Woensdag 2 januari 2013
Beste wensen voor 2013
Een jaar van gezondheid, liefde, geluk en succes wens ik jullie allen toe
Zondag 29 juli 2012
Boekenwurm (afor)
Voor een boekenwurm is het geschreven woord een feestmaal
©Marina Geerinck
Zondag 22 juli 2012
Wat ooit was...
.
Donderdag 17 juni 2010
Gezonken dromen
gezonken dromen leefden verder
op de weke bodem van 't hart
ze splinterden jaar na jaar
tot deeltjes hoop die badend in ongeloof
met een stroom van tranen verdween
©Marina Geerinck
Woensdag 17 maart 2010
Mens...dom (Afor)
Men denkt wellicht dat handgezette zaken
kosmische wetten omzeilen kunnen, doch...
niets draagt minder waarheid
dan een voorgedragen illusie
©Marina Geerinck
Donderdag 31 december 2009
Gelukkig nieuwjaar
Een spetterend 2010 gewenst aan allen
ik wuif jullie een laatste maal
mag ik blijven 'een herinnering' in jullie bestaan
fuif er maar lustig op los
want ik... 2009 ben hier straks de klos
nog slechts heel even
wil ik naar herkenning streven
en dan... tja, dan is 't voor mij gedaan
mijn opvolger zal dan voor jullie neus staan
maak jullie dus al maar klaar lieve mensen
en verwelkom 2010 met de mooiste wensen
ok... misschien was ik voor sommigen niet zo goed
wel, dan dan hoop ik van harte dat die '10' het beter doet!
©Marina Geerinck
Donderdag 17 december 2009
Witte kerst
God opent het hemelluik
laat zachtjes dwarrelende vlokjes
over moeder aarde neer
in de verte klingelen klokjes
ach nee...
het is Jezus m'n kind
bij het opmaken van z'n bed
schudt hij zijn dekentjes
en dat zorgt voor kinderlijke pret
absoluut niet...
het zijn de engelen
die met veertjes gooien
en zo een witte kerst
met vredeswensen willen rondstrooien
denkt gewoon...
wat het ook is of waar je bent
weet dat men daarboven
altijd aan ons denkt
Prettig kerstfeest
©Marina Geerinck
laat zachtjes dwarrelende vlokjes
over moeder aarde neer
in de verte klingelen klokjes
ach nee...
het is Jezus m'n kind
bij het opmaken van z'n bed
schudt hij zijn dekentjes
en dat zorgt voor kinderlijke pret
absoluut niet...
het zijn de engelen
die met veertjes gooien
en zo een witte kerst
met vredeswensen willen rondstrooien
denkt gewoon...
wat het ook is of waar je bent
weet dat men daarboven
altijd aan ons denkt
Prettig kerstfeest
©Marina Geerinck
Zaterdag 5 december 2009
In 't rusthuis
men vraagt me toch zo vaak, hoe het mij nu vergaat
maar ik kan toch niet altijd zeggen, of proberen uit te leggen
dat het me niet zint, dat men mij hier behandelt als een kind
Ach nee ik wil heus niet zagen, want dan noemen zij het weer :'klagen'
maar zal zelf toch nog wel weten, of ik steak... of gehakt kan eten
mijn tanden zijn nog best, lekker eten is alles wat mij nog rest
voor mij geen slaapmedicijn, geef me dan maar liever een goed glas wijn
geen pillen voor mijn cholesterol, want daar slaat mijn hart van op hol
zeker geen prik om te kalmeren, want dan... ga ik me pas verweren
na een luide gil... weet men, de spuit steekt in de verpleegster haar bil
en mocht je het nog niet weten, dan zal je het nu zeker niet meer vergeten:
mijn naam is ook niet debiel... maar 'Van Acker Achiel'
ik zou willen dat ze stoppen, met dat gedoe want heus het maakt me zo moe
men heeft me al zo vaak belooft, dat men niet meer zal zeuren aan m'n hoofd
maar wel of niet akkoord, niemand houdt zich hier aan z'n gegeven woord
'k ben echt nog niet aan 't eind van mijn latijn, laat me nog even een vrolijke tachtiger zijn
kinderen zeggen: geduld, het went want onze vader is een sterke vent
maar als ik het vooraf had geweten, dan had ik hier zeker nooit gezeten!
©Marina Geerinck
maar ik kan toch niet altijd zeggen, of proberen uit te leggen
dat het me niet zint, dat men mij hier behandelt als een kind
Ach nee ik wil heus niet zagen, want dan noemen zij het weer :'klagen'
maar zal zelf toch nog wel weten, of ik steak... of gehakt kan eten
mijn tanden zijn nog best, lekker eten is alles wat mij nog rest
voor mij geen slaapmedicijn, geef me dan maar liever een goed glas wijn
geen pillen voor mijn cholesterol, want daar slaat mijn hart van op hol
zeker geen prik om te kalmeren, want dan... ga ik me pas verweren
na een luide gil... weet men, de spuit steekt in de verpleegster haar bil
en mocht je het nog niet weten, dan zal je het nu zeker niet meer vergeten:
mijn naam is ook niet debiel... maar 'Van Acker Achiel'
ik zou willen dat ze stoppen, met dat gedoe want heus het maakt me zo moe
men heeft me al zo vaak belooft, dat men niet meer zal zeuren aan m'n hoofd
maar wel of niet akkoord, niemand houdt zich hier aan z'n gegeven woord
'k ben echt nog niet aan 't eind van mijn latijn, laat me nog even een vrolijke tachtiger zijn
kinderen zeggen: geduld, het went want onze vader is een sterke vent
maar als ik het vooraf had geweten, dan had ik hier zeker nooit gezeten!
©Marina Geerinck
Zaterdag 7 november 2009
Welkom in mijn woordentuin
ik spreek geen woorden
maar dans ze
vergelijk geen zinnen
die ik tover tot poëzie
lees hoe welkom je bent
raakt mijn adem en proeft
onbezonnen schrijfmomenten
die ik je bieden wil
stil je leeshonger en laaf je
aan mijn gedachten
plukt in mijn woordentuin
geen boeketten zonder diepgang
of denk je anders…
en lees je wat ik niet schrijf?
weet, dat je toch welkom blijft!
©Marina Geerinck
Woensdag 21 oktober 2009
Column: Körperwelten
Begin december 2008 bezocht ik de tentoonstelling 'Körperwelten' in sommigen landen 'Body worlds' of 'le monde du corps' genoemd. Gunther von Hagens, een wetenschapper die zich bezig houdt met anatomie en celbiologie, bracht deze tentoonstelling tot stand. Hij ontwikkelde de plastinatiemethode die de ontbinding van stoffelijke overschotten tegengaat, de methode is eigenlijk een modernere versie van deze die we reeds kennen uit de geschiedenisboeken: het balsemen van mummies.
Alleen was het nog nooit in iemands hoofd opgekomen er een tentoonstelling van te maken die toegankelijk zou zijn voor iedereen die het wilde aanschouwen.
Ongeoorloofd vonden sommigen, respectloos tegenover het omhulsel waarin de ziel een levenlang huist of volkomen absurditeit van een ziekelijk brein, vonden anderen. Doch, ondanks de vele tegenkantingen en protesten, zelfs het niet toelaten van de tentoonstelling in bepaalde landen, reist 'von Hagens' nu de wereld rond met echte menselijke lichamen die hij tentoonstelt in al hun aspecten.
Wat mezelf betreft, ik vond het een boeiende en leerrijke ervaring dit te mogen aanschouwen, alleen moet ik op de vraag die me nadien door mijn omgeving werd gesteld, een nee antwoorden.
Ondanks dat er formulieren ter beschikking waren tijdens de expositie waarmee je kon verklaren je lichaam na de dood te schenken aan Gunter von Hagens en zijn team, en hoewel ik toch hier en daar hoorde hoe fantastisch ze het vonden en ze dit wel als een mooie eindbestemming voor hun lichaam zagen ... zag ik toch niemand zijn pen bovenhalen. Tussen zeggen en doen ligt nu eenmaal nog een hemelsbreed verschil!
Begrijpelijk, want zelf zie ik het toch ook niet zitten om na mijn dood te worden tentoongesteld in mijn blootje, ontdaan van mijn huid en haren of erger nog... in schijfjes te worden gezaagd om mijn hart, lever, nieren of bottenstructuur te tonen.
Met alle respect voor hen die het wel doen, want dankzij die mensen leren we weer iets meer bij van de wonderlijke puzzel die het menselijke lichaam eigenlijk is.
©Marina Geerinck