yongjae kim artist 610   2016, Yongjae Kim, USA/Korea 

    Als ik meer Noordelijk zou wonen, kon ik de koelkast misschien opgeven.
    Als ik meer Zuidelijk zou wonen, kon ik het warm water misschien opgeven. 
    Maar Outlook opgeven? Liever niet. Ik denk het niet. 
    Outlook en een veldbeddeke, en deze vrouw kan voort.

    m – EZW-03/2014, herwerkt

    21-03-2018 om 02:02 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.395. Jinnih Beels

    te gast bij Wim Helsen, Jinnih Beels
    met een tekst van Sun Tzu

    De kunst van het oorlogvoeren

    Oorlogvoering is gebaseerd op misleiding.
    Daarom :
    Wanneer krachtig, lijk machteloos;
    Wanneer actief, lijk inactief;
    Wanneer dichtbij, lijk ver weg;
    Wanneer ver weg, lijk dichtbij;
    Als ze een voordeel hebben, verleid hen;
    Als ze verward zijn, verpletter hen;
    Als ze veilig zijn, wees dan voorbereid;
    Als ze sterk zijn, vermijdt hen
    Als ze snel geïrriteerd zijn, verstoor dan hun rust;
    Als ze nederig zijn, maak ze dan hooghartig;
    Als ze rustig zijn, verstoor dan hun rust;
    Als ze verenigd zijn, verdeel ze.

    Sun Tzu, ca 544-496 v.Chr

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Beels in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a73/ 
    10 min37

    Jinnih Beels

    Over Jinnih Beels : https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20171021_03145435
    Over Sun Tzu : https://nl.wikipedia.org/wiki/Sun_Tzu 
    Over De kunst van het oorlogvoeren : https://nl.wikipedia.org/wiki/De_kunst_van_het_oorlogvoeren

    21-03-2018 om 02:02 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    20-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.394. het cadeau

    onverdeelde aandacht

    Onlangs bracht LM een nieuwe broodrooster mee. Het model dat ik gekozen had was niet in voorraad.
    Hij kwam thuis met een model dat handiger is (twee korte brede  sleuven ipv één lange)
    en nog véle mooier ook : afgeronde hoeken, o.a. 
    Het toestel heeft een rode zool, een rood dat helemaal past bij een aantal accessoires in de keuken.
    Het heeft twee grote rode bedieningsknoppen. Onderaan een ronde clownsneus voor de tijdsinstelling
    met daarboven, als een baseballklepje, een brede schuifschakelaar om het brood te laten zakken.
    Aan weerszijde van de ronde knop onderaan staat een streepje. Die twee streepjes zijn de lachende oogjes. 
    Het is een broodrooster om te zoenen.
    Zoenen kan ten allen tijde want tijdens het roosteren houdt hij de wangen koel.

    Wat is er nu cadeau aan het ding?

    Het feit dat LM de tijd genomen heeft & de moeite gedaan heeft
    om zich te concentreren op de voorradige modellen,
    zich niet heeft laten afleiden door de aanwezige Schikgodinnen en
    gekozen heeft voor een model waarvan hij dacht & vermoedde dat ik het ook mooi zou vinden. 
    Dat klinkt nu wel vlotjes maar voor LM is dit een hele prestatie. 
    Die focus & die concentratie zijn het eigenlijke cadeau : zijn aandacht. 
    Bij momenten heb ik zijn volle aandacht. En bij momenten zélfs wanneer ik er niet bij ben.

    Dat zijn zeldzame cadeau-momentjes en dit schrijf ik op de tippen van mijn tenen hoor.

    versnipperde aandacht Afbeeldingsresultaat voor https://www.saatchiart.com/art/Painting-Wide-color-fields/759586/3543763/view  Afbeeldingsresultaat voor Astrid Stoeppel segments onverdeelde aandacht

    Dit zijn twee werken van ene Astrid Stoeppel die knap illustreren wat ik bedoel,
    ik ben echt opgelucht dat ik ze gevonden heb, zowel Stoeppel als deze twee werken.
    Ze brachten me onmiddellijk bij ons pakket van voelen-denken-doen. Van ons, mensen-wezens.

    m. EZW-03/2012, herwerkt, links = https://www.saatchiart.com/art/Painting-Wide-color-fields/759586/3543763/view , rechts = https://www.saatchiart.com/art/Painting-Segments/759586/3787799/view

    20-03-2018 om 00:55 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.393. JJ van der Wal

    te gast bij Wim Helsen, Jan Jaap van der Wal
    met een tekst van Wislawa Szymborska

    Ik heb gisteren niet goed mijn best gedaan in de kosmos.
    Een heel etmaal geleefd zonder naar iets te vragen,
    zonder me ergens over te verbazen.

    Ik heb alledaags werk verricht,
    alsof dat alles was wat ik moest doen.
    Inademen, uitademen, stap voor stap, verplichtingen,
    maar zonder een gedachte die verder reikte dan de deur uit
    en weer terug naar huis.


    Uit het gedicht Onachtzaamheid van Wislawa Szymborska

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Van der Wal in gesprek met Helsen, 
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a72/ 
    10min27

    Jan Jaap van der Wal

    Over Jan Jaap van der Wal : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Jaap_van_der_Wal 
    Over Wislawa Szymborska : https://nl.wikipedia.org/wiki/Wis%C5%82awa_Szymborska 
    Volledig gedicht : https://vimeo.com/43177305 - 02min, http://denieuweboekerijblog.blogspot.be/2011/03/onachtzaamheid.html 

    20-03-2018 om 00:53 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    19-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.391. gekke graffiti

    een speels idee

    Elke morgen krijg ik een aantal foto’s doorgestuurd
    waarbij we een verhaaltje mogen verzinnen, of een bijschrift of een onderschrift.
    Deze keer moest ik echt goed kijken.

    Eerst even dit : Belangrijke momenten in het leven van Snoopy
    spelen zich af bovenop zijn hok. Hij ligt er regelmatig te filosoferen.
    Zoals op de tekening hieronder.

    Afbeeldingsresultaat voor snoopy on doghouse  prent van 't Net

    Op de foto hieronder moest ik goed kijken wat er speciaal zou kunnen aan zijn.
    ‘k Zag het niet. En toen zag ik Snoopy. En toen zag ik het wel!
    Snoopy ligt er niet op het dak van zijn hok. Zijn hok is niet mee op de muur getekend!
    Hij ligt op de schaduw van het zwart toestel dat op de rechterzijde van de foto te zien is.

    Snoopy Street Art by OakOak

    Dat iemand het hok van Snoopy zag in het stuk opstaande schaduw van de zwarte betaalpaal
    vindt ik geestig en ook hartverwarmend.
    Ik veronderstel dat het een betaalpaal in een ondergrondse parkeergarage is,
    door de invalshoek van het kunstlicht.
    Ondergrondse parkeergarages zijn geen aangename plekken
    en iemand heeft daar iets om te glimlachen binnengebracht.
    Knap is dat, van die iemand.

    Bedenking van LM :

    - Dus als het licht uitgaat hangt Snoopy daar te zweven tegen de muur, zonder hok.
    - In ondergrondse parkeergarages gaat het licht niet uit. Dat zou akelig zijn.
    - Jamaar, stel dat er een black-out is, en die Snoopy in fluorescerende verf geschilderd is.
    - Dat … zou griezelig zijn.

    Het speels idee werd plots luguber. LM heeft zo van die dagen.

    m – HiH-03/2015, herzien - http://www.oakoak.fr/#

    19-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.392. vaderschap

    vandaag Vaderdag in de provincie Antwerpen
    vaderschap volgens een zevenjarige


    Naar aanleiding van het toekomstig vaderschap van een voetbalidool
    geeft deze jongen zijn kijk op het feit. Hij werpt een licht op de zaak.
    Een heel eigen licht natuurlijk, en daardoor verhelderend voor wat zijn kijk betreft.
    Ik vat het voor u samen:

    Idolen worden geen papa want papa’s zijn gewone mensen
    en dat wéét het jongetje van zeven want hij heeft er thuis zelf een.
    Daardoor is hij ervaringsdeskundige wat dat betreft.

    Papa’s zijn gewone mensen én oud, want de zijne is 37 jaar.
    Waaruit volgt => papa worden is voor oude mensen.

    Idolen zijn geen gewone mensen en ook geen oude mensen.

    Idolen zijn superwezens. Zodus, wanneer idolen gewoon beginnen doen,
    zoiets gewoons doen als papa worden bijvoorbeeld, ja, dan … dan is de glans er af.
    Het aangekondigd vaderschap van zijn voetbalheld is voor het jongetje een desillusie.

    Vaders zijn aanwezig, zij zijn rotsen in de branding. Zij steunen en sturen.
    En ze straffen wel eens, want ze zijn ’s avonds thuis.
    Idolen leven op het veld. En op een voetstuk.
    Dat onderscheid moet bewaard blijven.

    m – HiH-03/2015 – naar een gegeven van JLD

    19-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    18-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.390. schrokkedillen

    In ’86 heb ik aan boord met een collega gewerkt die opgegroeid was in Australië
    en op haar 19de door huwelijk naar België gekomen was.
    Zij vertelde af en toe iets over Australië, en over krokodillen. Ze wist er ook veel over te vertellen.
    Niet zozeer door het huwelijk met die Belg, maar door de plek waar ze opgegroeid was,
    the outback ofte afgelegen gebied. Heel het binnenland is outback. http://nl.wikipedia.org/wiki/Outback

    Afbeeldingsresultaat voor krokodil steekt op zijn gemak weg over in austra  foto van ‘t Net

    Ze sprak vloeiend Nederlands met een licht Antwerps accent gemengd met iets zonnigs
    dat alleen maar een Australisch accent kon zijn. 
    Want Brits of Amerikaans was het niet. En New Zealands al zeker niet.

    En met haar plezant exotisch accent had ze het consequent over schrokkedillen.
    Ik vroeg haar, waarom geen krokodillen.
    Daarin was ze zeer categoriek : het zijn schrokkedillen omdat het schrókkedillen zijn.

    Wat ze ooit allemaal van krokodillen gezien heeft of
    meegemaakt heeft dat heb ik niet gevraagd. 
    Ze kon niet zwemmen en ze wou het niet leren ookni.
    En volgens mij had dat iets te maken met de schrokkedillen. Haar hond misschien …

    m - EZW-07/2014, HiH-03/2015 - https://nl.wikipedia.org/wiki/Australische_krokodil , https://nl.wikipedia.org/wiki/Zeekrokodil , https://www.myfootprints.nl/wildlife/krokodillen-in-australie-waar-vind-je-ze-en-hoe-gevaarlijk-zijn-ze-nu-echt/

    18-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.389. turnen

    Van de turnlessen in de lagere school herinner ik me niet veel.
    Enkel dat ik in de rij volgde op een klasgenootje dat Betty heette.
    Soms kwam ik voor haar te staan,
    navenant in welke volgorde we moesten aantreden voor een oefening,
    van klein naar groot of van groot naar klein.
    In elk geval lagen we op naburige matten tijdens de grondoefeningen.

    We droegen een donkerblauwe poffende turnbroek met daaronder witte sokken en witte turnpantoffels.
    Wat we daarboven droegen weet ik niet meer. Iets wits ook.
    'k Zou zeggen een T-shirt, al heette dat toen waarschijnlijk anders. Een lijveke?

    Wanneer we zittend onze beurt moesten afwachten voor het een of ander
    waren we aan het babbelen. Er was ook een meisje dat Wivine heette. Haar vader was bakker.
    Zij woonde niet ver van de school. Zij zat aan de andere kant van Betty.
    Stil en genoeglijk zaten wij daar en de zon scheen altijd.

    De turnpantoffels waren vervelende dingen. Een wit schoeisel
    met een strak & stug stuk U-vormig elastiek op de wreef.

     foto van 't Net

    Om die aan te trekken moesten we met een vingerke achter onze hiel gaan
    en dan de pantoffel aantrekken.
    En daarna likken aan de schaafwonden op de midden knokkel van de wijsvinger.
    Wij vroegen ons nog niet af hoe turnpantoffels zo konden zijn. Ze waren gewoon zo.
    Het woord 'gebruiksvriendelijk' moest nog uitgevonden worden.

    Er was ook een ander model, met een lus die tot op de wreef kwam
    waardoor een soepele elastiek liep naar de zijkanten van het sloefke.
    Dat model had ik toen zo graag gewild.

    Grote foto nieuwe turnpantoffels maat 32 kinderen en baby overige foto van 't Net

    Maar om een of andere reden was deze droom-turnsloef
    niet verkrijgbaar in de schoenwinkel bij ons in ’t dorp en zat ik elk nieuw schooljaar
    opgescheept met het lastige model.

    De speelzaal voor regendagen fungeerde als turnzaal.
    Daar stonden wat Zweedse banken en er lagen wat matten.
    De matten versleuren en de banken verzetten maakte deel uit van de les
    en wij sloofden ons daar toen met plezier voor uit.
    Wanneer de banken omgekeerd werden hadden we een balk voor evenwichtsoefeningen.

    Afbeeldingsresultaat voor zweedse bank te koop foto van 't Net

    En dan was er natuurlijk nog ditte, de konijnensprong :

    Afbeeldingsresultaat voor https://zelfstandigturnen2ma.weebly.com/opwarming.htmlafbeeldingvan 't Net

    Misschien was turnen niet zo belangrijk in de lagere school.
    We speelden en renden ons immers te pletter tijdens de speeltijden.
    In het middelbaar, aan de overkant van de straat,
    heette het Lichamelijke Opvoeding en daar veranderde het een en ander.

    m - EZW-03/2012, bijgewerkt

    18-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    17-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.388. een contrast

    duo-tekst

    Het dorp

    Kleine tekening
    uit vervlogen tijden,
    zo lang verwijderd
    uit mijn geest

    Hoor nu de bomen fluisteren
    zie de toren wakend
    zoals hij vroeger
    immer heeft gewaakt

    Mensen kwamen en gingen
    jaar na jaar
    volgden
    seizoenen elkaar op

    Het plaatje mijmert stilte
    een dorp, een thuis
    waar eenvoud en
    vrede heerste

    Elisa
    16/02/2013


    Zelf heb ik een gans andere ervaring met het dorpsleven.
    Er was niks eenvoudig of echt vredig in die tijd.
    Al vrij jong had ik het gevoel dat er onderhuids van alles broeide,
    dat er twee werkelijkheden aan de gang waren, die van de kinderen en die van de grote mensen.



    Plotse stiltes, veelbetekenende blikken, samengeknepen lippen, afgebroken gesprekken wanneer we te dichtbij kwamen,
    uitdrukkingen en eigenaardige woorden die ik niet begreep en waarover ik geen uitleg kreeg wanneer ik er naar vroeg …
    Al doende heb ik geleerd dat geen belangstelling tonen een bruikbare methode was
    om iets over de tweede werkelijkheid te vernemen, over wat, waar, wie-met-wie en hoe dikwijls.
    Dat was het platteland waarover Miel Cools in 1965 'ondeugend' deed.
    Zo heetten de streken à la boer Bavo toen, 'ondeugend',
    want het was de tijd dat jongemannen snaaks en jonge vrouwen guitig genoemd werden,
    abortus levensgevaarlijk was en anticonceptie zo goed als onbestaande.
    Condooms waren niet verkrijgbaar of men moest connecties hebben,
    periodieke onthouding werd in het parochieblad niet uitgelegd en
    'voor het zingen de kerk uit' kon al eens mislukken.

    Op de koop toe heette onze parochie Sint Bavo.
    Én de pastoor kon sommigen meisjes van de catechese niet met rust laten.
    ‘k Was 15 toen ik dat toevallig aan de weet kwam, het was 1967, het jaar dat mijn zus Tina in het wit zou lopen.
    Hij werd overgeplaatst. Wat ik dan weer obscuur en broeierig vond. Ze hadden hem bij ons op de parochie kunnen laten,
    wij wisten tenminste dat hij niet te betrouwen was. Wij wisten dat we hem in het oog moesten houden. Wat we ook deden.
    De mensen in de nieuwe parochie wisten nergens van, moesten het nog ondervinden en daar
    liet het kerkelijk gezag hem dus los als zielenherder. Laat de kinderen tot hem komen, en zo …
    Als ik nu foto’s of prenten uit dat dorp bekijk dan mijmert er niks. Helemaal niks meer.
    m - https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/76851/beelden

    17-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.387. de zolder

    MVS vertelt

    Een eenvoudige vraag als ‘hebt gij nog een zolder?’ is voor mij zoals een schatkist vol herinneringen openen.

    Nu heb ik geen zolder meer maar vroeger … Vroeger bij mij thuis, de thuis van mijn eerste 15 jaren.
    Dát was een zolder. Ik durf wedden dat niemand van jullie zulk een zolder gekend heeft.
    Onze zolder: hij was mijn slaapzaal, mijn speelruimte, mijn droomhuis, mijn poppenhuis, mijn schrik in de nacht.

    Hij was als een huif gespannen over onze leefkamer, het voorhuis,
    de kelderkamer en een stuk van het mooskot. (de bijkeuken)
    Een stevige houten trap was de verbinding van het mooskot naar boven tot aan het houten valluik.
    Dat moest naar boven worden geduwd, dan één voet op een ijzeren plaat zetten,
    dan pas het valluik terug naar beneden laten en van dan was ik afgesloten van de wereld
    en had ik het rijk voor mij alleen.

    Mijn slaapplaats bevond zich links. Binnen vier met leem bekleedde muren,
    een laag plafond en daar moesten wij met vieren in slapen .
    Twee tweepersoonsbedden, slim opgesteld, zodat wij er nog net in en uit konden stappen.

    Het kamerke was voorzien van een klein dakvenster.
    Ervoor een plat vlak, zoiets als een nis. In onze beste momenten brandden wij daar kaarsjes.
    Tot we op een keer het blauwe crêpepapier waarmee we de nis hadden bekleed vuur vatte.
    Nooit waren wij vieren zo eendrachtig als toen en we hebben een groot onheil voorkomen.
    Onze ouders hebben het nooit geweten.

    Links tussen het valluik en het kamerke was een loopruimte voorzien
    langs waar men boven de runderstal kon geraken.
    Rechts ervan, onder de schuin aflopende dakpannen stond een reeks manden,
    vol met oude lompen, afgedragen kleding, enkel nog goed voor wat lapwerk hier en daar.

    Daar, dáár was mijn thuis, mijn huis, mijn gezin. Ik had er poppenkinderen, niet te tellen.
    Elke oude lomp kon dienen: oprollen, een slag in de helft,
    bovenste deel een koord errond wat moest dienen als hoofd,
    en ik kon alweer een nieuwe naam bedenken.

    Het was er nooit erg koud want de schoorsteen liep door het midden van het zoldergedeelte.
    De enige Leuvense stoof daaronder hield de meest kou buiten.
    Ze brandde ook heel de tijd want er moest  op gekookt worden en water verwarmd, onder andere voor de afwas.
    Ik heb ook nog leren strijken met een strijkbout, die moest uiteraard ook verhit worden op de warme plaat.

    De zolder had over gans de oppervlakte een houten vloer.
    Het grootste deel diende als graanzolder, daar lag het graan gespreid om te drogen.
    Onder de laagste plaatsjes van het hellend dak stonden gevulde zakken met allerlei soorten graan,
    netjes dicht gebonden.
    Honderden keren heb ik vader geholpen door de zak open te houden
    zodat hij vlot met zijn bats (schep) het graan er in kon laten glijden.
    Vakkundig werd rond de zak een koordje gebonden en
    dan was het wachten tot de zakken naar de molenaar gingen. 

    Het gemalen graan stond apart, het meel dat in de grote trog zou belanden
    en onder moeders vuisten werd gestampt en geplet tot mooie ronde broden.
    Maar dat is een ander verhaal, het bakhuis.

    MVS - EZW-03/2012, bijgewerkt - MVS, als ge dit toevallig zoudt lezen, wilt ge dan contact opnemen met mij, aub?

    17-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    16-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.386. is liefde blind?

    Peter & Diane

    Sommige foto’s op ’t Net zijn zó sprekend, dat me vanzelf een anekdote te binnen schiet.

    Peter was verliefd op de zus van zijn beste maat. Al lang.
    Dat wist hij goed te verbergen want niemand had er enig vermoeden van.
    Ook het onderwerp van zijn adoratie was blind, stekeblind voor zijn schuchtere, onhandige pogingen.

    Al die tijd bleef Peter misschien wel verlegen, maar hij werd wel vindingrijk.
    De hond des huizes, ene Chuppy, zou hem helpen.
    Chuppy kende Peter als de vriend aan huis en daardoor was hij een zeer gewillige bondgenoot.

    Op de (20ste?) verjaardag van Diane, het was een woensdag, strooide Peter een boeket rozen voor de deur,
    -de doorns van de stelen afgedaan natuurlijk- en hij gaf Chuppy één roos in de muil. 
    Hij deed de hond zitten, belde aan en wachtte.
    Toen Diane opendeed en de bloemen begon op te rapen,
    kwam hij van achter het hoekje, kuchte en vroeg of ze zaterdag mee wou gaan eten.

    Afbeeldingsresultaat voor amazing dog photos jessica trinh foto van ‘t Net

    Diane, nog onder de indruk van de stunt met de bloemen en de hond, zei in een opwelling ja. 
    Ze zegt soms nu nog, dat het de beste beslissing van haar leven was.

    En ze gingen eten en ze gingen een beetje dansen, een beetje maar, en ze gingen wandelen en
    Diane zag iets in Peter dat ze tevoren nooit gezien had.

    Nu zijn we zoveel jaren en twee dochters verder en Peter is bijlange niet verlegen meer
    in zijn leven als echtgenoot, vader en volwassen man.

    Is liefde blind? Ik weet het niet. Diane haar ogen zijn toch open gegaan.
    Misschien werd haar liefde later pas blind. Omdat het later pas liefde werd.

    m – EZW-03/2014 - http://www.cutestpaw.com/images/amazing-dogs-photos-by-jessica-trinh/

    16-03-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)



    bij nieuws verwittigd worden per mail?

    typ uw mailadres -het blijft buiten beeld- en klik op knop



    mailen kan hiér

    klik op de knop om uw mail te plakken / te schrijven


    Archief per maand
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!