|
Met deze ondeugende openingslink wil ik alle moslims die lijden aan ramadanitis een beetje plagen door te verwijzen naar overheerlijke varkensgerechten die de tong strelen en de verboden goestingskes aanwakkeren. Ik wil hen verleiden met culinaire hoogstandjes die de gekke ramadan in één oogwenk verpulveren. Ik wil dat hun tong aan hun gehemelte blijft plakken van goesting en dat ze stijf staan van smachten en hunkeren naar sappige vleesreepjes... Varkenshaasjes in madeirasaus, stoofpotje van varkensvlees met Duvel, varkenshaasje met spek... Mmmm!... Zelfs een verstokte moslim kan hieraan niet weerstaan, of het moest zo ne stoïcijnse zijn zonder gevoel voor humor.
Een jaar geleden of zo lanceerde de winkel Albert Heyn een moslimvriendelijke video: "Geen varkensvlees vanwege moslimkinderen in de klas!" De video was bedoeld om onze eigen leerlingen zich te leren aanpassen aan hun moslimklasgenootjes. Een schoolmeesterachtige video die kinderen aanzet tot het verloochenen van zichzelf en hun gewoonten. Er wordt hen aangeraden om geen broodje met varkensvlees te eten omdat er moslimpjes in de klas zitten. En om hen niet te kwetsen of voor het hoofd te stoten, mogen onze kinderen geen bokes met varkensvlees eten.
En zo banen we ons een weg naar complete zelfverloochening, zetten we onszelf op de achterste rij van de samenleving en zitten we op de goede weg om ons aan te passen aan de steeds groeiende moslimgemeenschap, kruiperig en knievallerig... Tot we zelf aan de kant geschoven worden en in de vergetelheid geraken, want moslims gaan ons ooit boven het hoofd groeien.
Lees hier, als illustratie, wat er in Duitse scholen gebeurt. Straks ook hier als er genoeg moslimleerlingen zijn: Hoe onze Duitse kinderen getreiterd worden door islamitische medeleerlingen, en niemand komt voor ze op. Wie in de pauze een broodje worst eet, wordt bespuugd.
Wie in de pauze een broodje worst eet, wordt bespuugd.
(Door: Peter Helmes – Vertaling: Theresa Geissler)
“Vandaag was er oudergesprek op de school van mijn zoon. Zoals ik al eens vermeldde, is hij het enige kind zonder migratieachtergrond in zijn klas. In het gesprek met de onderwijzeres en de maatschappelijk werker ben ik er nu eindelijk achter gekomen waarom mijn zoon nooit de door mij in zijn broodtrommel meegegeven broodjes, appels en kleine toetjes heeft opgegeten, maar ik de hele troep ’s avonds steeds bij het afval kon gooien…”
Hoe walgelijk voor “welkomstcultuurkinderen”: Brood met worst voor in de schoolpauze! Halal-luja!
Wij zijn intussen aan van alles gewend geraakt, en ons verrast het nauwelijks nog wat de welkomstgasten zo allemaal voor ons meebrengen – bijv. vreemde zeden en gewoonten, andere opvattingen over criminaliteit, over vrouwen en gezin, over eten en over tolerantie en dergelijke.
Lees verder →
|
