Loreena Mc Kennitt
Dit is muziek waar je met je ogen dicht kan wegdromen!
nog eentje om te genieten
Loreena McKennitt - The Mummers' Dance
Loreena Mc Kennitt
"La Traviata - Choeurs des Bohémiens" opera van VerdiSchitterende muziek - het animatiefilmpje erbij is subliem. Het is gemaakt door Gionne Leroy een graduate van La Cambre in Brussel.
Vrijdagavond optreden in Trix

En we gaan weer Jazzy zingen...
"The Entertainer" van Scott Joplin
"I hear music" words by Frank Loesser & music Burton Lane
"Black coffee" P F Webster & S Burke
In een losse sfeer...gezelligheid troef!!!
Er sterft een nonneke.

Zij gaat NATUURLIJK naar de hemel , waar ze door Sinte Pieter met open armen ontvangen wordt. Ze krijgt er een rondleiding als een koningin.
Alles is mooi, schoon en proper maar ....
tot ze in een gang komen waar er een verschrikkelijk gekrijs te horen is achter één van de deuren.
“wat gebeurt daar in 's hemelsnaam?" vraagt het nonneke.
"Och", zegt Sinte Pieter, "daar moet je niet op letten,
daar worden de gaatjes in de rug geboord om de vleugeltjes op te hangen."
Ze gaan verder en alles is weer mooi, schoon en proper.
Tot ze weer in een gang komen met een nog verschrikkelijker gekrijs achter één van de deuren.
"Wat is dat daar dan?", vraagt het nonneke met de hand voor de mond om haar verbazing en afschuw te verbergen.
"Och", zegt Sinte Pieter, "niet op Letten, hier boort men een gaatje in het achterhoofd om het aureooltje op te hangen."
"Amaai", zegt het nonneke, nu héél verontwaardigd en uit haar lood geslagen ,
"Hier blijf ik niet! Wat een bloederige en wrede toestand is me dat hier!
Dan ga ik veel liever naar de hel !!!"
Nu is het de beurt aan Sinte Pieter om verontwaardigd te kijken en hij roept dan ook verschrikt uit: "Maar daar gebeuren verschrikkelijke dingen !
Die wil jij niet meemaken! Daar gaan ze je zelfs verkrachten!"
"Dat is niks", zegt de non,
"DAAR heb ik al een gaatje voor.
Momenten van pure schoonheid in
"Zeitung" is de jongste voorstelling van de Belgische choreografe en haar gezelschap Rosas. Ze was eerder dit jaar al in Parijs te zien.
(© Herman Sorgeloos) Het meest opvallende bij het begin van de voorstelling is de vleugelpiano links achter op het podium. De dans begint, solo, een danseres alleen. De muziek valt in. Pianist Alain Franco speelt werk van Bach.
Maar we horen in de voorstelling ook muziek van de latere componisten Webern en Schönberg. Afwisselend live op piano of orkestopnames vanop een cd die de pianist aanzet, waardoor het publiek telkens het verschil aanvoelt.
Het is niet de eerste keer dat pianist Alain Franco en Anne Teresa De Keersmaeker samenwerken.
Hij werkte mee aan "D’un soir un jour", een voorstelling met muziek van Debussy, Stravinsky en Benjamin, en aan de "Steve Reich Evening", een avondvullende voorstelling waarin een compilatie was gemaakt van de verschillende ROSASproducties die de voorbije jaren op muziek van Steve Reich gemaakt waren.
Het is ook niet de eerste keer dat Anne Teresa De Keersmaeker voor Bach kiest.
(© Herman Sorgeloos) In 1933 maakte ze "Toccata", op de Toccata’s van Bach.
Maar waar de dans daar, net zoals bij Reich, haast samenvalt met de muziek kiest de choreografe er hier voor om de dans soms perfect af te stemmen op de muziek en even later ruimte te maken voor improvisatie van de dansers.
Wat maakt dat "Zeitung" zijn toeschouwers iets minder leidt dan vroegere voorstellingen zoals bijvoorbeeld "Rain", wat een ander soort generositeit oplevert.
De warmte die de voorstelling uitstraalt, zit in ook in de manier van bewegen en de dynamiek van de groep.
De ogenschijnlijk ruwere bewegingen krijgen hun karakter doordat veel bewegingen vanuit het centrum van het lichaam vertrekken en minder focussen op geraffineerde bewegingen van de handen en voeten, verklaarde Anne Teresa De Keersmaeker in een interview vooraf. En dat voel je ook.
Daardoor krijgen de bewegingen iets uitgesproken breekbaars, menselijks.
De dansers dansen nu eens solo, even later wordt dat een pas de deux of een trio, om heel uitzonderlijk, haast toevallig met z’n negenen samen te dansen.
(© Herman Sorgeloos) "Zeitung" vertrekt duidelijk van de individualiteit van de danser. Die gaat nooit echt op in de groep dansers. Soms dansen ze heel even samen, om weer uiteen te vallen in een groep van verschillende individuen.
Stuk voor stuk, schitterende dansers. Om uiteindelijk te eindigen bij het begint een danseres, alleen in een grote, sobere ruimte.
(© Herman Sorgeloos) "Zeitung’" is een voorstelling die focust op pure dans en beweging en hoe die zich verhouden tot muziek en ruimte. Dat levert momenten van pure schoonheid op.
De aandacht voor het individuele en de hartverwarmende live-muziek in knap licht zorgen voor momenten van ontroering. Maar altijd in een zelfde sfeer van soberheid en eenvoud. Grote klasse.
productie van: Rosas, het Kaaitheater en De Munt
choreografie: Anne Teresa De Keersmaeker
piano: Alain Franco
van 6 tot 15 maart (20.30u) in het Kaaitheater
www.kaaitheater.be
Deze is TE goed om jullie te onthouden!

Mijnheer pastoor wint een reis naar Zwitserland voor twee personen, en vraagt moeder overste mee.
Daar aangekomen zijn alle hotels volgeboekt behalve één, waar de bruidssuite nog vrij is.
"Ah nee", zegt Moeder overste, "ik heb de kuisheidsgelofte afgelegd en mag niet met een man slapen."
"Ofwel slapen we in de bruidssuite, ofwel blijft ge hier de hele nacht maar staan", zegt mijnheer pastoor.
Ze gaat dan maar akkoord en ze gaan naar de kamer.
Daar aangekomen vliegt moeder overste naar het venster.
Ze trekt het venster open en neemt een handvol sneeuw, ze trekt hare rok omhoog en smeert de sneeuw tussen haar benen.
"Wat doet gij nu?" vraagt mijnheer pastoor.
"Ik ben mijn maagdelijkheid aan 't bevriezen" zegt moeder overste.
Waarop mijnheer pastoor zijn broek laat zakken en zijne paternoster rond zijne piet draait.
"Maar mijnheer pastoor, wat doet gij nu?" vraagt moeder overste.
"Awel", zegt mijnheer pastoor, "ik leg mijn sneeuwkettingen op!"
Liefde is....

Plamena Mangova 'Ik wil me niet met de muziek opsluiten'

Plamena Mangova won vorig jaar op haar 27ste de 2de Prijs op de Koningin Elisabethwedstrijd Piano. Deze maand brengt ze haar tweede solo-cd uit met werken van Beethoven. Zaterdag trad ze op in deSingel met de sublieme violiste Natalja Prischepenko.
Plamena Mangova werd in 1980 geboren in Pleven, een stad in het noorden van Bulgarije, tegen de Roemeense grens aan. Ze begon haar opleiding bij de Russische Marina Kapatsinskaja aan de Staatsmuziekacademie 'Pancho Vladigerov' in Sofia. Na een reeks concerten en prijzen, en een studieperiode in Spanje, kreeg ze in oktober 2004 een beurs van de Muziekstichting Koningin Elisabeth om zich te vervolmaken in de Muziekkapel bij Abdel-Rahman El Bacha.
Daar ontmoette ze de Franse violist, pedagoog en dirigent Augustin Dumay, met wie ze kamermuziek en Mozartconcerto's deed. Ze leerde er ook Natalja Prisjepenko kennen, de uitmuntende eerste violiste van het Artemis Quartet en, zoals Mangova, opgeleid in de Russische school. Op 8 maart concerteren zij samen in deSingel in Antwerpen met op het programma werken van Stravinsky, Schubert en (de Kreutzersonate van) Beethoven.
Op 15 maart ligt de 2de solo-cd van Plamena Mangova in de winkel, een coproductie van Fortis en Fuga Libera. Op deze cd uitsluitend Beethoven: de Appassionata uit zijn middenperiode, geflankeerd door de vroege Variaties op " La Stessa, La Stessissima" uit de opera Falstaff, en de late Bagatellen op.126.
Mangova: ' Ik wilde zeker Beethoven doen. Ik was er klaar voor. Het zijn stukken die ik goed onder de knie heb, stukken die gerijpt zijn, want dat vind ik een voorwaarde om iets op te nemen.. Je moet toch je eigen opinie kunnen geven!'
Reizen om het leven te leren
Op de vraag of ze zou ingaan op het gouden aanbod om de 32 Beethovensonates in zijn geheel op te nemen zegt ze dan ook: 'Nee. Nu nog niet. De Schubert- of Beethovensonates zijn als de Bijbel. Daar spring je niet zomaar respectloos mee om. Goede wijn moet rijpen. Eerst wil ik nog vele andere componisten en werken bestuderen en verkennen, en als de tijd dan ooit rijp is en iemand stelt mij die vraag dàn, dan wil ik er 100 procent voor gaan.'
Plamena Mangova straalt terwijl ze vertelt. Vermoeidheid schijnt op deze vrouw geen vat te hebben, ook al is haar concertagenda slopend. Ze reist gewoon héél graag. 'Dat is mijn geluk. Als je in dit vak een hekel aan reizen hebt, kun je 't wel vergeten. Reizen is voor mij een manier om het leven beter te leren kennen. Ik wil me niet met de muziek opsluiten. Hoe belangrijk ze ook is, ze blijft maar een microscopisch klein gegeven in het universum. Er valt daarnaast nog zoveel te ontdekken. Ik bezoek graag musea in de steden waar ik kom. Ik houd van boeken, liefst met een filosofische inhoud. Verder vind ik het belangrijk mensen te ontmoeten, met hen te praten, tijd door te brengen met vrienden . Ik wil niet dat mijn leven zomaar aan mij voorbij gaat.' (Greet Van 't veld)

Plamena Mangova
Gedichtje voor de damesToen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,
ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch, mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpels, niks geen vouwen, net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn vriend zei 'het is misschien gek...maar jouw kop past niet meer bij je nek'.
Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak
en geven hier een sneetje, anders krijg je dáár een zak.
Nou mijn man was heel tevreden over wat ze met me deden,
De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag want nu zaten die volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
Nou ik zag mijn man ontvlammen, want ik had dus zùlke prammen.
Toen op een avond na het vrijen , keek hij peinzend naar mijn dijen.
En al had ie geen duidelijke kritiek ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg liet ik dat meteen ontvetten,
ze zuigen dat in no-time weg.
Om tegelijkertijd mijn billen minstens zóóó'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel maar zat wel héél strak in mijn vel.
Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
want op straat riepen jongens 'ga je lekker ouwe zak'.
Nou toen kocht ie een toupetje en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen en in het fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet, tot hij zonder reden in de sauna overleed!
Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.
Nu laat ik de kwabben zwellen en ik zal u wat vertellen...
Dames laat je niet verlakken , laat de boel toch rustig zakken.
Met gladgestreken nekken valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen, echte schoonheid zit vanbinnen!
Mannen kunnen gewoon niet luisteren!
Voor de liefhebbers

Pianist Ludovico Einaudi voor het eerst in België

Pc- cursus voor seniorenOnderwerp: ATT.> || startbrieven pc-cursus voor senioren
belangrijke aanpassing van de startbrieven voor cursus pc voor senielen,
pardon senioren...
niet vergeten om die mensen in te lichten wat ze zelf moeten meebrengen
en wat wij voorzien:
zelf meebrengen: leesbril, medicamenten, hoor-apparaat, rolstoelen,
krukken en brancards
wij zorgen voor: afgedankte computers, knappe verpleegsters, lichtelijk
gestoorde lesgever
worden niet toegelaten, zij die wegens voortschrijdende dementie geen
onderscheid meer kunnen maken tussen een computermuis en een knaagdier
worden nog wel toegelaten: zij die wegens dementie de grootste zottigheid
uitkramen (dat valt hier immers toch niet op)
nuttige tips en speciale wensen (deze zijn op voorhand kenbaar te maken
op het onthaal):
zij die overlijden tijdens de cursus kunnen kiezen om ofwel begraven te
worden op de terreinen van het huis, waarbij ze een oud beeldscherm
kunnen krijgen als zerk,
ofwel kunnen ze tegen betaling worden opgezet en tentoongesteld op de
volgende open-deur-dag
enfin... zullen er voor zorgen dat ze met z'n allen content zijn...
Eén van mijn favoriete componisten- Ludovico EinaudiIk heb jammer genoeg geen tickets kunnen bemachtigen voor het concert vanavond in de Maz. in Brugge.
Blijkbaar zijn er toch nog veel Belgen die hem leren kennen... niet moeilijk, want zijn muziek is ....ik heb er geen specifieke woorden voor. Moet een mens zelf uitmaken door te luisteren.
Ambtenaars grapje
Mijmeringen...

One drop in the ocean means nothing...
But if every drop in that ocean should think that way
Then there was no ocean today
© Anastacia
Modest Mussorgsky - Russisch componist

Modest Mussorgsky
Rusland (Stijlperiode: Romantiek)
Op 21 maart 1831 in Karewo geboren als zoon van een grootgrondbezitter, die speciaal de staatsdienst had vaarwel gezegd om zijn landgoed te beheren, krijgt Modest Mussorgsky enkele pianolessen van zijn moeder. Hij loopt gymnasium te Sint-Petersburg, heeft er ook pianoles van Anton Herke en wordt naar de kadettenschool gestuurd met een officiersloopbaan voor ogen.
In zijn regiment leert hij Balakirev kennen, en als later Rimski-Korsakov, Cui en Borodin zich ook nog aansluiten, ontstaat de machtige "groep van vijf". In feite waren het allen liefhebbers. Zo kende Balakirev, de geestelijke vader van de groep, niet eens de theoretische kant van de harmonie, en voor Mussorgsky, die van deze nood een deugd wist te maken, zou dit later van groot belang zijn. De vijf wilden aanvankelijk met meer geestdrift dan vakmanschap de strijd aanbinden tegen de overheersing van de Westeuropese muziek en dus voor een eigen Russische toonspraak.
In 1859 wordt Mussorgsky overgeplaatst, en omdat hij in Sint-Petersburg wenst te blijven, neemt hij ontslag bij het leger, om uitsluitend te leven van zijn muziek en het familiekapitaal. Wanneer die laatste bron van inkomsten wegvalt en de liberale boerenreformatie van tsaar Alexander II de afschaffing van de lijfeigenschap met zich meebrengt, blijkt de eerste bron niet te volstaan om in zijn levensonderhoud te voorzien. Heel wat mensen zagen zich verplicht zowaar te gaan werken om in hun levensonderhoud te voorzien.
Mussorgsky vindt een job in het ministerie, eerst dat van verkeer, daarna bij dat van boswezen. Merkwaardig genoeg deed hij dit werk graag en plichtsbewust tot een jaar voor zijn dood.
Hij was een verstokte vrijgezel. Twee jaar lang woont hij samen met Rimski-Korsakov, en muzikaal gezien bracht dit samenwonen heel wat op: het werd de productiefste periode met de belangrijkste werken: "Boris Godoenov", "De Kinderkamer" en "Kowantchina"; de relatie tussen beide mannen is er echter aan stuk gegaan: na 1873 vervreemdden ze totaal van elkaar. Ook Balakirev had hij als vriend verloren, terwijl Cui hem verraden had met een vernietigende kritiek op "Kowantchina". Uiteraard betekende dit de zwanezang van de machtige kliek van vijf.
Ook met Mussorgsky gaat het nu duidelijk bergaf: hij geraakt terug aan de drank (een erfenis uit zijn buitenissig officiersleven) en aan lager wal; de meeste vroegere vrienden laten hem vallen en hij verliest zijn functie bij het ministerie van boswezen. Hij lijdt letterlijk honger. Op 28 maart 1881 sterft hij in St.-Petersburg door zich in de kliniek bewusteloos te drinken aan een fles wodka.
© Componisten.Net 2000-2008
Voor mijn eindexamen piano, ben ik begonnen met "Eine Träne" (A Tear - Een traan) van Mussorgsky aan te leren. Dit zal dus mijn tweede stuk worden na de "Moonlight Sonata" van Beethoven.
Een vacature bij de CIA...
E-mail...
Een werkloze zoekt een baan als schoonmaker bij Microsoft. Het hoofd personeelszaken nodigt hem uit voor een interview en vraagt hem om een test te doen (de vloer schoonmaken). De test wordt naar tevredenheid uitgevoerd en het hoofd deelt hem het volgende mede: "U krijgt de baan. Wees zo vriendelijk om uw e-mail adres achter te laten zodat ik u de benodigde formulieren ter ondertekening kan opsturen.". De man antwoordt dat hij én geen computer én geen e-mail adres heeft. Het hoofd zegt dat zonder een e-mail adres de man virtueel niet bestaat en daarom niet de baan kan krijgen.
That's Love...

Eventjes met Photoshop gespeeld...
1 reactie op dit bericht
Dag Anastacia, Tis inderdaad genieten !
Veel liefs en knuffeltjes Mijn tweede blogje, Kom je eens naar mijn foto’s kijken?,kusje Anne-Sophie.