NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Startpagina !
Inhoud blog
  • Hartelijk Welkom
  • Nieuwjaar..
  • Ter bemoediging
  • Bethlehem?
  • Iets over ons...
  • Heb ik genoeg berouw?
  • Een mooi verhaal.....
  • Het ideaal van een meisje dat een kerk kocht....
  • Zoeken en Vinden
  • Kerstdag
  • Kerst
  • KOM
  • Vissers van mensen
  • Bedankt
  • Het Kindeke geboren
  • Kerstgedicht, de droom van Jozef
  • Zingen in de Kerstnacht....
  • Eens was het Kerstnacht........
  • Kerstfeest voor kinderen
  • De Emmaüsgangers
  • Maria... kerst
  • De blijde boodschap van het Kerstfeest
  • De verloren zoon
  • Zeg het aan Jezus....
  • Het Heilig Avondmaal....voor wie?
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Zoeken met Google


    Foto
    • Een man heeft blijdschap, in het antwoord zijns monds: en hoe goed is een woord op zijn tijds!
    Foto
    Jezus zegt laat de kinderen tot mij komen, en verhinderd hun niet!
    Foto

    ·        Die zich des armen ontfermt leent den HEERE, en Hij zal hem zijn weldaad vergelden…

     

    Foto
    Foto

    Haat veroorzaakt aanzienlijk meer schade
    aan het vat waarin zij bewaard wordt
    dan aan het voorwerp waarover zij wordt uitgegoten

     

    Foto
    Foto
    Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven..  Matth 11:28
    Foto
    Foto
    Foto
    Elke berg heeft een dal,
    elke oase een woestijn,
    elk eiland een eenzame zee,
    elke dag een nacht,
    elke opstanding een kruis
    Foto
    Foto
    • Ook hij die zich slap aanstelt in zijn werk, is een broeder van een doorbrenger
    Foto
    Startpagina !
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    • Luiheid zal in diepen slaap vallen: en een bedrieglijke ziel zal hongeren…

     

    Foto
    Dit was Jannie
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    En nu blijft geloof, hoop en liefde, doch de meeste van die is de liefde.
    Foto
    Foto
    • Een dwaas zelfs, die zwijgt zal wijs geacht worden, en die zijn lippen toesluit verstandig…
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    yvonne
    blog.seniorennet.be/yvonne
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Echt leuk dat
    u hier bent
    Foto
    Foto
    TEL JE ZEGENINGEN TEL ZE EEN VOOR EEN....TEL ZE ALLE EN VERGEET ER GEEN
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    TANTE GEERTJE TANTE HANNA GERTIE EN ALIE
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Christelijke Gedichten Verhalen..
    Een gedichtje of verhaal, Het staat hier allemaal
    Wie hier als vriend naar binnen gaat, komt nooit te vroeg maar steeds te laat
    23-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hartelijk Welkom

    ..


    chri
    Een ieder hartelijk welkom...

    Door hier eenvoudige gedichtjes, en verhalen neer te zetten, hoop ik dat heel
    veel mensen, de Here Jezus mogen vinden want Hij zegt Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven . Niemand komt tot de Vader dan door Mij, ergens anders zegt Hij, die tot Mij komt zal Ik geenszins uitwerpen...... En in het bijzonder, een extra bemoedigend woord voor hen die ziek zijn, of verdrietig, of wat het ook moge zijn, hoop ik dat ze hier een woord van troost mogen vinden...


    Want Jezus zegt, komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijn, en Ik zal uw rust geven...

    Ik wens u, een gezegend verblijf op dit blog, Jezus zegt die Mij zoeken zullen Mij vinden, schroom niet om een berichtje in mijn gastenboek achter te laten, wat me altijd weer heel goed doet waarvoor bij voorbaat dank !.

    Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht....

    Ook wil ik een ieder hartelijk danken, voor de hartelijke woorden die in mijn gastenboek zijn geschreven!.

    De hartelijke groeten van Teunis

      

    23-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (622 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    22-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwjaar..

    .

    Het oude is voorbijgegaan

    Met vreugden, maar ook zorgen

    Hier hebben we al even bij stilgestaan

    We moeten vooruitzien naar …morgen..

     

    We verwachten leuke gebeurtenissen

    In het zo kersverse jaar

    Dit en dat, we mogen het niet missen

    Misschien worden jullie wel een echtpaar..

     

    Of ouders van jullie eerste kind

    Misschien mocht u dit al vaker meemaken

    Of heel wat anders, wat u hier niet vind

    Een ieder heeft zo z’n eigen zaken…

     

    Veel zou men hier nog kunnen verwoorden

    Als het aan papier werd toevertrouwd

    Uw vertrek naar verre oorden

    Iemand die u verliet, waar u nog steeds van houd..

     

    De beste wensen, gelukkig nieuwjaar

    Sturen we per kaart, of per e-mail

    De meeste dagen komen er wel een paar

    Het doet ons goed, het doet ons veel..

     

    Ook wij, willen u het beste wensen

    Ja echt aan u en jou, echt iedereen

    Groot en klein, ja aan alle mensen

    Wijzen wij op Hem alleen…

     

    Dit vooruitzicht zal blijdschap geven

    Wat de toekomst ook brengen moge

    Leg in Zijn Handen, heel uw leven

    Hij die lief’lijk neerziet uit de hoge…

     

    Geen mens zal dit ooit kunnen evenaren

    Nooit was er èèn met groter mededogen

    Wat Hij wou doen, om ons te sparen

    Uit Liefde, met ons lot bewogen..

     

    Al mag dan de weg soms donker wezen

    Zie dan toch op Hem, dit Lief’lijk licht

    Hij die overwon, uit de dood verrezen

    Zoek dan toch steeds Zijn aangezicht….

     

    De beste wensen, ook namens

    vrouw en kinderen….

    22-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (59 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ter bemoediging

    Ter bemoediging

     

    Blijf dicht bij mij

    Houdt U mijn hand

    Blijf aan mijn zij

    Naar ‘t Vaderland

     

     Kan het zelf niet Heer

    Als U mij niet leidt

    Struikel ik telkens weer

    Op  reis naar de eeuwigheid

     

    Maar U hebt beloofd

    Komt allen tot Mij

    ‘k heb het steeds geloofd

    Uw bloed maakt van zonden vrij.

     

    Denk ook aan mijn naaste Heer

    Wees ook die nabij

    Dat die ook steeds maar weer

    Mag vragen, redt U ook mij?

     

    O Lieve Jezus, Vaders  Zoon
    ik mag eerbiedig voor U buigen

    Dat ik dan altijd mag juichen

    Ja eeuwig  juichen voor Uw troon.

     

     

     .

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    19-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (113 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bethlehem?

    ..

    Zijn naam ben ik vergeten

    ik weet het echt niet meer

    dat hoeven we ook niet te weten

    Hij ging bij dominee in de leer.

     

    Wekelijks kwam hij daar samen

    met andere jongelui.

    Dominee vertelde dan uit het Woord

    Ook moesten ze vragen leren

    en werden dan overhoord.

     

    De een na de ander

    allemaal kregen ze een beurt

    maar hij was niet zo schrander

    veel wijsheid was bij hem nooit bespeurd.

     

    Toch moet ik hem wat vragen

    zo dacht ons dominee

    maar het is voor hem zo moeilijk

    hier zat hij echt wel mee

     

    Toch wil ik wel eens horen

    of hij hier ook wat heeft opgedaan

    Weet jij ook waar Jezus is geboren?

    Hij begon te stralen, ging er zelfs bij staan.

    De Here Jezus is geboren, NEE nu was hij niet verward

    Hij wees met zijn vinger, hier bij mij in mijn hart.

     

    16-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (21 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Iets over ons...

    .

    Iets over mezelf vertellen? vind ik niet zo gemakkelijk, maar als ik op een ander (zijn, haar) site kom vind ik het altijd leuk om iets over die persoon te lezen(vandaar..)

     

    Nu ik dit schrijf, is het ruim een jaar geleden, dat ik begon met gedichtjes schrijven...

     

    Waarom?... omdat ik het leuk vind, maar vooral proberen mensen te ondersteunen, en te wijzen, (hoe gebrekkig ik dit ook doe) op Jezus Christus die alle wonden, kan en wil helen..

     

    Ook denk ik, veel mensen te mogen en kunnen begrijpen, aanvoelen omdat mijn eigen leven ook niet bepaald over rozen is gegaan, de ziekte (kanker) en het overlijden van Jannie mijn vrouw, en moeder van onze (lees gedichtje Getuigend)zes kinderen op 37 jarige leeftijd, en dan die steun van Hem te mogen ontvangen, Wonderlijk!

    Zoals een van mijn trouwe lezeressen mij schreef,

    'De geest verrijkt zich met wat het krijgt, het hart verrijkt zich met wat het geeft'

    Gelukkig mocht ik een lieve vrouw Alie, en moeder voor onze kinderen weervinden, en we hebben er samen nog 1 kind mogen bij krijgen, die nu al weer 14 jaar is, en we zijn inmiddels oma en opa van drie kleinkinderen.......

    Als donk're wolken op je levenspad
    Je nergens, nergens uitzicht had
    't Scheen enkel, enkel duisternis
    Verdriet, en bekommernis
    Geen enkel lichtpunt, op je baan
    Hopeloos, leek de weg die je moest gaan..

    Als dan in 't hart een woord van troost,
    Van Hem die is het Allerhoogst
    Jou hulp, en bijstand geven wil
    Dit geeft zo'n kracht, dan word je stil,

    Dan schijnt de zon weer op je pad
    Dan mocht je zeggen, als je aanbad
    Uw trouw is groot, o' Hoogste Majesteit,
    Dat U zag op mij, U zo groot, zo Machtig,

    dat U zag op mijn ned'righeid...

    15-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (34 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heb ik genoeg berouw?

    Heb ik genoeg berouw en zondebesef?

     

    Veel mensen verlangen naar een dieper besef van hun zondigheid. Deze geestelijk ziekte, die zondaren van Christus afhoudt, neemt in verschillende tijden andere vormen aan. In Luthers tijd was het kwaad, waaronder mensen werkten dit: zij geloofden in hun eigengerechtigheid en dus veronderstelden zij dat zij goede werken moesten doen, vóórdat zij in Christus konden geloven. In onze tijd heeft het kwaad een andere, en wel een heel vreemde vorm aangenomen. Mensen hebben geprobeerd om eigengerechtigd te worden volgens een heel nieuwe mode. Zij denken dat zij zich slechter moeten voelen en een diepere overtuiging van zonde moeten hebben, vóórdat zij in Christus mogen geloven. Vele honderden ontmoet ik, die zeggen dat zij niet tot Christus durven komen om Hem met hun zielen te vertrouwen, omdat zij hun nood voor Hem niet genoeg voelen. Zij zijn niet genoeg verslagen over hun zonde; zij hebben niet evenveel berouw gehad, als dat zij in opstand geweest zijn. Broeders, het is hetzelfde kwaad, van hetzelfde oude zaad van eigengerechtigheid, maar het heeft een andere, en ik denk een bedrieglijker vorm aangenomen. Satan heeft zichzelf in vele harten gewrongen, gekleed in het kleed van een engel des lichts, en hij heeft de zondaar ingefluisterd: “Berouw is een noodzakelijke deugd; stop totdat u berouw hebt, en als u zichzelf voldoende vernederd hebt over uw zonde, dan zult u geschikt zijn om tot Christus te komen; en bekwaam om te geloven en op Hem te vertrouwen.

    De tijd van de Puriteinen werd gekenmerkt door een zuiverheid van leer, er werd bevindelijk gepreekt, en veel hiervan was goed en gezond. Maar een deel ervan was onbijbels, want het nam als maatstaf datgene wat de christen voelde en niet datgene wat de Heiland zei. De gevolgtrekking is dat het gaat om de ervaring van een gelovige, in plaats van om de Boodschap, die boven alle geloof gaat.

    De zogenaamde hypercalvinisten gaven beschrijvingen van wat een zondaar moet voelen vóórdat hij tot Christus mag komen, maar die eigenlijk voorstellen wat een heilige is, nádát hij tot Christus gekomen is. Deze broeders hebben hun eigen ervaring genomen; dat, wat zij voelden voordat zij verlicht werden, als de maatstaf van wat ieder ander moet voelen voordat hij zijn vertrouwen op Christus mag stellen en op genade mag hopen.

    Er waren mensen in de tijd van de Puriteinen, die tegen deze theologie protesteerden en volhielden dat zondaren waren geroepen om tot Christus te komen, gewoon zoals zij waren; niet met enige voorbereiding, hetzij van gevoel of van handelen.

     

    Tegenwoordig zijn er grote aantallen Calvinistische predikanten, die bang zijn om een vrije nodiging aan zondaren te doen. Zij verdraaien Christus nodiging als volgt: "Als u een wáárdige zondaar bent, mag u komen," alsof domme zondaren niet mogen komen! Zij beschrijven dan wat dat gevoel van nood is en geven er zo'n hoge omschrijving van, dat hun hoorders zeggen: "Wel, zo heb ik me nog nooit gevoeld," en zij zijn bang om te komen vanwege hun gebrek aan kwalificatie.

    Nee meneer, mijn ervaring behoort gemeten te worden aan het Woord van God; en dat wat de christen behoort te voelen, moet gemeten worden aan wat Christus hem beveelt te gevoelen en niet aan wat een andere zondaar gevoeld heeft. Onszelf vergelijken met anderen is niet wijs. Ik geloof dat er honderden en honderden en duizenden zijn, die in twijfel en in het donker blijven en neerzinken in hopeloosheid, omdat er een beschrijving werd gegeven en een voorbereiding om naar Christus te gaan gevraagd werd, waaraan zij niet kunnen voldoen. Een beschrijving, die onjuist is, omdat het een beschrijving is van wat mensen voelden nádát zij Christus gevonden hebben en niet van wat mensen moeten voelen vóórdat zij tot Hem mogen gaan.

     

    0 zondaren, de deur van genade staat wijd open voor u vanmorgen; laat satan u niet terugduwen door te zeggen: "U bent niet geschikt."

    U bent geschikt! Dat wil zeggen, u hebt alle geschiktheid, die Christus wil en dat is helemaal niets. Kom tot Hem, gewoon zoals u bent. "0," zegt iemand, "maar u weet dat er in sommige psalmen en bijbelteksten staat dat wij onze nood voor Hem moeten voelen". Laat mij u raad geven. Haal nooit onvolledige gedeelten van teksten of liederen uit hun verband. Ja, wij moeten onze nood voor Hem voelen, maar de Geest geeft ons wat wij nodig hebben. Kom en vraag Hem om het u te geven en geloof, dat Hij het u zal geven (Joh. 14:14, Joh. 6:37). Vandaag zegt Hij tegen u: "Geloof in de Heere Jezus Christus en u zult gered zijn (Hand. 16:31)." Zondaar, als u gelooft en niet verlost bent, wel dan is Gods Woord een leugen en dan is God niet waar (1 Joh. 5:10)!

    En zult u ooit kunnen denken dat dat het geval is? Nee zondaar, u kunt gelovend in Christus niet verloren gaan (1 Joh. 5:12). Hoewel u geen goede werken bezit en geen goede gevoelens, toch, als uw armen om het kruis geslagen zijn en als het bloed op uw voorhoofd gesprenkeld is, als de verderfengel dan door de wereld zal gaan, dan zal hij u voorbijgaan.  Zo staat het geschreven: "Wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan (Ex. 12:13)." Niet: "Als Ik uw gevoelens omtrent het bloed zie," Niet: "Als Ik uw geloof in het bloed zie," maar "wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan." Leer om onderscheid te maken tussen een gevoel van zonde dat u vernedert, en een gevoel van zonde dat u slechts trots maakt. Als u gekomen bent om te zeggen: Ik heb mijn zonde genoeg gevoeld en daarom ben ik waardig om tot Christus te komen," dan is dit niets anders dan trots gekleed in het kleed van nederigheid (2 Kor. 11:3).

    Alles wat u van Christus afhoudt, is zonde. Elke gedachte, die u weerhoudt om vandaag in Christus te geloven, is een zondige gedachte. Elk uur, dat u voort blijft gaan te zijn wie u bent, namelijk een ongelovige in Christus, blijft de toorn van God op u (Joh. 3:36). Nu, waarom zou u om iets vragen, dat u helpt om u nog langer van Christus af te houden? U weet dat er geen goed in u is (Gen. 3 Jer. 3, Rom. 3.). Waarom dan niet in Christus geloven voor alle goed. Maar u zegt: Ik moet allereerst meer voelen." Arme ziel, als u werkelijk meer zou voelen, dan zou u het nog moeilijker vinden om Christus te vertrouwen. Ik bad God of Hij mij mijn schuld wilde tonen; ik had niet verwacht dat Hij mij zo zou antwoorden. Werkelijk, ik was zo'n dwaas dat ik niet tot Christus wilde komen, tenzij de duivel me erheen sleurde. Ik zei: "Christus kan niet voor mij gestorven zijn, want ik heb me niet miserabel genoeg gevoeld." God hoorde mij en geloof mij, ik zal dat gebed nooit meer bidden; want toen ik mijn schuld begon te voelen, zei ik: Ik ben te slecht om verlost te worden," en ik bemerkte dat ik datgene waar ik om gevraagd had, als een vloek voelde en niet als een zegen.

     

    Arme zondaar, zeven jaar geleden vroeg u om precies hetzelfde als waar u nu om vraagt en over nog zeven jaar zult u nog precies hetzelfde zeggen, Zeven jaar geleden zei u: Ik zou Christus wel willen vertrouwen, maar ik voel niet zoals ik zou moeten voelen." Voelt u nu beter? En als er nog zeven jaar voorbij zullen zijn, dan voelt u nog net als nu! Ach, en het zal altijd doorgaan, totdat u naar de hel gaat en als u erheen gaat, zegt u: "Ik voel mijn nood niet genoeg." Dan zal de leugen ontdekt worden en u zult zeggen: "Het stond niet in Gods Woord, dat ik niet tot Christus mocht komen tenzij ik mijn nood genoeg voelde, maar er stond: "Wie dorst heeft, kome; en die wil, neme het water des levens om niet (Opb. 22:17)."

     

    Dus, als u zou voelen waar u om vraagt, kan het de oorzaak van uw veroordeling zijn. Wees daarom wijs en luister naar mijn Meesters stem, kom en was u nu in de Jordaan en wees rein. Kom nu zoals u bent tot Hem. Welk mens wil niet tot Christus komen, als Hij zegt: "Wie dorst heeft, kome!"

     

    Overgenomen uit: ‘Berouw’ van C.H. Spurgeon

     

    14-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een mooi verhaal.....

     

     

     

     

     

     

     

     GIHONBRON

    MIDDELBURG

    2002

    Avontuur met de zeerovers

     

    "Opa, zou u 't mij nu eens willen vertellen?"

    Deze vraag werd gedaan door een jongen, die toen een jaar of tien oud was, - maar nu zelf allang grootvader geweest is - aan een oud man met zilverwit haar en een minzaam gelaat, al waren er ook diepe rimpels in gegroefd.

    "Wat bedoelt je, lieve Jan?" Vroeg de grijsaard vriendelijk.

    "Wel, opa", was 't antwoord, "u hebt al zolang beloofd mij eens te zullen vertellen, hoe u hier in Nederland gekomen bent. We zijn van Duitse afkomst, zegt vader, maar u weet er zeker alles van te vertellen, daar u zelf in Duitsland geboren bent".

    "Zeker, m'n lieve jongen", sprak de oude man, en de toon waarop hij die woorden uitsprak, maakte het voor ieder die goed hoorde al duidelijk, dat de spreker zijn taal als kind niet in Nederland had geleerd.

    "En vertelt u 't mij nu?"

    "t Is een lange geschiedenis, Jan, en ik wil niet beloven het in één adem af te doen; maar ik kan er alvast een begin mee maken".

    Dat was juist wat Jan wilde. Wat hij te horen kreeg was dan ook wel de moeite waard, zozeer zelfs, dat ik geloof alle lezers een genoegen te doen door 't ook hun mee te delen.

     

    Grootvader, bij wien Jan de hele dag had doorgebracht - en dat was een van die dingen waar hij 't meest van hield ‑ stopte zijn lange pijp, zette zich gemakkelijk in zijn leunstoel en begon.

    "Wat ik je vertellen wil, mijn beste jongen, is eigenlijk een dubbele geschiedenis, want je zult niet alleen horen hoe ik van het ene land in 't andere kwam, maar ook hoe ik uit het ene leven in 't andere werd overgebracht".

    Dat Jan grootvader op dat ogenblik begreep, zou ik niet durven zeggen. Evenwel dat kwam later. De lezers zal 't misschien wel net zo gaan. Nu, dat schaadt niet.

     

    "Ik werd", zo begon grootvader, terwijl moeder ik weet niet 't hoeveelste naadje van een breikous begon, "ik werd geboren in de stad Rostock. Je weet misschien nog niet waar dat is. Die stad ligt in Mecklenburg en aan de Oostzee".

    "Rostock", zo vervolgde de oude man, "ziet er - althans zo was 't in mijn jongen tijd - heel anders uit dan de steden hier. 't Is geen grote en ook geen mooie plaats. Men spreekt er plat Duits, dat wel wat van 't Hollands wegheeft. De zeelui, die van hier kwamen, kon ik als knaap reeds vrij goed verstaan. In één ding echter lijkt Rostock op veel steden van Nederland. Er komen namelijk elke dag schepen aan, terwijl men weer andere ziet vertrekken. Hollandse vaartuigen ziet men er heel dikwijls.

    Ik zal u van mijn jongensjaren maar niet veel vertellen. Ik leerde niet bijzonder veel, omdat ik er weinig lust toe had. Des te meer echter hield ik mij op met de schepen en al wat daartoe behoorde. Want reeds als klein kind was het varen mijn lust en leven. Ik wilde zeeman worden, gelijk zoveel jongens in Rostock, en mijn ouders hadden daar niet tegen. "De ogen des Heeren zijn aan alle plaatsen", sprak mijn vader. "Hij kan je op 't land even­goed bewaren als op zee". En dat was ook zo, al be­kommerde ik mij toen daar al zeer weinig om.

    In dien tijd woonde te Rostock een scheepskapitein, die omdat hij zo groot van gestalte was, door 't volk "Lange Lourens" werd genoemd. Of hij nu niet eigenlijk nog een anderen naam droeg, heb ik nooit kunnen te weten komen. Lange Lourens voer op de Levant".

    "Wat is dat opa?" Vroeg Jan.

    "De Levant, mijn jongen, is het Oosten. De naam betekent de opgang der zon. We bedoelen er mee de havens van Turkije en Griekenland, zoals Smyrna, Thessalonika en andere. Nu daarop voer Lourens met allerlei handels­waren. Hij was een goed zeeman, en daarbij een eerlijk, vroom man, schoon hij soms wonderlijk kon uitvallen, en streng wezen ook. Evenwel iedereen hield van hem en mijn ouders deden dan ook toen ik vijftien jaar oud was en naar zee wilde, alle moeite om Lourens te be­wegen mij mee te nemen als zijn scheepsjongen. Maar dat lukte niet."

    "Waarom niet, opa?"

    "Wel, Lourens had gelijk, toen hij tot mijn ouders zeide: "Die jongen kan niet eens behoorlijk lezen en schrijven, hij heeft dus zeker niet willen leren Maar als hij van zo'n aard is deugt hij ook op mijn schip niet. Ik zal eerst eens zien wat er van hem gegroeid is als ik terugkom".

    "En wat deed u toen opa?"

    "Wel, ik was eerst heel boos. Maar mijn ouders begrepen dat Lourens gelijk had en stuurden mij weer naar school. En weet gij weet ik deed? Ik leerde zo hard en zo veel ik maar kon, niet uit lust zozeer, maar omdat ik begreep, dat er zodoende het spoedigst een eind aan komen zou. Als Lourens weerom komt neemt hij mij dan misschien wel mee, dacht ik. Ongelukkig bleef hij toen zeer lang uit, schoon buiten zijn schuld, want het kwam doordat zijn schip lek sprong en hij 't eerst te Oporto moest laten herstellen. Ik was echter over dat lange uitblijven zeer verdrietig. Ik wist toen niet, dat de Heere het juist zo bestierde, als voor mij later nodig zou wezen".

    "En bleef u al dien tijd op school, opa?"

    "Ja, maar daar ik zowat uitgeleerd was, begon de meester mij onderwijs te geven in nog hoger dingen dan de gewone. Zo leerde ik wat van handelsrekenen, aardrijkskunde en andere dingen, waar anders op school in dien tijd niets van instond. En toen Lourens eindelijk weder kwam was hij zo voldaan over mij, dat ik dadelijk tot zijn scheepsjongen werd aangesteld. Ik was zo blij alsof ik een schat had ontvangen.

     

    Reeds twee maanden later begon mijn eerste grote zeereis; weinig dacht ik toen, dat het ook mijn laatste zou zijn.

    Het leven aan boord beviel mij al aanstonds zeer goed: ik wist er trouwens reeds nagenoeg alles van vóór ik op 't schip kwam. Alleen viel 't mij niet mee, dat ik hier om zo te zeggen, allemans knecht was en zelf zo goed als niets had in te brengen. De kapitein was ook geen gemakkelijk heer. De hele dag had ik werk met alles schoon te houden en te poetsen, hier wat te brengen, ginds wat te halen, en wee mijn gebeente als niet alles in orde was. Dan kon "Lange Lourens" er geducht op slaan met een kort eindje touw met knopen, en de stuurman volgde daarin zijn voorbeeld".

     "Vond u het dan niet naar op het schip, grootpa"

     "Toch niet, Jan, want aan de anderen kant had ik ook weer een goed leven. De schipper zorgde dat geen mens mij overlast deed en bovendien was hij wel streng, maar voor wie zijn werk deed een beste man. Elke morgen las hij met het volk een hoofdstuk uit de Bijbel en deed dan zelf een gebed. Zondags hadden we een uur lang kerk. Dan zongen we liederen en werden de Geloofsartikelen en de Wet gelezen en 't Onze Vader gebeden. Daarna las de kapitein iets voor uit een boek met predikatiën en leringen. En nu was "Lange Lourens" niet alleen vroom in zijn woorden, maar ook in zijn daden. Alleen, zoals ik zei, kon hij zich wel eens wonderlijk uitdrukken.

     

    De reis ging als bijna altijd naar 't Oosten. We bezochten Konstantinopel, Smyrna en nog verscheiden andere plaatsen in die buurt. Verder gingen we naar 't eiland Zante, naar Nauplia en ik weet niet waar nog al meer heen. Als je wat groter bent zul je op school die namen nog wel eens horen''.

     "En was het niet prettig op al die plaatsen te komen?"

     "Om je de waarheid te zeggen, Jan, heb ik er al heel weinig van gezien. Meestal mochten we niet van boord. Alleen te Konstantinopel ben ik een poosje aan wal geweest, maar van de stad heb ik maar weinig aanschouwd. Ik vond het er tamelijk vuil en de mannen zagen er juist niet vriendelijk uit. De vrouwen lopen daar weinig op straat en zijn dan nog dicht gesluierd. De huizen lijken wel gevangenissen. Ze hebben aan de buitenzij haast geen ramen; slechts enkele kleine tralievensters.

    Nadat we een paar maanden in de Levant hadden gezworven was ons schip zo vol geladen als 't maar mogelijk kon zijn en namen wij de thuisreis aan. Ik was daar hartelijk blij om, want ik verlangde naar mijn ouders. 't Was dan ook de eerste keer, dat ik zo lang van hen af was. Overigens was 't mij totnogtoe goed bevallen. We hadden mooi weer gehad, 't was zomer en daarbij was ik met het volk op zo'n goede voet als ik maar wensen kon. Ook de kapitein was recht vriendelijk voor mij. Hij had mij eens wat laten schrijven en dat was heel goed gegaan, want ik had al mijn best gedaan om het te leren. Sinds die tijd moest ik telkens 't een of ander voor hem overschrijven, want wat "Lange Lourens" ook kon, mooi schrijven zeker niet.

     

    Wij waren een eindweegs de Middellandse zee in, ik denk zowat op de hoogte van Tarente, toen de kapitein eens tot mij zeide: "Luister Michiel en let goed op! Zie je dat witte zeil daar in de verte?"

     "Ja kapitein".

     "En hoe ziet het er uit?"

     "Ik zou zeggen driehoekig en spits toelopend".

     "Juist, jij hebt goede ogen"; sprak de schipper, terwijl hij zijn kijker neerlegde.

    "Nu zo'n schip jongen, is een kaperschip. Er zijn zeerovers op, Mohammedanen van de kust van Barbarije en Algiers, ten zuiden van 't water waar we nu in varen. 't Zijn woeste kerels, ruw en god­deloos, en als ze ons Christenen eens lelijk kunnen be­trekken laten ze 't niet. Want wel haten ze ons geloof, maar ons geld en goed hebben ze lief. Ja, ze willen ons zelf ook wel hebben".

    "Waarom?" Vroeg ik.

    "Om ons als slaven te gebruiken, Michiel; ik mag lijden dat je 't nooit ondervindt".

    "Is het u wel eens overkomen, kapitein? Vroeg ik.

    "Gelukkig niet jongen, anders zou 'k misschien hier niet staan. God heeft me totnogtoe bewaard en hoewel 't hier krielt van zeerovers, ben ik er toch altijd gelukkig en zonder verlies doorgekomen. Wel hebben we een paar maal moeten vechten, maar ze hebben het niet van ons kunnen winnen. God geve, dat het ook deze reis goed afloopt".

    "Komt dat schip ook op ons af, kapitein?"

    "Neen, jongen, dat zeilt weg. Klaar. Geef nu verder je ogen goed de kost. En als je ooit zo'n zeil ziet, waarschuw me dan dadelijk".

    't Was niet nodig dat mij dit laatste werd gezegd, want ik had reeds van zeerovers de schrik gekregen.

    Voortaan bad ik elke morgen, dat de Heere ons voor die lieden mocht bewaren, en verheugde mij elke avond dat we er geen ontmoet hadden.

     

    't Liep tegen het eind van augustus, toen wij in de nabijheid der straat van Gibraltar kwamen. "Gelukkig", hoorde ik de stuurman zeggen, "we zijn 't roversgebied haast uit, en 't is zonder moeite gegaan".

    Den volgenden morgen was ik ternauwernood uit mijn kooi op dek, toen ik de uitkijk die in de mast zat hoorde roepen: "Een zeil aan bakboord!"

    Ik keek in die richting en bespeurde weldra een vaartuig.

    Ik tuurde en tuurde nog eens, terwijl intussen de een na de ander op 't dek verscheen, en 't zelfde deed als ik.

    Eensklaps was 't, als ging mij een koude rilling door de leden. Ik had het driehoekige zeil ontdekt. 't Was een kaper! Zonder een woord te spreken draaide ik mij om en snelde naar beneden om de kapitein op te zoeken.

    "Kapitein", riep ik, "een kaper in 't gezicht!"

    "Ik weet het al, jongen", antwoordde de schipper, zo bedaard als had ik hem verteld, dat de koffie klaar was.

    Ik ging heen en vond nu alle man verenigd op het dek. Het roverschip naderde snel, men kon duidelijk de zeilen en de rode vlag onderscheiden.

    "We zullen moeten vechten", sprak de bootsman, terwijl hij een bedenkelijk gezicht trok.

    "Ik denk ook, dat de lange stukken er bij te pas zullen komen", sprak een ander. "Je moet weten Jan, dat zijn scheepskanonnen", voegde grootvader er bij.

    "Daar is de kapitein!" Riepen verscheiden stemmen, "let op; nu zal 't ernst worden".

    Voor 't ogenblik echter deed de schipper niet anders dan een lange, onderzoekende blik werpen op het roversschip dat al nader kwam. Toen gaf hij 't , bevel alle zeilen bij te zetten. We hadden een gunstige wind, en er was dus kans dat we de vijand ontliepen. Blijk­baar wilde de schipper dat; ik hoopte ‑ en misschien velen met mij - dat het gelukken mocht.

    Maar zo was het niet; onze schoener was bijzonder zwaar geladen en kon op verre na niet zo vlug zeilen als het snelle, ranke kaperschip.

    Nog een ogenblik en daar floot een kanonkogel door het grote zeil en wel zo goed gericht, dat het in een ogenblik aan farden hing. We begrepen dat het ernst werd. Aller ogen waren gericht op de kapitein; ieder wachtte zijn bevelen af. Maar tot onze grote verwonde­ring bleven de woorden: "alles klaar voor 't gevecht" ditmaal uit. "Lange Lourens" stond doodkalm met de handen in de zakken zijn pijpje te roken en gaf bevel

    bij te draaien.

    "Wat is dat?" vroeg Jan.

    "Dat wil zeggen zo te sturen, dat we het andere schip niet ontvluchten, maar nader konden komen. De rover begreep, dat we hem niet durfden weerstaan. Weldra was hij vlak bij ons en kon ik de ruwe, geelbruine gezichten der rovers onderscheiden. Ze hadden hun kanonnen gereed en bovendien was elk man zwaar gewapend. Geweren, pistolen, klingen, dolken en pieken flikkerden in' de zonneschijn. 't Was een mooi gezicht, maar ik gevoelde toch in dat ogenblik zoveel berouw als haren op mijn hoofd, dat ik ooit zo dwaas was geweest op zee te gaan.

    Ons volk stond alles bedaard aan te kijken, schoon geen mens begreep wat er eigenlijk zou gebeuren. Wilde "Lange Lourens" zijn schip maar zo ineens over­geven? Dat had hij nog rooit gedaan. Intussen zette de kaper enige booten uit, die weldra gevuld waren met gewapend volk, en rechtstreeks op ons schip aanroeiden.

    Zodra de kapitein dat zag, wenkte hij de stuurman, fluisterde hem iets in 't oor en riep toen met luider stem ons toe; "Laat niemand tegenweer bieden!" Daarop ging hij de trap af naar de kajuit. Wij begrepen er nu niets meer van en begonnen wantrouwig en ongerust te worden. Zo scheen het de rovers ook te gaan. Zij vatten er niets van, dat we hen zo rustig lieten begaan en geen vin verroerden. Evenwel kwamen zij nader en weldra was er een hele troep van dat gespuis aan boord. Hun aanvoerder, een kerel met een zwarte baard, een haast even zwart gezicht en een kromme sabel in de vuist, trad vooruit en vroeg in het Italiaans: "Waar is de kapitein?"

    "Ik zal u bij hem brengen", sprak de stuurman en ging door de aanvoerder en enige rovers gevolgd hun voor naar beneden."

    "En wat gebeurde daar, opa?" Vroeg Jan nieuwsgierig.

    "Luister maar; "Lange Lourens" heeft het later zelf honderdmaal verteld.

    De deur van de kajuit stond open en de roverhoofdman wilde juist binnengaan, toen hij, een blik slaande in de kamer van de kapitein, opeens een of anderen Turkse kreet liet horen, en verschrikt terugsprong.

    Daar binnen namelijk stonden ter weerszijden een twaalftal vaatjes, allen geopend; 't waren kruitvaatjes, zoals de rovers zeer goed wisten. De zwarte korrels grijnsden hun toe en bovendien lag de gehele grond er zo vol mee gestrooid, dat men geen stap kon doen zonder er op te trappen, waardoor kruit heel licht kan ontploffen.

    Te midden van dat alles en nog wel op een open vaatje, zat "Lange Lourens" heel bedaard zijn stenen pijpje te roken. Eén vonk vuur en ....

     

    Goede vriend", zo sprak de schipper tot de Mohammedaan, "je bent ...."

    "Maar konden zij dan elkaar verstaan, opa?" riep Jan eensklaps.

    "Zeker, lieve jongen. In de havens van de Levant spreken handelaars, schippers, zeelui en dergelijke met elkaar een taal, die zowat een mengsel van alles is. Ieder verstaat daar genoeg van om te zeggen wat nodig is.

    "Je bent…" zo sprak Lourens dan, "zoals je ziet vlak aan de poort van het paradijs. Als jij met al je volk niet aanstonds rechtsomkeert maakt en u wegpakt, ja, al neem je maar een spijker of een eind touw mee, of kijkt een van mijn volk lelijk aan, dan klop ik deze pijp uit en wij vliegen allen naar de hemel, jij naar de uwen, ik naar de mijnen".

     "O, hij meende zeker dat hij 't schip dan in de lucht zou laten springen, niet waar?"

     "Juist mijn jongen, en zodra de rover dat hoorde, keek hij nog eens even naar de vaatjes, toen naar Lourens, die nog zat te roken, en daarop werd zijn geel gezicht haast

    vaal. Of dat van spijt of van schrik was weet ik niet, maar wel dat de hele troep in een ogenblik weer 't dek kwam opstormen. Wij dachten, dat het er nu van langs zou gaan, en grepen tenminste naar onze messen. Maar neen, de lieden die van beneden kwamen schreeuwden de anderen wat toe waar wij niets van begrepen, en in een ogenblik sprongen zij allen als dollen in de boten en roeiden weg, veel sneller dan zij gekomen waren. We konden onze ogen niet geloven, toen we dat zagen. "'t Is of een boze geest hen jaagt!" Riep de een van ons de ander toe. In vijf minuten was heel 't schip van rovers schoongeveegd. We zagen, hoe zij uit de boten weer op hun schip klauterden, dat weldra afhield, en na een paar uur uit het gezicht was.

    De kapitein was intussen op 't dek verschenen. "Een nieuw grootzeil op!" Luidde zijn bevel en 't duurde niet lang of we zetten met flinke wind regelrecht koers naar de Straat van Gibraltar.

    "En nu, jongen", zo sprak "Lange Lourens" tot mij, "ga naar beneden met een stoffer, veeg de vloer schoon aan en zet de vaatjes weer in 't ruim".

     

    Ik ging naar beneden, gevolgd door de schipper, maar nauwelijks had ik de kajuit bereikt, of ik deed als de Mohammedaan en sprong met een schreeuw achteruit.

    "Wat scheelt je, jongen?" Vroeg, "Lange Lourens", terwijl hij met zijn pijpje, dat haast nooit uit was, de kajuit binnenging.

    Nu verschrikte ik nog meer en kon geen woord uitbrengen dan: "Kruit! Kruit!"

    "Kom," riep de schipper en greep mij met zijn zware hand bij de kraag, "doe wat ik u zeg. Zet die tonnetjes met raapzaad weg, en veeg wat er op de grond ligt, netjes op. Maar trap er niet op, anders krijg ik vetvlekken op de vloer en jij blauwe plekken op de rug".

    Met bevende handen gehoorzaamde ik. Doch gelukkig werd ik weldra gerustgesteld. 't Was werkelijk raapzaad, een deel van onze lading, dat in de vaatjes en op de grond lag. Voor wie niet beter wist, leek het sprekend op kruit. De Moren tenminste hadden 't er voor gehouden en dat was ons geluk geweest.

     

    Ik was in mijn ziel blij dat het zo was afgelopen, en voor 't eerst in mijn leven dankte ik de Heere God recht hartelijk".

    "Dat was toch een slimme kapitein, grootvader", sprak Jan.

    "Zeker was hij dat en wij zijn 't ook nooit vergeten, hoe hij door zijn schrandere inval niet alleen de lading, maar ook ons allen gered heeft. Zonder hem hadden we menselijkerwijs Duitsland nooit weer gezien.

     

    Thans waren we binnen vier weken thuis en ik verzeker u, jongen, dat mij de tranen in de pogen stonden toen ik na zo lange tijd weer goed en wel door de straten van Rostock en naar vaders huis wandelde.

    Toen ik mij eenmaal weer thuis bevond, had er iets met mij plaats, dat jij misschien heel vreemd zult vinden.

    Ik vertelde natuurlijk aan vader en moeder wat er op reis gebeurd was en zij ijsden bij de gedachte, dat ik maar ternauwernood aan 't gevaar was ontkomen slaaf te worden bij de Moren.

    Daaraan dacht ik zelf echter minder, maar wel aan de schrik, die ik gekregen had, toen ik het zaad dat ik voor kruit hield, op de grond zag liggen. Wanneer ik daarvan sprak, voer mij een rilling door de leden. Dat werd telkens sterker en om kort te gaan, ik kreeg zo'n schrik voor het zeeleven, dat niet alleen al mijn vroegere lust verdween, maar ik zelfs vast besloot nooit weer te gaan varen, op zee althans.

    Toen dan ook "Lange Lourens" twee maanden later mij vroeg of 'k weer meeging, weigerde ik beslist. Hij keek vreemd op, want hij had het goed met mij voor, maar ik bleef erbij. Mijn ouders spraken er ernstig met mij over doch het hielp evenmin. Toen zeiden zij: nu, wij zullen je niet dwingen; met tegenzin iets te doen gaat toch niet goed. Je blijft hier".

     
                                                                    Naar Holland.

     

    Ongelukkig, zouden we zeggen, stierf een maand later plotseling mijn vader. Moeder bleef over met zes kinderen, waarvan ik de oudste was. Wat nu te doen? Een ambacht had ik niet geleerd.

    "Weet je wat, moeder", sprak ik, "ik wil u niet tot last wezen. Ik ga naar Holland. Op het schip hebben ze mij daar zo dikwijls van verteld. Daar komen alle jaren duizenden schepen, er wordt veel handel gedreven, en iedereen kan er veel geld verdienen. Ik zal zien of ik daar geen werk kan krijgen, en als 't goed gaat, kan ik misschien voor u nog zorgen ook".

    "Maar was u niet bevreesd zo alleen naar een vreemd land te gaan?"

    "Nee Jan, dat is bij ons de gewoonte zo; veel jongelui doen dat. Bovendien honger is een scherp zwaard. Moeder vond het wel heel naar, maar wist ook niets beters. De dominee en een paar andere goede mensen zorgden dat ik wat reisgeld kreeg, en zo zei ik dan op een maandagmorgen moeder en mijn broers en zusters vaarwel en aanvaardde de reis. Mijn hele bezitting bestond, behalve in 't geen ik aan 't lijf had, in enige daalders en een pakje kleren.

    Rostock is een heel eind van Nederland, en je begrijpt dat ik om met mijn geld rond te komen juist geen weelderig leven moest leiden. Gelukkig was 't zomer en kreeg ik bij de boeren meestal om niet nachtverblijf, ja dikwijls nog wat eten er bij. En zo trok ik dan voort, elke dag een eindje vorderend, van de Oost‑ naar de Noordzee, tot ik eindelijk Arnhem bereikte, de eerste stad in 't gebied van de Verenigde Nederlanden, waar ik aankwam. Ik bemerkte echter al spoedig, dat hier voor mij niets te verdienen viel, en dat ik in het eigenlijke Holland wezen moest. Daarom verhuurde ik mij bij een Duitse schipper uit Keulen, die naar Rotterdam voer; in die laatste stad hoopte ik dat het mij wel gelukken zou het nodige te verdienen".

    "En ging dat, opa?"

    "Dat zult je horen'', sprak de oude man, "maar op een andere keer. Voor ditmaal moet ik ophouden, maar uitstel is geen afstel".

    -0-

    "En nu, Jan, zo sprak grootvader een veertien dagen later, toen zijn kleinzoon weer bij hem was, "zal 'k je verder vertellen, opdat je weet hoe 't kwam, dat ik voor goed in Nederland bleef.

    De schipper die mij had meegenomen, moest te Rotterdam lossen. Op een zaterdagmiddag ‑ 'k herinner het mij nog zeer goed - waren we daarmee bezig. We lagen op de Maas, dicht aan de wal en op de rivier was 't vol schepen en jachten, zeil- , en roeischuitjes, want het was prachtig weer.

    Opeens hoorde ik een geweldig geschreeuw. Ik zag om en bespeurde een kleine boot, die geheel 't onderst boven lag. Een groot vaartuig was er, zo bemerkte ik later, tegenaan gevaren. Twee mannen, of liever jongelieden, lagen in 't water, doch ik zag aanstonds dat zij zwemmen konden, maar tegelijk angstig rondzagen. Al 't volk rondom schreeuwde. Er lag namelijk nog een derde in 't water, maar ik kon hem niet zien, want hij was gezonken, daar hij niet zwemmen kon, en degenen die hem hadden zien onderduiken, riepen dat hij zeker onder 't schip geraakt was.

    Nu had ik als jongen voortreffelijk leren zwemmen en kon duiken als een eend. Zonder mij lang te bedenken wierp ik mijn buis uit, sprong in de Maas en dook onder. In 't eerst onderscheidde ik niets, doch 't duurde niet lang of ik bespeurde een zwart lichaam, dat scheen te spartelen. Niet veel moeite wist ik het te grijpen, 't was de drenkeling. Zoals je weet is het in 't water gemakkelijk iets voort te slepen en 't gelukte mij dan ook met mijn last onder 't schip uit en boven water te komen. 't Was hoog tijd, want de jongen die ik gegrepen had, was de dood nabij en ik zelf was bijna gestikt. Verdrinken is eigenlijk stikken en niet anders.

    Gelukkig waren in die tussentijd wel vijf, zes bootjes met mannen naderbij gekomen, en weldra werd ik goed en wel met de geredden jongeling naar land geroeid. Ik wilde weer naar de schipper terug, maar een deftig gekleed heer hield mij tegen en zei iets dat ik niet verstond. Ik antwoordde in het Duits en dadelijk sprak hij in dezelfde taal: "Ga maar mee, voor de schipper zal ik wel zorgen".

     

    Een half uur later bevond ik mij in een der kamers van een huis, zo prachtig als ik er nog nooit een had gezien. De kajuit van "Lange Lourens" was daar niets bij. Dezelfde heer, die des middags tot mij had gesproken, trad binnen, nadat ik eerst schone, droge kleren had moeten aantrekken en gesmuld had aan een hartsterking, zoals er noch op 't schip noch thuis mij waren te beurt gevallen. Naast de heer liep een dame, wat ouder dan hij. 't Waren, de vader en de moeder van de jongeman die ik had gered. Ik zal je maar niet alles vertellen, hoe zij mij wel honderdmaal bedankten, hoe de dokter, die voor de drenkeling was gehaald, ook naar mij moest komen zien, die er gelukkig best aan toe was, en zoveel meer. Ik had een heerlijke middag. Maar 't beste volgde nog.

     

    Toen ik heen zou gaan namelijk, vroeg mij de heer wat mijn beroep was. Ik antwoordde dat ik er nog geen had, en vertelde hem mijn hele geschiedenis.

    "Kun je Duits schrijven?" Vroeg hij, "en een brief opstellen?"

     "Ja", antwoordde ik.

     "Nu", sprak hij, "hier is een pen en papier. Schrijf nu eens in 't Duits op wat hedenmiddag is gebeurd. Dan wil ik het straks gaarne eens lezen".

    Hij ging heen en ik zette mij aan het werk, terwijl de knecht brood en bier voor mij bracht. Hoe gelukkig dat ik nog in de laatste tijd op school alles zo degelijk had geleerd. Hoe had de Heere alles bestierd en voor mij gezorgd, zonder dat ik het wist!

    Een paar uur later trad mijnheer weer binnen; ik was klaar. Hij nam het papier op, las het langzaam en aan­dachtig een paar maal door, en sprak toen: "Dat is flink gedaan, beste vriend: men zou 't onder je eenvoudige kiel niet zoeken. Gij hebt mijn zoon gered en dit is meer dan ik je ooit kan vergelden. Wil je bij mij blijven, dan zal ik met Gods hulp mijn best doen 't zo ver te brengen, dat jij geen reden hebt tot klagen en in dit land vindt wat je er zoekt".

    Ik wist niet wat te antwoorden en stemde zwijgend toe. Maar toen hij mij nu ook nog een geschenk in geld wou geven, weigerde ik. Een nieuw pak, dat inderhaast voor mij was gehaald, moest ik echter van de dame aannemen. En toen ik nu zo, als een heer gekleed, weer alleen liep door de straten der vreemde stad, die ik echter reeds begon lief te krijgen, kwamen mij de tranen in de ogen van blijdschap en dankbaarheid. Maar Hem te danken, die voor de tweede maal reeds mij bewaard en gered had, vergat ik. 't Was alsof ik in het vrije, nieuwe leven, dat ik nu een poos geleid had en in het vreemde land, de Heere geheel begon te vergeten, hoe trouw Hij ook voor mij had gezorgd. Maar Hij vergat mij ook verder niet.

     

    Reeds de volgenden dag ging ik uit de dienst van de schipper over in die van de heer Maetsens, zoals mijn nieuwe meester heette. Ik werd op zijn kantoor geplaatst, en had de eerste dagen niet veel anders te doen dan boodschappen te verrichten, brieven te ontvangen dit en dat af te schrijven, enz. Hoe ongewoon mij dat werk en vooral het lange zitten ook was, ik wende er spoedig aan. Daar niemand zo goed Duits schreef en verstond dan ik, kreeg ik weldra een deel van 't werk, dat de Duitse handel betrof, voor mijn rekening. Na een maand of wat gevoelde ik mij er volkomen in thuis, en zo groeide uit de gewezen scheepsjongen een kantoorklerk. De ruil was niet kwaad, vooral omdat ik zeer goed betaald werd, meer uit dankbaarheid dan om mijn werk, denk ik. Maar hoe 't zij, reeds na zes maanden kon ik twintig daalders aan moeder te Rostock zenden. En nog weet ik hoe ik wel een half uur zat te snikken en te wenen bij 't lezen van de brief, die zij mij schreef na 't ontvangen van dat geld.

     

    't Was goed dat ik die brief ontving. Je moet namelijk weten dat ik, ofschoon elk mij een oppassend jonge man noemde en mijn patroon zeer over mij tevreden was, toch steeds verder van de Heere afdwaalde. Mijn enige gedachte was nu geld verdienen, rijk worden. Ik bedacht niet dat de Schrift zegt, hoe zij die dat willen in vele verzoekingen en in de strik vallen. Mijn meester was een Godvrezend man; op zondag werken deed hij nooit. Ik echter nam in stilte een of ander werk van 't kantoor mede en maakte dat vaak zondags op mijn kamer af, of ik gebruikte de Dag des Heeren om mijn geld te tellen en te berekenen hoe ik nog meer kon winnen. Naar de kerk ging ik nooit . . . ."

    "Maar u kon ook de dominee niet verstaan", zei Jan.

    "Daar zat het niet in", sprak grootvader. "Want er was ook een Duitse kerk, en bovendien begon ik 't Nederlands al aardig te spreken. Neen, de lust ontbrak".

     

     

    Ontmoeting met ds. Wilhelmus à Brakel.

     

    De vijfde augustus was het de verjaardag van mijn patroon. Er werd dan een groot feest gegeven, waar alle ondergeschikten bij mochten komen en dus ook ik. Er waren nog verscheiden gasten en onder anderen één, die ik en velen met mij nooit zullen vergeten. Het was dominee Brakel, een man die bij iedereen te Rotterdam geëerd was".

    "Is dat dezelfde dominee, die de twee dikke boeken heeft geschreven, waar u zo dikwijls in leest, grootvader? Met dat prentje er in?"

    "Juist Jan. Je bedoelt de "Redelijke Godsdienst". Je hebt de afbeelding van Brakel die er in staat ook al gezien, merk ik, en weet dus hoe hij er uitzag. Nu, die eerwaardige predikant was er ook, en wij hoorden het gebed, dat hij deed voor onze patroon en zijn vrouw en kinderen en allen die in 't huis waren.

    Een poosje later toen ik een ogenblikje op een bank in de tuin zat, kwam vader Brakel ‑ zo noemden we hem - daar ook en ging juist naast mij zitten, waar ik niet erg op gesteld was, want ik had de Heere God niet lief en dus ook Zijn dienaren niet.

    Weldra raakte ik met de dominee in een druk gesprek, en tot mijn verwondering bespeurde ik, dat hij geen strenge, vervelende man was, zoals ik gedacht had, maar iemand met wiep 't een genoegen was te praten.

     

    "Hij was zelfs zo vriendelijk Duits te gaan spreken, toen hij bemerkte dat ik zijn taal nog moeilijk sprak".

    "En wat vroeg hij u wel, opa?"

    "O allerlei Jan, ik ben er veel van vergeten, doch niet wat hij bijna 't laatst vroeg. Dat was, hoe ik mijn Zondagen doorbracht.

    "Je hebt dan", zei hij, "geen werk en komt zeker trouw ter kerk. Kan je al een Hollandse preek verstaan?"

    Ik werd wat verlegen en wilde mij eerst met een leugen redden. Gelukkig deed ik dat echter niet, maar vertelde enkel dat ik zondags dikwijls te moe was om 's morgens naar de kerk te gaan en 's middags graag wandelde.

    "Lieve vriend", sprak dominee Brakel, "je doet als velen. Zij verslapen de ochtendkerk, vereten de middagkerk en verwandelen de avondkerk. Maar, bedenk wel, dat er een tijd komt, waarin je iets anders en iets meer zult nodig hebben, dan slaap of eten of wandelingen. De Heere heeft u, gelijk je mij verteld hebt, nu driemaal Zijn gunst bijzonder betoont. Maar als je Hem vergeet, zal Hij u eindelijk ook verlaten".

    Toen stond hij op en ging weer naar binnen; ik volgde hem. Die avond had ik weinig genoegen meer, want ik kon zijn woorden maar niet vergeten. Eigenlijk heeft hij toch gelijk, moest ik erkennen, doch mijn verdorven hart was nog zo vol met de dingen van deze wereld, dat ik tenslotte mijn best deed vader Brakel te vergeten, en mij niet te storen aan wat hij had gezegd.

     

    Een week of wat later keerde ik op een maandagavond van het kantoor naar huis terug, toen ik de dominee in de verte zag aankomen. Wacht, dacht ik, laat ik hem ontlopen; anders vraagt hij zeker weer waar ik gisteren geweest ben, en volgt een nieuwe bestraffing.

    Maar vader Brakel of liever de Heere God wist mij wel te vinden. Juist wilde ik een zijstraat inslaan, toen er een vrachtwagen uitkwam met twee paarden bespannen. Een van de dieren viel, er ontstond een gedrang van volk zodat ik er niet door kon, en eer ik er aan dacht stond de dominee naast mij en tikte mij op de schouder. "Wel, hoe heb je nu de laatste Dag des Heeren doorgebracht?" Was direct zijn eerste vraag.

    Ik werd wat knorrig en antwoordde kortaf: "Ik ben thuis geweest, dominee, en heb mijn tijd besteed met het nazien van rekeningen".

    Vader Brakel zag mij ernstig aan en sprak toen langzaam en plechtig: "Daar zal de Oordeelsdag ook mee doorgebracht worden, onthoudt dat. Ik groet u, mijn vriend".

    "Maar wat wou hij daarmee zeggen, opa", vroeg de jonge hoorder.

    14-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het ideaal van een meisje dat een kerk kocht....

    Het ideaal van een meisje dat een kerk kocht

    Er was eens een meisje in Philadelphia, dat graag naar de zondagsschool ging. Op een zondagochtend was ze om een bepaalde reden wat later dan anders bij de kerk. Toen ze door de zijramen naar binnen keek, zag ze, dat het zaaltje al helemaal vol zat. Teleurgesteld ging ze op het stoepje van de kerk zitten. De voorganger van de kerk, die een controleronde deed, vond haar daar.

    'Wat is er met jou aan de hand?" vroeg hij.
    'Ik, eh ... Er is geen plek meer binnen.' zei ze triest.
    'Dan maken we toch een plekje voor je,' lachte de man.
    Hij nam haar mee naar de zondagsschoolzaal, haalde ergens een stoel vandaan en zette die in het middenpad naast de andere stoelen. Zo had het meisje toch nog een fijne ochtend.

    Een paar jaar later werd de voorganger echter gebeld. Het bewuste meisje was gestorven. De voorganger werd gevraagd om de begrafenis te leiden, wat erg aangrijpend was. Maar na deze dienst kreeg hij van haar ouders een papiertje in handen gedrukt. Er was 57 cent bijgevoegd. Op het papiertje stond: 'Dit geld is om een grotere kerk te bouwen met een grotere zondagsschoolzaal.'

    Wat ontroerend. De voorganger vertelde alles de volgende zondag in de kerk en veel mensen kregen tranen in de ogen. Op de een of andere manier hoorde een krant dit verhaal en publiceerde het. Toen stroomde van alle kanten geld binnen voor een nieuwe kerk. Iedereen wilde de laatste wens van het meisje in vervulling doen gaan. Een kerk bouwen, dat is één, maar een waar haal je tegen een redelijke prijs een stuk grond vandaan in zo'n grote stad als Philadelphia?

    Op een dag kwamen er een paar zakenlui bij de kerkbestuurders om te praten over de koop van een prachtige locatie. En weet je wat ze voor prijs vroegen? Zevenenvijftig cent! Het bedrag wat het meisje, dat zoveel van Jezus hield, van haar zakgeld had gespaard

    11-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (181 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    07-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoeken en Vinden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Zoek Jezus veel, zoek Jezus vroeg
    Wie Jezus heeft, die heeft genoeg
    .

    07-12-2013 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstdag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een dag zoals vandaag
    Voor menigeen een vraag
    Toch kun je het overal horen
    Christus is geboren.

    Merry  Christmas

    25-12-2012 om 17:43 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst
    Zie je die ster aan de hemel stralen
     Die de wijzen, de weg mocht wijzen
     Om het Kindeke te aanbidden te prijzen
     En de herders uit de velden Hun pas versnelden
     Om daar te zien en te horen
     Dat Jezus was geboren
     En verheugd weer naar het veld gingen 
    Om samen Ere zij God te zingen
     En daar in Bethlehem, in doeken gewonden
     Is Hij gekomen om onze zonden 
    Te reinigen met Zijn bloed, Zijn leven
     Door ons een kans te geven
     Ja ons zelfs heeft doen beloven
     Als we in Zijn Naam geloven
     Ons het eeuwige zalige leven zal en wil schenken
     Ik hoop dat ook jullie mogen gedenken
     En weten, dat wie Hem aanroept in de nood
     Zijn gunst zal vinden, oneindig groot
     Hoop dat dit enige troost mocht geven
     En jullie mogen zien wie Hem aankleven
     Wat de toekomst ook zal zijn
     Te kunnen zeggen, Jezus is mijn.
     Gezegende kerstdagen, en
    een gezegend nieuw jaar. Teunis en fam.

    23-12-2012 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KOM

    Kom

    Kom ook al lees je dit voor de eerste keer

    Kom ook al is het de duizendste, of nog meer

    Kom tot Jezus die de Zaligmaker is

    Kom tot Hem die u wil verlossen van hel en verdoemenis

    Kom met uw hoogmoed , haat of nijd

    Kom Hij scheld u, uw schulden kwijt

    Kom misschien lijkt dit dom

    Kom de Heiland kijkt naar u om

    Kom Hij wilde sterven voor u voor jou

    Kom ook al voel je geen berouw

    Kom als je zo graag geborgen wilt zijn

    Kom met al je nood, met al je pijn

    Kom ook maar met al je smart

    Kom ook al lijkt alles zo verward

    Kom ook al denk je dit is toch niet voor mij

    Kom want echt de enige Zaligmaker is Hij

    Kom, ja kom nu het nog kan

    Kom nu, jongen meisje vrouw of man

    Kom heden het is nog niet te laat

    Kom weet dat er geschreven staat

    Kom tot Mij met al uw moeite uw last

    Kom geef Mij uw hart, Ik houd u vast

    Kom , O kom dan, Ik smeek het u

    Kom stel niet uit, ja kom,  kom,  kom, ja kom nu!

    Kom dit gedicht  is een hartekreet

    Kom lees, en geloof ,dat Christus  ook voor jou dit deed.

    16-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (34 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vissers van mensen

    Turend aan de waterkant

    Zag men eens een visser staan

    Het was niet ver bij ons vandaan

    Een hengel zag men in zijn hand

    Wat ons opviel was zijn moedig wachten

    Lokaas strooiend om te vangen

    Had hij maar één groot verlangen

    Steeds tobbend in  gedachten

    Hoe vang ik nu de meeste vissen

    K ’wil ze zo graag laten  bijten

    Zonder vis naar huis, zou hem zo  spijten

    Niet één kon hij er missen

    Wat hij niet zag dat diep in t ’water

    Menig vis afkeurend zag

    Terwijl het toch niet aan zijn viskunst lag

    Hij ving niets, hoorde men  later.

     

    Zo zijn er ook vissers van mensen

    Die dag in, dag uit ook mogen zaaien

    Niet wetend, waar het heen mag waaien

    Maar al strooiend vurig wensen

    Dat Hij alleen de wasdom geeft

    Die door Zijn vissers nog steeds laat horen

    Dat Hij zoekt, wat is verloren

    Te mogen verkondigen, Mijn Verlosser leeft.

    Dienstknecht te mogen zijn in s ’Heren wijngaard

    Zoals een hovenier ook eens mocht vragen

    Wat extra meststof aan mocht dragen

    Opdat die boom nog werd gespaard

    Ook mag men nu nog steeds weer horen

    Soms in een dorp, zelfs in een stad

    Zoals eens iemand aan Zijn voeten zat

    Er is een mens opnieuw geboren.

     

    Ter bemoediging voor predikanten.

     

    15-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (27 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt

    Beste Patricia,

    Ik bedank je bij dezen
    Wat ik zojuist hebt gelezen
    Dit berichtje deed me goed
    Vandaar deze groet
    Het was voor mij een bemoediging
    Want o, altijd maar weer die twijfeling
    We mogen toch geheel en al op Hem vertrouwen
    Dat zal ons dan ook nooit berouwen
    Hij is toch de Parel van grote waarde
    Die nederdaalde op aarde
    Ja in de stal geboren
    Om te redden, wat is verloren
    Maar nu ga ik dit schrijven besluiten
    Na nogmaals mijn dank te uiten

    Groeten van Teunis en gezegende kerstdagen en een voorspoedig nieuwjaar.





       

    15-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Kindeke geboren

     

     

     

    Ook Jozef en Maria reisden af naar Bethlehem

    Om gehoor te geven aan des keizers stem

    Maar in herberg of huis, nergens geen plaats meer

    We zitten vol kregen ze te horen telkens weer

    Nergens konden ze wat vinden, dit hoorden ze echt overal

    Totdat ze terecht kwamen in een stal

    Mocht Maria haar eerstgeboren Zoon baren

    En wond Hem in doeken, en legde het in de kribbe neer

    Onze Zaligmaker, onze Verlosser, Jezus onze Heer

    En ziet in het veld waren de herders bij de schapen

    Daar hielden ze de wacht, ze mochten niet slapen

    Tot er opeens een engel des Heeren bij hen kwam staan

    Die sprak hen, O zo vriendelijk aan

    Dat ze echt niet hoefden te vrezen

    Want het kindeke is geboren, zoals we lezen

    Ere zij God mochten ze toen samen zingen

    Ja een grote menigte kwam hen omringen

    En zongen vrede op aarde, in de mensen een welbehagen

    Wat een liefde, als we dit eens zagen

    Zouden ook wij allen komen tot Hem

    En luisteren naar zijn liefdevolle stem

    De herders gingen met haast heen en zij vonden

    Maria en Jozef, en het Kindeken in doeken gewonden

    En ze vertelden aan een ieder die het wilde horen

    Dat het Kindeke Jezus in Bethlehems stal was geboren

    Lukas 2

     

     

     

    09-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (234)
    08-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstgedicht, de droom van Jozef
    ..

    De droom van Jozef.

     

    Was dit nu zijn aanstaande vrouw?

    hij had haar zo lief, met heel zijn hart

    zou zij dan toch? O, wat was dit hard!

    Had zij een ander, was zij hem ontrouw?

     

    Waarschijnlijk hoorde hij het pas

    toen Maria terug kwam van Elisabeth

    na drie maanden, ja toen pas, hoorde hij het

    Dat zijn geliefde, zwanger was…

     

    Maria probeerde het hem uit te leggen

    deze zwangerschap, kwam niet door een man

    maar door Gods Geest, dit alles vertelt zij hem dan

    Jozef gelooft het niet! Om het maar ronduit te zeggen.

     

    Nu moet u weten, dat in die dagen

    wanneer een ongehuwd meisje zwanger was

    zoals ik in een Bijbelverklaring las

    Ze werd gestenigd,… gestenigd?...

    zijn geliefde, dit kon hij niet verdragen!

     

    Hij wilde haar heimelijk verlaten

    er was geen andere keus, zoals hij dacht

    maar dan, als hij droomde, in een nacht

    verscheen er een engel en begon te praten.

     

    Zeggende: Jozef wees niet bevreesd

    want het kindje wat in Maria leeft

    is Jezus de Zaligmaker, die verlossing geeft

    Ontvangen uit de Heilige Geest.

     

    Hetgeen voorzegd was, door de profeten

    neem Maria, gerust tot je vrouw

    want zij is niet ontrouw, maar getrouw

    Emmanuel, God met ons, zo zal Hij heten. 

     

    Als Jozef dan uit zijn slaap was ontwaakt

    luisterde hij, naar de opdracht des Heren

    niets kon hem nu nog weren.

    van de moeder van Jezus, de Getrouwe,
    die zijn volk,
                       
    voor eeuwig gelukkig maakt….

    08-12-2011 om 09:27 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (72 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zingen in de Kerstnacht....
    .
    schrijf h

    Jubelend bazuingeschal

    Is deze nacht te horen

    Harp, orgel, fluit en mensenkoren

    Ere zij God, hoort men overal..

     

    Sterren, stralend aan het hemelrijk

    Lied’ren klinken, vol van pracht

    Vrede op aard en stille nacht

    Men zingt ter ere van Zijn Koninkrijk..

     

    Gezaam’lijk is men nu bijeen

    Luist’rend naar het evangeliewoord

    Aansluitend wordt een lied gehoord

    Jubelend, dat Hij op aard verscheen.. 

     

    Zingt mee, heft blij de lofzang aan

    Verheft uw stem, laat het toch horen

    Het Kindje Jezus is geboren

    Eens mochten herders tot Hem gaan..

     

    Om te aanbidden dit Koningskind

    Dat voor ons op aarde is gekomen

    De zondaarslast op Zich heeft genomen

    Immanuel...... ook door u bemind?...

    08-12-2011 om 09:26 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (87 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eens was het Kerstnacht........
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Kerstnacht,

     

    Jubelend, bazuingeschal

    Is deze nacht te horen

    Harp, orgel fluit en mensenkoren

    Ere zij God, hoort men overal..

     

    Sterren stralend, aan het hemelrijk

    Lied’ren klinken, vol van pracht

    Vrede op aard, en stille nacht

    Men zingt ter ere, van Zijn Koninkrijk..

     

    Gezaam’lijk is men nu bijeen

    Luist’rend naar het evangeliewoord

    Aansluitend word een lied gehoord

    Jubelend, dat Hij op aard verscheen.. 

     

    Zingt mee, heft blij de lofzang aan

    Verheft u stem, laat het toch horen

    Het Kindje Jezus is geboren

    Eens mochten herders tot Hem gaan..

     

    Om te aanbidden dit Koningskind

    Dat voor ons op aarde is gekomen

    De zondaarslast, op Zich heeft genomen

    Immanuel, ook door u bemind?...

     

     

     

     

     

    08-12-2011 om 09:25 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (37 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstfeest voor kinderen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Voor de kleintjes

     

    Dit wordt een gedichtje

    Als je het leuk vind vertel het

    dan ook maar aan andere kinderen

    of je neefje of nichtje.

     

    Er was eens een meisje dat Maria heette

    die had verkering met:…….. weet je het nog of

    ben je het vergeette?

    Op een dag kwam er een engel bij haar

    weet je wat die zei: nou luister maar.

    Of weet je het al, ik denk dat ik

    het toch maar vertellen zal.

     

    Die engel bracht een boodschap

    Maria zou een kindje krijgen

    O, wat een blijdschap ze moest

    het vertellen, ze kon niet zwijgen

    want dit was niet zomaar een Kind

    nee, echt waar moet je maar eens horen

    Jezus, de Heiland, zou uit haar

    worden geboren.

     

    Enige tijd later ging zij naar een verre stad

    samen met Jozef haar verloofde

    dit moest omdat de Keizer dit gezegd had

    toen gebeurde het wat de engel haar beloofde

    Hier in een stal, in Bethlehem want er was geen

    andere plaats voor Hem.

    Hier werd de Here Jezus geboren in een stal

    Omdat Hij de mensen van

    hun zonden verlossen zal.

     

    In Bethlehems stal

    Lag Christus de Heer

    In doeken gehuld

    Als kindje terneer

    Voor Hem was geen plaats meer

    In herberg of huis

    Zijn wieg was een kribbe

    Zijn troon was een kruis

     

     

    08-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Emmaüsgangers

    De Emmaüsgangers

    Somber, peinzend overdenkend liepen zij daar

    Vertwijfeld, bedroefd spraken zij samen

    De ene heette Kleopas, verder weet ik geen namen

    Maar Hij heeft toch gezegd!, en zo ging het steeds maar

    Ze vraagden, en antwoorden elkaar bewogen

    Wat een droefheid, wat een klagen

    Tot Jezus zelf bij hen kwam, wat zij niet zagen

    En vraagde hun vol mededogen

    Waar hebt u het toch over en wat een verdriet?

    Maar u komt hier zeker niet vandaan

    Spraken zij, onder het verdergaan

    Weet u dan niet, wat hier de laatste dagen is geschied?

    En verhaalden Hem alle dingen van het kruis tot het graf

    Zo zijn er wat vrouwen in de vroege morgenstond

    Aan het graf geweest waar men Zijn Lichaam niet vond!

    Maar wel een engel die hun deze blijde boodschap gaf

    Dat Jezus leeft!, ja is opgestaan

    En anderen waren daar, die Hem zochten

    Maar Hem daar ook niet vinden mochten

    Toen sprak Jezus hun dringend aan

    Noemde hun ongeloof, en onverstandigheid

    Dat Christus dit had moeten doen voor zondaren

    Door Zijn leven te geven, om het hunner te sparen

    Voor Zijn volbrachte werk in eeuwigheid

    Lukas 24

    07-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maria... kerst

    Maria….

     

    Een naam voor velen bekend

    Uit haar is Jezus geboren

    Zij was door God uitverkoren

    Tot haar,heeft Hij zich gewend..

     

    Lang, is het nu geleden

    Vele lange, lange, jaren

    Dat zij Jezus mocht baren

    Blijdschap, was er toen, maar ook heden..

     

    Van dit Kind, mocht zij, de moeder wezen

    O, wat een vreugd' mocht zij beleven

    Dit Kind, van God, aan haar gegeven

    O, wat een wonder, dat zij Hem, mocht vrezen..

     

    Moeder, te mogen zijn van dit Kind

    Als mama, door Hem te worden aangesproken

    Heeft misschien, al menig hart gebroken

    Als moeder, door Hem bemind!

     

    De last van ons, die Hij moest dragen

    Vrijwillig door Zijn lief’lijk Hart

    De dood aan ’t kruis, stierf Hij vol smart

    Voor ons, om ’t eeuwig welbehagen..

     

    Maria s’ leven was ook vol zorgen

    Ook door haar ziel, ging er een zwaard

    Zo graag, had zij Hem dit leed bespaard

    Maar waren, wij dan wel geborgen?

     

    Ook voor haar, moest Hij op aard verschijnen

    Zij mocht worden, een kind van haar Kind

    Zo mocht Hij, ook door haar worden bemind

    Als Verlosser, voor haar en de zijnen..

     

    Maria, gezegend is haar naam

    Zij mocht haar Zaligmaker roemen

    Door dit in haar lied te noemen

    Ook wij mogen tot Jezus komen,

    Ja wij allen te saam…

    07-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (34 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De blijde boodschap van het Kerstfeest
    ..

    De blijde boodschap van het Kerstfeest

    De geboorte van Jezus in Bethlehems stal

    Een kribbe is Zijn wiegje geweest

    Jezus die de Verlosser wezen zal.

     

    Jozef ging ook uit van Galilea

    Samen met zijn ondertrouwde vrouw Maria

    Naar Bethlehem dit was hun eigen stad

    Hetgeen de Keizer Augustus geboden had

    Aldaar moesten zij zich in laten schrijven

    Zij zochten een plek waar zij konden verblijven.

     

    Wat een teleurstelling stond hun te wachten

    Want er was geen plaats in de herberg,

    waar zij wilden overnachten.

    Ze zochten overal, maar kwamen terecht in een stal.

    Ja in een stal! Waar Jezus geboren werd

    Geen kleertjes, maar doeken,

    en een kribbe was Zijn bed.

     

    En ziet: de herders waren in het veld

    Toen kwam een engel des Heeren,

    die heeft het hun verteld

    Dat Jezus in Bethlehem was geboren

    Wat waren ze blij om dit te horen

    En, er werd gezongen, door een grote schaar

    Van Gods Zoon, als Redder, van het grootst gevaar..

    Ook wij, mogen dit zingen, jaar in jaar uit
    Komt zingt dan, dit lied als besluit...

    Ere zij God

    In den hoge

    Vrede op aarde

    In de mensen in de mensen

    Een welbehagen een welbehagen

                  Amen

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    07-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (45 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De verloren zoon

    .


    De Here Jezus verteld een gelijkenis
    Over de verloren zoon, gaat dit verhaal
    Die vroeg vader, mag ik alvast mijn erfenis
    Ik bedoel mijn deel, geef het mij maar allemaal.

    Met pijn in het hart, gaf vader hem zijn deel
    Mijn zoon, blijf toch hier
    Niets ontbreek je, er is zoveel
    Maar neen, hij vertrok, hield van het plezier.

    En op een zekere dag, reisde hij naar een ver land
    Dit was pas leven, wat een weelde
    Hij strooide met geld, door hoogmoed overmand
    Er kwam geen einde aan, tenminste dat was, wat hij zich verbeelde.

    In de Bijbel staat, dat hij zijn geld verkwiste
    Door overvloediglijk te leven
    Nu pas bleek, hoe hij zich vergiste
    Zijn rijkdom was voorbij, het duurde maar even.

    En in dat land kwam een grote hongersnood
    Hij had niets meer om te verteren
    Varkenshoeder werd hij toen, maar had geen brood
    O, wat was dit ontberen.

    Hij begeerde het voer van de varkens te eten
    Vrienden had hij niet meer, niemand gaf hem iets
    Hij dacht ik verga van de honger, als mijn vader dit zou weten
    Zijn knechten leven in overvloed, en ik heb niets.

    Hij kreeg berouw, en kwam tot inkeer
    En dacht, ik ga terug naar mijn vader
    En zal hem zeggen, vader uw zoon waardig ben ik niet meer
    Zo keerde hij huiswaarts, al nader, en nader.

    Van verre zag zijn vader hem al aankomen
    Was dat zijn zoon, kwam hij daar echt aan?
    Dit deed zijn hart,vol met liefde overstromen
    En snelde hem tegemoet, kon niet meer blijven staan…

    En viel hem om zijn hals, en kuste hem
    Toen sprak de zoon, mag ik als een van uw dienstknechten zijn vader
    Maar vader sprak tot zijn dienstknecht, met vreugdevolle stem
    Breng het beste kleed, en een ring aan zijn hand, en schoenen nader.

    En laat ons het gemeste kalf slachten
    En laten we eten en drinken, en vrolijk wezen
    Want wat wij niet meer durfden verwachten
    Mijn zoon was dood, maar is weer weder levend geworden, zoals we lezen.

    Hij was verloren, maar is gevonden
    Als dit nu eens een les voor ons mocht wezen
    Zo mogen wij ook tot Jezus gaan, vergeving vragen voor onze zonden
    Want Hij is zo goed zo groot, zo trouw Zijn naam zij eeuwig geprezen.

    Lucas 15 vers 11 t/m 24

     

    06-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zeg het aan Jezus....
    .

    Wat zijn er al een zorgen in dit leven

    Ik hoop echt, dat dit schrijven u wat rust kan geven

    Maar voor wie mag dit dan wel wezen

    Misschien herkent u zich als u verder zult lezen

    Uw eenzaamheid, uw moedeloosheid, uw verdriet

    Of misschien heel wat anders, ook al staat het hier niet…

     

    U zou het zo graag aan iemand uitleggen

    Maar het lukt niet, u kunt het niet zeggen

    U verlangt zo naar een luisterend oor

    Iemand die niet verwijt, maar zegt spreek maar, ik hoor

    Of is het zo erg dat u het niet durft te vertellen

    Slapeloze nachten, het kan u zo kwellen ….

     

    Misschien kan het nog veel erger zijn

    Uw hopeloosheid, uw pijn

    U kunt er met niemand over praten

    U voelt zich zo verlaten

    Misschien ziet u nergens geen uitweg meer

    Steeds komt die ene gedachte weer…

     

    Er is echt wel Iemand die om u geeft

    Die u begrijpt, omdat Hijzelf zoveel geleden heeft

    Zelfs de angst der hel moest ondergaan

    Is uit de dood weer opgestaan

    Jezus kent u moeite uw verdriet

    Ga nu tot Hem, Hij verwerpt u niet…

     

    Ik hoop dat u geloofd, wat u leest

    Dat Jezus al uw zwakheden geneest

    Als u vertrouwend tot Hem gaat

    Geloofd dan dat in de Bijbel staat

    Komt tot Mij die vermoeid zijn en belast

    Zijn Woord is waar, Zijn Woord is vast

    Dan zult u ondervinden in uw leven

    Dat Hij u rust wil geven….

     

    Jezus biedt uitkomst, Hij heelt de smart

    Stort voor Hem uit u ganse hart

    En kniel nu voor Zijn voeten neer

    Met al uw pijn, met al uw zeer

    Dan zult u Zijn hulp ervaren

    Die alles heeft gedaan, om u te sparen

    Voor uw behoud mag u zich tot Jezus wenden

    En dan zal Hij u bijstand zenden…..

     

     

    05-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (78 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    03-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Heilig Avondmaal....voor wie?
    .

    Wat een titel zult u misschien denken

    Toch hoop ik dat u aan dit schrijven wat aandacht zult schenken

    Ach denkt u misschien dit is niks voor mij

    Lees dan even door misschien is er juist voor u een woordje  bij

    Nee hoor, ik ben veel te druk met andere dingen zoals mijn baan

    Hier kan ik nu echt niet bij stilstaan

    Ik heb het veel te druk met mijn carrière en mijn gezin

    Misschien verdiep ik me hier later wel eens in

    Maar juist nu, heden is het de welaangename tijd

    U bent op reis naar de eeuwigheid!

    Aan een ieder laat Hij het horen

    Jezus zoekt wat is verloren….

     

    Een ander zegt, wat ik hierboven heb gelezen

    Kan voor mij niet van toepassing wezen

    Ik ben echt wel bezig met deze dingen

    U moest eens weten welke zorgen mij omringen

    Maar als ik zie op mijn leven op mijn zonden

    Die de Dierbare Heiland verwonden

    Dan kan ik toch niet zomaar tot Hem gaan

    Weet u wel, wat ik Hem heb aangedaan?

    Nee zoals ik het nu voel ben ik veel te slecht

    Ik moet eerst mijn leven beteren, ja dat meen ik echt

    Mijn vriend(in) ik hoop dat u het weet

    Jezus zegt, Komt want alle dingen zijn gereed….

     

    Een pasklaar antwoord kan ik u ook niet geven

    Want ik ben geen kenner van uw leven

    Maar wend u zich toch alleen tot Hem

    Die vraagt met Zijn liefdevolle stem

    Hoort want een ieder die in Mij geloofd

    Ja dit heeft Hij echt beloofd!

    Wilt u dan niet direct tot Hem gaan

    Geloof het toch, Hij laat u echt niet staan

    Eens riep Hij uit het is…. VOLBRACHT

    Zie toch op Hem, Die op u wacht

    Die al uw zonden uit wil wissen
    Vlucht nu tot Hem, u kunt Hem niet missen
    Die alles, alles heeft voldaan

    Opdat u Zijn Heerlijkheid in mag gaan



    Zou u zo’n Heiland dan niet vertrouwen?

    Zijn woord is waar, daar kunt u echt op bouwen

    Met dit schrijven ga ik nu stoppen

    Maar nog eenmaal mag ik u wijzen op Zijn kloppen

    Vertrouw Hem toch geheel en al

    En weet dan, dat Hij u niet beschamen zal

    Wie in Hem geloven, ja die allemaal

    Mogen deelnemen aan het Avondmaal…

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    03-12-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    08-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De geboorte van de Here Jezus

    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon

    gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verderve, maar het eeuwige

    leven hebbe.

    Johannes 3:16

    Lukas 2. 

    1 En het geschiedde in diezelfde dagen, dat er een gebod uitging van den Keizer Augustus, dat de gehele wereld beschreven zou worden.

    2 Deze eerste beschrijving geschiedde, als Cyrenius over Syrië stadhouder was.

    3 En zij gingen allen om beschreven te worden, een iegelijk naar zijn eigen stad.

    4 En Jozef ging ook op van Galilea, uit de stad Nazareth, naar Judea, tot de stad Davids, die Bethlehem genaamd wordt, (omdat hij uit het huis en geslacht van David was);

    5 Om beschreven te worden met Maria, zijn ondertrouwde vrouw, welke bevrucht was.

    6 En het geschiedde, als zij daar waren, dat de dagen vervuld werden, dat zij baren zoude.

    7 En zij baarde haar eerstgeboren Zoon, en wond Hem in doeken, en leide Hem neder in de kribbe, omdat voor henlieden geen plaats was in de herberg.

    8 En er waren herders in diezelfde landstreek, zich houdende in het veld, en hielden de nachtwacht over hun kudde.

    9 En ziet, een engel des Heeren stond bij hen, en de heerlijkheid des Heeren omscheen hen, en zij vreesden met grote vreze.

    schilderij van Gebr. Van Limburg: Verkondiging aan de herders

    10 En de engel zeide tot hen: Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal;

    11 Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.

    12 En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en liggende in de kribbe.

    13 En van stonde aan was er met den engel een menigte des hemelsen heirlegers, prijzende God en zeggende:

    14 Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.

    15 En het geschiedde, als de engelen van hen weggevaren waren naar den hemel, dat de herders tot elkander zeiden: Laat ons dan heengaan naar Bethlehem, en laat ons zien het woord, dat er geschied is, hetwelk de Heere ons heeft verkondigd.

    16 En zij kwamen met haast, en vonden Maria en Jozef, en het Kindeken liggende in de kribbe.

    17 En als zij Het gezien hadden, maakten zij alom bekend het woord, dat hun van dit Kindeken gezegd was.

    18 En allen, die het hoorden, verwonderden zich over hetgeen hun gezegd werd van de herders.

    19 Doch Maria bewaarde deze woorden alle te zamen, overleggende die in haar hart.

    20 En de herders keerde wederom, verheerlijkende en prijzende God over alles, wat zij gehoord en gezien hadden, gelijk tot hen gesproken was.

    21 En als acht dagen vervuld waren, dat men het Kindeken besnijden zou, zo werd Zijn Naam genaamd JEZUS, welke genaamd was van den engel, eer Hij in het lichaam ontvangen was.

    22 En als de dagen harer reiniging vervuld waren, naar de wet van Mozes, brachten zij Hem te Jeruzalem, opdat zij Hem den Heere voorstelden;

     

    Stille nacht

    Heilige nacht

    Davids Zoon

    Lang verwacht

    Die miljoenen eens zaligen zal

    Werd geboren in Bethlehems stal

    Hij der schepselen Heer

    Hij der schepselen Heer.

     

    Gezegende kerstdagen en een voorspoedig nieuwjaar.

     

    Van Alie Teunis en kinderen.

    08-10-2011 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (139 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    13-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eenzaam, kerstfeest...
    .

    Het is weer bijna kerstfeest

    wat gezellig zegt menigeen

    maar.. jij bent  weer alleen

    al jaren is dit nu zo geweest.

     

    De uren kruipen langzaam voort

    de klok die slaat z’n slagen

    voor jou zijn dit van die don’kre dagen

    vandaag was er voor jou geen enkel woord

     

    Visites zijn er niet geweest

    eenzaam zit je aan tafel te eten

    door menigeen ben je vergeten

    slechts eên  kaart, die je nog maar eens leest.

     

    Je denkt terug aan het verleden

    dat het toen heel anders ging

    maar ook dat is slecht herinnering

    somber ben je moegestreden.

     

    Zullen wij hier eens aan denken

    en dat het niet bij denken bleef

    maar ook die ander wat aandacht geeft

    het doet zo goed, wat liefde te schenken.

     

    Wat wij gedenken, is toch vrede?

    en van het Kind op aard geboren

    kwam voor een wereld, in schuld verloren

    denk aan je naaste, dit is een bede..

     

    Dit geld voor jou, maar ook voor mij

    breng in iemands leven wat zonneschijn

    ‘t is maar een gebaar, de moeite klein

    en toch maakt het die ander zo blij..

     

    Zo aan het einde van dit stuk

    wil ik u, jou en alle mensen

    gezegende kerstdagen wensen

    en voor het nieuwe jaar

    heel veel geluk…….

    13-10-2010 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (67 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    01-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleinkinderen
    .

     

    Kleinkinderen

      

    Het is zo lief, zo klein en teder

    Wat er in het wiegje ligt

    Oma en opa buigen zich neder

    Ons kleinkind wat een mooi gezicht

    Wat zijn we blij met dit klein kindje

    Gekregen uit des Heren hand

    Het is voor ons meer dan een vrindje

    Meer waarde dan het duurste pand.

     

    Steeds kom je weer bij ons logeren

    Dat vinden je grootouders fijn

    Oma mag broodjes voor je smeren

    Snijdt kleine stukjes o zo klein

    En zingt voor jou heel mooie liedjes

    Die jij nog niet begrijpen kunt

    Toch beweeg jij op die melodietjes

    Het is soms een ware stunt.

     

    Nu jij wat ouder bent in jaren

    En je al wat lezen kan

    Hopen wij dat God jou wil bewaren

    Maar vraag toch  steeds aan Jezus dan

    De zonden die er in je leven

    Ook al lijken ze nog zo klein

    Dat Hij je ze wil vergeven

    O als dat eens zo mocht zijn.

     

    Want Jezus zegt laat al de kinderen

    Tot mij komen arm of rijk

    Nee je mag ze niet verhinderen

    Voor Hem zijn ze allen gelijk

    Hij zegt die mij zoekt in zijn jonkheid

    Zal Mij vinden laat of vroeg

    Hiervan krijg je nimmer spijt

    Denk maar steeds aan dit mooie liedje

    Zoek Jezus veel, zoek Jezus vroeg

    Wie Jezus heeft, die heeft genoeg

     

    Voor onze kleinkinderen

    Van oma en opa

    01-01-2010 om 21:25 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (46 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor jou.....

    Voor jou....

     

    Is de titel van dit lied

    dat gaat over nu, en morgen

    je pijn, en al je zorgen

    maar je naam, noem ik hier niet.

     

    Toch weet ik, dat jij je herkent

    als je verder zult lezen

    maar het kan ook een ander wezen

    Voor een ieder, bekend, of onbekend.

     

    Verwonderd ziet men je wel eens aan

    je bent zo moedig, en zo flink

    ‘k weet dat je de moed wel eens bezinkt

    In je ogen ziet men dan een traan.

     

    Maar een ander weet dit niet

    zul je misschien denken

    doch als ze aandacht aan je schenken

    Zien ook zij, al je verdriet.

     

    Al je zorgen, wil ‘k hier niet noemen

    dit hoeft denk ik ook niet

    voor jou…als je het eens niet meer ziet

    Wil ik de naam van Hem, niet verbloemen.

     

    Ook voor jou… kwam Hij op deez aard

    hoe moe, en belast u ook zij

    Hij sprak, komt allen tot Mij

    Vlucht dan tot Hem, Hij is het zo waard..

    01-01-2010 om 21:21 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (50 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    26-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oudjaar
    .

    Bijna is er weer een jaar voorbij gegaan

    van maanden weken en dagen

    elk uur slaat de klok zijn slagen

    even een moment om hier  bij stil te staan

    veel hadden we ons voorgenomen

    stoppen met roken en allerlei diëten

    mensen bezoeken die we bijna zijn vergeten

    en is er iets van uitgekomen?

     

    Of komt ons nu het schaamrood op de kaken

    als we het bovenstaande hebben gelezen

    toch hoeft men niet bang te wezen

    dat we nog meer verwijten maken

    maar een ieder kreeg zijn eigen deel

    ziekte, scheiding of iemand verloren

    ook werden er kinderen geboren

    als we alles zouden noemen, werd het wat veel.

     

    Maar soms ligt het zo dicht bij elkaar

    vandaag alleen blijdschap geen zorgen

    dan reeds de volgende morgen

    voor ons dit,…. voor u schrijf her hier maar…..

    dit zijn dingen die het afgelopen jaar gebeurden

    voor een ieder zal dit weer anders zijn

    eenzaamheid, verdriet of zonneschijn

    soms is het zo moeilijk……?  waarom we treurden.

     

    Wat er dit jaar ook af mocht spelen

    misschien las men het tussen de regels door

    juist daar plaatsten  we die puntjes voor

    Hem willen we hier aanbevelen

    die een Vader wil zijn van wezen

    zoals we in de bijbel lezen

    met al onze noden , onze zorgen

    nimmer werd men afgewezen

    eeuwig word Zijn naam geprezen

    door Zijn bloed, altijd geborgen.

     







    1111111111111111111111111111111111111111

    26-12-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    25-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het oudejaar......
    .

    Oudjaar

     

    Blijde, maar ook som’bre dagen,

    Schreden  weer aan ons voorbij

    Onbeantwoord, zoveel vragen

    Of stil berustend, wat het ook zij…

     

    Onrust, pijn verdriet, en zorgen

    Een ieder kreeg zijn eigen deel

    Vragend’ hoe is het nu morgen!

    Soms, was het zo zwaar, het was zoveel..

     

    Een jaar heeft, vele lange dagen

    Voor hen, die eenzaam, en alleen

    Alles alleen,.. moesten dragen

    Hunk’rend , smachtend, iets wat nooit verscheen…

     

    Een sterk verlangen, was er weer dit jaar

    O, mocht het nu eens in vervulling gaan

    Voor ons beiden, samen een ouderpaar

    Helaas, mocht het ook nu niet bestaan…

     

    Gelukkig was het niet alleen bekommernis

    Ook mocht er veel verheuging wezen

    Van vriendschap, die weer herboren is

    Of die ziekte, waarvan je mocht genezen..

     

    Veel meer zou men, nog kunnen schrijven

    Misschien staat het, tussen de regels door

    Eén Naam mag hier niet achterblijven

    Al voor u vroeg, gaf Hij gehoor…

     

    Mochten wij Hem, al de eer betuigen

    Die een Vader wil zijn, van wezen

    Aan ’ t eind van 't jaar voor Hem ons buigen

    Die Liefdevol, al uw smarten, wil genezen…

     

     

     

    25-12-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (54 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De barmhartige Samaritaan
    .
    sc

    Dit gedichtje gaat over een gelijkenis

    Van de barmhartige Samaritaan

    In de Bijbel kunt u het verhaal zien staan

    En wel in Lukas 10, als ik mij niet vergis..

     

    Een mens was op reis, van Jeruzalem naar Jericho

    Deze reis was niet zonder gevaren

    Hij viel in de handen van moordenaren

    Die sloegen hem half dood, in de Bijbel staat het zo..

     

    Al kreunend en kermend lag hij daar

    Toen kwam er een priester in zicht

    Die zou hem wel helpen wellicht

    Een slokje water, een klein gebaar..

     

    Maar nee, dit was teveel gevraagd

    Deze bedienaar van het Woord

    Had van naastenliefde, nooit gehoord

    Hij reisde door, onvertraagd..

     

    Wat later kwam er een Leviet

    O, als die eens hulp mocht bieden

    Maar ook dit mocht niet geschieden

    Zijn naaste lief?.. had hij ook niet…

     

    Toen naderde er een Samaritaan

    Eigenlijk was dit een vijand

    Juist hij werd door medelijden overmand

    Met innerlijke ontferming, met zijn lot begaan..

     

    Vol liefde verzorgde hij zijn wonden

    Met olie en met wijn

    Bewogen verlichtte hij zijn pijn

    Liefdevol werd hij verbonden..

     

    Deze Barmhartige heeft alles gedaan

    Wist echt, wat naastenliefde was

    Met gevaar voor eigen leven, hem genas

    Hebben wij deze gelijkenis ook verstaan?...

    24-12-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (44 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.AAN ALLE BEZOEKERS

    .

    Aan alle bezoekers van mijn blog

    ik  mag u wel wat vragen toch?

    als u hier het èèn en ander leest

    laat eens merken dat u bent geweest..

     

    dit blog bestaat nu ruim vierjaar

    ik kreeg veel reacties, dat is waar

    maar van mijn medebloggers het meest

    ook dat was voor mij een feest…

     

    Maar u, die op zoek bent naar een gedichtje

    geeft u, ook eens een berichtje

    die moeite is toch niet te groot

    u deed het vast, als u wist hoe ik  genoot…

     

    U hoeft me niet naar de mond te praten

    dat heb ik heus wel in de gaten

    maar wat meeleven doet soms zo goed

    hier zit ook een mens van vlees en bloed..

     

    Ja precies, zo als u en jij

    dus laat eens een berichtje na voor mij

    ik weet dat ik ook voor anderen spreek

    ik las het, als ik op hun sites keek…

     

    Gisteren kreeg ik veel bezoekers op mijn blog

    het aantal hoef ik niet te noemen toch?

    vier lieten een berichtje na, zo is gebleken

    dit is net drie %, ik heb het nagekeken!

     

    Maar wat moet ik schrijven, vraagt u misschien

    gewoon uw mening, kon ik wel, of niet, aan uw wens voorzien?
     onder elk bericht staat reageer

    krabbel hier eens een keer iets neer…

     

    Dus als u dit zou willen doen?

    al was het alleen maar uit fatsoen

    of wilt u niet in de publiciteit

    dan heb ik nog een andere mogelijkheid

     

    Of denkt u, ik schaam me groen en geel

    nou stuur dan gewoon een mail

    ik vertrouw erop dat u het doet

    en besluit nu, met een welgemeende groet..

    24-12-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (54 Stemmen)
    >> Reageer (15)
    13-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst Geboorte van Jezus
    schrijf

    In deze nacht, zo vol van pracht

    Is Jezus het Christuskind geboren

    laat een ieder, dit blijde nieuws toch horen!

    dit Kind zo klein, maar vol van kracht..

     

    Toe wees verheugd, aanbid dit Kind

    Hij kwam naar een wereld in schuld verloren

    wat voorzegd was, kwam uit, Hij is geboren

    Hij kwam voor zondaren, die Hij zo bemint..

     

    Om voor hen, in hun plaats te staan

    ja voor zondaren kwam Hij op deez’ aard

    voor hun schulden, die Hij heeft betaald

    komt laten wij al biddend, tot Hem gaan..

     

    Dit Kind zo schoon, zo wonderschoon!

    heeft God de Heer, naar deez’ aard gezonden

    voor u en mij, die Hem verwonden

    Hij was van zonden vrij, Hij was Gods Zoon..

     

    In deze nacht, deez heil’ge nacht

    heeft  Maria Hem gebaard

    O, met wat een vreugd’ ging dit gepaard

    dit Kindje, dat verlossing bracht..

     

    Als het deze kerst, nu eens mocht zijn

    dat wij knielden voor dit Kind

    want Hij zegt, wie zoekt die vind

    voor Hem bent u, nooit te groot, maar ook nooit te klein…

     

    Want  als ik voor mijn Heiland kniel

    een  plek, door menig mens begeerd

    als ik U mag volgen, door U geleerd

    dat ik U vertrouw  met hart en ziel…

    13-12-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (61 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    14-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leuk om te zien

    .

    14-11-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (39 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    11-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Getuigend....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Zien wij om ons heen

    dan zien wij veel geluk

    maar opeens - is dan soms alles stuk

    Waardoor ’t geluk opeens verdween!

     

    Hoezo wat, wat wil je hier dan mee zeggen?

    plotseling! dan krijg je soms een bericht

    alles word dan zo donker, je ziet geen enkel licht

    Het is zo moeilijk uit te leggen!

     

    Wat voor bericht zo vraagt u mij?

    voor de Eén is het dit, voor een ander dat

    Zij die een ernstige ziekte had

    Wij maakten dit mee, van zeer nabij.

     

    Ze was nog zo jong, zevenendertig jaar

    een jong gezin! zes kinderen en een man

    die zij, immers niet missen kan

    Maar zij Geloofde, en dat kwam Openbaar.

     

    Vrede was er in haar hart

    terwijl zij op haar ziekbed lag

    getuigend van Hem, je hoorde geen klag

    Want Hij droeg, ook voor haar,... alle smart.

     

    Uitgeteerd lag zij daar neer

    soms zingend, ondanks al haar pijn

    nu mag zij eeuwig, bij Hem zijn

    Al juichend bij haar Lieve Heer.

     

    Haar laatste lied, wat zij wou zingen

    Dit was: Geloofd zij God met diepst ontzag

    Hij overlaad ons dag aan dag

    met Zijne gunstbewijzen

    Die God, is ons een God van heil

    Hij schenkt uit goedheid zonder peil

    Ons ’t eeuwig zalig leven

    Hij kan en wil en zal in nood

    Zelfs bij het naderen van de dood

    Volkomen uitkomst geven

    Dit in zo’n situatie, te kunnen zingen

    Zijn dat geen wonderlijke dingen?

     

    Waardoor ’t geluk opeens verdween?

    Dat hoeft dus niet, zoals beschreven in dit lied

    Ga met al uw noden, tot Hem Ja tot Jezus, de

    Zaligmaker, tot Hem alleen….

     

    Voor een ieder die dit leest, maar in het bijzonder voor onze kinderen.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    11-11-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (36 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    25-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moeder.....
    schrijf

    Mama, ’t eerste woordje wat je zei

    Nauw’lijks, was het te verstaan

    Verrukt, kwam moeder, bij je staan

    ’t Klonk als muziek, wat was ze blij..

     

    Een moederhart , geeft zoveel troost

    Altijd wil zij, er voor je zijn

    Hetzij, in vreugd’ hetzij in pijn

    Een moederhart, leeft voor haar kroost..

     

    Moeders liefde, gaat nooit stuk

    Wat ook een ieder, van jou vind

    Zij houd van jou, je blijft haar kind

    Alles wil ze geven, voor jou geluk..

     

    Vol verdriet, zag zij je  aan

    Als jij soms eens jou zin niet kreeg

    Of, mopperend je ongelijk verzweeg

    In haar ogen, blonk dan een traan..

     

    Moeder, ja echt mijn dank is veel te klein!

    Dit is met woorden niet uit te leggen

    Maar hoe zou ‘k, het anders kunnen zeggen?

    Ma, wat geweldig, dat u mijn mam wou zijn!..

    25-10-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (40 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een plons in het water..

    Een plons in het water, golvende kringen, en dan was het water weer stil.
    Kleine luchtbellen kwamen naar boven. Een zendeling stond aan de oever van de Indische Oceaan en tuurde in de diepte. Eindelijk - daar kwam een donker hoofd boven water en twee lachende ogen keken hem tegemoet.

    De oude parelvisser schudde het water van zijn nog lenige lichaam.

    "Wat kun jij duiken, Rambau!" riep zendeling David Morse die hier gekomen was om aan de mensen de blijde boodschap te brengen van redding door Christus Jezus. "Kijk deze maar eens, Sahib" (=leraar) zei Rambau en nam een pareloester van tussen zijn tanden. Hij opende hem - daar lag een glanzende parel op zijn hand.

    "Wat een mooie!"
    "Ach", zei Rambau, "hij is goed, maar er zijn betere parels, veel betere. Kijk, hier ziet u een paar foutjes. Weet u, gisteren sprak u met mij over God. Maar ik ben en blijf een Hindoe. Wij moeten erg veel doen om bij God te komen. Zoals deze parel kleine foutjes heeft, zo heb ik veel fouten en zonden. Deze moet ik eerst goed maken en ervoor boeten".

    "Beste vriend Rambau, God biedt aan elke zondaar, die aan Hem zijn fouten en zonden belijdt, volle vergeving, ieder die met berouw tot Hem komt en de Here Jezus Christus aanvaardt als zijn Verlosser, wordt aangenomen als een kind van God. Begrijp je dat?"

    "Nee, Sahib, zoals ik u al meer zei: Dit gaat me te gemakkelijk. Misschien ben ik te trots, maar ik wil ervoor werken om een plaats in de hemel te krijgen. Ik ben van plan, voor mijn zonden een pelgrimstocht naar Delhi te maken en zo hoop ik, Gods barmhartigheid te zullen verdienen."

    "Rambau, misschien kun je die lange reis niet eens volbrengen. Vandaag is het de tijd van Gods genade; morgen kan het al te laat zijn.
    Bovendien, Gods genade kunnen we niet verdienen, want Hij wil het geven.
    Gods Zoon, Jezus Christus, heeft geleden op het kruis en alles volbracht wat nodig is voor onze redding. God wenst alleen dat we onze zonden aan Hem vertellen en dan geloven dat Zijn Zoon de schuld betaaid heeft voor zondaars die tot Hem komen. Hij is de enige Redder.
    Buiten Hem om gaat het niet. Dan ga je onherroepelijk verloren."
    Maar Rambau schudde het hoofd en ging naar huis.

    En alles wat Morse, hoe vaak ook, tot de parelvisser zei, hielp niets. Hij wilde Christus niet aanvaarden. Toch werden ze vrienden, de zendeling en de oude visser.

    Op een dag kwam Rambau bij de prediker op bezoek. Hij had een doosje bij zich en zei: "Sahib Morse, hierin zit één voorwerp. Ik wil u hierover vertellen.
    Ik had een zoon. Hij was ook een duiker. Hij was de snelste parelvisser aan de Indische kust. Hij had het scherpste oog en de langste adem. Hij kon 30 meter diep duiken. Hij was de vreugde van mijn hart.
    Altijd droomde hij ervan, nog mooiere parels te vinden. En werkelijk, eens op een dag vond hij wat hij zocht. Maar die schelp was bijna onbereikbaar - zo diep en zo vast tussen de rotsspleten. Hij haalde hem boven, maar... hij was te lang onder water gebleven, zijn hart had te veel geleden. Kort daarna stierf hij."

    De oude man boog zijn hoofd en een ogenblik ging een korte siddering van diepe smart door zijn lichaam...
    "... Jarenlang heb ik deze parel bewaard. Maar nu ga ik naar Delhi en kom misschien niet meer levend terug. Nu geef ik hem aan u, mijn beste vriend."

    Het was één van de grootste parels die hier ooit gevonden waren, er lag een wonderlijke glans overheen. De zendeling bekeek hem aandachtig en stil. Hij was even sprakeloos.
    "Rambau, wat een parel!"
    "Ja, deze wonderschone parel is foutloos", antwoordde de Indiër.

    Nu kwam de zendeling op een gedachte en zei:
    "Laat me deze wondere parel van je kopen.
    Ik bied er duizend dollar voor."
    Stram richtte de man zich rechtop. Ernstig en streng antwoordde hij: "Sahib, deze parel is onbetaalbaar. Geen mens ter wereld heeft genoeg geld om te betalen wat deze parel mij waard is. Ik wil hem niet verkopen, ik wil hem u alleen geven als een geschenk."

    "Nee, Rambau, hoe graag ik hem ook wil hebben - ik kan hem niet aannemen. Misschien ben ik te trots, maar aannemen vind ik te gemakkelijk. Ik wil ervoor betalen of ervoor werken."
    "Begrijpt u dan niet, of wilt u het niet begrijpen, Sahib - mijn enige zoon gaf zijn leven om deze parel te verkrijgen. Haar waarde bestaat uit het levensbloed van mijn lieve jongen. Ik kan hem niet verkopen - alleen maar schenken. Neem hem aan als een bewijs van de liefde die ik voor u heb."

    "Rambau", zei Morse langzaam, "ik gebruikte de woorden, die jij tegenover God gebruikt hebt."

    De duiker keek de prediker lang en onderzoekend aan en langzaam, langzaamaan begon hij het te begrijpen.

    "God biedt u het heil aan als een gratis gift, kosteloos. Het is zo groot en onbetaalbaar, dat geen mens op aarde het zou kunnen betalen. Het heeft aan God het levensbloed gekost van Zijn eniggeboren Zoon om de toegang tot de hemel vrij te maken. Door pelgrimsreizen van duizenden kilometers zou je Gods genade niet kunnen verdienen. Maar Hij gaf daarvoor vrijwillig Zijn geliefde Zoon in de vreselijke dood aan het kruis. De liefde van God en Zijn verlossing voor zondaars zoals jij en ik kunnen we alleen maar gelovend en dankend aannemen.'

    Het werd licht in het hart van de oude parelvisser. "Nu begrijp ik het", zei hij, keerde zich om en liep peinzend weg.
    Na een uur kwam hij terug en zei: "Ik wacht niet langer, maar ik wil nu, zoals ik ben, tot God komen. Ik kan niets verdienen, want ik sta bij Hem in de schuld. Als een verloren mens wil ik die onbegrijpelijke liefde van God aannemen en Hem en Zijn Zoon Jezus Christus daarvoor danken."

    Dit verhaal is waar gebeurd.
    Wanneer u dit een duidelijke illustratie vindt van het aanbod van Gods liefde, wilt u dan nu ook tot Hem gaan? Wat zal uw antwoord zijn? Een nee of een heilig ja? Het gebeurde toen, het gebeurd ook vandaag nog steeds weer, en nu kan het bij u gebeuren. Dit kan het moment voor u zijn... Het ligt aan uw keuze !

    Bron: http://www.bekeer-u.nu

    20-10-2009 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (47 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De wijzen uit het oosten
     

    Ze zagen het aan De Ster

    en ze kwamen van heel vèr

    een Koning! moest er zijn geboren

    maar waar, ze zouden, het weldra horen.

     

    In Jeruzalem aangekomen

    hadden ze nog niets van Hem vernomen

    tot ze bij Herodes kwamen

    die riep de schriftgeleerden te samen 

     

    In Bethlehem te Judea

    geboren  uit de maagd Maria

    omdat die schriftgeleerden, de Bijbel onderzochten

    en het zo, aan Herodes vertellen mochten.

     

    Herodes liet de wijzen tot zich komen

    en zei: in Bethlehem ,zoals ik hoorde van de vromen

    daar moet de Koning der joden zijn geboren

    en als jullie Hem gevonden hebben, laat het mij ook horen.

     

    Toen reisden zij weer door

    en de Ster, die ging hun voor

    zodat zij het Kindeken vonden

    in doeken gewonden…

     

    en hebben Het aanbeden

    al is dit lang geleden

    ook nu mogen wij, tot Jezus gaan

    want nog steeds!, neemt hij zondaars aan.

     

    Ze gaven Hem ook geschenken

    hierbij kun je aan goud, en mirre denken

    toen dit bezoek, ten einde was gekomen

    kregen ze, een Goddelijk gezicht in hun dromen.

     

    Dat ze niet naar Herodes mochten, zoals u weet

    want die was niet blij, maar bracht slechts leed

    langs een andere weg keerden zij, naar hun land weer weder

    en dachten aan het kindje Jezus, zo liefdevol en teder….

    05-12-2008 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (39 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstfeest
    .

     

    Het is weer bijna Kerstfeest

    een feest om te eten, en te smullen

    tenminste als u, dit in december leest

    allemaal lekkers! door u zelf in te vullen

    een feest vol van gezelligheid!

    wat worden er een heerlijke maaltijden bereid.

     

    We komen en gaan, naar elkaar

    vorig jaar wij bij jullie, nu is het onze beurt

    en we eten, en we drinken maar

    de wijn of champagne, het eten, wat zo lekker geurt

    de kerstboom met de kaarsjes, of lichtjes

    of we luisteren naar mooie gedichtjes.

     

    Dagen van te voren, zijn we aan het kokkerellen

    dit is misschien wel wat overdreven

    toch kan ik u wel vertellen

    dat ik ze niet graag de kost wil geven

    allen die hier heel druk mee zijn

    de boodschappen, het vlees, de wijn.

     

    Maar het is toch het feest van de gezelligheid!

    Het Kindeke de Koning is toch geboren

    dat is waar, het is een Feit

    ware Hij niet geboren, wij allen gingen verloren

    voor onze zonden, kwam Hij op de aarde

    maar beseffen wij wel wat Hij aanvaarde…

     

    Dat Hij kwam om voor zondaren te betalen

    Hij zei: Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven

    wat een Liefde, wij kunnen dit nooit bepalen

    dat Hij zelfs Zijn leven, voor zondaren wou geven

    met Zijn Bloed kocht Hij ze vrij

    geldt dit ook voor u, en voor mij?

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    04-11-2008 om 00:00 geschreven door Teunis  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (43 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Over mijzelf
    Ik ben Teunis
    Ik ben een man en woon in Kamperveen (Nederland) en mijn beroep is Vleeskalverenhouder.
    Ik ben geboren op 25/11/1953 en ben nu dus 64 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Gedichten schrijven.
    Iets over mezelf vertellen? vind ik niet zo gemakkelijk, maar als ik op een ander (zijn, haar) site kom vind ik het altijd leuk om iets over die persoon te lezen. Geïnteresseerd? lees dan verder op mijn blog.(Iets over ons)
    Gastenboek
  • Photos Amoxicillin Reaction HaroZera
  • Buy Sibustat Online HaroZera
  • Kamagra Discount HaroZera
  • Fainting Amoxicillin HaroZera
  • Kamagra Ireland LarRuch

    Schrijf of lees in het Gastenboek, alvast bedankt voor uw bezoek.


    E-mail mij

    Als u mij persoonlijk wat wilt schrijven, dan kan dat hieronder..


    Komt allen tot Mij die vermoeid en belast zijn, en Ik zal uw rust geven
    Een liedje

    Welk een Vriend is onze Jezus
    Die in onze plaats wil staan.
    Welk een voorrecht dat ik door Hem
    Altijd vrij tot God mag gaan..

    Archief per maand
  • 12-2013
  • 12-2012
  • 12-2011
  • 10-2011
  • 10-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 05-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 05-2007
  • 03-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 12-2005
  • 11-2005

    DAAR ZULLEN GEEN TRANEN MEER ZIJN
    Foto

    Foto

    Foto

    En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en liggende in de kribbe..

    Lukas 2 vers 12

    Foto

    • De smeltkroes is voor het zilver, en de oven voor het goud: maar de Heere proeft de harten.

     


    Foto

    Mijn zoon, mijn dochter geef mij uw hart
    Foto

    Want Mijn juk is zacht,  en Mijn last is licht..
    Matth 11:30

    Foto

    Foto

    Als mijn handen voortdurend bezig zijn met dingen vast te houden,
    dan kan ik niet geven of ontvangen.
    (Dorothee Sölle

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Het Licht verdrijft de duisternis, dit is zeker en gewis!
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Een interessant adres?

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    • Een vals getuige zal niet onschuldig zijn: en die leugen blaast zal niet ontkomen…

     


    Foto

    ·        Het is eer voor een man, van twist af te blijven, maar ieder dwaas zal zich er in mengen


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Het is beter om de goede
    weg kreupel te gaan dan
    naast de goede weg te lopen
        Augustinus

    Foto

    Foto

    Foto

    Een mens lijdt dikwijls
    het meest

    Foto

    Laatste commentaren
  • feel myself free stream (cexicethy)
        op Het Kindeke geboren
  • mini giantess slow growth (cexicethy)
        op Het Kindeke geboren
  • tupac changes wiki (cexicethy)
        op Het Kindeke geboren
  • San francisco de solano mission modelsv (cexicethy)
        op Het Kindeke geboren
  • Foto

    Door het lijden
    at hij vreest

    Foto

    Foto

    Foto

    Wat nooit op
    komt dagen

    Foto

    Zo heeft hij dikwijls
    meer te dragen
    Dan God te
    dragen geeft...

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    TEUNIE EN STEVEN MET KINDEREN OP HET 25JARIG HUWELIJKSFEEST
    Foto

    Foto

    Foto

     


    Foto

    Foto

    Bedankt!

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!